ស្ត្រី​ខ្មែរ​បារម្ភ​គ្រោះថ្នាក់​ពេល​អត់​លុយ​សម្រាលកូន និង​នៅតែ​មិន​ទុកចិត្ត​សេវា​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ

ដោយ ខាន់ លក្ខិណា
2024.03.08
ស្ត្រី​ខ្មែរ​បារម្ភ​គ្រោះថ្នាក់​ពេល​អត់​លុយ​សម្រាលកូន និង​នៅតែ​មិន​ទុកចិត្ត​សេវា​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ រូប​នៃទំព័រមុខរបាយការណ៍​ស្ដីពី​ការពិនិត្យឡើងវិញនៃផែនការកែលំអ EmoNC កម្ពុជា ២០១៦-២០២០។
រូប៖ screenshot

ស្ត្រី​ខ្មែរ​បារម្ភ​គ្រោះថ្នាក់​ពេល​អត់​លុយ​សម្រាល​កូន និង​នៅតែ​មិន​ទុកចិត្ត សេវា​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ។ ពួកគាត់​ស្នើ​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ជួយ​ជ្រោមជ្រែង ទាំង​សេវា​សម្រាលកូន និង​ជីវភាព​ម្ដាយ​និង​ទារក​ឱ្យ​បាន​សមរម្យ។

ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​សហគមន៍​ដូន​ឪ សង្កាត់​ជើងឯក ខណ្ឌដង្កោ លោកស្រី អាន សុខឃីម ដែល​មាន​កូនប្រុស​ស្រី ៣ នាក់ ប្រាប់​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី​នៅ​ថ្ងៃទី៦ មីនា ថា ក្រោយ​រៀបការ មិន​មាន​គម្រោង​យក​កូន​ភ្លាមៗ​ទេ ព្រោះ​ខ្វះខាត​ខ្លាំង​ណាស់​។ លោកស្រី​ថា ព្រោះតែ​មិនបាន​ការពារ ក៏​មាន​កូន​ទាំង​មិន​បាន​ត្រៀមខ្លួន​ធ្វើជា​ម្ដាយ តែ​លោកស្រី​នៅតែ​សម្រេចចិត្ត​ទុក​កូន មិន​យក​ចេញ​ទេ។

ស្ត្រី​អាយុ ៣៨​ឆ្នាំ​រូប​នេះ ដែល​លក់ដូរ​កំប៉ិកកំប៉ុក​នៅ​ផ្ទះ ត្អូញត្អែរ​អំពី​កំណើត​កូន​ទី​១ ថា នៅ​ពេល​សម្រាលកូន ក្នុង​គ្រួសារ​មិន​មាន​ថវិកា​ឡើយ និង​ក៏​ចំ​ពេល​ប្ដី​របស់ លោកស្រី ដែល​ធ្វើ​ការ​ឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន មាន​ប្រាក់​តិចតួច ហើយ​ឈឺ​ទៀត​។ លោកស្រី​ថា ក្រោយមក​យក​កូន​២​នាក់​ទៀត មិនមែន​ដោយសារ ជីវភាព​ប្រសើរ​ឡើង​ទេ ប៉ុន្តែ​ព្រោះ​ចង់បាន​កូន។

លោកស្រី អាន សុខឃីម៖ «ពេល​ជំនាន់​នោះ ពេល​ខ្ញុំ​អត់​ក៏​អត់​មាន​លុយ​ឆ្លុះ​អេកូ​ដែរ ដឹង​ថា គ្រប់​ខែ​ហើយ ប៉ុន្តែ​មិន​ដឹង​ថា ថ្ងៃ​ណា​អ៊ីចឹង លុយ​ដែល​យើង​ត្រៀម​ទុក​ចាយ​អស់ តែ​បាន​អង្គការ​ជួយ​អ៊ីចឹង​។ អ៊ីចឹង​មាន​លុយ​តិច​មែនទែន នៅពេល​ខ្ញុំ​សម្រាល​អត់​លុយ​ហ្នឹង គឺ​ខ្ញុំ​ហូប​មី ព្រលឹម​ឡើង​ហូប​មី ថ្ងៃ​ឡើង​ហូប​មី ល្ងាច​ឡើង​ក៏​ហូប​មី​ដែរ ជីវភាព​លំបាក​គឺ​លំបាក​មែនទែន»

លោកស្រី អាន សុខឃីម រៀបរាប់​ថា ពេល​សម្រាលកូន​ម្ដងៗ លោកស្រី​បារម្ភ​ខ្លាំង ពីព្រោះ ជីវភាព​លំបាក​ពេក ហើយ​បើ​ត្រូវ​វះកាត់​វិញ មិនដឹង​ដោះស្រាយ​យ៉ាងណា នោះ​ទេ។ លោកស្រី ចង់​ឱ្យ​មាន​ការ​ជួយជ្រោមជ្រែង ទាំង​សេវា​សម្រាលកូន និង ជីវភាព​ម្ដាយ​និង​ទារក ឱ្យ​បាន​សមរម្យ​ពី​រដ្ឋាភិបាល​។ លោកស្រី​ថា បញ្ហា​ជីវភាព ក្រីក្រ គឺជា​រឿង​ស្មុគស្មាញ​សម្រាប់​ស្ត្រី​ខ្មែរ ក្នុង​ការ​សម្រេច​យក​កូន។

រីឯ​ពលរដ្ឋ​ម្នាក់ទៀត​រស់​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ លោកស្រី យេន សុភាព ដែល​ធ្វើការ នៅ​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល លើកឡើង​ថា ដំបូង​ឡើយ​លោកស្រី​និង​ប្ដី ពិភាក្សា​គ្នា សម្រេច​ចិត្ត​មិន​យក​កូន​ភ្លាមៗ​ទេ ដោយ​រង់ចាំ​ឱ្យ​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​សិន ប៉ុន្តែ​ដល់ ពេល​ដឹង​ថា មានកូន​ក៏​ទុក​តែម្ដង គ្មាន​ជម្រើស​ល្អ​ជាង​នេះ​ទេ ព្រោះ​អាណិតកូន។

លោកស្រី​ថា ពេល​ដឹង​មាន​ផ្ទៃពោះ លោកស្រី​បារម្ភ​ពី​សុខភាព​របស់​កូន​នៅក្នុង​ផ្ទៃ ព្រោះ​លោកស្រី​និង​ប្ដី​មិនបាន​ពិនិត្យ​សុខភាព​ត្រៀម​ជាមុន​ឡើយ។ យ៉ាងណា លោកស្រី​ក៏បាន​ទៅ​ពិគ្រោះ​ជាមួយ​គ្រូពេទ្យ តាម​កំណត់ ២​ដង ក្នុង​មួយ​ខែ​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ឯកជន​ផង និង​រដ្ឋ​ផង រួម​ទាំង​ទទួល​វ៉ាក់សាំង និង​ថ្នាំ​វីតាមីន។

លោកស្រី​យល់​ថា ស្ត្រី​ឬ​ម្ដាយ ដែល​មាន​បញ្ហា​នៅពេល​សម្រាលកូន អាច​បណ្ដាល​មក​ពី​កត្តា​សុខភាព​របស់​ម្ដាយ​ខ្លះ ដូចជា គ្រួសារ​ក្រីក្រ របប​អាហារ​មិន​គ្រប់គ្រាន់ សម្រាប់​បំប៉ន​សុខភាព និង​ក៏​មាន​បញ្ហា​នៅ​ខាង​មន្ទីរពេទ្យ​ខ្លះ។

លោកស្រី យេន សុភាព បាន​សម្រេច​ចិត្ត​សម្រាលកូន​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ឯកជន ដោយ​លោកស្រី​ថា ទុកចិត្ត​សេវា​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ឯកជន ជាង​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ តែ​ក៏​ត្រូវ​ចំណាយ​ច្រើនជាង​ដែរ ហើយ​គ្រួសារ​ខ្មែរ​ភាគច្រើន​លើសលប់ មិន​មាន​លទ្ធភាព ទៅ​រក​សេវា​ឯកជន​ទេ។ លោកស្រី​រៀបរាប់​ថា មន្ទីរពេទ្យ​ឯកជន មាន​ឧបករណ៍​ល្អ យកចិត្តទុកដាក់ ហើយ​មាន​បញ្ហា​អ្វី​អាច​សង្គ្រោះ​បាន​លឿន ខុសពី​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ។ លោកស្រី​មិន​ជ្រើសរើស​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ ព្រោះ​លោកស្រី​ធ្លាប់​មាន​បទពិសោធន៍​ធ្លាប់​ឃើញ​ស្ត្រី​ជា​មិត្តភក្ដិ​ស្លាប់​ពេល​សម្រាលកូន​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ។

លោកស្រី យេន សុភាព៖ «កាល​នោះ​គេ​ណែនាំ​ដែរ​ថា សម្រាល​នៅ​មណ្ឌល​សុខភាព​ទៅ យើង​សម្រាល​ធម្មជាតិ វា​មិន​អី​ណា​អី​ណី​អ៊ីចឹង ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​អត់​សម្រាល​ទេ ដោយសារ​ខ្ញុំ​បារម្ភ ពីព្រោះ​នៅ​ពេទ្យ​មណ្ឌល​គេ​អត់​មាន​វះកាត់​អី​ទេ ប៉ុន្តែ​យើង​ទៅ​ពេទ្យ​ឯកជន​គេ​មើល​ថា បើសិន​យើង​ពិបាក​កើត ឬ​មួយ​នៅពេល​យើង​មាន​បញ្ហា​ជិត​សម្រាល​ដូច​ថា យើង​ឡើង​ឈាម​ឡើង​អី​អ៊ីចឹង គេ​អាច​វះកាត់​ភ្លាម​បាន​អ៊ីចឹង»

ស្ត្រី​ខ្មែរ ៥​រូប​នៅ​ខេត្ត​ផ្សេងៗ​ទៀត ប្រាប់​វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី​ថា កត្តា​សំខាន់ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួកគាត់ មិន​ចង់​យក​កូន​ច្រើន ដោយ​មូលហេតុ​ជីវភាព​ក្រីក្រ​ពេក​ហើយ​និង​គ្មាន​ការងារ​ធ្វើ​ជាប់លាប់​ទៀត ដូច្នេះ គ្មាន​លុយ​ចិញ្ចឹម​កូន​ឱ្យ​ល្អ និង​មិន​មាន​លទ្ធភាព​ឱ្យ​កូន​រៀនសូត្រ​ខ្ពង់ខ្ពស់​។ ក្នុង​ចំណោម​ពួកគាត់ មាន​គ្រួសារ​ខ្លះ ប្រកប​របរ​រើស​អេតចាយ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត និង​ខ្លះ ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​ចាញ់​បោក​គេ រីឯ​កូនៗ​បោះបង់​ការ​សិក្សា ដើម្បី​ជួយ​រក​ប្រាក់​ផ្គត់ផ្គង់​គ្រួសារ។

ពួកគាត់​ថា ក្នុង​ស្ថានភាព​វេទនា​បែប​នេះ ទោះ​ចៃដន្យ​មាន​កូន ក៏​យកចេញ​ដែរ។ ពួកគាត់​បង្ហាញ​ភាព​អស់សំណើច​ថា បើ​ក្រីក្រ​វេទនា​ដូច​សព្វថ្ងៃ តើ​ឱ្យទៅ​សម្រាល កូន​នៅ​ទី​ណា ព្រោះ​នៅ​កម្ពុជា កាលណា​អត់​លុយ​ហើយ ពេទ្យ​មិន​ស្វាគមន៍​ឡើយ ទោះបីជា​មន្ទីរពេទ្យ​រដ្ឋ​ក៏ដោយ?

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី មិន​អាច​សុំ​ការ​អត្ថាធិប្បាយ​ពី​ប្រធាន​អង្គភាព​អ្នកនាំពាក្យ​រដ្ឋាភិបាល លោក ប៉ែន បូណា បាន​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី៦ មីនា ដោយ​ទូរស័ព្ទ​ចូល​គ្មាន​អ្នក​ទទួល។

កាលពី​ថ្ងៃ​ទី២៤ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​២០២៣ លោកនាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន ម៉ាណែត បាន​ជំរុញ​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ពង្រីក​លទ្ធភាព​យក​កូន​ឱ្យ​បាន​ច្រើន ដោយសារតែ នៅ​ពេល​នេះ ប្រជាជន​កម្ពុជា​មាន​ត្រឹម ១៧​លាន​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ ស្រប​ពេល​ដែល​អត្រា​កំណើត​បច្ចុប្បន្ន នៅ​តាម​តំបន់​ទីប្រជុំជន​ក៏​នៅ​មាន​ទាប​នៅ​ឡើយ។

ប៉ុន្តែ លោកនាយក​រដ្ឋមន្ត្រី មិន​បាន​ថ្លែង​ធានា​ថា មន្ទីរពេទ្យ និង​មណ្ឌល​សុខភាព​របស់​រដ្ឋ​ផ្នែក​សម្រាល​ទារក​នេះ មាន​សេវា​ល្អ និង​អនុវត្ត​ដោយ​សមធម៌ សម្រាប់​ស្ដ្រី​ខ្មែរ​ទូទៅ​នោះ​ទេ​។​

របាយការណ៍​សូចនាករ​ស្នូល​ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០២២ របស់​ការ​អង្កេត​ប្រជាសាស្ត្រ និង​សុខភាព​កម្ពុជា​របស់​មជ្ឈមណ្ឌល​ជាតិ​លើក​កំពស់​សុខភាព (The National Center for Health Promotion) បាន​បង្ហាញ​ថា អត្រា​មរណភាព​មាតា បាន​ថយ​ចុះ​តិចតួច​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​ថយ​ពី​មរណភាព​មាតា ១៧០​នាក់ ធ្លាក់​មក ១៥៤​នាក់ ក្នុង​ឆ្នាំ​អង្កេត៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។