មន្ត្រី៖ ខ្វះ​មធ្យោបាយ​ដឹក​ជញ្ជួន ពិរុទ្ធជន​ជា​ច្រើន​មិន​ចូលរួម​សវនាការ​ឧទ្ធរណ៍

ប្រព័ន្ធ​តុលាការ​នៅ​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ត្រូវ​បាន​គេ​រិះគន់​ថា មាន​ភាព​អយុត្តិធម៌ និង​ភាព​មិន​ប្រក្រតី​ជា​ច្រើន កើត​មាន​នៅ​ក្នុង​ពេល​បើក​សវនាការ​ជំនុំជម្រះ។

0:00 / 0:00

ភ្ជាប់​ទៅ​និង​បញ្ហា​នេះ មាន​ករណី​មួយ​ថ្មី​ទៀត ដែល​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស លីកាដូ (LICADHO) បាន​រក​ឃើញ​ថា មាន​ពិរុទ្ធ​ជន​ជា​ច្រើន ដែល​សាលាឧទ្ធរណ៍​បើក​សវនាការ​កាត់​ទោស​កំបាំង​មុខ។

អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស លីកាដូ បាន​រក​ឃើញ​ពិរុទ្ធជន ឬ​ជន​ជាប់​ចោទ​ជិត ៨០០ នាក់ នៅ​ពន្ធនាគារ​ក្នុង​ខែត្រ​ចំនួន ១១ ត្រូវ​បាន​សាលាឧទ្ធរណ៍​កាត់​ទោស​កំបាំង​មុខ ដោយ​មិន​បាន​ដឹក​អ្នក​ជាប់​ឃុំ​ទាំង​នោះ ទៅ​ចូល​រួម​ឆ្លើយ​តទល់​នៅ​ក្នុង​សវនាការ​ឡើយ។

មន្ត្រី​ស៊ើបអង្កេត​ជាន់​ខ្ពស់​នៃ​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស លីកាដូ លោក អំ សំអាត បាន​ឲ្យ​ដឹង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២២ មេសា​ថា ជន​ជាប់​ចោទ ទាំង​បទ​ឧក្រិដ្ឋ ទាំង​បទ​មជ្ឈិម ដែល​សាលា​ដំបូង​នៅ​តាម​ខែត្រ ក្រុង​ទាំង ១១ ក្នុង​ចំណោម ២៤ ខែត្រ​ក្រុង ដែល​សាលា​ដំបូង​បាន​កាត់​ទោស​រួច​នោះ ពួក​គេ​បាន​ប្ដឹង​ទាស់​សាល​ក្រម​សាលា​ដំបូង ទៅ​សាលា​ឧទ្ធរណ៍ ដើម្បី​ទាមទារ​រក​យុត្តិ​ធម៌។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ នៅ​ពេល​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​បើក​សវនាការ បែរ​ជា​នៅ​តាម​ពន្ធនាគារ​ទាំង​នោះ មិន​បាន​ជញ្ជួន​ពិរុទ្ធ​ជន ឬ​ជន​ជាប់​ចោទ​មក​ចូលរួម​ឆ្លើយ​ត​ទល់​នៅ​សវនាការ​ទេ។

លោក អំ សំអាត៖ «ប្រព័ន្ធ​យុត្តិធម៌​យើង​នេះ មិន​ទាន់​ឆ្លើយ​តប​ឲ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវ ពីព្រោះ​សវនាការ​កាល​ណា​អវត្តមាន​ជន​ជាប់​ចោទ វា​ខ្វះ​ចន្លោះ​ភាព​យុត្តិធម៌»។

អនុ​ប្រធាន​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​លោក ជួន ស៊ុនឡេង បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា មាន​ពិរុទ្ធជន ឬ​ជន​ជាប់​ចោទ​មិន​បាន​មក​ចូលរួម​ក្នុង​សវនាការ​នៅ​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​មែន ដោយសារ​តែ​បញ្ហា​ខ្វះ​មធ្យោបាយ​ដឹក​ជញ្ជួន។

លោក ជួន ស៊ុនឡេង៖ «អា​ហ្នឹង​មក​ពី​រឿង​ឧក្រិដ្ឋ​គេ​ដឹក​មក​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​វា​នៅ​ឆ្ងាយ។ ប៉ុន្តែ គេ​មាន​មេធាវី ហើយ​មេធាវី ឥឡូវ​នេះ​តិច​ណាស់ ពី​ព្រោះ​មេធាវី​របស់​អង្គការ​វា​អត់​មាន​ឥឡូវ»។

ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​បញ្ហា​នេះ លោក អំ សំអាត បាន​លើក​ឡើង​ថា មាន​ពិរុទ្ធជន​ជិត ៨០០ នាក់​មាន​នៅ​ពន្ធនាគារ​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ដូចជា នៅ​ខែត្រ​បន្ទាយ​មានជ័យ បាត់ដំបង កំពង់ធំ ពោធិ៍សាត់ កំពង់ស្ពឺ ក្រុង​ព្រះសីហនុ និង​ខែត្រ​មួយ​ចំនួន​ទៀត​មិន​បាន​ចូលរួម។

លោក អំ សំអាត បញ្ជាក់​ថា មូលហេតុ​ដែល​គេ​មិន​បញ្ជូន​ពិរុទ្ធជន​ទាំង​នោះ មក​ចូលរួម​សវនាការ​នៅ​សាលា​ឧទ្ធរណ៍ ដោយសារ​ខាង​ពន្ធនាគារ​ទាំង​នោះ បញ្ជាក់​ថា ខ្វះ​មធ្យោបាយ​ដឹក​ជញ្ជួន ខ្លះ​មាន​រថយន្ត​តែ​គ្មាន​លុយ​ចាក់​សាំង នៅ​ខែត្រ​ឆ្ងាយ​ពេក។ ខ្លះ​ទទួល​បាន​ដីកា​ពី​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​យឺត​ជាដើម។

លោក អំ សំអាត៖ «សំណូមពរ​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​គួរ​តែ​បង្កើត​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​នៅ​តាម​បណ្ដា​ភូមិភាគ។ ទី​១ គឺ​កាត់​បន្ថយ​ចំណាយ។ ទី​២ នៅ​តាម​បណ្ដា​ខែត្រ​នៅ​ជិត​ភូមិភាគ អាច​មាន​លទ្ធភាព​គ្រប់គ្រាន់​ពិរុទ្ធជន​មក​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​នៅ​ជិតៗ ហ្នឹង​អាច​បញ្ជូន​មក​បាន​ហើយ»។

ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​ផ្នែក​សង្កេតការណ៍​តុលាការ​នៃ​មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិមនុស្ស​កម្ពុជា កញ្ញា ម៉ាង មូនីកា បាន​ពន្យល់​ថា បញ្ហា​ទំាង​នេះ មក​ពី​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា មាន​តែ​មួយ គឺ​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ។ ប៉ុន្តែ​កញ្ញា មូនីកា បាន​លើក​ហេតុផល​ថា វា​រឿង​រំលោភ​សិទ្ធិមនុស្ស​ធ្ងន់ធ្ងរ ដែល​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​បាន​កាត់ទោស​កំបាំង​មុខ​នេះ ពីព្រោះ​ថា ពិរុទ្ធជន ឬ​ជន​ជាប់​ចោទ​ទាំង​នេះ មិន​មែន​មាន​ន័យ​ថា ពួក​គេ​ជា​មនុស្ស​មាន​ទោស​នោះ​ទេ លុះ​ត្រា​តែ​មាន​សាល​ក្រម​ចេញ​ជា​ស្ថាពរ ទើប​បញ្ជាក់​ថា ពួក​គេ​មាន​ទោស។

កញ្ញា ម៉ាង មូនីកា៖ «បញ្ហា​វា​កាន់​តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ទៅ ប្រសិន​បើ​ជន​ជាប់​ចោទ​ទាំង​អស់​នោះ ត្រូវ​បាន​គេ​កាត់​ទោស។ ពិសេស​ទៅ​ទៀត នៅ​ពេល​គេ​កាត់​ទោស​ពួក​គាត់​អត់​មាន​មេធាវី កាន់​តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ទៅ​អត់​មាន​អ្នក​ណា​ការពារ​ផល​ប្រយោជន៍​ឲ្យ​គាត់​ទៀត។ អ៊ីចឹង​ហាក់​បី​ដូច​ជា​តុលាការ​ហ្នឹង​ធ្វើ​ការ​តែ​ឯង»។

លោក អំ សំអាត បាន​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា ចំនួន​ជិត ៨០០ នាក់ ដែល​អង្គការ លីកាដូ រក​ឃើញ​នេះ គិត​តាំង​ពី​ឆ្នាំ ២០១០ មក​ដល់​ដើម​ខែ​មេសា ឆ្នាំ ២០១២ នេះ។ លោក​អះអាង​ថា របាយការណ៍​នេះ គេ​នឹង​បញ្ចេញ​ជា​ផ្លូវការ នៅ​ថ្ងៃ​ទី ២៤ មេសា​ខាង​មុខ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។