ពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​បឹង​ទន្លេសាប​ខេត្ត​បាត់ដំបង មាន​ជីវភាព​កាន់តែ​វេទនា​ដោយសារ​គ្មាន​ត្រី

ដោយ មាន ឬទ្ធិ
2021-06-13
Share
ពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​បឹង​ទន្លេសាប​ខេត្ត​បាត់ដំបង មាន​ជីវភាព​កាន់តែ​វេទនា​ដោយសារ​គ្មាន​ត្រី ទិដ្ឋភាព​ទន្លេសាបថត​លើអាកាស នៅ​ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០២០។
រូប​ហ្វេសប៊ុក​អាជ្ញាធរ​ទន្លេសាប

ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​បឹង​ទន្លេសាប​ខេត្ត​បាត់ដំបង​រាប់ពាន់​គ្រួសារ មាន​ជីវភាព​កាន់តែ​វេទនា ដោយសារតែ​ពួកគាត់​ធ្វើ​នេសាទ​ត្រី​មិន​បាន​ប្រាក់​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​។ ស្ថានភាព​បែបនេះ​ធ្វើ​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​នាំគ្នា​ដើរ​រាវ​ខ្ចៅ និង​គ្រុំ ហើយ​ខ្លះទៀត​ងាក​មក​ដាំ​បន្លែ​លក់​ដើម្បី​រក​ប្រាក់​ទិញ​ស្បៀងអាហារ​ហូបចុក​។ មន្ត្រី​សង្គម​ស៊ីវិល​យល់​ថា រដ្ឋាភិបាល​គួរតែ​ប្រញាប់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ ដោយ​សម្បទាន​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​ខ្លះ​ជូន​ដល់​ពួកគាត់ ដើម្បី​បង្កបង្កើនផល​ចិញ្ចឹមជីវិត។

ប្រជា​នេសាទ​នៅ​តំបន់​បឹង​ទន្លេសាប​ខេត្ត​បាត់ដំបង លើកឡើង​ដូចៗ​គ្នា​ថា ជីវភាព​របស់​ពួកគាត់​នៅ​ឆ្នាំ​២០២១​នេះ​កាន់តែ​តោកយ៉ាក​ខ្លាំង ហើយ​ពួកគាត់​គ្មាន​លទ្ធភាព​រក​ប្រាក់ចំណូល​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ​នោះ​ឡើយ។

ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​រស់​នៅ​ភូមិ​ព្រៃចាស់ ឃុំ​ព្រៃចាស់ ស្រុក​ឯក​ភ្នំ លោក ម៉ុង វុទ្ធី រៀបរាប់​ប្រាប់​អាស៊ីសេរី​ថា ជីវភាព​គ្រួសារ​របស់​គាត់​កាន់តែ​វេទនា​ពីមួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ ដោយសារ​ឆ្នាំនេះ​ផល​ត្រី​ថយ​ចុះ​ខ្លាំង​មិន​ធ្លាប់​ជួប​ប្រទះ​ឡើយ​។ ពលរដ្ឋ​វ័យ ៤៣​ឆ្នាំ​រូប​នេះ​បញ្ជាក់​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​លោក ធ្វើ​នេសាទ​មិន​បាន​ត្រី​លក់​រក​ប្រាក់​ចំណូល​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ​រយៈពេល​ជាង​៣​ខែ​មក​ហើយ ។​បន្ថែម​ពី​នេះ គ្រួសារ​មួយចំនួន​ដែល​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​ពី​មុន​មក បាន​លក់​គ្រឿងអលង្ការ​អស់ពី​ខ្លួន ដើម្បី​យក​ប្រាក់​ទិញ​អង្ករ​ច្រក​ឆ្នាំ។ លោក​បន្ត​ថា សព្វថ្ងៃ​គ្រួសារ​របស់​គាត់​រក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​យ៉ាងច្រើន ១​ម៉ឺន​រៀល​(១០.០០០)​ក្នុង​មួយថ្ងៃ ដោយ​មិន​គ្រប់​សម្រាប់​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​ឡើយ៖ «ណា​ចំណាយ​ទៅលើ​កូន​រៀន​ផង​យ៉ាប់​ដល់​ហើយ​រស់នៅ វា​ពឹង​ទៅលើ​ការ​នេសាទ បើ​នេសាទ​អត់​មាន​ទៀត​វា​កាន់តែ​យ៉ាប់​មែនទែន​។ បើ​ប្រៀបធៀប​កាល​បី​ឆ្នាំមុន​វា​ខុសគ្នា ពីមុន​នៅ​រដូវវស្សា​យើង​អាច​រក​ត្រី​បាន​ច្រើន​ទៅ​យើង​សល់​លុយ​សម្រាប់​ដេក​ហូប​ខែប្រាំង ដល់ពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំក្រោយ​មកនេះ​វា នេសាទ​អត់​សូវ​បាន​អត់​មាន​លុយ​ដេកស៊ី​ខែប្រាំង​ក៏ យក​លុយ​នាយទុន​មក​ធ្វើ​ម្ទេស​។​ដល់ពេល​ធ្វើ​ម្ទេស​ឥឡូវ​វា​បរាជ័យ​ទៀត​កាន់តែ​ជំពាក់​គេ​ថែម»

ប្រជា​នេសាទ​រូប​នេះ​ឱ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា អំឡុង​ពេលនេះ​មាន​ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​ដាច់​ស្បៀង ហើយ​ពួកគាត់​នាំគ្នា​ដើរ​រាវ​ខ្ចៅ និង​គ្រុំ​តាម​ដងអូរ​និង​បឹង​ដើម្បី​យក​ទៅ​លក់​គ្រាន់​បាន​ប្រាក់​បន្តិច​បន្តូច​សម្រាប់​ទិញ​អាហារ​ហូបចុក ហើយ​ខ្លះទៀត​បាន​ងាក​មក​ដាំ​បន្លែ​រក​ចំណូល​បន្ថែម​ជួយ​ផ្គត់ផ្គង់​ជីវភាព​គ្រួសារ​។ លោក​ប្រាប់​ថា គ្រួសារ​របស់​គាត់​បាន​កាប់ឆ្ការ​ព្រៃ​ក្បែរ​ផ្ទះ​របស់​ខ្លួន ដាំ​ម្ទេស​បាន​ជិត​កន្លះ​ហិកតារ​ដែរ ប៉ុន្តែ​លោក​ថា បន្លែ​ចុះ​ថោក ហើយ​លក់​មិន​បាន​ប្រាក់​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​នោះ​ទេ៖ «ដោយសារ​ជីវភាព​ហ្នឹងឯង​បង រក​ត្រី​មិន​បាន​ក៏​នាំគ្នា​រាវ​ខ្ចៅ តែ​ឥឡូវ​ខ្ចី​គេ​លែង​ទិញ​ទៀត ជីវភាព​អ្នក​ទន្លេ​កាន់តែ​យ៉ាប់​ខ្លាំង​ហើយ​។ វា​ដុនដាប​ចង់តែ​គ្រប់គ្នា អ្នក​ទន្លេ​ក្រៅពី​របរ​នេសាទ​មួយ​គ្មាន​ជម្រើស​អី​ធ្វើ ចង់​និយាយ​។​ចង់​និយាយ​ថា ប្រជាជន​នៅ​ទន្លេ​នេះ​ចង់​យក​ដី​ក្រោយ​ផ្ទះ​ហ្នឹង​ចង់​របៀប​ថា​យើង​អាច​ភ្ជួរ​បាន​អី​ទៅ​យើង​អាច​ដាំ​ស្រូវ​បាន ដល់ពេល​អត់​ហ៊ាន​ភ្ជួរ​ខ្លាច​គេ​ចាប់​ក៏​អត់​ហ៊ាន​ធ្វើ​អី​ដាំ​បន្លែ​ចង់​និយាយ​ថា​នៅ​ភូមិ​ទន្លេ​នេះ​វា​ឆ្ងាយ​ទីផ្សារ គ្រាន់តែ​ដាំ​បាន​គ្រាន់​មិន​អី​ទេ​បើ​ដាំ​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​ទៅ​អត់​រួច​ទេ»

ដូចគ្នា​នេះ​ដែរ ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ភូមិ​កន្ត្រៃ ឃុំ​ព្រៃចាស់​ម្នាក់ទៀត លោក នួត ភាន ថ្លែង​ថា ជីវភាព​គ្រួសារ​របស់​គាត់​ឆ្នាំនេះ​វេទនា​ខ្លាំង​មិន​ធ្លាប់​ជួបប្រទះ​ពី​មុន​មក​ឡើយ ដោយសារ​ធ្វើ​នេសាទ​មិន​បាន​ត្រី​ដូច​ឆ្នាំ​កន្លងទៅ​។ ពលរដ្ឋ​វ័យ​៥០​ឆ្នាំ​ប្លាយ​រូប​នេះ បន្ត​ថា គ្រួសារ​របស់​គាត់​គ្មាន​លទ្ធភាព​រក​ប្រាក់​ចំណូល​ចិញ្ចឹម​ជីវភាព​នោះ​ទេ ព្រោះ​នៅ​តំបន់​ដែល​លោក​រស់នៅ​ពឹងផ្អែក​ទាំងស្រុង​លើ​របរ​នេសាទ ដោយ​គ្មាន​របរ​ផ្សេងទៀត​នោះ​ឡើយ៖ «រយៈពេល​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយនេះ ត្រី​ចេះតែ​បាត់បង់​ទៅ​អ៊ីចឹង​គេ​ផ្អាក​រក ខែ​ណេះ​អត់​ទាន់​បាន​ទឹក វា​ទាក់ទង​នឹង​អត់​មាន​ទឹក​ផង​។ វា​ក្ដៅ​ខះ​អត់​ទឹក​អី​ទៅ​អីចឹង​គេ​ដាំ​ម្ទេស​ដាំ​អី​ទៅ​ពី​ដើម ពួកគាត់​អត់​ដែល​នឹក​ឃើញថា​ប្រកបមុខរបរ​កសិកម្ម​ទេ គាត់​រក​ត្រី​ខួប​ប្រាំង​ខួបវស្សា អត់​ពី​ទឹក​តាម​វាយ​ទៅ​គេ​ចូល​បឹង​ចូល​ព្រែក​បាន​រហូត។ ដល់​រយៈពេល​ចុង​ក្រោយ​មក​អស់​ត្រី​បណ្ដោយ អស់​ត្រី​តាំង​ពី​រដ្ឋាភិបាល​កាត់​ឡូ នេសាទ​ឱ្យមក​ប្រជាពលរដ្ឋ​ហ្នឹង​ដូច​អស់​ត្រី​លឿន​បណ្ដោយ ដោយសារ​ប្រជាពលរដ្ឋ​គាត់​រកមុខ​របរ​ខុសច្បាប់​ពេក»

លោក​បន្ត​ថា ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ជាមួយ​គាត់​ជាច្រើន​គ្រួសារ ដោយសារតែ​ជីវភាព​ក្រីក្រ បាន​បោះបង់​របរ​ធ្វើ​នេសាទ​ចោល ហើយ​នាំគ្នា​ប្រថុយ​ជីវិត​ទៅ​រក​ការងារ​ធ្វើ​នៅ​ទីប្រជុំជន​ក្នុង​ខេត្ត​បាត់ដំបង និង​នៅ​តំបន់​ព្រំដែន​ថៃ។

ពលរដ្ឋ​ទាំងនេះ​អំពាវនាវ​សុំ​ឱ្យ​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​ផ្ដល់​ស្បៀងអាហារ​ជូន​ដល់​ពួកគាត់ ដើម្បី​សម្រួល​ដល់​ជីវភាព​រស់នៅ​ប្រចាំថ្ងៃ​។ បន្ថែម​ពី​នេះ​ពួកគាត់​សំណូមពរ​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​ផ្ដល់​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​មួយចំនួន​ជូន​ដល់​ពួកគាត់ ដើម្បី​ធ្វើស្រែ​ប្រាំង​រក​ចំណូល​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ។

ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​នេះ អភិបាលស្រុក​ឯក​ភ្នំ លោក ម៉ិល សុផល ប្រាប់​អាស៊ីសេរី​ថា ក្រោយពី​ទទួល​ដំណឹង​នេះ លោក​នឹង​បញ្ជា​ទៅ​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ឱ្យ​ចុះ​ស្រង់​ឈ្មោះ​ពលរដ្ឋ​ដែល​ដាច់​ស្បៀងអាហារ និង​អ្នក​ដែល​មាន​ជីវភាព​ខ្វះខាត​ខ្លាំង ដើម្បី​ឧបត្ថម្ភ​ស្បៀងអាហារ​ជូន​ដល់​ពួកគាត់​។​បន្ថែម​ពី​នេះ​លោក​ថា កន្លង​មក​អាជ្ញាធរ​ស្រុក​បាន​ចែក​អង្ករ ទឹកត្រី​និង​ទឹកស៊ីអ៊ីវ​ជូន​ដល់​ពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​បឹង​ទន្លេសាប​នោះ​បាន​៤០០​គ្រួសារ​រួច​មក​ហើយ​។ ចំណែក​ការដែល​ពលរដ្ឋ​ស្នើ​ផ្ដល់​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​ដើម្បី​ដាំ​ដុះ​នោះ លោក​ថា អាជ្ញាធរ​ស្រុក​មិន​ទាន់​ទទួល​បាន​សំណើ​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ឡើយ​ទេ៖ «អាហ្នឹង​វា​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ផ្លូវច្បាប់ ប៉ុន្តែ​ក្នុងនាម​យើង​អាជ្ញាធរ​ប្រជាពលរដ្ឋ​លោក​ចង់​បាន​អី លោក​ដាក់​មក​យើង​ពាំនាំ​សំណើ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជូន​ទៅ​ថ្នាក់លើ​ទៀត មិនមែន​ជា​សមត្ថកិច្ច​របស់​អាជ្ញាធរ​នៅ​មូលដ្ឋាន​។ ឥឡូវ​លោក​មាន​សិទ្ធិ​ដាក់​សំណើ​ចង់បាន​យ៉ាងម៉េច​អី​យ៉ាងម៉េច តែ​ពាក់ព័ន្ធ​ផ្លូវច្បាប់​យ៉ាងម៉េច​អាហ្នឹង​យើង​បញ្ជូន​ទៅ ឧទាហរណ៍​ពាក់ព័ន្ធ​ដី​រដ្ឋ​អីចឹង​វា​មិន​មាន​អ្នកណា​មាន​សិទ្ធិ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​ទេ»

របាយការណ៍​អភិបាលស្រុក​ឯក​ភ្នំ​ឱ្យដឹង​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​បឹង​ទន្លេសាប​នៅក្នុង​ស្រុក​នេះ​មាន​ឃុំ​ចំនួន​ពីរ គឺ​ឃុំ​ព្រៃចាស់ និង​ឃុំ​កោះជីវាំង ដែល​មាន​ពលរដ្ឋ​សរុប​ជាង​៦​ពាន់​(.០០០)​គ្រួសារ រស់នៅ​ពឹងផ្អែក​ទៅលើ​របរ​ធ្វើ​នេសាទ​។ ក្នុង​នោះ​ពលរដ្ឋ​ជាង ២.០០០​គ្រួសារ​មាន​ជីវភាព​ខ្វះខាត​ខ្លាំង។

ជុំវិញ​រឿង​នេះ មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស​អាដហុក​(Adhoc) ខេត្ត​បាត់ដំបង លោក យិន ម៉េងលី មាន​ប្រសាសន៍​ថា ជីវភាព​របស់​ពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​បឹង​ទន្លេសាប​ពិតជា​មាន​ជីវភាព​ខ្វះ​ខាត ដែល​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​គួរតែ​ប្រញាប់​ដោះស្រាយ​ជូន​ដល់​ពួកគាត់។ លោក​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា ពលរដ្ឋ​ទាំង​នៅ​តំបន់​នោះ​បច្ចុប្បន្ន​គ្មាន​លទ្ធភាព​រក​ប្រាក់​ចំណូល​ចិញ្ចឹមជីវិត​ដូច​ពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​ផ្សេង​ឡើយ ព្រោះ​ពួកគាត់​រស់នៅ​លើ​ទឹក​រយៈ​ពេល ៦​ខែ​នៅក្នុង​រដូវវស្សា ដោយ​ពឹងផ្អែក​ទៅ​របរ​ធ្វើ​នេសាទ៖ «អីចឹង​ដឹង​គប្បី​រៀបចំ​មក ហើយ​ឱ្យ​ពួកគាត់​ចូលរួម​មក យើង​មានការ​ជួប​ប្រជុំ ថា​ឥឡូវ​យើង​កសាង​ផែនការ​ភូមិ​ឃុំ​សង្កាត់​ហ្នឹង​យើង​ឱ្យ​គាត់​ចូលរួម​ឱ្យ​គាត់​លើក​មក​អាហ្នឹង​ជា​ពាក្យបណ្ដឹង អាហ្នឹង​ជា​កង្វល់​ដែល​ធ្វើ​ពី​មូលដ្ឋាន​ផ្ទាល់​ដើម្បី​បញ្ជូន​មក​ថ្នាក់លើ។ យើង​កុំ​រង់ចាំ​គាត់ គាត់​អត់​ចេះ​ទេ ឧទាហរណ៍​ឥឡូវ​សុំ​ដី​សម្បទាន​ផ្នែក​សង្គមកិច្ច សួរ​ថា​ប្រជាពលរដ្ឋ​ប៉ុន្មាន​នាក់​ដែល​យល់​អំពី​ស្អី​ទៅ​អា​សម្បទាន​សង្គមកិច្ច ហើយ​គាត់​ត្រូវធ្វើ​ម៉េច។ យើង​ចេះតែ​ឱ្យ​គាត់​ធ្វើ​មកៗ អីចឹង​យើង​ដែល​ជា​តំណាង​នៅ​តាម​ភូមិ​ឃុំ​ហ្នឹង​យើង​ជួយ​គាត់​ទៅ»

លោក យិន ម៉េងលី យល់​ថា មូល​ហេតុ​ដែល​ឆ្នាំនេះ ផល​ត្រី​ថយ​ចុះ បណ្ដាលមកពី​ការ​លួច​ធ្វើ​នេសាទ​ដោយ​សុខ​ច្បាប់ និង​ការ​លួច​ដុត​ព្រៃ​លិច​ទឹក​យក​ដី​ធ្វើជា​កម្មសិទ្ធិ ដែល​ប៉ះពាល់​ដល់​ជម្រក​ត្រី​ពង​កូន និង​បណ្ដាល​មក​ពី​គ្រោះ​រាំង​ស្ងួត​ធ្វើ​ឱ្យ​មិន​មាន​ទឹក​គ្រប់គ្រាន់​នៅ​តំបន់​ទន្លេសាប​។ លោក​ថា ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ស្រាយ​បញ្ហា​នេះ រដ្ឋាភិបាល​គួរតែ​សម្បទាន​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​មួយចំនួន​ជូន​ដល់​ពលរដ្ឋ​នៅ​តំបន់​នោះ ដើម្បី​ពួកគាត់​បង្កបង្កើនផល​រក​ចំណូល​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​។ បន្ថែម​ពី​នេះ អាជ្ញាធរ​ត្រូវ​ចាត់វិធានការ​ឱ្យ​បាន​តឹងតែង​ទៅលើ​ជនល្មើស​ដែល​លួច​ទន្ទ្រានព្រៃ​លិច​ទឹក និង​ទប់ស្កាត់​ដាច់ខាត​មិន​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​ធ្វើ​នេសាទ​ខុសច្បាប់​។ មន្ត្រី​សង្គម​ស៊ីវិល​រូប​នេះ ជឿ​ថា បញ្ហា​នេះ ប្រសិន​បើ​រដ្ឋាភិបាល នៅតែ​មិន​បាន​ដោះស្រាយ​ទេ​នោះ អាច​នឹង​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ជីវភាព​រស់នៅ​របស់​ពល​រដ្ឋ​នៅ​តំបន់​នោះ​កាន់តែ​ខ្លាំង​បន្ថែម​ទៀត៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)

មើល​មតិ​ទាំង​អស់.

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

គេហទំព័រ​ទាំងមូល