អ្នកភូមិនៅពោធិ៍សាត់និយាយពីអំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារ
pb.mp3
អាជ្ញាធរដែនដីនិយាយថា ដោយភូមិនេះមានភូមិសាស្ត្រស្មុគស្មាញលំបាកក្នុងការធ្វើដំណើរមកធ្វើការអប់រំ ក៏ដូចជាជួយអន្តរាគមន៍ក្នុងពេលមានអំពើហិង្សាកើតឡើង។ ប៉ុន្តែអង្គការសមាគមអភិវឌ្ឍន៍មិត្តជនបទនៅតែសង្ឃឹមថា ការអប់រំតាមរយៈការធ្វើសិក្ខាសាលាដើម្បីផ្ដល់ឱកាសឲ្យអ្នកភូមិលើកឡើងពីក្ដីកង្វល់ និងការផ្ដល់យោបល់ពីអាជ្ញាធរ និងអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលទទួលបន្ទុកបញ្ហាសិទ្ធិមនុស្ស អាចជួយកាត់បន្ថយអំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារនៅភូមិដាច់ស្រយាលនេះបាន។
អំពើហិង្សាស្ទើរតែគ្រប់រូបភាពកំពុងកើតមានយ៉ាងខ្លាំងនៅឯភូមិដាច់ស្រយាលមួយ ឈ្មោះភូមិកំពង់ប្រាក់ ស្ថិតក្នុងឃុំស្នាអន្សា ស្រុកក្រគរ ខេត្តពោធិ៍សាត់។
ស្ត្រីវ័យជាង ៤០ឆ្នាំ ឈ្មោះ សុខ វណ្ណា ជាប្រជាពលរដ្ឋនៅភូមិកំពង់ប្រាក់ ឃុំស្នាអន្សា និងជាភរិយារបស់មេភូមិកំពង់ប្រាក់ ផង។ អ្នកស្រីថ្លែងក្នុងវេទិកាថ្នាក់ភូមិស្ដីពីភូមិឃុំមានសុវត្ថិភាពដែលរៀបចំឡើងដោយអង្គការសមាគមអភិវឌ្ឍន៍មិត្តជនបទ នៅព្រឹកថ្ងៃទី៦ ធ្នូ ថា អំពើហិង្សាដែលបង្កឡើងដោយបុរសជាប្ដីមកលើស្ត្រីជាប្រពន្ធនោះ បានកើតមានស្ទើរតែគ្រប់គ្រួសារនៅក្នុងភូមិ។ គាត់ថា សូម្បីតែប្ដីគាត់ដែលជាប្រធានភូមិក៏បានប្រើអំពើហិង្សាមកលើរូបគាត់ផងដែរ បើទោះបីជាគាត់ខំប្រឹងរកស៊ីចិញ្ចឹមកូនទាំងត្រដាបត្រដួស។
អ្នកស្រីបន្តថា ប្រាក់ខែប្ដីគាត់ជាមេភូមិបានតែ ៥ម៉ឺនរៀល មិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ប្ដីគាត់ផឹកស្រាផង កុំថាឡើយយកមកចិញ្ចឹមគ្រួសារ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ក្រៅពីបំពេញការងារជាមេភូមិ ប្ដីគាត់មិនដែលជួយធ្វើការងាររកប្រាក់ចិញ្ចឹមគ្រួសារឡើយ៖ «ខ្ញុំឆ្អើរត្រីហើយ ខ្ញុំទៅរាយមងទៀត។ ឯប្ដីខ្ញុំមកពីផឹកដេកវាស់ល្ងាច។ ងើបពីដេកមានអ្នកបបួលផឹក គាត់ទៅផឹកទៀត។ អំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារខ្ញុំកើតឡើងមកពីគាត់ ១ខែទល់មួយខែគាត់មិនដែលជួយធ្វើការងាររកចិញ្ចឹមកូនទេ។ ប្រាក់ខែមេភូមិរបស់គាត់ ៥ម៉ឺនរៀល គាត់ផឹកស្រាមិនគ្រាន់ទេ។ សូមវេទិកានេះ ជួយបកស្រាយបញ្ហាសង្គមគ្រួសារខ្ញុំផងពិបាកណាស់ខ្ញុំរាល់ថ្ងៃ...»។
អំពើហិង្សាគ្រប់រូបភាពបានកើតឡើងគួរឲ្យព្រួយ។ មិនមែនមានតែបុរសទេដែលបានប្រើអំពើហិង្សាមកលើស្ត្រីជាភរិយា។ នៅក្នុងភូមិកំពង់ប្រាក់ ស្ត្រីក៏បានប្រើអំពើហិង្សាមកលើបុរសជាប្ដីផងដែរ។
បុរសអ្នកភូមិវ័យជាង ៤០ឆ្នាំ ឈ្មោះ ឆាង ចូច ថ្លែងទាំងអួលដើមកប្រាប់អង្គវេទិកាថា គាត់បានប្រឹងប្រែងរកស៊ីរបរនេសាទត្រីដោយគ្មានសំចៃកម្លាំងឡើយ តែលុះមកដល់ផ្ទះវិញ គាត់បែរជាត្រូវរងការជេរប្រមាថ និងវាយដំពីប្រពន្ធគាត់ស្ទើរតែរាល់ថ្ងៃ។ គាត់ចង់ឲ្យវាគ្មិនក្នុងអង្គវេទិកាជួយពន្យល់ប្រាប់គាត់ថា តើគាត់ត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីឲ្យភរិយាគាត់បញ្ឈប់ការប្រើអំពើហិង្សាមកលើរូបគាត់ទៀត៖ «ខ្ញុំត្រឡប់មកពីព្រៃដល់ផ្ទះប្រពន្ធជេរដាក់បណ្ដាសាឲ្យពស់វែកចឹកខ្ញុំ ហើយប្រើដំបងវាយខ្ញុំហើមជង្គង់អស់ហើយ។ ជួយដោះស្រាយឲ្យខ្ញុំផង...»។
ស្រដៀងនឹងស្ត្រីជាភរិយាលោកមេភូមិដែរ យុវនារីវ័យ ១៩ឆ្នាំឈ្មោះ ជិម សុខុន និយាយទាំងទឹកភ្នែកប្រាប់វាគ្មិនក្នុងអង្គសិក្ខាសាលាថា បន្ទាប់ពីម្ដាយនាងបានទទួលមរណភាពទៅ ឪពុកនាងបានផឹកស្រា ហើយវាយធ្វើបាបបងប្អូននាងទាំង ៣នាក់ស្ទើរគ្មានលោះថ្ងៃណាទេ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ឪពុកនាងបានយកមងដែលជាឆ្នាំងបាយប្រចាំគ្រួសារដែលនាងបានខ្ចីលុយចងការគេទិញនោះ យកទៅលក់យកលុយទិញស្រាផឹកអស់ទៀត ធ្វើឲ្យជីវភាពគ្រួសារនាងជួបការលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។
យុវនារី ជិម សុខុន សំណូមពរឲ្យវាគ្មិនក្នុងអង្គសិក្ខាសាលាជួយដោះស្រាយការលំបាកនេះឲ្យគ្រួសារនាងផង៖ «ប៉ាខ្ញុំគាត់ផឹកតាំងពីម៉ែខ្ញុំស្លាប់ទៅ គាត់ផឹកហើយវ៉ៃធ្វើបាបខ្ញុំ ហើយគាត់យករបស់ទ្រព្យក្នុងផ្ទះលក់អស់ហើយ។ ទូក មង គាត់លក់យកលុយទៅផឹក គាត់ខ្ចីលុយចងការគេទៀត ហើយគាត់បង្ខំខ្ញុំឲ្យរកលុយសងគេ គាត់អត់ជួយរកទេគាត់គិតតែផឹកស្រា...»។
ទោះបីជាអំពើហិង្សាគ្រប់រូបភាពបានកើតឡើងស្ទើរទេដល់កម្រិតប្រកាសអាសន្នយ៉ាងនេះក្ដី អាជ្ញាធរដែនដីគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់ហាក់ពុំសូវមានការចាប់អារម្មណ៍ប៉ុន្មានឡើយ។ អធិការរងទទួលបន្ទុកផែនការយុត្តិធម៌ស្រុកក្រគរ គឺលោក ម៉ោល សុត មានប្រសាសន៍ថា ដោយស្ថានភាពភូមិសាស្ត្រភូមិកំពង់ប្រាក់ នៅដាច់ស្រយាល និងលំបាកក្នុងការធ្វើដំណើរ ទើបស្ថានភាពនៃអំពើហិង្សាបានកើតមានច្រើនដូច្នេះ។
យ៉ាងនេះក្ដី លោកអធិការរងបានសំណូមពរឲ្យប្រជាពលរដ្ឋរាយការណ៍មកអធិការដ្ឋាននគរបាលស្រុកជាបន្ទាន់ នៅពេលមានអំពើហិង្សាកើតឡើង៖ «ភូមិសាស្ត្រភូមិកំពង់ប្រាក់ នេះ វាដាច់ឆ្ងាយពីភូមិដទៃក្នុងឃុំស្នាអន្សា ហើយនៅលើផ្ទៃទឹកឆ្ងាយពិបាកក្នុងការធ្វើដំណើរ។ នៅពេលមានហេតុកើតឡើង យើងមានការពិបាកក្នុងការចុះបង្ក្រាប។ ទាក់ទងនឹងបញ្ហាផឹកស៊ីជេរប្រមាថគេនេះ ក្នុងផ្លូវច្បាប់គឺត្រូវមានទោស។ កាលណាមានពាក្យបណ្ដឹង សមត្ថកិច្ចនឹងចាត់វិធានការជួយបងប្អូនទាំងអស់គ្នា។ បើសិនជាមានរឿងមានរ៉ាវហើយគ្មានពាក្យបណ្ដឹងនោះ គឺក្នុងផ្លូវច្បាប់មិនអាចយកជាការបានទេ...»។
ភូមិកំពង់ប្រាក់ គឺជាភូមិមួយក្នុងចំណោមភូមិចំនួន ១៣ នៃឃុំស្នាអន្សា ស្រុកក្រគរ ខេត្តពោធិ៍សាត់។ ដើម្បីទៅដល់ភូមិកំពង់ប្រាក់ គេត្រូវធ្វើដំណើរតាមទូកម៉ាស៊ីនពីឃុំកំពង់លួង ដែលត្រូវប្រើពេលប្រមាណ ១,៣០ម៉ែត្រ ប្របតាមមាត់បឹងទន្លេសាប។
នាយកប្រតិបត្តិអង្គការសមាគមអភិវឌ្ឍន៍មិត្តជនបទ គឺលោក កែវ ផល មានប្រសាសន៍ថា សហគមន៍គោលដៅចំនួន ១៣ ដែលលោកបានស្រាវជ្រាវឃើញថា នៅមានអំពើហិង្សាកើតមានធ្ងន់ធ្ងរជាងក្នុងខេត្តពោធិ៍សាត់ ក្នុងនោះមានសហគមន៍ភូមិកំពង់ប្រាក់ គឺជាគោលដៅមួយដែលមានអំពើហិង្សាធ្ងន់ធ្ងរជាងគេ។
លោក កែវ ផល សំណូមពរឲ្យវាអាជ្ញាធរដែនដីជួយធ្វើការទប់ស្កាត់ជាបន្ទាន់ ដើម្បីចៀសវាងសភាពការណ៍ធ្លាក់ដុនដាបជាងនេះទៀត៖ «ដោយសារយើងសិក្សាទៅឃើញមានអំពើហិង្សាក្នុងគ្រួសារខ្លាំង អ៊ីចឹងហើយទើបយើងទៅធ្វើវេទិកានៅទីនោះ ហើយយើងអញ្ជើញខាងកិច្ចការនារី និងប៉ូលិសស្រុកចូលរួមដើម្បីបង្ហាញឲ្យពួកគាត់ដឹងពីបញ្ហានេះ និងសុំឲ្យគាត់ចាត់វិធានការតាមដែលពួកគាត់ធ្វើបាន ដើម្បីជួយដោះស្រាយទប់ស្កាត់អំពើហិង្សានៅក្នុងភូមិនេះ...»។
ភូមិកំពង់ប្រាក់ មានប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅចំនួន ៥៤គ្រួសារ និងគិតជាចំនួនមនុស្សមាន ២៥៧នាក់។ ភូមិកំពង់ប្រាក់ គឺជាភូមិក្រីក្រជាងគេក្នុងចំណោមភូមិទាំង ១៣ នៃឃុំស្នាអន្សា។
ប្រភពពីអាជ្ញាធរភូមិបានឲ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្នមានប្រជាពលរដ្ឋចំនួន ២២គ្រួសារ កំពុងរស់នៅក្នុងស្ថានភាពខ្វះស្បៀងអាហារបរិភោគប្រចាំថ្ងៃ។ ៩៩% នៃប្រជាពលរដ្ឋក្នុងភូមិនេះ ប្រកបរបរនេសាទត្រី។ ប្រមាណ ៣៥% នៃប្រជាពលរដ្ឋភូមិកំពង់ប្រាក់ ជាអនក្ខរជន ឬហៅថា ជនមិនចេះអក្សរ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។
-
ស្ដាប់ផ្ទាល់
(ព្រឹក ៥:៣០-៦:៣០ ល្ងាច ៧:៣០-៨:៣០) - សំឡេង
ភាសា
