ប្រធានអង្គការក្រុមការងារ ដើម្បីដោះស្រាយទំនាស់ បង្ហាញពីលទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវឲ្យដឹងថា អ្នកសារព័ត៌មាន មានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការកសាងសន្តិភាពជូនសង្គមជាតិ និងពិភពលោក។
នាយកប្រតិបត្តិអង្គការក្រុមការងារដោះស្រាយទំនាស់ ហៅជាភាសាអង់គ្លេសថា (Alliance for Conflict Transformation) ឬ (ACT) លោក មាស សុកែវ ថ្លែងក្នុងពិធីបើកសិក្ខាសាលា នៅថ្ងៃទី ២៤ កញ្ញាថា អ្នកសារព័ត៌មានមិនមែនគ្រាន់តែផ្ដល់ព័ត៌មានដល់អ្នកអាន និងអ្នកស្ដាប់នោះទេ តែពួកគេនៅមានតួនាទីដ៏សំខាន់ផ្សេងទៀត គឺជួយផ្ដល់ដំណឹងល្អៗ ស្ដីពីការអប់រំផ្នែកស្មារតី និងទស្សនវិជ្ជាល្អៗ ជូនដល់ពលរដ្ឋក្នុងសង្គម ដើម្បីកសាងសន្តិភាពទៀតផង។
ទន្ទឹមនឹងនេះ លោកក៏បញ្ជាក់ដែរថា ប្រសិនអ្នកសារព័ត៌មានមិនប្រកាន់ក្របខ័ណ្ឌវិជ្ជាជីវៈ និងក្រមសីលធម៌របស់ខ្លួនឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនទេនោះ ពួកគេក៏អាចបង្កអំពើហិង្សាដល់សង្គមជាតិដូចគ្នាដែរ។
លោក មាស សុកែវ៖ «តួនាទីសារព័ត៌មានឃើញមានសារសំខាន់ ហើយមានឥទ្ធិពលខ្លាំង ហើយយើងឃើញអ្នកសារព័ត៌មានគ្របដណ្ដប់ច្រើន នៅក្នុងសង្គមកម្ពុជារបស់យើង ហើយបើសិនជាសារព័ត៌មាន គាត់មានចេតនានៅក្នុងការកសាងសង្គមជាតិ អាចនឹងធ្វើទៅបាន ជាជាងយើងរាល់ថ្ងៃ យើងចាប់ផ្ដើមជាមួយនឹងការស្ដីបន្ទោសគ្នាទៅវិញទៅមក»។
ទាក់ទងនឹងករណីនេះដែរ លោក មាស សុកែវ លើកឡើងថា តាមការស្រាវជ្រាវរបស់ក្រុមការងារនៃអង្គការរបស់លោក របាយការណ៍បានបង្ហាញថា អ្នកសារព័ត៌មានហាក់ពុំសូវផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានឲ្យបានទូលំទូលាយនៅឡើយ ពាក់ព័ន្ធនឹងការយល់ដឹងពីការកសាងសន្តិភាព។
លោកបន្ថែមថា សារព័ត៌មានក្នុងស្រុកភាគច្រើន ផ្សាយព័ត៌មានដែលបង្ហាញពីនិន្នាការនយោបាយ និងព័ត៌មាន ដែលមានផលប្រយោជន៍តិចតួចដល់សង្គម។
អង្គការក្រុមការងារ ដើម្បីដោះស្រាយទំនាស់ បានរៀបចំបើកសិក្ខាសាលា ដែលមានអ្នកសារព័ត៌មាន មកពីស្ថាប័នកាសែតក្នុងស្រុក និងកាសែតបរទេសប្រមាណ ១២ ស្ថាប័ន រួមនឹងនិស្សិតមួយអន្លើ ដោយវិទ្យុជាតិ និងអន្តរជាតិមួយចំនួនបានចូលរួម។ ទិសដៅនៃសិក្ខាសាលានេះ គឺចង់ឲ្យអ្នកសារព័ត៌មានទាំងអស់ ចូលរួមក្នុងការកសាងសន្តិភាពជូនប្រទេសជាតិ និងពិភពលោក។
ពាក់ព័ន្ធនឹងតួនាទីរបស់អ្នកសារព័ត៌មានក្នុងកសាងសន្តិភាពនេះ ប្រធានសមាគមមិត្តអ្នកសារព័ត៌មាន លោក ឱម ច័ន្ទតារា មានប្រសាសន៍ថា អ្នកសារព័ត៌មាន អាចធ្វើឲ្យសង្គមមួយ ឬប្រទេសមួយចលាចល ហើយអ្នកសារព័ត៌មាន ក៏អាចញ៉ាំងពិភពលោកទាំងមូល ឲ្យវឹកវរបានដែរ ក្នុងករណីពួកគេមិនគោរពតាមវិជ្ជាជីវៈ និងក្រមសីលធម៌ឲ្យត្រឹមត្រូវទេនោះ។ លោកបញ្ជាក់បន្ថែមថា ថ្វីត្បិតតែអ្នកសារព័ត៌មាន អាចសរសេរគ្រប់ព្រឹត្តិការណ៍កើតឡើង ប៉ុន្តែ ពួកគេក៏គួរថ្លឹងថ្លែងផងដែរ មុននឹងសរសេរអត្ថបទនីមួយៗ ផ្សព្វផ្សាយចេញទៅ ថាតើអត្ថបទនោះមានលក្ខណៈបែបណា តើវាជាអត្ថបទ ដែលមានទម្រង់បែបញុះញង់ដែរទេ ហើយតើអត្ថបទនោះ ផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ដល់សង្គម ឬធ្វើឲ្យសង្គមបែកបាក់ ឬយ៉ាងណា? ដូច្នេះ ពួកគេគួរពិចារណាលើចំណុចទាំងនេះ។
លោក ឱម ច័ន្ទតារា៖ «ខ្ញុំគិតថាអ្នកព័ត៌មាន ទី១ ត្រូវតែមានវិជ្ជាជីវៈ ហើយគោរពក្រមសីលធម៌ចំណុច ២ នេះ ជាកត្តាសំខាន់ណាស់ ពីព្រោះថា កាលណាយើងមានវិជ្ជាជីវៈ យើងមិនធ្វើអ្វីដែលខុសនឹងគោលការណ៍ច្បាប់ ហើយនឹងគោរពសិទ្ធិអ្នកដទៃ ហើយជាពិសេស យើងមិនធ្វើអត្ថបទ មានន័យថា មិនធ្វើអ្វី ឬសរសេរអ្វីមានលក្ខណៈញុះញង់ ហើយកាលណាយើងបំផុស យើងដឹងស្រាប់ហើយ ថ្មីៗ គឺយើងមានវិបត្តិនៅក្នុងពិភពលោក ដោយមានការខឹងសម្បារ ដោយសារតែពួកឥស្លាម ដោយសារតែសារព័ត៌មាននៅក្នុងប្រទេសគេ អ្នកផលិតភាពយន្ត នៅក្នុងប្រទេសគេធ្វើ ប៉ុន្តែ វាជាសេរីភាពក្នុងការបញ្ចេញមតិ។ ប៉ុន្តែ កាលយើងបញ្ចេញដោយមិនគិតពីផលវិបាក យើងនឹងធ្វើឲ្យសង្គមយើងមានអស្ថិរភាព»។
តាមការសិក្សាស្រាវជ្រាវរបស់អង្គការក្រុមការងារ ដើម្បីដោះស្រាយទំនាស់ របាយការណ៍បង្ហាញថា កាលពីឆ្នាំ ២០០៩ ស្ថាប័នកាសែតក្នុងស្រុក មាន ២៦៨ ស្ថាប័ន កាសែតបរទេស មាន ៣៣ ស្ថាប័ន និងទស្សនាវដ្ដីក្នុងស្រុក និងបរទេសមាន ១៥៥ ស្ថាប័ន។ ចំណែកឯស្ថានីយវិទ្យុ មាន ៩៨ និងទូរទស្សន៍ចំនួន ១៣ ស្ថានីយ៍ ហើយស្ថានីយទាំងនេះ ភាគច្រើនជារបស់រដ្ឋាភិបាល។ ក្នុងនោះវិទ្យុ ដែលគេចាត់ទុកថា ប្រកាន់ជំហរឯករាជ្យមានវិទ្យុក្នុងស្រុក និងអន្តរជាតិតិចតួច។ ស្ថាប័នទាំងនេះ បានចុះបញ្ជីនៅក្រសួងព័ត៌មាន៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។