អង្គការនិងសមាគមបារម្ភពីការផ្ដាច់ជំនួយប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺអេដស៍
h062112uc.mp3
ប្រការនេះ ធ្វើឲ្យមន្ត្រីនៃអង្គការ និងស្ថាប័នដែលពាក់ព័ន្ធមួយចំនួន ជាពិសេសអ្នកជំងឺអេដស៍ ព្រួយបារម្ភ។
អង្គការ និងសមាគមចំនួន ២៥ ដែលកំពុងតែធ្វើការពាក់ព័ន្ធនឹងជំងឺអេដស៍ មកពីខេត្តចំនួន ៤ គឺខេត្តបាត់ដំបង បន្ទាយមានជ័យ ពោធិ៍សាត់ និងប៉ៃលិន ព្រមទាំងអ្នកជំងឺអេដស៍មួយចំនួនផង សរុបប្រមាណ ១០០នាក់ បានសម្ដែងក្ដីកង្វល់អំពីការរីករាលដាលជាថ្មីនូវមេរោគអេដស៍។
ការសម្ដែងកង្វល់ ត្រូវបានធ្វើឡើងក្នុងសិក្ខាសាលាមួយ ក្នុងក្រុងសិរីសោភ័ណ កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១២។
ស្ត្រីជាអ្នកជំងឺអេដស៍ មកពីសង្កាត់អូរអំបិល ក្រុងសិរីសោភ័ណ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ លោកស្រី ហឿង ម៉ុន អាយុ ៦១ឆ្នាំ ថ្លែងថា គាត់ទទួលបានការឧបត្ថម្ភជាអង្ករ និងថ្នាំសង្កូវមួយចំនួនជារៀងរាល់ខែ ប៉ុន្តែបើសិនជាគេផ្ដាច់ជំនួយ គាត់នឹងជួបការលំបាកជាមិនខាន៖ «បើសិនណាគាត់នៅជួយ គឺខ្ញុំត្រេកអរណាស់ ដែលយើងទៅណាមិនរួច ពិការផង ហើយអត់ធ្វើអីកើត រស់សព្វថ្ងៃហ្នឹង ជំនួយហ្នឹងបាន ២៥គីឡូ ចា៎! ហើយដល់ ហើយទៅ កូនក៏រកខ្លះទៅ ផ្សំគ្នាខ្លះទៅ ខ្ញុំទៅធ្វើការអត់កើតទេ ខ្ញុំពិការដៃផង ពិការជើងផង»។
ទាក់ទិននឹងបញ្ហានេះ អនុប្រធានមន្ទីរសុខាភិបាលខេត្តបន្ទាយមានជ័យ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត អ៊ឹង សុភិរម្យ មានប្រសាសន៍ថា ថ្វីត្បិតតែការឆ្លងរាលដាលមេរោគអេដស៍នៅកម្ពុជាបានថយចុះ តែលោកបារម្ភខ្លាចរលកទី២ នៃការឆ្លងរាលដាលនឹងកើតមាន ជាពិសេសនៅពេលដែលជំនួយសម្រាប់គម្រោងកម្មវិធីអេដស៍ត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់នោះ៖ «ជំទាវគតិបណ្ឌិត ប៊ុន រ៉ានី គាត់ប្ដេជ្ញាជាមួយ បាន គីមូន អគ្គលេខាធិការអង្គការសហប្រជាជាតិថា លោកនឹងប្ដេជ្ញាឲ្យជោគជ័យពី ២០១៥ទៅដល់ ២០២០ យ៉ាងយូរ ធ្វើម៉េចឲ្យជោគជ័យសូន្យបី សូន្យឆ្លងថ្មី សូន្យស្លាប់ និងសូន្យរើសអើង ធ្វើម៉េចកុំឲ្យប្រជាជនកម្ពុជាឆ្លងជំងឺអេដស៍ថ្មី ហ្នឹងសូន្យមួយ។ សូន្យមួយទៀត កុំឲ្យមានការរើសអើងនៅពេលដែលផ្ទុកមេរោគអេដស៍ ហាក់ដូចជាជំងឺអេដស៍ជាជំងឺទឹកនោមផ្អែមធម្មតា ដូចលើសឈាមដូចគេដូចឯង»។
រីឯមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ប្រចាំតំបន់នៃគណៈកម្មាធិការសម្របសម្រួលប្រយុទ្ធនឹងជំងឺអេដស៍ លោក ឈឿន ឈុនណា អះអាងថា បើជំនួយត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់នោះ ផែនការយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីឲ្យទទួលបានសូន្យបី ឆ្នាំ២០២០ របស់អង្គការសហប្រជាជាតិប្រយុទ្ធនឹងជំងឺអេដស៍ នឹងមិនបានជោគជ័យឡើយ សម្រាប់កម្ពុជា៖ «នេះក៏ជាផ្នែកមួយដែរ ដើម្បីបង្ហាញទៅម្ចាស់ជំនួយថា យើងនៅតែត្រូវការជំនួយ។ ទោះបីសកម្មភាពប្រយុទ្ធប្រឆាំងមេរោគអេដស៍ ជំងឺអេដស៍ហ្នឹង បានប្រសើរក៏ដោយ។ អ៊ីចឹង បើសិនជាជំនួយនោះ ត្រូវបានកាត់បន្ថយ ផលប៉ះពាល់នឹងកើតមានឡើង»។
យុទ្ធសាស្ត្រសូន្យ ៣ គឺ៖
១-គ្មានការរើសអើង ចំពោះអ្នកជំងឺអេដស៍ (Zero Discrimination)
២-គ្មានការចម្លងថ្មីនូវមេរោគអេដស៍ (Zero New Infection)
៣-និងគ្មានការស្លាប់ដោយសារមេរោគអេដស៍ ត្រឹមឆ្នាំ២០២០។
ថវិកាជំនួយសម្រាប់គម្រោងកម្មវិធីប្រយុទ្ធនឹងជំងឺអេដស៍នៅកម្ពុជា គឺប្រមាណ ៥០លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំៗ ហើយម្ចាស់ជំនួយមានដូចជា យូ.អេស.អេ.អាយ.ឌី (USAID) ក្លូបឹល ហ្វាន់ (Global Fund) និងសហគមន៍អឺរ៉ុបជាដើម។
ការកាត់បន្ថយជំនួយ គឺដោយសារប្រទេសកម្ពុជាទទួលបានជោគជ័យក្នុងការអនុវត្តន៍គោលការណ៍សហស្សវត្ស ស្ដីពីការទប់ស្កាត់ការរាលដាលនូវមេរោគអេដស៍៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។
-
ស្ដាប់ផ្ទាល់
(ព្រឹក ៥:៣០-៦:៣០ ល្ងាច ៧:៣០-៨:៣០) - សំឡេង
ភាសា
