គម្រោងដាំព្រៃលិចទឹកនៅតំបន់ជាប់បឹងទន្លេសាប

អង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាលមួយចំនួន បានបង្កើនការយកចិត្តទុកដាក់ អភិរក្សធនធានធម្មជាតិព្រៃលិចទឹក នៅតំបន់បឹងទន្លេសាប និងមានគម្រោងដាំដើមឈើនៅតំបន់ព្រៃលិចទឹក ដែលបាត់បង់នោះឡើងវិញ។

ដោយ សេក បណ្ឌិត
2012-06-13

h061212ho.mp3

ព្រៃលិចទឹកនៅក្នុងបឹងទន្លេសាប

RFA/Hang Savyouth

អង្គការសម្ព័ន្ធភាពដើម្បីអភិរក្សធនធានជលផល (Fact) មានគម្រោងដាំដើមឈើនៅតំបន់ព្រៃលិចទឹកឡើងវិញ នៅតំបន់ជាប់បឹងទន្លេសាប ក្នុងខេត្តកំពង់ធំ ចំនួន ១៥ហិកតារបន្ថែមទៀត នៅឆ្នាំ២០១២ នេះ។

ប្រធានអង្គការសម្ព័ន្ធភាពដើម្បីអភិរក្សធនធានជលផល លោក ឱម សាវ៉ាត មានប្រសាសន៍ថា ជាជំហានដំបូង នៅពាក់កណ្ដាលឆ្នាំ២០១២ គេមានគម្រោងដាំប្រមាណ ៦ហិកតារជាមុនសិន បន្ទាប់មកនឹងមានកម្មវិធីដាំជាបន្តបន្ទាប់ទៀត ឲ្យគ្រប់ចំនួន ១៥ហិកតារតាមផែនការដែលបានកំណត់។

ប្រធានសហគមន៍ ឃុំកំពង់ភ្លុក ស្រុកកំពង់ស្វាយ ខេត្តកំពង់ធំ លោក ទុយ យ៉ុង លោកមានប្រសាសន៍ថា ជាការចាំបាច់ណាស់ ចំពោះគម្រោងដាំព្រៃលិចទឹកឡើងវិញនេះ។ ពីព្រោះព្រៃនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ជម្រកត្រីពងកូន សម្រាប់បង្កើតឲ្យមានប្រព័ន្ធជីវចម្រុះនៅតំបន់បឹងទន្លេសាប និងតំបន់ផ្សេងៗទៀត ដើម្បីជំរុញដល់ការអភិវឌ្ឍលើវិស័យជលផល។

លោកបន្តថា ព្រៃលិចទឹកកន្លងមក បានប្រឈមនឹងការកាប់បំផ្លាញដោយក្រុមអ្នកមានលុយ និងមានអំណាច ដែលជួលប្រជាពលរដ្ឋឲ្យមកកាប់បំផ្លាញ ដើម្បីយកដីធ្វើស្រែ និងធ្វើអាងស្តុកទឹកនៅចន្លោះឆ្នាំ១៩៩០ ដល់ឆ្នាំ២០១០ ហើយបច្ចុប្បន្នក៏នៅមានករណីបែបនេះកើតមានជាបន្តបន្ទាប់ ប៉ុន្តែមានការថយចុះជាងមុនខ្លះ។

លោកបន្តថា ស្របពេលគ្នានេះដែរ សហគមន៍ក៏មានគម្រោងដាំកូនឈើនៅតំបន់ព្រៃលិចទឹក ចំនួន ១៤.០០០កូនដែរ នៅឆ្នាំ២០១២ នេះ ហើយកាលពីឆ្នាំ២០១០ កន្លងទៅ សហគមន៍លោកធ្លាប់បានដាំកូនឈើបានចំនួន ១៤.០០០កូនរួចមកហើយ នៅតំបន់ ៣ជុំវិញបឹងទន្លេសាប។

ព្រៃលិចទឹកដែលត្រូវខូចខាត ឬបាត់បង់ ហើយចាំបាច់ត្រូវដាំឡើងវិញ នៅខេត្តកំពង់ធំ មានទំហំប្រមាណជា ៣ពាន់ហិកតារ។

លោក ឱម សាវ៉ាត បានឲ្យដឹងដែរថា ព្រៃលិចទឹកនៅតំបន់លិចទឹកនៅជុំវិញបឹងទន្លេសាប បានបាត់បង់ ឬរងការបំផ្លាញនៅចន្លោះឆ្នាំ២០០៥ ដល់ឆ្នាំ២០១០ មានប្រមាណពី ៧ពាន់ ទៅដល់ជិត ១ម៉ឺនហិកតារ។

មន្ត្រីអភិរក្សធនធានជលផលនៃរដ្ឋបាលជលផលរបស់ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ លោក ទឹម សាវុធ មានប្រសាសន៍ពន្យល់ថា ព្រៃលិចទឹកមានសារៈប្រយោជន៍ច្រើនយ៉ាង ជាពិសេសពាក់ព័ន្ធដល់ការអភិវឌ្ឍធនធានជលផល និងវារិសត្វទាំងឡាយ ដូចជាការបង្កើតឲ្យមានប្រព័ន្ធជីវចម្រុះសម្រាប់ជាចំណីត្រីធម្មជាតិ ជាជម្រកដ៏សំខាន់សម្រាប់ការរស់នៅ និងជាជម្រកត្រីពងកូន ព្រមទាំងមានសារៈសំខាន់ជាច្រើនផ្សេងៗទៀត។

លោកបន្តថា ការបាត់បង់ចំនួនព្រៃលិចទឹក គឺជាការបាត់បង់នូវចំនួនធនធានជលផលទៅតាមនោះដែរ។

ព្រៃលិចទឹកភាគច្រើន គេឃើញមាននៅជុំវិញបឹងទន្លេសាប។ អាជ្ញាធរបឹងទន្លេសាប និងក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ កាលពីចុងឆ្នាំ២០១០ កន្លងទៅ បានរួមគ្នាកំណត់ព្រំដែន ឬទំហំព្រៃលិចទឹក នៅតំបន់បឹងទន្លេសាបមានជាង ៦០ម៉ឺនហិកតារ។

តំបន់នេះត្រូវកំណត់ដោយច្បាប់ ដែលតម្រូវឲ្យភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងឡាយ ចូលរួមថែរក្សាព្រមទាំងទប់ស្កាត់មិនឲ្យមានការបំផ្លាញជាដាច់ខាត៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។