អត្ថន័យ​នៃ​ពាក្យ "បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង"

នៅ​ក្នុង​សង្គម​នីមួយៗ តែងតែ​មាន​មនុស្ស​ប្រកាន់​នូវ​ផ្នត់​គំនិត​ផ្សេងៗ​គ្នា ក្នុង​នោះ​មាន​ក្រុម​មនុស្ស​ដែល​គិត​ឆ្វេង​និយម ស្ដាំ​និយម និង​មនុស្ស​ប្រកាន់​ជំហរ​កណ្ដាល។
ដោយ សេក បណ្ឌិត
2012-11-11
អ៊ីម៉ែល
មតិ
ចែករំលែក
បោះពុម្ព
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • មតិ
  • អ៊ីម៉ែល

ដោយសារ​មាន​ករណី​ដូច្នេះ ទើប​ចាស់​បុរាណ​លោក​បាន​កត់​សម្គាល់​នូវ​ប្រភេទ​ចរិត ឬ​ផ្នត់​គំនិត​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន ដែល​ពួកគេ​តែងតែ​ប្រព្រឹត្ត​ឡើង​ដើម្បី​តែ​បុគ្គល​ខ្លួន​ឯង និង​បក្ខពួក។ ប៉ុន្តែ​វា​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះ​ទង្គិច​ដល់​ផ្លូវ​ចិត្ត ឬ​ផល​ប្រយោជន៍ សេចក្ដី​សុខ​របស់​អ្នក​ដទៃ ជា​ពិសេស​ប៉ះ​ទង្គិច​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ និង​ភាព​សុខសាន្ត​ក្នុង​សង្គម​ទាំងមូល។ នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ផ្នត់​គំនិត​មនុស្ស​ទាំង​នោះ មាន​ពាក្យ​ចាស់​បុរាណ​មួយ​លោក​ឧស្សាហ៍​ពោល​ឡើង​ថា «បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង»។

តើ​ពាក្យ​នេះ​មាន​អត្ថន័យ​យ៉ាង​ណា​ខ្លះ.?

ចាស់​បុរាណ​ជា​ច្រើន​ជំនាន់​មក​ហើយ​តែងតែ​ប្រៀន​ប្រដៅ​កូន​ចៅ​ជា​ញឹកញាប់​ថា៖ «កុំ​ឲ្យ​បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង»។ ពាក្យ​នេះ អាច​មាន​ន័យ​ធៀប និង​ន័យ​ត្រង់ ឬ​ន័យ​វិជ្ជមាន និង​អវិជ្ជមាន។

អ្នក​វិភាគ​ឯករាជ្យ អ្នកស្រី ជា វណ្ណាត មាន​ប្រសាសន៍​ថា ន័យ​ត្រង់​នៃ​ឃ្លា «បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង» នេះ គឺ​ចង់​សំដៅ​ទៅ​លើ​អ្នក​រក​ស៊ី ដែល​ទទួល​ការ​ឧបត្ថម្ភ​ជា​ដើម​ទុន​តិច​តួច​ពី​ភាគី​ខាង​ណា​មួយ ហើយ​ក្រោយ​មក​ក៏​រក​ស៊ី​បាន​កាក់កប​ដុះ​ឡើង​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មាន​ទ្រព្យ​ធន​ច្រើន៖ «បាន​បន្តិច​ប៉ិច បាន​ន័យ​ថា គេ​មាន​គំនិត​ច្នៃ​ប្រឌិត​ដោយ​គ្រាន់​តែ​មាន​គេ​ជួយ​តែ​បន្តិច​មក​អ្នក​នោះ​ឯង​បែក​គំនិត​រក​ស៊ី​ខ្លួន​ឯង​តែម្ដង អា​ហ្នឹង​គឺ​យើង​អាច​យក​ពាក្យ​នេះ​មក​ប្រើ​បាន។ ម៉្លោះ​ហើយ​ពាក្យ​នេះ​មាន​ន័យ​ទាំង​ពីរ ទាំង​វិជ្ជមាន និង​អវិជ្ជមាន»

ន័យ​អវិជ្ជមាន ឬ​ក៏​ន័យ​ធៀប​វិញ អ្នកស្រី​បញ្ជាក់​ថា មិន​ចំពោះ​តែ​អ្នក​រក​ស៊ី​ទេ អ្នក​ធ្វើ​ការងារ​ផ្សេងៗ​នៅ​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ ឬ​ឯកជន​នានា​ក៏​មាន​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​ដែរ។

ដូច​ជា​គេ​ចង់​សំដៅ​ទៅ​លើ​អ្នក​រក​ស៊ី​ដែល​ធ្លាប់​តែ​អត់ ពេល​បាន​ទ្រព្យធន​ស្ដុកស្ដម្ភ​ហើយ មិន​បាន​ប្រើប្រាស់​ទ្រព្យ​ធន​នោះ ដើម្បី​សេចក្ដី​សុខ​ខ្លួន​ឯង​ផង និង​អ្នក​ដទៃ​ផង​នោះ​ទេ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​បាន​យក​អំណាច​នៃ​ទ្រព្យ​ធន​នោះ​ទៅ​បំផ្លាញ​សេចក្ដី​សុខ​អ្នក​ដទៃ និង​បង្ក​ឲ្យ​មាន​ភាព​វឹកវរ បង្ក​ឲ្យ​មាន​ទំនាស់​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​នៅ​ក្នុង​សង្គម។

ចំណែក​អ្នក​ធ្វើ​ការងារ​ផ្សេងៗ នៅ​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ ឬ​ឯកជន​នានា​ក៏​ដូច្នេះ​ដែរ។ ពេល​ដែល​មាន​ការ​តែងតាំង​ឲ្យ​មាន​តួនាទី ឬ​អំណាច​តិច​ដើម្បី​សម្រួល​ដល់​ដំណើរ​ការងារ​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​រហ័ស និង​រីក​ចម្រើន បុគ្គល​នោះ​បាន​ឆ្លៀត​ឱកាស​ប្រើប្រាស់​តួនាទី​ហួស​ព្រំដែន​កំណត់ ហើយ​ផ្ដើម​មាន​ភាព​អាត្មានិយម លែង​គិត​ពី​សេចក្ដី​សុខ ឬ​ប្រយោជន៍​អ្នក​ដទៃ ហើយ​គិត​តែ​ពី​រឿង​ការពារ និង​ពង្រីក​អំណាច​របស់​ខ្លួន​ឯង​ជា​ធំ។

អ្នកស្រី ជា វណ្ណាត៖ «ពាក្យ​ហ្នឹង​បាន​ន័យ​ថា សម័យ​ឥឡូវ​កូន​សិស្ស​បាន​ប្រឡង​ជាប់​ចាប់​ផ្ដើម​ក្អេងក្អាង ធ្វើ​ឫក​ដូច​ជា​ខ្លួន​ឯង​ចេះ​ជាង​គេ​ចេះ​ជាង​ឯង ឬ​មួយ​ធ្វើ​ការ​ហ្នឹង​ត្រូវ​បាន​គេ​លើក​ឡើង​ជា​នាយ​ការិយាល័យ ឧទាហរណ៍ អ្នក​ហ្នឹង​ឯង​ទៅ​ជា​ក្អេងក្អាង លើស​គេ​លើស​ឯង តាំង​ខ្លួន​ហ្នឹង​ជា​អ្នក​ចេះ​ដឹង​ច្រើន​ជាង​គេ អា​ហ្នឹង​ជា​ពាក្យ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អ៊ីចឹង»

ចំណែក​លោក​អាចារ្យ មាស លី នៅ​ខេត្ត​កំពង់ចាម វិញ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ដែរ​អំពី​ពាក្យ​ថា «បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង» នេះ គឺ​ពាក្យ​ពី​បរម​បុរាណ​ដែល​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​សេចក្ដី​ដឹង​ពិត ឃើញ​ពិត​នៃ​ចរិត​មនុស្ស​ក្នុង​សង្គម ហើយ​បាន​កត់​ចំណាំ​ត​គ្នា​មក។

បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង ជា​ការ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ពី​មនុស្ស​ដែល​ឆាប់​ភ្លេច​កំណើត​ខ្លួន​ឯង​ដែល​ធ្លាប់​ក្រ​លំបាក គ្មាន​យស គ្មាន​សក្ដិ ដល់​ពេល​បាន​ឱកាស​ចាក​ផុត​ពី​ទី​ថោក​ទាប មាន​យសស័ក្ដិ​តិចតួច ចាប់​ផ្ដើម​ចំកោង​អួត​ខ្លួន​ខុស​ទំនង​ថា ខ្លួន​ឯង​ពុំ​មាន​អ្នក​ណា​ល្អ​ដូច ពូកែ​ដូច។ បុគ្គល​របៀប​នេះ បុរាណ​ពោល​ថា កុំ​ឲ្យ​សេពគប់ កុំ​យក​គំរូ​តាម ព្រោះ​ជា​បុគ្គល​ពុំ​មាន​សេរី​សួស្ដី ច្រើន​តែ​ឲ្យ​ទោស​ដល់​អ្នក​ដទៃ ហើយ​ច្រើន​តែ​គេ​ស្អប់​ខ្ពើម រិះគន់​មិន​ស្វាង ហើយ​មិន​ឲ្យ​តម្លៃ​ជា​មនុស្ស​ឧត្តម​ក្នុង​សង្គម​យូរ​អង្វែង​ឡើយ។

លោក​អាចារ្យ មាស លី៖ «ជា​បុគ្គល​ពាល់​ហើយ​បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង បំភ្លេច​សារជាតិ​ខ្លួន​ឯង។ នែ! បុរាណ​លោក​ថា អ៊ីចេះ​ទៀត​ថា «ត្រគក់​នាង​នួន»។ កាល​ពី​ដើម​ឡើយ​ស្ត្រី​ម្នាក់​ធ្លាប់​តែ​លក់​ត្រកួន​លក់​អី​នៅ​ផ្សារ​មួយ ដល់​ពេល​បាន​ទៅ​ធ្វើ​ធំ មាន​ងារ​ជា​ជំទាវ​អី​ទៅ ដល់​ពេល​ដើរ​ផ្សារ​ឃើញ​ត្រកួន​ក៏​សួរ​គេ​ថា ស្អី​គេ​ទងៗ​ហ្នឹង? យាយ​ចាស់​ម្នាក់​គាត់​ឆ្លើយ​ថា ហ្នឹង​ហើយ​ត្រគក់​នាង​នួន (ត្រកួន​នាង​លក់) ហ្នឹង​ហៅ​ថា បាន​តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង​ដែរ»

លោក​អាចារ្យ មាស លី បន្ត​ថា មនុស្ស​ដែល​គេ​ហៅ​ថា បាន​តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង​នេះ ជា​ប្រភេទ​បុគ្គល​ដែល​ងើប​ចេញ​ពី​ទី​ងងឹត​ទៅ​ងងឹត ពី​ទី​ងងឹត​ទៅ​ភ្លឺ និង​ពី​ភ្លឺ​ទៅ​ភ្លឺ ប៉ុន្តែ​មិន​បាន​កែ​ប្រែ​អ្វី​ថ្មី​ទាំង​អស់។

បុគ្គល​ដែល​បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង​នេះ មិន​អាច​ក្លាយ​ជា​អច្ឆរិយ​បុគ្គល អាច​ដឹកនាំ​សង្គម​ធំ​ឲ្យ​រីក​ចំរើន​រុង​រឿង​បាន​ទេ ព្រោះ​បុគ្គល​នោះ​ពុំ​មាន​ការ​អប់រំ​ឲ្យ​បាន​ជ្រៅជ្រះ​ត្រឹមត្រូវ ច្បាស់លាស់ មិន​ស្គាល់​ពី​តម្លៃ​ខ្លួន​ឯង និង​តម្លៃ​របស់​អ្នក​ដទៃ៖ «បុគ្គល​ហ្នឹង​បើ​ដឹក​នាំ​ខ្ពស់​ក៏​អត់​តម្លៃ​ដែរ បុរាណ​ថា តេជះ​កន្លះ​កញ្ជើ​ជិត​លើ​ប្រហោង​ឯ​ក្រោម ដូច្នេះ​គុណធម៌​ខាង​លើ​គ្មាន​ទេ បាន​បុណ្យ​សក្ដិ​ដោយសារ​តែ​គេ​ឲ្យ​ប្រៀប​ដូច​ជា​គេ​ខ្ចី​ដៃ​ប្រើ ជា​អ្នក​ល្ងង់​ខ្លៅ ជា​អ្នក​វង្វេង គេ​ឲ្យ​យាម​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​គេ​ឲ្យ​ដឹកនាំ​រឿង ហ្នឹង​បុរាណ​ថា បាន​តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង»

លោក​ថា មនុស្ស​ប្រភេទ​នេះ​កើត​មាន​នៅ​ស្ទើរ​គ្រប់​ជំនាន់​នៃ​សង្គម​មនុស្ស ហើយ​បុគ្គល​ខ្លះ​បាន​ប្រកាន់​យក​របៀប​នេះ​ជា​វប្បធម៌​សម្រាប់​បក្ខ ឬ​ក្រុម​របស់​ពួក​គេ​សម្រាប់​ឆ្លៀត​ឱកាស​ដើម្បី​ទទួល​បាន​អំណាច​ការពារ​ផល​ប្រយោជន៍​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ​បក្ខពួក​ខ្លួន​ឲ្យ​បាន​យូរ​អង្វែង។

អ្នក​សិក្សា​ស្រាវជ្រាវ​លើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​សង្គម លោក កែម ឡី បាន​អត្ថាធិប្បាយ​លើ​បញ្ហា​នេះ​ដែរ​ថា ទាំង​នេះ​កើត​ឡើង​ដោយសារ​សង្គម​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​ខ្លាំង​ពេក​ទៅ​លើ​អំណាច បុណ្យ​សក្ដិ ហើយ​មនុស្ស​ចង់​បាន​វា​ធ្វើ​ជា​ខែល​ការពារ​មុខ​របរ​រក​ស៊ី​របស់​ខ្លួន ដូច្នេះ​ក៏​ចេះ​តែ​ប្រឹង​តាំង​ខ្លួន​ឯង​ជា​អ្នក​ចេះ​ដឹង ជា​អ្នក​ធំ ដើម្បី​បង្អួត​អ្នក​ផង​ទាំង​ពួង។

លោក កែម ឡី៖ «កាល​ណា​យើង​ឲ្យ​តម្លៃ​ពេក​ទៅ​នាំ​ឲ្យ​មនុស្ស​យក​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ យក​មុខ​តំណែង​អី​ហ្នឹង​ទៅ​រក​ស៊ី​កេង​ប្រវ័ញ្ច​ប្រជាពលរដ្ឋ ទៅ​ប្រព្រឹត្ត​មិន​ល្អ​ក្នុង​សង្គម»

សព្វថ្ងៃ​គេ​ឃើញ​អ្នក​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​សង្គម មាន​ឋានៈ​តូចតាច​ទេ ប៉ុន្តែ​ដល់​ពេល​បាន​នៅ​ជិត​អ្នក​ដែល​មាន​បុណ្យសក្តិ ច្រើន​អួត​អាង​ថា ខ្លួន​ឯង​ហ្នឹង​មាន​ឋានៈ​ជា​ឯកឧត្ដម ឬ​ធ្វើ​ការ​ជា​តំណាង​អ្នក​ធំ​ណា​ម្នាក់​ដោយ​អ្នក​ធំ​នោះ​គេ​មិន​ដឹង​ខ្លួន​ផង។

លោក​បន្ត​ថា ផ្ដើម​ចេញ​ពី​ផ្នត់​គំនិត «បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង» នេះ​ដែរ បាន​ជំរុញ​ឲ្យ​អ្នក​ខ្លះ​បំភ្លេច​វង្ស​ត្រកូល​ខ្លួន​ឯង​ចោល​ក៏​មាន ដោយ​វង្ស​ត្រកូល​ខ្លួន​មិន​ធ្លាប់​ល្បីល្បាញ ឬ​មាន​មុខ​មាត់​ដែល​គេ​ទទួល​ស្គាល់​ក្នុង​សង្គម៖ «នៅ​តាម​អង្គការ​មួយ​ចំនួន​មាន​បុគ្គលិក​ខ្លះ​ចូល​មក​អួតអាង​ថា ខ្លួន​ចេះ​ច្រើន​មាន​ជំនាញ​ច្រើន ពេល​ចុង​ក្រោយ ចង់​ចេះ​អី​អ្នក​មុន​គេ​មិន​ហ៊ាន​ប្រាប់​ទេ នៅ​ក្នុង​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​ក៏​មាន​បញ្ហា​នេះ​ដែរ»

ចាស់​ទុំ និង​អ្នក​សិក្សា​បញ្ហា​សង្គម បាន​បង្ហាញ​ថា បើ​សិន​អ្នក​ដឹកនាំ​សង្គម​នៅ​មាន​ផ្នត់​គំនិត​បែប​នេះ ឬ​នៅ​តែ​ទុក​ឲ្យ​មាន​មនុស្ស​ច្រើន​ក្នុង​សង្គម​ប្រកាន់​យក​ផ្នត់​គំនិត «បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង» នេះ​នឹង​មាន​ការ​រើសអើង​ក្នុង​សង្គម ហើយ​សង្គម​នឹង​មិន​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍ​ទៅ​បាន​ឡើយ។

ការ​បញ្ជ្រាប​ចំណេះ​ដឹង​ស្ដីពី​សីលធម៌​សង្គម និង​វិជ្ជា​សង្គម​នានា ទៅ​ក្នុង​ប្រពន្ធ​សិក្សា​អប់រំ​ដែល​មាន​គុណភាព​ល្អ​ជា​ចំណែក​ដ៏​សំខាន់​មួយ​ដើម្បី​ឈាន​ទៅ​លប់​បំបាត់​នូវ​ផ្នត់​គំនិត «បាន​បន្តិច​ក៏​ប៉ិច​ឡើង» នេះ​បាន៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

មតិ (1)
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • អ៊ីម៉ែល

អ្នក​អាន​អនាមិក

Get ahead is the nature of human being. It drives to prosperity but do not become greedy. It will kill you.
Pursuing of happiness is fine as long as you do not hurt or cheat anyone.


Nov 11, 2012 11:00 AM