អង្គការ​លីកាដូ​រក​ឃើញ​ថា ការ​រំលោភ​លើ​កម្លាំង​ពលកម្ម​កុមារ​នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន ខណៈ​រដ្ឋាភិបាល​អសកម្ម​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ

ដោយ មាន ឫទ្ធិ
2023.11.21
អង្គការ​លីកាដូ​រក​ឃើញ​ថា ការ​រំលោភ​លើ​កម្លាំង​ពលកម្ម​កុមារ​នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន ខណៈ​រដ្ឋាភិបាល​អសកម្ម​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ (រូបឯកសារតំណាង) កុមារធ្វើការនៅក្នុងរោងសិប្បកម្មមួយកន្លែង​ក្នុង​ខេត្តកណ្ដាល កាល​ពី​ឆ្នាំ២០១៧។
រូប៖ RFA

អង្គការ​សម្ព័ន្ធ​ខ្មែរ​ជំរឿន និង​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស ឬ​ហៅ​កាត់​ថា អង្គការ​លីកាដូ (LICADO) នៅ​ថ្ងៃ​ទី២០ វិច្ឆិកា ចេញ​ផ្សាយ​របាយការណ៍​មួយ​រក​ឃើញ​ថា ការ​បញ្ចាំ​ខ្លួន​ដោះ​បំណុល និង​ការ​កេងប្រវ័ញ្ច​លើ​កម្លាំង​ពលកម្ម​កុមារ​នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ ខណៈ​អាជ្ញាធរ​អសកម្ម​ក្នុង​ការ​ដោះ​ស្រាយ។ សង្គម​ស៊ីវិល​បារម្ភ​ពី​សុខភាព និង​អនាគត​កុមារ​បន្ទាប់​ពី​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​ពួក​គេ បង្ខំ​ឱ្យ​កូន​ឈប់​រៀន​ដើម្បី​ងាក​មួយ​ជួយ​រក​ប្រាក់​ដោះ​បំណុល។

ការ​ជំពាក់​បំណុល​របស់​កម្មករ​ឡឥដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​កំពុង​រុញច្រាន​ឱ្យ​កូនៗ របស់​ពួកគេ​រង​នូវ​ការ​រំលោភ​បំពាន​សិទ្ធិ​កុមារ​ពី​សំណាក់​ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ​ទាំង​មិន​ដឹង​ខ្លួន។បញ្ហា​នេះ​ធ្វើ​ឱ្យ​កុមារ​មួយ​ចំនួន​ប្រឈម​នឹង​ជំងឺ និង​បោះបង់​ការ​សិក្សា​ចោល។

របាយការណ៍​របស់​អង្គការ​លីកាដូ​មាន​ចំណង​ជើង​ថា «ចំណង​ក្នុង​ឡឥដ្ឋ ឱកាស​ដើម្បី​បញ្ឈប់​ការ​បញ្ចាំ​ខ្លួន​ដោះ​បំណុល និង​ពលកម្ម​កុមារ​នៅ​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ​នៅ​កម្ពុជា» រក​ឃើញ​សិប្បកម្ម​ផលិត​ឥដ្ឋ​ចំនួន ២១ទីតាំង​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កណ្ដាល និង​រាជធានី​ភ្នំពេញ រំលោភ​លើ​សិទ្ធិ​កុមារ។ លើស​ពី​នេះ​មាន​កម្មករ​ឡឥដ្ឋ​ចំនួន ១០នាក់​បាន​បញ្ជាក់​ថា ពួកគេ​បាន​បញ្ចាំ​ខ្លួន​ដើម្បី​ដោះ​បំណុល ហើយ​ដោយសារ​តម្លៃ​ឥដ្ឋ​ថោក​ និង​ប្រាក់​ចំណូល​ទាប​ផង​នោះ​ជំរុញ​ឱ្យ​ពួកគេ​បង្ខំ​ចិត្ត​យក​កូនៗ​ទើបតែ​អាយុ៩ឆ្នាំ​មក​ធ្វើ​ការ​រក​ប្រាក់​ដើម្បី​ជួយ​ដោះ​បំណុល។

របាយការណ៍​ដដែល​បង្ហាញ​ថា វិបត្តិ​កូវីដ១៩ បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​វិស័យ​សំណង់ និង​ចលនទ្រព្យ​ធ្លាក់​ចុះ​ដែល​ជា​ហេតុ​នាំ​ឱ្យ​តម្រូវ​ការ​ឥដ្ឋ​ធ្លាក់​ចុះ​ផង​ដែរ។ ចំណែក​ប្រាក់​ឈ្នួល​ទាប​មិន​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​តម្រូវ​ការ​ជីវភាព​របស់​កម្មករ​បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​កម្មករ​មួយ​ចំនួន​ខ្ចី​លុយ​ពី​ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​ឡ​ឥដ្ឋ ហើយ​ពួកគេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ដើម្បី​ដោះ​បំណុល កម្មករ​ខ្លះ​ទៀត​បាន​ផុង​ខ្លួន​ក្នុង​បំណុល ដោយសារ​ការ​ប្រាក់​កើន​ឡើង ដែល​បញ្ហា​នេះ​ធ្វើ​ឱ្យ​មាន​ការ​កេងប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​ទៅ​លើ​កុមារ​កាន់​តែ​កើន​ឡើង​ជា​បន្ត​បន្ទាប់។ ជាង​នេះ​ទៀត​ ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​មួយ​ចំនួន​បាន​ផ្ទេរ​កម្មករ​ឱ្យ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ដោះ​បំណុល​ពី​កន្លែង​មួយ​ទៅ​កន្លែង​មួយ​ចំនួន​ទៀត រហូត​ដល់​ដោះ​បំណុល​រួច។

នាយក​ទទួល​បន្ទុក​កិច្ចការ​ទូទៅ​នៃ​អង្គការ​លីកាដូ លោក អំ សំអាត ប្រាប់​វិទ្យុ​អាស៊ី​សេរី​នៅ​ថ្ងៃ​ទី២០ វិច្ឆិកា ថា គោលបំណង​នៃ​ការ​ចេញ​របាយការណ៍​នេះ គឺ​ដើម្បី​ជំរុញ​រដ្ឋាភិបាល និង​ភាគី​ពាក់ព័ន្ធ​ឱ្យ​បញ្ឈប់​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​កុមារ​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ។ លោក​កត់​សម្គាល់​ថា អាជ្ញាធរ​មិន​បាន​ជួយ​ដោះស្រាយ និង​ទប់ស្កាត់​ការ​រំលោភបំពាន​សិទ្ធ​កុមារ​នៅ​ក្នុង​សិប្បកម្ម​ឡ​ឥដ្ឋ​ឡើង ដោយ​បណ្ដាល​ឱ្យ​កុមារ​មួយ​ចំនួន​មាន​បញ្ហា​សុខភាព​ដោយសារ​ធ្វើ​ការ​លើ​កម្លាំង។

លោក អំ សំអាត៖ «អា​ហ្នឹង​ដូចគ្នា​ដែល​ប្រសិន​បើ​គាត់​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​ឡឥដ្ឋ ហើយ​ឡឥដ្ឋ​ខ្លះ ឬ​កុមារ​ខ្លះ ដែល​គាត់​ប្រឹងប្រែង​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ការ​ហើយ​ឪពុកម្ដាយ​គិតតែ​អំពី​កូន​ឱ្យ​ជួយ​ធ្វើ​ការ អា​ហ្នឹង អាច​ពួក​គាត់​អាច​នឹង​បោះបង់​ការ​សិក្សា ដើម្បី​ធ្វើ​ការងារ​សម្រាប់​ពួក​គាត់ អា​ហ្នឹង​វា​ប៉ះពាល់​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ជាតិ​ទៅ​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ទៀត ប្រសិនបើ​គាត់​មិន​បាន​ចូល​សាលា»

វិទ្យុអាស៊ីសេរី​មិន​អាច​ទាក់ទង​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​ការងារ លោក កត្តា អ៊ន ដើម្បី​សុំ​ការ​បកស្រាយ​ជំរុញ​កេងប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​កុមារ​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ​បាន​ទេ​នៅថ្ងៃទី២០ វិច្ឆិកា ។

កាល​ឆ្នាំ ២០១៩ កន្លង​ទៅ​ក្រសួង​ការងារ​ធ្លាប់​បាន​ដាក់​ចេញ​នូវ​វិធានការ​ហាម​ឃាត់​ដាច់ខាត​រាល់​ទម្រង់​នៃ​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​ពលកម្ម​កុមារ និង​ការ​បង្ខំ​ឱ្យ​កុមារ​ធ្វើការ ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បំណុល ។ ក្រសួង​ការងារ​ធ្លាប់​ព្រមាន ប្រសិនបើ​ម្ចាស់ ឬ​នាយក​សិប្បកម្ម​ផលិត​ទាំង​ឡាយ​ណា​ខក​ខាន​អនុវត្ត​តាម​ការ​ណែនាំ​នឹង​ត្រូវ​ទទួលរង​ការ​ផាក​ពិន័យ ឬ​អាច​ឈាន​ទៅដល់​ការ​បិទ​អាជីវកម្ម ឬ​អាច​ប្រឈម​នឹង​បទល្មើស​ព្រហ្មទណ្ឌ។ ទោះ​ជា​បែប​នេះ​ក្ដី ក៏​បច្ចុប្បន្ន​ការ​កេងប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​លើ​កុមារ​នៅ​បន្ត​កើត​មាន​ដដែល។

ក្រៅ​ពី​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​កុមារ​ឱ្យ​ធ្វើ​ការ​ក្នុង​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ​ហើយ​នោះ របាយការណ៍​ដដែល​ក៏​បាន​រក​ឃើញ​ដែល​ថា កន្លែង​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​បាន​ដុត​កម្ទេច​កំណាត់​ខោអាវ​ធ្វើ​ជា​ចំហេះ​ដើម្បី​ដុត​ឥដ្ឋ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​កម្មករ កុមារ និង​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​សុខភាព​ជា​ច្រើន​ដូច​ជា បញ្ហា​ជំងឺ​ផ្លូវ​ដង្ហើម ការ​ឈឺក្បាល និង​ជំងឺ​ផ្សេង​ទៀត ព្រម​ទាំង​ប៉ះពាល់​ដល់​បរិស្ថាន​ផង​ដែរ។ អង្គការ​លីកាដូ បង្ហាញ​ថា កម្ទេច​កំណាត់​សំលៀកបំពាក់​ម៉ាក់​យីហោ​លំដាប់​អន្តរជាតិ​ចំនួន ១៩ម៉ាកបាន​លក់​ឱ្យ​ទៅ​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ។ ក្នុង​ចំណោម ម៉ាក់​យីហោ​សំលៀកបំពាក់​ទាំង​១៩ក្រុមហ៊ុន អង្គការ​លីកាដូ​បាន​ដាក់​លិខិត​ទៅ​ក្រុមហ៊ុន​ចំនួន១៦ ដើម្បី​ស្នើ​ឱ្យ​ម្ចាស់​ក្រុមហ៊ុន​បញ្ឈប់ និង​ទប់ស្កាត់​ការ​នាំ​យក​កម្ទេច​កំណាត់​ទាំង​នោះ​ទៅ​ឱ្យ​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ ។ ប៉ុន្តែ​គិត​ត្រឹម​ថ្ងៃទី១៩ ខែវិច្ឆិកា មាន​ក្រុមហ៊ុន​ចំនួន​តែ០៦ ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​បាន​ឆ្លើយតប និង​សន្យា​កែប្រែ។

Cloth_pieces_used_burn_to_burn_two_brick_factories_in_May_2023_LICADHO.jpg
គំនរ​ក​ម្ទេ​ច​ក្រណាត់​នៅ​ក្រៅ​ឡឥដ្ឋ​នៅ​សិប្បកម្ម​ផលិត​ឥដ្ឋ​ពី​​​រ​កន្លែង​ក្នុង​ខែ​ឧសភា​ ​ឆ្នាំ​២​០​២​៣។ រូប៖ LICADHO

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី​មិន​អាច​ទាក់ទង​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​បរិស្ថាន លោក ផៃ ប៊ុនឈឿន ដើម្បី​សុំ​ការ​បកស្រាយ​ជុំវិញ​បញ្ហា​នេះ​បាន​ទេ​នៅ​ថ្ងៃទី២០ វិច្ឆិកា ។

ទាក់ទិន​បញ្ហា​នេះ​កម្មករ​ឡឥដ្ឋ​នៅ​ស្រុក​មុខកំពូល ខេត្ត​កណ្ដាល លោកស្រី ចាន់ សុធា ឱ្យ​អាស៊ីសេរី​ដឹង​ថា នៅ​ក្នុង​សិប្បកម្ម​ឡ​ឥដ្ឋ​លោកស្រី​ធ្វើ​ការ​គឺ​ដុត​កម្ទេច​កំណាត់ និង​អង្កាម ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​លោកស្រី​ឈឺ​ក្បាល វិល​មុខ​ជា​ញឹកញាប់។ លោកស្រី​បន្ត​ថា ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​លោកស្រី​អាច​រក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​១ម៉ឺន៥ពាន់​រៀល ។ លោកស្រី​ថា ដោយសារ​ជីវភាព​គ្រួសារ​ក្រីក្រ និង​គ្មាន​ជម្រើស​ទើប​លោកស្រី​តស៊ូ​ធ្វើ​ការ​នៅ​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ​បន្ត​ទៀត បើ​ទោះ​ជា​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល​ថោក​ក៏​ដោយ។ លោកស្រី​បន្ថែម​ថា កត្តា​ប្រាក់​ឈ្នួល​ទាប​នេះ​ហើយ​បាន​បង្ខំ​ឱ្យ​លោកស្រី​ធ្វើ​ការ​លើស​កម្លាំង និង​ប្រឈម​នឹង​ជំងឺ​ប្រចាំ​កាយ​ជា​ច្រើន ហើយ​ពេល​ខ្លះ​មាន​កូនស្រី​អាយុ១២​ឆ្នាំ​បាន​មក​ជួយ​រុញ​រទេះ​លោកស្រី។

លោកស្រី ចាន់ សុធារី៖ «មាន​បញ្ហា​តើ​ទៅ​ជា​ធ្វើ​ទុក​ក្រពះ ក្រពះ​ឈឺ​ហ្មង​ឥឡូវ​នេះ​ងាកៗ ថ្នាំៗ រហូត​ហ្នឹង​ជួនកាល​ធ្វើ​ការ​មិន​ទៀងទាត់​ហូប​បាយ​ហូប​ទឹក​អ៊ីចឹង​ធ្វើ​ហួស​កំណត់​ដូច​ថា​ម៉ោង ១២ថ្ងៃ ដល់ ១ម៉ោង​ជាង។ អ៊ីចឹង យើង​ចង់​បាន​លុយ​ចេះ​តែ​ធ្វើ​លើស​ម៉ោង។ យើង​ធ្វើ​ម៉ោង១០ ម៉ោង ១១ថ្ងៃ។ យប់​មិន​បាន​ទេ អា​ហ្នឹង​គេ​រាប់​វា​រាប់​រយ​ឥដ្ឋ។ មួយ​រយ​ឥដ្ឋ គេ​ឱ្យ​យើង ៥ពាន់​រៀល »

មន្ត្រី​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល​ស្នើ​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ចាត់​វិធានការ​លើ​ម្ចាស់​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ​ទាំងឡាយ​ណា​ដែល​រំលោភបំពាន​លើ​សិទ្ធ​កុមារ និង​ជំរុញ​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ទប់ស្កាត់​ការ​បញ្ចាំ​ខ្លួន​ដើម្បី​ដោះ​បំណុល​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​សិប្បកម្ម ។ ពួកគាត់​លើក​ឡើង​ថា​រដ្ឋាភិបាល​អាច​ជួយ​កម្មករ​ទាំងនោះ​បាន​តាម​រយៈ​ការ​លើក​កម្ពស់​វិស័យ​ការងារ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក និង​រៀបចំ​ឱ្យ​កម្មករ​នៅ​តាម​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ​ទទួល​បាន របប​បេឡា​សន្តិសុខ​សង្គម ឬ ប..ស ដើម្បី​ជួយ​គាំពារ​សុខភាព​របស់​ពួកគាត់ ។ ជាង​នេះ​ទៅទៀត​រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវតែ​មាន​វិធានការ​ច្បាប់​រឹត​រឹង​ទៅ​លើ​ម្ចាស់​ក្រុមហ៊ុន​ផលិត​សំលៀកបំពាក់​ណា​ដែល​ចែក​ចាយ​កម្ទេច​កំណាត់​សំលៀកបំពាក់​ឱ្យ​ទៅ​សិប្បកម្ម​ឡឥដ្ឋ បើ​មិន​ដូច្នេះ​ទេ កម្មករ និង​ពលរដ្ឋ​នៅ​ជុំវិញ​សហគមន៍​នឹង​រង​គ្រោះ​ថ្នាក់​សុខភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដោយសារ​ការ​ដុត​កម្ទេច​កំណាត់៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។