អ្នក​ភូមិ​នៅ​ពោធិ៍សាត់​និយាយ​ពី​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ

អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​បាន​កើត​មាន​យ៉ាង​ខ្លាំង និង​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយ​បារម្ភ​នៅ​ឯ​ភូមិ​ដាច់​ស្រយាល​មួយ​ក្នុង​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់។
ដោយ មណ្ឌល កែវ
2012-12-09
អ៊ីម៉ែល
មតិ
ចែករំលែក
បោះពុម្ព
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • មតិ
  • អ៊ីម៉ែល
អំពើ​ហិង្សា ពោធិ៍សាត់ ៣០៥
អ្នកស្រី សុខ វណ្ណា ប្រពន្ធ​លោក​មេភូមិ​កំពង់ប្រាក់ ថ្លែង​រៀបរាប់​ពី​ការ​រង​អំពើ​ហិង្សា​ពី​ស្វាមី​របស់​អ្នកស្រី នា​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៦ ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១២។
RFA/Mondulkeo

អាជ្ញាធរ​ដែនដី​និយាយ​ថា ដោយ​ភូមិ​នេះ​មាន​ភូមិសាស្ត្រ​ស្មុគស្មាញ​លំបាក​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​ធ្វើការ​អប់រំ ក៏​ដូច​ជា​ជួយ​អន្តរាគមន៍​ក្នុង​ពេល​មាន​អំពើ​ហិង្សា​កើត​ឡើង។ ប៉ុន្តែ​អង្គការ​សមាគម​អភិវឌ្ឍន៍​មិត្ត​ជនបទ​នៅ​តែ​សង្ឃឹម​ថា ការ​អប់រំ​តាម​រយៈ​ការ​ធ្វើ​សិក្ខាសាលា​ដើម្បី​ផ្ដល់​ឱកាស​ឲ្យ​អ្នក​ភូមិ​លើក​ឡើង​ពី​ក្ដី​កង្វល់ និង​ការ​ផ្ដល់​យោបល់​ពី​អាជ្ញាធរ និង​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​ទទួល​បន្ទុក​បញ្ហា​សិទ្ធិ​មនុស្ស អាច​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​នៅ​ភូមិ​ដាច់ស្រយាល​នេះ​បាន។

អំពើ​ហិង្សា​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​រូបភាព​កំពុង​កើត​មាន​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​ឯ​ភូមិ​ដាច់ស្រយាល​មួយ ឈ្មោះ​ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ ស្ថិត​ក្នុង​ឃុំ​ស្នាអន្សា ស្រុក​ក្រគរ ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់។

ស្ត្រី​វ័យ​ជាង ៤០​ឆ្នាំ ឈ្មោះ សុខ វណ្ណា ជា​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ ឃុំ​ស្នាអន្សា និង​ជា​ភរិយា​របស់​មេភូមិ​កំពង់ប្រាក់ ផង។ អ្នកស្រី​ថ្លែង​ក្នុង​វេទិកា​ថ្នាក់​ភូមិ​ស្ដីពី​ភូមិ​ឃុំ​មាន​សុវត្ថិភាព​ដែល​រៀបចំ​ឡើង​ដោយ​អង្គការ​សមាគម​អភិវឌ្ឍន៍​មិត្ត​ជនបទ នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​៦ ធ្នូ ថា អំពើ​ហិង្សា​ដែល​បង្ក​ឡើង​ដោយ​បុរស​ជា​ប្ដី​មក​លើ​ស្ត្រី​ជា​ប្រពន្ធ​នោះ បាន​កើត​មាន​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​គ្រួសារ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ។ គាត់​ថា សូម្បី​តែ​ប្ដី​គាត់​ដែល​ជា​ប្រធាន​ភូមិ​ក៏​បាន​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​មក​លើ​រូប​គាត់​ផង​ដែរ បើ​ទោះ​បី​ជា​គាត់​ខំ​ប្រឹង​រក​ស៊ី​ចិញ្ចឹម​កូន​ទាំង​ត្រដាបត្រដួស។

អ្នកស្រី​បន្ត​ថា ប្រាក់ខែ​ប្ដី​គាត់​ជា​មេភូមិ​បាន​តែ ៥​ម៉ឺន​រៀល មិន​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ប្ដី​គាត់​ផឹក​ស្រា​ផង កុំ​ថា​ឡើយ​យក​មក​ចិញ្ចឹម​គ្រួសារ។ ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ ក្រៅ​ពី​បំពេញ​ការងារ​ជា​មេ​ភូមិ ប្ដី​គាត់​មិន​ដែល​ជួយ​ធ្វើ​ការងារ​រក​ប្រាក់​ចិញ្ចឹម​គ្រួសារ​ឡើយ៖ «ខ្ញុំ​ឆ្អើរ​ត្រី​ហើយ ខ្ញុំ​ទៅ​រាយ​មង​ទៀត។ ឯ​ប្ដី​ខ្ញុំ​មក​ពី​ផឹក​ដេក​វាស់ល្ងាច។ ងើប​ពី​ដេក​មាន​អ្នក​បបួល​ផឹក គាត់​ទៅ​ផឹក​ទៀត។ អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​កើត​ឡើង​មក​ពី​គាត់ ១​ខែ​ទល់​មួយ​ខែ​គាត់​មិន​ដែល​ជួយ​ធ្វើ​ការងារ​រក​ចិញ្ចឹម​កូន​ទេ។ ប្រាក់​ខែ​មេ​ភូមិ​របស់​គាត់ ៥​ម៉ឺន​រៀល គាត់​ផឹក​ស្រា​មិន​គ្រាន់​ទេ។ សូម​វេទិកា​នេះ ជួយ​បកស្រាយ​បញ្ហា​សង្គម​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ផង​ពិបាក​ណាស់​ខ្ញុំ​រាល់​ថ្ងៃ...»

អំពើ​ហិង្សា​គ្រប់​រូបភាព​បាន​កើត​ឡើង​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយ។ មិន​មែន​មាន​តែ​បុរស​ទេ​ដែល​បាន​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​មក​លើ​ស្ត្រី​ជា​ភរិយា។ នៅ​ក្នុង​ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ ស្ត្រី​ក៏​បាន​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​មក​លើ​បុរស​ជា​ប្ដី​ផង​ដែរ។

បុរស​អ្នក​ភូមិ​វ័យ​ជាង ៤០​ឆ្នាំ ឈ្មោះ ឆាង ចូច ថ្លែង​ទាំង​អួល​ដើម​ក​ប្រាប់​អង្គ​វេទិកា​ថា គាត់​បាន​ប្រឹងប្រែង​រក​ស៊ី​របរ​នេសាទ​ត្រី​ដោយ​គ្មាន​សំចៃ​កម្លាំង​ឡើយ តែ​លុះ​មក​ដល់​ផ្ទះ​វិញ គាត់​បែរ​ជា​ត្រូវ​រង​ការ​ជេរ​ប្រមាថ និង​វាយ​ដំ​ពី​ប្រពន្ធ​គាត់​ស្ទើរ​តែ​រាល់​ថ្ងៃ។ គាត់​ចង់​ឲ្យ​វាគ្មិន​ក្នុង​អង្គ​វេទិកា​ជួយ​ពន្យល់​ប្រាប់​គាត់​ថា តើ​គាត់​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ដើម្បី​ឲ្យ​ភរិយា​គាត់​បញ្ឈប់​ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​មក​លើ​រូប​គាត់​ទៀត៖ «ខ្ញុំ​ត្រឡប់​មក​ពី​ព្រៃ​ដល់​ផ្ទះ​ប្រពន្ធ​ជេរ​ដាក់បណ្ដាសា​ឲ្យ​ពស់វែក​ចឹក​ខ្ញុំ ហើយ​ប្រើ​ដំបង​វាយ​ខ្ញុំ​ហើម​ជង្គង់​អស់​ហើយ។ ជួយ​ដោះស្រាយ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ផង...»

ស្រដៀង​នឹង​ស្ត្រី​ជា​ភរិយា​លោក​មេ​ភូមិ​ដែរ យុវនារី​វ័យ ១៩​ឆ្នាំ​ឈ្មោះ ជិម សុខុន និយាយ​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​ប្រាប់​វាគ្មិន​ក្នុង​អង្គ​សិក្ខាសាលា​ថា បន្ទាប់​ពី​ម្ដាយ​នាង​បាន​ទទួល​មរណភាព​ទៅ ឪពុក​នាង​បាន​ផឹក​ស្រា ហើយ​វាយ​ធ្វើ​បាប​បង​ប្អូន​នាង​ទាំង ៣​នាក់​ស្ទើរ​គ្មាន​លោះ​ថ្ងៃ​ណា​ទេ។ មិន​តែប៉ុណ្ណោះ ឪពុក​នាង​បាន​យក​មង​ដែល​ជា​ឆ្នាំង​បាយ​ប្រចាំ​គ្រួសារ​ដែល​នាង​បាន​ខ្ចី​លុយ​ចងការ​គេ​ទិញ​នោះ យក​ទៅ​លក់​យក​លុយ​ទិញ​ស្រា​ផឹក​អស់​ទៀត ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវភាព​គ្រួសារ​នាង​ជួប​ការ​លំបាក​យ៉ាង​ខ្លាំង។

យុវនារី ជិម សុខុន សំណូមពរ​ឲ្យ​វាគ្មិន​ក្នុង​អង្គ​សិក្ខាសាលា​ជួយ​ដោះស្រាយ​ការ​លំបាក​នេះ​ឲ្យ​គ្រួសារ​នាង​ផង៖ «ប៉ា​ខ្ញុំ​គាត់​ផឹក​តាំង​ពី​ម៉ែ​ខ្ញុំ​ស្លាប់​ទៅ គាត់​ផឹក​ហើយ​វ៉ៃ​ធ្វើ​បាប​ខ្ញុំ ហើយ​គាត់​យក​របស់​ទ្រព្យ​ក្នុង​ផ្ទះ​លក់​អស់​ហើយ។ ទូក មង គាត់​លក់​យក​លុយ​ទៅ​ផឹក គាត់​ខ្ចី​លុយ​ចងការ​គេ​ទៀត ហើយ​គាត់​បង្ខំ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​រក​លុយ​សង​គេ គាត់​អត់​ជួយ​រក​ទេ​គាត់​គិត​តែ​ផឹក​ស្រា...»

ទោះ​បី​ជា​អំពើ​ហិង្សា​គ្រប់​រូបភាព​បាន​កើត​ឡើង​ស្ទើរ​ទេ​ដល់​កម្រិត​ប្រកាស​អាសន្ន​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី អាជ្ញាធរ​ដែនដី​គ្រប់​លំដាប់ថ្នាក់​ហាក់​ពុំ​សូវ​មាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ប៉ុន្មាន​ឡើយ។ អធិការ​រង​ទទួល​បន្ទុក​ផែនការ​យុត្តិធម៌​ស្រុក​ក្រគរ គឺ​លោក ម៉ោល សុត មាន​ប្រសាសន៍​ថា ដោយ​ស្ថានភាព​ភូមិសាស្ត្រ​ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ នៅ​ដាច់ស្រយាល និង​លំបាក​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ ទើប​ស្ថានភាព​នៃ​អំពើ​ហិង្សា​បាន​កើត​មាន​ច្រើន​ដូច្នេះ។

យ៉ាង​នេះ​ក្ដី លោក​អធិការ​រង​បាន​សំណូមពរ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​រាយការណ៍​មក​អធិការដ្ឋាន​នគរបាល​ស្រុក​ជា​បន្ទាន់ នៅ​ពេល​មាន​អំពើ​ហិង្សា​កើត​ឡើង៖ «ភូមិសាស្ត្រ​ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ នេះ វា​ដាច់​ឆ្ងាយ​ពី​ភូមិ​ដទៃ​ក្នុង​ឃុំ​ស្នាអន្សា ហើយ​នៅ​លើ​ផ្ទៃ​ទឹក​ឆ្ងាយ​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ។ នៅ​ពេល​មាន​ហេតុ​កើត​ឡើង យើង​មាន​ការ​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ចុះ​បង្ក្រាប។ ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​ផឹក​ស៊ី​ជេរ​ប្រមាថ​គេ​នេះ ក្នុង​ផ្លូវ​ច្បាប់​គឺ​ត្រូវ​មាន​ទោស។ កាល​ណា​មាន​ពាក្យ​បណ្ដឹង សមត្ថកិច្ច​នឹង​ចាត់​វិធានការ​ជួយ​បង​ប្អូន​ទាំង​អស់​គ្នា។ បើ​សិន​ជា​មាន​រឿង​មាន​រ៉ាវ​ហើយ​គ្មាន​ពាក្យ​បណ្ដឹង​នោះ គឺ​ក្នុង​ផ្លូវ​ច្បាប់​មិន​អាច​យក​ជា​ការ​បាន​ទេ...»

ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ គឺ​ជា​ភូមិ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ភូមិ​ចំនួន ១៣ នៃ​ឃុំ​ស្នាអន្សា ស្រុក​ក្រគរ ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់។ ដើម្បី​ទៅ​ដល់​ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ គេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ទូក​ម៉ាស៊ីន​ពី​ឃុំ​កំពង់លួង ដែល​ត្រូវ​ប្រើ​ពេល​ប្រមាណ ១,៣០​ម៉ែត្រ ប្រប​តាម​មាត់​បឹង​ទន្លេសាប។

នាយក​ប្រតិបត្តិ​អង្គការ​សមាគម​អភិវឌ្ឍន៍​មិត្ត​ជនបទ គឺ​លោក កែវ ផល មាន​ប្រសាសន៍​ថា សហគមន៍​គោល​ដៅ​ចំនួន ១៣ ដែល​លោក​បាន​ស្រាវជ្រាវ​ឃើញ​ថា នៅ​មាន​អំពើ​ហិង្សា​កើត​មាន​ធ្ងន់ធ្ងរ​ជាង​ក្នុង​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ ក្នុង​នោះ​មាន​សហគមន៍​ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ គឺ​ជា​គោល​ដៅ​មួយ​ដែល​មាន​អំពើ​ហិង្សា​ធ្ងន់ធ្ងរ​ជាង​គេ។

លោក កែវ ផល សំណូមពរ​ឲ្យ​វា​អាជ្ញាធរ​ដែនដី​ជួយ​ធ្វើ​ការ​ទប់ស្កាត់​ជា​បន្ទាន់ ដើម្បី​ចៀសវាង​សភាពការណ៍​ធ្លាក់​ដុនដាប​ជាង​នេះ​ទៀត៖ «ដោយសារ​យើង​សិក្សា​ទៅ​ឃើញ​មាន​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ខ្លាំង អ៊ីចឹង​ហើយ​ទើប​យើង​ទៅ​ធ្វើ​វេទិកា​នៅ​ទី​នោះ ហើយ​យើង​អញ្ជើញ​ខាង​កិច្ចការ​នារី និង​ប៉ូលិស​ស្រុក​ចូល​រួម​ដើម្បី​បង្ហាញ​ឲ្យ​ពួកគាត់​ដឹង​ពី​បញ្ហា​នេះ និង​សុំ​ឲ្យ​គាត់​ចាត់​វិធានការ​តាម​ដែល​ពួក​គាត់​ធ្វើ​បាន ដើម្បី​ជួយ​ដោះស្រាយ​ទប់ស្កាត់​អំពើ​ហិង្សា​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​នេះ...»

ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​ចំនួន ៥៤​គ្រួសារ និង​គិត​ជា​ចំនួន​មនុស្ស​មាន ២៥៧​នាក់។ ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ គឺ​ជា​ភូមិ​ក្រីក្រ​ជាង​គេ​ក្នុង​ចំណោម​ភូមិ​ទាំង ១៣ នៃ​ឃុំ​ស្នាអន្សា។

ប្រភព​ពី​អាជ្ញាធរ​ភូមិ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា បច្ចុប្បន្ន​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ចំនួន ២២​គ្រួសារ កំពុង​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​ខ្វះ​ស្បៀង​អាហារ​បរិភោគ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ។ ៩៩% នៃ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្នុង​ភូមិ​នេះ ប្រកប​របរ​នេសាទ​ត្រី។ ប្រមាណ ៣៥% នៃ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ភូមិ​កំពង់ប្រាក់ ជា​អនក្ខរជន ឬ​ហៅ​ថា ជន​មិន​ចេះ​អក្សរ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

មតិ (0)
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • អ៊ីម៉ែល