ក្រសួង​សុខាភិបាល៖ EV-71 មិន​ទាន់​មាន​ថ្នាំ​បង្ការ​ឬ​ថ្នាំ​សម្លាប់​មេរោគ​ទេ

ប្រជាពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ស្ទើរ​គ្រប់​ខេត្ត-ក្រុង កំពុង​មាន​ការ​ភ័យខ្លាច​ចំពោះ​ការ​ឆ្លង​មេរោគ​ប្រភេទ អ៊ីវី ៧១ (EV-71) ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កើត​ពង​បែក​មាត់ ដៃ និង​ជើង ហើយ​មេរោគ​នេះ​បាន​សម្លាប់​កុមារ​ជា​ច្រើន​នាក់ នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ។
ដោយ ខែ សុណង
2012-07-20
អ៊ីម៉ែល
មតិ
ចែករំលែក
បោះពុម្ព
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • មតិ
  • អ៊ីម៉ែល

ក្ដី​បារម្ភ​នេះ បាន​បង្ក​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​អនុវត្ត​តាម​ពាក្យ​ចចាមអារ៉ាម ដោយ​ប្រើ​វិធី​ផ្សេងៗ និង​ខ្លះ​យក​កូន​របស់​ពួក​គេ​ទៅ​ចាក់​ថ្នាំ​បង្ការ​ជាដើម ដោយ​ពុំ​មាន​វេជ្ជបញ្ជា​ពី​គ្រូពេទ្យ​ឡើយ។

មន្ត្រី​ក្រសួង​សុខាភិបាល​បាន​ព្រមាន​ជា​ថ្មី​ថា ជំងឺ​ប្រភេទ​ថ្មី​ឈ្មោះ Enterovirus 71 (អ៊ីវី ៧១ = EV-71) ដែល​បាន​សម្លាប់​កុមារ​កម្ពុជា​ជា​ច្រើន​នាក់​នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ នៅ​ពុំ​ទាន់​មាន​ថ្នាំ​បង្ការ ឬ​ថ្នាំ​សម្លាប់​មេរោគ​នោះ​នៅ​ឡើយ​ទេ។

ប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​ប្រយុទ្ធ​នឹង​ជំងឺ​ឆ្លង នៃ​ក្រសួង​សុខាភិបាល លោក​វេជ្ជបណ្ឌិត សុខ ទូច មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៩ កក្កដា ថា នេះ​ដោយ​សារ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មិន​បាន​ដឹង ហើយ​មាន​អ្នក​បំផុស​បំផុល​ជា​ព័ត៌មាន​មិន​ពិត។ លោក​ថា អ្វី​ដែល​សំខាន់​បំផុត​នោះ​គឺ​ពលរដ្ឋ​ត្រូវ​យល់​ដឹង​ពី​អាការៈ និង​រោគសញ្ញា​នៃ​ជំងឺ​ប្រភេទ EV-71 ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កើត​ពង​បែក​មាត់ ដៃ និង​ជើង​នេះ​ជា​មុន​សិន ដូចជា​ក្ដៅ​ខ្លួន មាន​ពងបែក​នៅ​ដៃ ជើង មាត់ និង​គូទ។ ហើយ​ករណី​ដែល​វិវឌ្ឍ​មិន​ល្អ​ទៅ​ទៀត​នោះ គឺ​មាន​រោគ​សញ្ញា​ផ្លូវ​ដង្ហើម ហត់​ខុស​ពី​ធម្មតា និង​សញ្ញា​ខាង​ផ្នែក​សរសៃប្រសាទ ដូចជា​មាន​សន្លឹម ប្រកាច់ ឬ​សន្លប់ ដែល​ត្រូវ​តែ​រួសរាន់​យក​កុមារ​ទៅ​ព្យាបាល​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ។ ជំងឺ​ប្រភេទ​ថ្មី​នេះ ពុំ​មាន​ថ្នាំ​បង្ការ ឬ​ថ្នាំ​សម្លាប់​មេរោគ​នោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​ពុំ​មាន​វិធី​អ្វី​ល្អ​ក្រៅ​ពី​ការ​ធ្វើ​អនាម័យ ដោយ​លាង​ដៃ និង​សាប៊ូ​ឲ្យ​បាន​ញឹកញាប់ ហើយ​ឲ្យ​កុមារ​ទទួល​ទាន​អាហារ​បំប៉ន​សុខភាព​ឲ្យ​បាន​គ្រប់គ្រាន់។

លោក​វេជ្ជបណ្ឌិត សុខ ទូច៖ «ជួន​ណា​អ្នក​ខ្លះ​ចេញ​រោគសញ្ញា​នៅ​លើ​ដៃ ជើង មាត់ យើង​ឃើញ​ច្បាស់​យើង​ដឹង។ ប៉ុន្តែ​មួយ​ចំនួន វា​ចូល​ក្នុង​ពោះវៀន ហើយ​បាន​វា​ចូល​ក្នុង​ឈាម ហើយ​វា​ទៅ​អា​ផ្លូវ​សរសៃ​ប្រសាទ​នោះ​ទៀត។ ដូច្នេះ អា​ហ្នឹង​វា​បញ្ហា​មួយ ហើយ​វា​រហ័ស​ទៀត។ ដូច្នេះ វា​ជា​ការ​មួយ​សំខាន់​ណាស់ មិនមែន​ថា​ទាល់​តែ​ចេញ​ពី​ជើង មាត់​ទៀត​ទេ។ ជួន​ណា វា​ចូល​ភ្លាម វា​ទៅ​ខាង​លើ អត់​មាន​សញ្ញា​ដៃ ជើង មាត់ ក៏​មាន​ដែរ។ កំពុង​រក ពុំ​ទាន់​មាន​វ៉ាក់សាំង​នៅ​ឡើយ​ទេ​បាទ»

ការ​អះអាង​ដូច្នេះ បន្ទាប់​ពី​មាន​ពាក្យ​ចចាមអារ៉ាម​ជា​ច្រើន​ថា មាន​ថ្នាំ​បង្ការ​ជំងឺ​ប្រភេទ​ថ្មី​នេះ ដោយ​ឲ្យ​ក្មេងៗ​ផឹក​ភេសជ្ជៈ​គោ​ជល់​លាយ​ជាមួយ​ទឹក​ឃ្មុំ​១​ស្លាបព្រា បង្ការ​ជំងឺ​ពង​បែក​ជើង ដៃ និង​មាត់ និង​ខ្លះ​ថា​ផឹក​ស្រាបៀ អាបេសេ (ABC) លាយ​ជា​មួយ​ទឹក​ក្រូច​ឆ្មារ​ជា​ដើម។ ហើយ​ខ្លះ​ទៀត​រហូត​ដល់​យក​កូន​ទៅ​ចាក់​ថ្នាំ​បង្ការ​នៅ​តាម​គ្លីនិក​ឯកជន​ទៀត​ផង។

លោក ឃុន យាន ពលរដ្ឋ​នៅ​ភូមិ​ទុកស្រូវ ឃុំ​គោគង់កើត ស្រុក​កញ្ជ្រៀច ខេត្ត​ព្រៃវែង បាន​ថ្លែង​ថា គ្រូពេទ្យ​នៅ​ក្នុង​មណ្ឌល​សុខភាព​បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ យក​ទឹក​ឃ្មុំ​១​ស្លាបព្រា​លាយ​ជាមួយ​ភេសជ្ជៈ​គោ​ជល់​ឲ្យ​ក្មេងៗ​ផឹក ថា​អាច​ការពារ​ជំងឺ​ពង​បែក​មាត់ ដៃ និង​ជើង បាន៖ «គេ​ថា​ជំងឺ​ហ្នឹង កើត​ពី​កូន​ក្មេង ពង​បែក​ដៃ គេ​ថា​ចេញ​បាទ​ដៃ​ហ្នឹង​ខ្លាំង​ណាស់ វា​កាត់​បន្ថយ»

ស្ត្រី​មួយ​រូប​ទៀត​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា គាត់​បាន​នាំ​កូន​ទៅ​ចាក់​ថ្នាំ​បង្ការ​ជំងឺ​សួត​នៅ​ម្ដុំ​ស្ដុប​ទេពផន ក្នុង​សង្កាត់​ទឹក​ល្អក់ ដោយ​ព្រោះ​បាន​ការ​ណែនាំ​ពី​គ្រូពេទ្យ​ថា ការ​ចាក់​ថ្នាំ​បង្ការ​នេះ​វា​អាច​កាត់​បន្ថយ​ជំងឺ​ថ្មី​នេះ​បាន​ខ្លះ ហើយ​ថា​ក្នុង​មួយ​ម្ជុល​តម្លៃ ៥០​ដុល្លារ៖ «គ្រាន់​ថា​ពេទ្យ​កុមារ​ហ្នឹង គាត់​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា បើ​សិន​ជា​យើង​ចាក់​ថ្នាំ​ហ្នឹង វា​កើត​ជំងឺ​ហ្នឹង​មក​ទុំ​លើ​រាង​កាយ​កូន​ក្មេង​ហ្នឹង វា​អត់​ស៊ី​ទៅ​ដល់​សួត​ទេ យើង​អាច​ទប់ស្កាត់ យើង​អាច​ព្យាបាល​បាន។ តែ​បើ​ជំងឺ​ហ្នឹង​កើត​ភ្លាម តែ​៤៨​ម៉ោង​ស្លាប់​ហើយ​អ៊ីចឹង។ យើង​អត់​ចាក់​ថ្នាំ​ហ្នឹង វា​ជ្រាប​ទៅ​ដល់​សួត​លឿន​ជា​ទី​បំផុត លឺ​គាត់​ថា​ទប់ស្កាត់​បាន​៥០%​ដែរ។ ហើយ​ឃើញ​ទាំង​មនុស្ស​ចាស់ និង​កូន​ក្មេង​ភាគ​ច្រើន​ណាស់​ទៅ​ចាក់​ថ្នាំ​ហ្នឹង»

ប៉ុន្តែ​ព័ត៌មាន​ទាំង​នេះ ត្រូវ​មន្ត្រី​ជាន់ខ្ពស់​នៃ​ក្រសួង​សុខាភិបាល​បដិសេធ​ពុំ​ទទួល​ស្គាល់​ថា ជា​វិធី​ដែល​អាច​ទប់ស្កាត់​ជំងឺ​ថ្មី​នោះ​បាន​ទេ។

ចាប់​តាំង​ពី​ដើម​ឆ្នាំ​២០១២ រហូត​មក​ដល់​ខែ​កក្កដា កុមារ​កម្ពុជា​ចំនួន ៥៤​នាក់ ត្រូវ​រាយការណ៍​ថា បាន​ស្លាប់​ដោយ​មេរោគEV-71។ ក្រសួង​សុខាភិបាល និង​អង្គការ​សុខភាព​ពិភពលោក (WHO) បាន​បង្ហាញ​ថា ជំងឺ​ពង​បែក​នៅ​បាតដៃ ជើង និង​ក្នុង​មាត់ ដែល​បង្ក​ដោយ EV-71 មួយ​ចំនួន​អាច​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ជា​ផល​វិបាក​ធ្ងន់ធ្ងរ និង​អាច​ឲ្យ​អ្នក​ជំងឺ​ស្លាប់​បាន។

ជំងឺ​នេះ​កើត​លើ​កុមារ​ដែល​មាន​អាយុ​តិច​ជាង ១០ឆ្នាំ និង​ភាគ​ច្រើន​អាយុ​តិច​ជាង ៥ឆ្នាំ ហើយ​រោគ​សញ្ញា​ធ្ងន់ធ្ងរ​ចំពោះ​កុមារ​មាន​អាយុ​កាន់​តែ​តិច។ ជំងឺ​នេះ ឆ្លង​តាម​រយៈ​ការ​ប៉ះពាល់​ផ្ទាល់​នឹង​សំបោរ កំហាក ទឹកមាត់ ទឹក​រងៃ​ដែល​ចេញ​ពី​ពង​បែក ឬ​លាមក អ្នក​ជំងឺ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

មតិ (0)
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • អ៊ីម៉ែល