អតីត​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម​បន្ត​អះអាង​ថា​ថ្ងៃ​១៧​មេសា​ជា​ថ្ងៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​រំដោះ​ប្រទេស

ដោយ យន់ សាមៀន
2015-04-17
អ៊ីម៉ែល
មតិ
ចែករំលែក
បោះពុម្ព
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • មតិ
  • អ៊ីម៉ែល
ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥។
ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥។
រូបថត​ឯកសារ​នៃ​សារមន្ទីរ​គុក​ទួលស្លែង

អតីត​កងទ័ព​ខ្មែរ​ក្រហម បន្ត​សម្ដែង​មោនភាព​ដែល​បាន​រំដោះ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ចេញ​ពី​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​របប​សាធារណរដ្ឋ​ខ្មែរ​ដែល​ដឹក​នាំ​ដោយ​លោក​សេនា​ប្រមុខ លន់ នល់ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥។ ទោះ​បី​មាន​រយៈពេល ៤០​ឆ្នាំ​ហើយ​ក៏ដោយ អតីត​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម​ទាំង​នោះ នៅ​តែ​ចងចាំ​គ្រប់​សកម្មភាព​នៃ​ថ្ងៃ​ដំបូង​ដែល​ពួក​គេ​បាន​ដើរ​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ដោយ​មាន​ការ​ស្វាគមន៍ និង​អបអរ​សាទរ​ជ័យជម្នះ​ពី​ពលរដ្ឋ​ទៀត​ផង។

អតីត​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម មិន​ទាន់​បំភ្លេច​ទេ​ចំពោះ​ព្រឹត្តិការណ៍​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥ នៅ​ពេល​ពួក​គេ​ទទួល​បាន​ជ័យជម្នះ​លើ​កងទ័ព លន់ នល់។ ពួក​គេ​អះអាង​គ្រប់ៗ​គ្នា​ថា ថ្ងៃ​ទី​១៧ មេសា ជា​ថ្ងៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​កម្ពុជា រួច​ផុត​ពី​របប​សក្ដិភូមិ ជា​របប​ជិះ​ជាន់​ឋិត​ក្រោម​ឥទ្ធិពល​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០១៥ មាន​រយៈពេល ៤០​ឆ្នាំ​ហើយ​ក្រោយ​ដែល​កងទ័ព​កម្ពុជា​ប្រជាធិបតេយ្យ​គ្រប់គ្រង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ និង​ជា​ថ្ងៃ​នៃ​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​ជម្លៀស​ពលរដ្ឋ​ប្រមាណ ២​លាន​នាក់​ចេញ​ពី​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ និង​ទីក្រុង​ផ្សេង​ទៀត ទៅ​ធ្វើ​ការ​ដោយ​បង្ខំ​នៅ​តំបន់​ជនបទ។

ទោះ​បី​មាន​រយៈពេល ៤០​ឆ្នាំ​ហើយ​ក៏ដោយ ក៏​អតីត​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម លោក ថោង ធន នៅ​តែ​ចងចាំ​ថ្ងៃ​ដែល​លោក និង​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម​ផ្សេង​ទៀត បាន​សម្រុក​ចូល​មក​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ។ លោក​ចងចាំ​ថា ទិដ្ឋភាព​ថ្ងៃ​ទី​២ គឺ​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥ នៅ​ពេល​ដែល​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​នោះ លោក​មាន​ក្តី​រំភើប​សប្បាយ​រីករាយ ដោយ​ពលរដ្ឋ​អ្នក​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​បង្ហាញ​ការ​ស្វាគមន៍​កងទ័ព​រំដោះ​ជា​កងទ័ព​ខ្មែរ​ក្រហម បន្ទាប់​ពី​ការ​វាយ​ប្រហារ​សង្គ្រាម​ស៊ីវិល​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​មក និង​មាន​ការ​ទម្លាក់​គ្រាប់​បែក​របស់​អាមេរិក​ផង​នោះ​មក។ លោក ថោង ធន ថា ពេល​លោក​កំពុង​ដើរ​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​នោះ លោក​មាន​មោនភាព​ដែល​លោក​បាន​ចូលរួម​រំដោះ​កម្ពុជា ទៅ​ជា​ប្រទេស​ប្រកាន់​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ៖ «នឹង​បាន​សន្តិភាព។ កម្មករ និង​កសិករ​ឡើង​កាន់​អំណាច និង​មាន​ការ​គោរព​សិទ្ធិ​មនុស្ស។ មិន​ត្រឹម​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ពេល​នោះ​ក៏​គេ​ប្រើ​ពាក្យ​ប្រជាធិបតេយ្យ​ដែរ។ ខ្ញុំ​អរ​គិត​ថា កសិករ​គេច​ផុត​ពី​ការ​ជិះ​ជាន់»

ចំណែក លោក ឃិន ពន់ អតីត​មន្ត្រី​ភស្តុភារ​កងទ័ព​ខ្មែរ​ក្រហម ដែល​ត្រូវ​បាន​បញ្ជា​ឲ្យ​មក​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៧ មេសា ដើម្បី​ប្រមូល​ជ័យភណ្ឌ​ក្រោយ​សង្គ្រាម​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ទៅ​ជនបទ សម្រាប់​ប្រើប្រាស់​នោះ រំឭក​ឡើង​វិញ​ថា ពេល​លោក​ចូល​ដល់​ភ្នំពេញ​នោះ លោក​សង្កេត​ឃើញ​មាន​ទាហាន លន់ នល់ បាន​បោះបង់​ចោល​សម្ភារៈ​យោធា និង​រថយន្ត​យោធា​ជាច្រើន។ ចំណែក​នៅ​តាម​បន្ទាយ​ទាហាន​វិញ មាន​លើក​ទង់​ក្រណាត់​ស​ដែរ៖ «មាន​ការ​ត្រេកអរ។ គេ​ឲ្យ​ទៅ​យក​ឡាន យើង​ចង់​បាន​ឡាន​ចេះ​តែ​ទៅ​នឹង​គេ។ មិន​មែន​តែ​យើង​ទេ ពួក​ទាហាន​ជិះ​ម៉ូតូ»

បទពិសោធន៍​ថ្ងៃ​ទី​១៧ មេសា របស់ លោក ឃិន ពន់ មិន​ខុស​ពី​អតីត​មន្ត្រី​ភស្តុភារ​ម្នាក់​ទៀត គឺ​លោក អ៊ិត សំអាត។ ថ្ងៃ​ចូល​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​លើក​ដំបូង​នោះ លោក​មិន​បាន​នឹក​ស្មាន​ថា ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​ប្រែ​ក្លាយ​កម្ពុជា ទៅ​ជា​វាល​ពិឃាត​ទាល់​តែ​សោះ​ក្នុង​រយៈពេល​ជិត ៤​ឆ្នាំ​នោះ៖ «មុន​ដំបូង​ខ្ញុំ​អរ​សប្បាយ​ដូច​មនុស្ស​ទូទៅ​ដែរ អត់​គិត​ថា​ទៅ​កុម្មុយនីស្ត​ទៅ​សង្គម​និយម​អ្វី​ទេ។ គេ​ធ្វើ​លាក់​កំបាំង​ពី​ឆ្នាំ​៧០ ទៅ ៧៥ គេ​មិន​ដែល​និយាយ​យ​រឿង​បក្ស​រឿង​អ្វី​ទេ ស្រាប់​តែ​ឈ្នះ​ភ្នំពេញ​ទើប​មាន​ទង់ជាតិ​កណ្ដៀវ​ទៅ កាល​មុន​មាន​ទង់ជាតិ​ក្រហម កាល​មិន​ទាន់​ឈ្នះ»

ការ​សប្បាយ​រីករាយ​របស់​ពលរដ្ឋ​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​នោះ មិន​បាន​ប៉ុន្មាន​ផង ស្រាប់​តែ​ពួក​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម បាន​ទទួល​បទបញ្ជា​ថ្មី​ទៀត​ឲ្យ​ជម្លៀស​ពលរដ្ឋ​ពី​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ទៅ​ជនបទ​វិញ។ ក្តី​សប្បាយ​របស់​ពលរដ្ឋ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ត្រូវ​បាន​ផ្លាស់ប្ដូរ​ទៅ​ជា​ទុក្ខ​សោកនាដកម្ម​វិញ បន្ទាប់​ពី​ខ្មែរ​ក្រហម​ចាប់​ផ្ដើម​ជម្លៀស​ពួក​គាត់​ចេញ​ពី​ទីក្រុង។

អតីត​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​ក្រសួង​ឃោសនាការ ក្នុង​ជំនាន់​ខ្មែរ​ក្រហម លោក ថោង ធន បន្ថែម​ទៀត​ថា ពលរដ្ឋ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ធ្លាក់​ទឹក​ចិត្ត​ភ្លាម នៅ​ពេល​ខ្មែរ​ក្រហម​តម្រូវ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ចេញ​ពី​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ទៅ​ជនបទ។ លោក​ថា ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​ដំបូង​នោះ​មិន​ទាន់​មាន​ការ​សម្លាប់​នៅ​ឡើយ​ទេ។ ពលរដ្ឋ​នៅ​ទីក្រុង​នៅ​ពេល​ដើរ​ចេញ​ពី​ទីក្រុង​ដោយ​រំពឹង​ថា នឹង​បាន​មក​វិញ ទោះ​បី​ជា​ពួក​គេ​ព្រួយ​បារម្ភ​ពី​ស្បៀង​អាហារ និង​អង្ករ​បរិភោគ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ក៏ដោយ៖ «ដំបូង​កាល​ថ្ងៃ​ទី​១៧ និង ១៨ ហ្នឹង​គាត់​មាន​ការ​សប្បាយ​រីករាយ​នៅ​ឡើយ។ ដល់​ថ្ងៃ​ទី​១៩ និង ២០ គាត់​ចាប់​ផ្តើម​ក្រៀមក្រំ​ហើយ។ គាត់​ពិបាក​រឿង​ដើរ អ្នក​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​គាត់​ជា​ឈ្មួញ ឬ​អ្នក​ដែល​មិន​ដែល​អត់​ដល់​ដើរ​ឃើញ​គាត់​អត់»

លោក ថោង ធន បន្ថែម​ទៀត​ថា លោក​ទទួល​បាន​បញ្ជា​ពី​ថ្នាក់​ដឹក​នាំ​លោក​ថា ត្រូវ​ជម្លៀស​ពលរដ្ឋ​ពី​ទីក្រុង ពីព្រោះ​ខ្លាច​ទាហាន​អាមេរិក​ទម្លាក់​គ្រាប់​បែក​ក្នុង​ក្រុង ប៉ុន្តែ​ធាតុ​ពិត គឺ​ដើម្បី​សន្តិសុខ និង​ដើម្បី​ងាយ​ស្រួល​គ្រប់គ្រង​ពលរដ្ឋ​ទូទៅ និង​អតីត​ទាហាន លន់ នល់ ទៅ​វិញ​ទេ។

លោក​បន្ថែម​ទៀត​ថា លោក​មិន​ដែល​នឹក​ស្មាន​ថា របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ដែល​ជា​ក្តី​សង្ឃឹម​របស់​លោក បាន​បណ្ដាល​ឲ្យ​វិនាស​ប្រទេស​ជាតិ។ លោក​ថា ដំបូង​ឡើយ​លោក​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ធ្វើ​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម​តាម​ការ​អំពាវនាវ​របស់​អតីត​ព្រះមហាក្សត្រ ព្រះបាទ​សម្ដេច​នរោត្តម សីហនុ៖ «ជំនាន់​នោះ​ស្មាន​តែ​សម្ដេច​នោះ​ជា​ប្រមុខ​ដឹក​នាំ ប៉ុន្តែ​បាន​តែ​មួយ​ឆ្នាំ​ពីរ​ទៅ​បាន​ដឹង​ថា ចលនា​នេះ​មិន​មែន​សម្ដេច សីហនុ ជា​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ទេ។ មាន​ក្រុម​មួយ​ទៀត​ជា​ក្រុម ប៉ុល ពត។ មិន​បាន​គិត​អ្វី​គិត​ឲ្យ​តែ​បាន​វាយ​របប លន់ នល់ និង​រំដោះ នឹង​នាំ​សម្ដេច​ឳ​ឲ្យ​ចូល​ស្រុក»

ទោះ​បី​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ លោក​បន្ត​សម្ដែង​ការ​គាំទ្រ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម ដោយសារ​តែ​របប​នោះ​មិន​បណ្ដាល​ឲ្យ​បាត់បង់​អធិបតេយ្យភាព សម្បត្តិ​ធម្មជាតិ ថ្វី​ត្បិត​តែ​មាន​ការ​សម្លាប់​មនុស្ស​ក៏ដោយ។ លោក​ថា ប្រសិន​បើ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​មាន​លទ្ធភាព​គ្រប់គ្រង​រយៈពេល​វែង​នោះ របប​នោះ​ពិត​ជា​រីក​ចម្រើន​មិន​ខាន៖ «ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ពី​គោល​នយោបាយ​របស់​ខ្មែរ​ក្រហម ១៧ មេសា ភ្លាម ចាប់​ផ្ដើម​រៀបរយ​ពលរដ្ឋ​ចេញ​ពី​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ។ ដល់​ខែ​វស្សា កងទ័ព​ទាំងអស់​ធ្វើ​ស្រែ​តែ​ម្តង អត់​គោ អូស​មនុស្ស ពាក្យ​ខ្មែរ​ឲ្យ​បាន​បាយ​ហូប​សិន»

ចំណែក លោក អ៊ិត សំអាត ក៏​បន្ត​កោត​សរសើរ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ដែរ ប៉ុន្តែ​លោក​បាន​ស្ដីបន្ទោស​ក្រុម​ខ្មែរ​ក្រហម​មួយ​ចំនួន ដែល​ធ្វើ​ផ្ទុយ​ទៅ​នឹង​គោល​នយោបាយ​ខ្មែរ​ក្រហម បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ភាព​អត់​ឃ្លាន និង​សម្លាប់​មនុស្ស៖ «កាល​ពី ១៧ មេសា ហ្នឹង ប៉ុល ពត ខុស​មួយ​ចំនួន​ធំ ប៉ុន្តែ​គាត់​ត្រូវ​មួយ​ចំនួន​ធំ​ដែរ។ គាត់​មិន​ឲ្យ​មនុស្ស​ភ្លើតភ្លើន​ទេ»

មិន​មែន​អតីត​ខ្មែរ​ក្រហម សុទ្ធតែ​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​របប​ជិត​បួន​ឆ្នាំ​នោះ​ទេ លោក ឃិន ពន់ អះអាង​ថា របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ត្រូវ​ផ្ដួល​រំលំ​នោះ​ដោយសារ​តែ​មេ​ដឹក​នាំ​ខ្មែរ​ក្រហម លោក ប៉ុល ពត បាន​ប្រើប្រាស់​យុទ្ធសាស្ត្រ​កម្ចាត់​កាក​សំណល់​សង្គ្រាម ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​មន្ត្រី​ក្នុង​ទាហាន​ខ្មែរ​ក្រហម​ខ្លះ​មិន​ពេញ​ចិត្ត៖ «បោស​សម្អាត​កាក​សំណល់​មិន​ថា​តែ​ពួក ១៧ មេសា ទេ គេ​ហៅ​ពួក ១៧ មេសា អ្នក​នៅ​ភ្នំពេញ អ្នក​រាជការ អ្នក​ដែល​មិន​ធ្វើ​ការ​តាម​អង្គការ មិន​ធ្វើ​តាម​បដិវត្តន៍ គេ​ធ្វើ​ការ​បោស​សម្អាត​ជា​បុគ្គល​ទេ បោស​សម្អាត​ជា​ចរិត»

ចាប់​តាំង​ពី​កងទ័ព​ខ្មែរ​ក្រហម​ចូល​កាន់​កាប់​អំណាច​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​១៩៧៥ រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​៧ ខែ​មករា ឆ្នាំ​១៩៧៩ មក យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​មាន​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ប្រមាណ​ពីរ​លាន​នាក់​ត្រូវ​បាន​ស្លាប់។ បច្ចុប្បន្ន អតីត​មេ​ដឹក​នាំ​ខ្មែរ​ក្រហម​ចំនួន​បី​រូប ត្រូវ​បាន​សាលា​ក្តី​ខ្មែរ​ក្រហម​កាត់​ទោស​ឲ្យ​ជាប់​ពន្ធនាគារ​អស់​មួយ​ជីវិត។ សាលា​ក្តី​ខ្មែរ​ក្រហម ក៏​បាន​ចោទ​ប្រកាន់​អតីត​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​ខ្មែរ​ក្រហម​បន្ថែម​ចំនួន​បី​នាក់​បន្ថែម​ទៀត ដើម្បី​កាត់​ទោស​ចំពោះ​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​ក្នុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (3)
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • អ៊ីម៉ែល

អ្នក​អាន​អនាមិក

The Khmer Rouge believed that parents were tainted with capitalism, so they separated children from their parents, indoctrinated them in communism, and taught them torture methods with animals. Children were a "dictatorial instrument of the party"[9] and were given leadership in torture and executions.[1] Plz read and watched news and history.

Apr 17, 2015 11:54 PM

អ្នក​អាន​អនាមិក

Really? Released the country? From what? From Lon Nol and into Pol Pot genocide? And you are proud of that? You Khmer Rouge are a waste of oxygen, rice and water. This is what you told your victims, didn't you?

Apr 17, 2015 04:47 PM

អ្នក​អាន​អនាមិក

តើ តាចាស់ ស៊ី ហនុ នាំគេ ចូលព្រៃ ធ្វើសង្គ្រាម ដល់ពេលឈ្នះសង្គ្រាម សម្ងំនៅ អែណា បានជា បណ្តោយអោយ ប៉ុល ពត . នួន ជា .ធ្វើបាប សម្លាប់ ប្រជាជន ស្លូតត្រង់ ដែលគាត់មិនមានកំហុស ឬ នេះក៏ជា គំនិត របស់ ស៊ី ហនុ ដែរ ?!

Apr 17, 2015 07:44 AM

គេហទំព័រ​ទាំងមូល