ជនជាតិដើមភាគតិចអំពាវនាវឲ្យជួយគាំទ្រកម្មវិធីអភិវឌ្ឍន៍សហគ្រាសសិប្បកម្ម

ក្រុមសិប្បករនៃសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចមកពីខេត្តរតនគិរី និងខេត្តមណ្ឌលគិរី បានជួបប្រជុំគ្នារិះរកវិធីអភិវឌ្ឍន៍សិប្បកម្មប្រពៃណីរបស់ខ្លួនឲ្យបានកាន់តែប្រសើរ ដើម្បីកែប្រែជីវភាពរស់នៅ និងអភិរក្សវប្បធម៌ប្រពៃណីជនជាតិដើមភាគតិចនៅពេលបច្ចុប្បន្ន និងទៅថ្ងៃអនាគត។

ដោយ រដ្ឋា វីសាល
2012-08-21

sr.mp3

ក្រុមសហគ្រិនសិប្បកម្មសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចនៅខេត្តមណ្ឌលគិរី និងខេត្តរតនគិរី ចូលរួមសិក្ខាសាលាស្ដីពីការអភិវឌ្ឍសហគ្រាសនៅស្នាក់ការអង្គការ ខេនឌូ នាខេត្តរតនគិរី កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១២។

RFA/Ratha Visal

តំណាងសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចមកពីខេត្តចំនួនពីរ នៅព្រឹកថ្ងៃអង្គារ ទី២១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១២ អំពាវនាវឲ្យរាជរដ្ឋាភិបាល អង្គការជាតិ អន្តជាតិ និងប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ បន្តជួយគាំទ្រកម្មវិធីអភិវឌ្ឍន៍សហគ្រាសសិប្បកម្មជនជាតិដើមភាគតិចជាបន្តទៀត តាមរយៈផ្ដល់មធ្យោបាយបណ្ដុះបណ្ដាលធនធានមនុស្ស ពង្រីកទីផ្សារលក់ផលិតផលប្រពៃណីជនជាតិដើម។

សេចក្ដីអំពាវនាវនេះធ្វើឡើងនៅក្នុងសិក្ខាសាលាឆ្លុះបញ្ចាំងស្ដីពីការអភិវឌ្ឍសហគ្រាសសិប្បកម្មសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច រយៈពេលពីរថ្ងៃ ចាប់ពីថ្ងៃអង្គារ ទី២១ ដល់ថ្ងៃពុធ ទី២២ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១២ នៅមជ្ឈមណ្ឌលសិប្បកម្ម ខេនឌូ (Cando) ឬអង្គការអភិវឌ្ឍន៍អនុផលព្រៃឈើកម្ពុជា ប្រចាំខេត្តរតនគិរី។

តំណាងជនជាតិដើមភាគតិចព្នងមកពីខេត្តមណ្ឌលគិរី អ្នកស្រី ទូច វន មានប្រសាសន៍បញ្ជាក់ថា ផលិតផលប្រពៃណីរបស់ជនជាតិដើមភាគតិចផលិតបានកាន់តែច្រើន និងមានសោភណ្ឌភាព និងគុណភាពអាចប្រកួតប្រជែងនៅក្នុងទីផ្សារបាន។

យ៉ាងនេះក្តី អ្នកស្រីបន្តថា ក្រុមសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចត្រូវការកិច្ចឧបត្ថម្ភបន្តទៀត ដើម្បីពង្រីកធនធានមនុស្ស និងទីផ្សារលក់ផលិតផលសិប្បកម្មប្រពៃណីនេះ៖ «អត្តសញ្ញាណជនជាតិព្នងយើងហ្នឹងអាចបានឡើងវិញ មុនហ្នឹងចង់បាត់សាបរលាបហើយ។ ខាងត្បាញ ខាងជនជាតិចង់ភ្លេចអស់ហើយ រាល់ថ្ងៃបានខាងអង្គការជួយខាងបច្ចេកទេស ជួយគំនិតផ្ដើម បើតាមពួកខ្ញុំគ្មានទេ អស់សង្ឃឹមហើយ បើតាមក្មេងៗមិនដែលស្គាល់ត្បាញរបៀបម៉េច»។

ផលិតផលសិប្បកម្មរបស់សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច ដែលផលិតបាននៅខេត្តរតនគិរី និងខេត្តមណ្ឌលគិរី បច្ចុប្បន្នរួមមានគ្រឿងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ ឬវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ មានផលិតផលតម្បាញអំបោះ ឬសូត្រ ផលិតផលធ្វើពីឫស្សី ឬផ្ដៅ និងផលិតផលចម្លាក់ពីឈើ។

អ្នកសម្របសម្រួលអង្គការ ខេនឌូ លោក ហៀង សារឹម មានប្រសាសន៍បញ្ជាក់ថា ចាប់ពីឆ្នាំ២០០៦ រហូតបច្ចុប្បន្ន អង្គការ ខេនឌូ បានផ្ដល់ការគាំទ្រសិប្បករអ្នកមានទេពកោសល្យនៅសេសសល់តិចតួចពីសម័យខ្មែរក្រហមឲ្យផលិតគ្រឿងសិប្បកម្មប្រពៃណីរបស់ខ្លួន និងស្វែងរកទីផ្សារលក់ផលិតផលទាំងនោះកើនប្រាក់ចំណូលដល់សហគមន៍បានមួយកម្រិត ប្រៀបធៀបមុននេះ សិប្បកម្មប្រពៃណីជនជាតិដើមស្ទើរតែបាត់បង់គ្មានអ្នកផលិត។

លោកបន្តថា សហគ្រាសសិប្បកម្មសហគមន៍ជនជាតិដើម នៅខេត្តរតនគិរី និងខេត្តមណ្ឌលគិរី បានបង្កើតឡើងចំនួន ៣០សហគ្រាស និងមានសិប្បករមានទេពកោសល្យកើនពីដប់នាក់ ឡើងដល់ជិត ៤០០នាក់៖ «យើងសង្ឃឹមហើយមើលឃើញថា គាត់នឹងអាចមានសមត្ថភាពបានហើយចាត់ចែងការងាររបស់គាត់បាន បើសិនជាយើងនៅបន្តគាំទ្រពង្រឹងសមត្ថភាពគាត់ ៥ឆ្នាំទៅមុខទៀត»។

សេចក្ដីរាយការណ៍របស់តំណាងសហគ្រាសសិប្បកម្មសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចខេត្តរតនគិរី ឲ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្ននេះទីផ្សារលក់ផលិតផលសិប្បកម្មជនជាតិដើមភាគតិចមាននៅក្រុងបានលុង ខេត្តរតនគិរី ក្រុងសែនមនោរម្យ ខេត្តមណ្ឌលគិរី រាជធានីភ្នំពេញ និងក្រុងសៀមរាប រួមទាំងទីតាំងលក់គ្រឿងអនុស្សាវរីយ៍ឯកជនមួយចំនួនទៀត។

អភិបាលខេត្តរតនគិរី លោក ប៉ាវ ហមផាន មានប្រសាសន៍បញ្ជាក់ថា បច្ចុប្បន្ននេះគ្រឿងសម្ភារៈសិប្បកម្មរបស់ជនជាតិដើមគឺជាផ្នែកមួយនៃផលិតផលទីផ្សារទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់នៅខេត្តប៉ែកឦសាន និងតំបន់ទេសចរណ៍ដទៃទៀតនៅទូទាំងប្រទេស ដែលបានផ្ដល់ប្រាក់ចំណូលសំខាន់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋ និងសង្គមជាតិ។

លោកបន្តថា កត្តានេះអាចសម្រេចជោគជ័យបន្តបាន លុះត្រាសង្គមស៊ីវិលប្រជាពលរដ្ឋ និងស្ថាប័នជំនាញពាក់ព័ន្ធចូលរួមជំរុញឲ្យសហគ្រាសសិប្បកម្មសហគមន៍ជនជាតិដើមបង្កើតផលិតផលរបស់ខ្លួនឲ្យបានបរិមាណច្រើនតាមតម្រូវការទីផ្សារមានសោភណ្ឌភាព និងគុណភាព។

លោក ប៉ាវ ហមផាន៖ «អ្វីជាជំនាញរបស់គាត់ហ្នឹង គឺដើម្បីបម្រើវប្បធម៌ប្រពៃណីជនជាតិភាគតិចនេះឯង។ តាមរយៈស្នាដៃរបស់គាត់ហ្នឹងដែរ ដែលបង្ហាញពីវប្បធម៌ប្រពៃណីរបស់ខេត្ត និងបើកឲ្យគាត់មានទំនាក់ទំនងបងប្អូនដែលមានទុនដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍កិច្ចការហ្នឹងឲ្យបានកាន់តែប្រសើរថែមទៀត»។

តាមការគ្រោងទុកក្រុមសិប្បករនៃសហគ្រាសសិប្បកម្មសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចទាំងពីរខេត្ត និងរួមគ្នាបង្កើតសហគ្រាសសិប្បកម្មថ្នាក់ជាតិមួយនៅឆ្នាំ២០១៣ ដើម្បីទំនាក់ទំនងជាសាធារណៈ ស្វែងរកមូលនិធិគាំទ្រគំរោងអភិវឌ្ឍន៍សហគមន៍ជនជាតិដើមទៅថ្ងៃអនាគត៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។