ស្ត្រី​នៅ​អាស៊ី​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ខែ​តិច​ជាង​បុរស

ស្ត្រី​ចំនួន ២​ពាន់​លាន​នាក់​នៅ​បណ្តា​ប្រទេស​ក្នុង​ទ្វីប​អាស៊ី បាន​ទទួល​ប្រាក់​ខែ​តិច​ជាង​បុរស ទោះ​បី​ជា​ស្ត្រី​នោះ​មាន​តួនាទី​ការងារ​ដូច​ជា​បុរស​ក៏ដោយ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​អាត្រា​ស្ត្រី​ដឹកនាំ​ក៏​នៅ​មាន​ចំនួន​តិច​ដែរ សូម្បី​តែ​ប្រទេស​ជឿនលឿន​ដូច​ជា​ជប៉ុន​ជាដើម។
ដោយ ម៉ៅ សុធានី
2012-04-23
អ៊ីម៉ែល
មតិ
ចែករំលែក
បោះពុម្ព
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • មតិ
  • អ៊ីម៉ែល

អត្រា​ទាប​របស់​ស្ត្រី​ដឹកនាំ​នៅ​ទ្វីប​អាស៊ី នឹង​អាច​ប៉ះពាល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដល់​ការ​រីក​ចំរើន​នា​ពេល​អនាគត​ក្នុង​ប្រទេស​ទាំង​នោះ។ ការ​អះអាង​នេះ បាន​ធ្វើ​ឡើង​ក្នុង​របាយការណ៍​ស្រាវជ្រាវ​មួយ​របស់​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ឈ្មោះ សង្គម​អាស៊ី (The Asian Society) ដែល​មាន​ស្នាក់ការ​ធំ​នៅ​ក្រុង​ញ៉ូវយ៉ក សហរដ្ឋអាមេរិក ដែល​បាន​ចេញ​ផ្សាយ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ ទី​១៩ មេសា ឆ្នាំ​២០១២។
លោក​សាស្ត្រាចារ្យ អាស្ត្រីដ ទូម៊ីណេ (Astrid S. Tuminez) នៃ​សាលា លីគាន់យូ (Lee Kuan Yew) ផ្នែក​នយោបាយ​សាធារណៈ នៅ​ប្រទេស​សិង្ហបុរី ដែល​ជា​អ្នក​ចាត់ចែង​ប្រមូល​ឯកសារ​នៃ​ការ​ស្ទាបស្ទង់​មតិ​ពី​ស្ថានភាព​ស្ត្រី​ផ្នែក​សុខភាព​អប់រំ សេដ្ឋកិច្ច និង​ភាព​ដឹកនាំ​ផ្នែក​នយោបាយ​នៅ​ប្រទេស​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ទ្វីប​អាស៊ី បាន​រក​ឃើញ​ថា ស្ត្រី​ប្រមាណ​ជា ២​ពាន់​លាន​នាក់​បាន​ទទួល​ប្រាក់​ខែ​ទាប​ជាង​បុរស ទោះ​បី​មាន​តួនាទី​បំពេញ​ការងារ​ដូច​ជា​បុរស​ក៏ដោយ។

លោក​ថា ការ​បន្ត​អនុវត្ត​ក្នុង​ទិសដៅ​ដូច​គ្នា​នេះ​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត នឹង​នាំ​ឲ្យ​មាន​ហានិភ័យ ឬ​គ្រោះថ្នាក់​ដល់​ការ​សម្រេច​ជោគជ័យ​លើ​វិស័យ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ជា​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ទាំង​នោះ ទន្ទឹម​ដែល​ស្ថានភាព​ស្ត្រី​មាន​ការ​ផ្លាស់ប្តូរ និង​មាន​ភាព​ខុសៗ​គ្នា​ពី​ប្រទេស​មួយ​ទៅ​ប្រទេស​មួយ​ទៀត​នេះ។ គម្លាត​ខុស​គ្នា​រវាង​តួនាទី និង​ប្រាក់​ខែ​របស់​បុរស និង​ស្ត្រី​នៅ​ប្រទេស​ទាំង​នោះ រួម​មាន កម្ពុជា ប៉ាគីស្ថាន នេប៉ាល់ ឥណ្ឌា និង​កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង។

របាយការណ៍​ដដែល​នោះ​បន្ត​ថា អត្រា​ទាប​របស់​ស្ត្រី​ដែល​មាន​ការងារ​ធ្វើ​បណ្តាល​ឲ្យ​ប្រទេស​ក្នុង​តំបន់​ត្រូវ​ការ​ចំណាយ​ប្រាក់​ប្រមាណ​ជា ៨៩​ពាន់​លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ ដោយសារ​បាត់បង់​ធនធាន​មនុស្ស និង​ការ​បាត់បង់​ផលិតផល​នានា។ ទោះ​បី​ជា​ប្រទេស​ខ្លះ មាន ជប៉ុន កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង​ក្តី ដែល​មាន​សេដ្ឋកិច្ច​លូតលាស់ និង​មាន​អត្រា​ខ្ពស់​នៃ​ធនធាន​មនុស្ស​ក៏ដោយ ក៏​ចំនួន​ស្ត្រី​ដឹកនាំ និង​ចាត់ចែង​ការងារ​នៅ​មាន​កម្រិត​ទាប​ដដែល។

របាយការណ៍​បន្ត​ថា ភាព​រើសអើង​រវាង​កូន​ប្រុស និង​កូន​ស្រី​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន និង​ឥណ្ឌា គឺ​ចាប់​ផ្តើម​នៅ​មុន​កំណើត​របស់​កូន​ម្ល៉េះ ដោយ​ខ្លះ​ធ្វើ​ការ​ពន្លូត ក្រោយ​ដែល​បាន​ដឹង​ថា ជា​កូន​ស្រី។ ភាព​រើស​អើង​នេះ នាំ​ឲ្យ​មាន​ភាព​ទន់​ខ្សោយ​ផ្នែក​សេវា​សុខភាព ការ​ផ្តល់​ចំណី​អាហារ និង​ការ​រៀន​សូត្រ​របស់​កូន​ស្រី​ទៀត​ផង។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក៏ដោយ ប្រទេស​ថៃ និង​ហ្វីលីពីន មាន​ចំនួន​ស្ត្រី​ដឹកនាំ​ច្រើន ក្នុង​នោះ​ស្ត្រី​មាន​តួនាទី​ខ្ពស់​ចំនួន ៣៩% បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​ប្រទេស​ឥណ្ឌា មាន​ចំនួន ១៤% និង​ចិន មាន ២៥%។

ក្នុង​របាយការណ៍​ស្ទាបស្ទង់​មតិ​នេះ ក៏​បាន​បង្ហាញ​ពី​វិធានការ​ច្បាស់លាស់​មួយ​ចំនួន ដើម្បី​លើក​ស្ទួយ​ស្ត្រី ក្នុង​នោះ​គឺ​បង្កើន​នូវ​ការ​ផ្តល់​ជា​ដំបូន្មាន អនុញ្ញាត​ឲ្យ​មាន​ការ​ឈប់​សំរាក​បាន​យូរ​ក្រោយ​សំរាល​កូន​រួច ផ្តល់​សេវា​មើល​កូន និង​មនុស្ស​ចាស់ និង​ផ្តល់​ប្រាក់​ចូល​និវត្តន៍​ឲ្យ​បាន​ស្មើ​គ្នា​រវាង​បុរស និង​ស្ត្រី។

នៅ​ទន្ទឹម​នេះ របាយការណ៍​ក៏​បាន​អំពាវនាវ​សុំ​ឲ្យ​បណ្តា​ប្រទេស​នៅ​ទ្វីប​អាស៊ី ត្រូវ​ជំរុញ​ឲ្យ​ក្មេង​ស្រី ឬ​ស្រ្តី ទទួល​បាន​ការ​រៀន​សូត្រ​ដូច​ជា​ក្មេង​ប្រុស និង​បុរស កាត់​បន្ថយ​ការ​ជ្រើសរើស​កូន​ប្រុស​ជាង​កូន​ស្រី បង្កើន​ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​បន្ថែម​ដើម្បី​ឲ្យ​ស្ត្រី​មាន​ជា​កម្មសិទ្ធិ​ដីធ្លី ផ្តល់​កិច្ច​គាំពារ និង​ធានា​ឲ្យ​ស្ត្រី​អាច​ចូល​រួម​យ៉ាង​ពេញ​លេញ​ក្នុង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​ជាតិ​ជាមួយ​ដៃគូ​បុរស៕

កំណត់​ចំណាំ៖ ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​​ថ្លៃថ្នូរ យើង​​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា​ដែល​មិន​​ជេរ​​ប្រមាថ​​ដល់​​អ្នក​​ដទៃ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

មតិ (0)
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • អ៊ីម៉ែល