តើ​សេរីភាព​សម្ដែង​មតិ​របស់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ និង​ថៃ ខុស​ឆ្ងាយ​គ្នា​កម្រិត​ណា?

ដោយ វ៉ែន សុមេធ
2020.10.04
Share on WhatsApp
Share on WhatsApp
ហ៊ុន សែន បា្រយុទ្ធ ចាន់អូចា ២០១៧ ៦២២ លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន (ស្ដាំ) និង​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ថៃ បា្រយុទ្ធ ចាន់អូចា (Prayut Chan-O-cha) ធ្វើ​សន្និសីទ​កាសែត​រួម​គ្នា​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ ថ្ងៃ​ទី​៧ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​២០១៧។ Photo courtesy of Hun Sen's Facebook Page
Photo courtesy of Hun Sen's Facebook Page

អាជ្ញាធរ​កម្ពុជា និង​ថៃ​ដែល​ជា​ប្រទេស​មាន​ព្រំដែន​ជាប់​គ្នា​នោះ នៅ​អំឡុង​មាន​វិបត្តិ​ជំងឺ​កូវីដ​១៩​នេះ ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រទេស​ទាំងពីរ​តែងតែ​នាំគ្នា​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​នឹង​រដ្ឋាភិបាល​រៀងៗ​ខ្លួន​។ កន្លង​ទៅ វិធានការ​ទប់ស្កាត់​ពលរដ្ឋ​ចូលរួម​សម្ដែង​មតិ​របស់​អាជ្ញាធរ​កម្ពុជា និង​ថៃ មាន​ភាព​ខុស​គ្នា​ដាច់​ស្រឡះ ដែល​ថៃ​បើក​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​របស់​ខ្លួន​អាច​ប្រមូល​ផ្ដុំ​គ្នា​សម្ដែង​មតិ​បាន​យ៉ាង​ទូលំទូលាយ ចំណែក​អាជ្ញាធរ​ខ្មែរ​វិញ​បាន​បង្ក្រាប​ដោយ​ហិង្សា និង​ចាប់​ពលរដ្ឋ​ជាច្រើន​នាក់​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ទៀត​ផង​។ តើ​ចំណាត់ការ​របស់​អាជ្ញាធរ​នៃ​ប្រទេស​ទាំងពីរ​ទៅលើ​ការ​ចេញ​តវ៉ា​របស់​ពលរដ្ឋ​ខុសគ្នា​បែប​ណា​ខ្លះ?

ចាប់​តាំង​ពី​មានការ​រាតត្បាត​ជំងឺ​កូវីដ​១៩​មក ប្រជាធិបតេយ្យ​នៅ​កម្ពុជា​បាន​ធ្លាក់​ចុះ​យ៉ាង​ខ្លាំង រហូតដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​មិន​អាច​ចូលរួម​សម្ដែង​មតិ​បាន​ឡើយ​។ កន្លងទៅ​ជារឿយៗ ក្រុម​យុវជន និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​តែង​ធ្វើ​សកម្ម ប្រមូលផ្ដុំ​គ្នា​តវ៉ា​ស្វែងរក​យុត្តិធម៌​សង្គម​យ៉ាង​ផុលផុស​។ ប៉ុន្តែ​សកម្មភាព​ទាំងនោះ​ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​រារាំង​ជាប្រចាំ​។ សូម្បីតែ​ការ​ជិះ​កង់​របស់​ក្រុម​យុវជន​មួយ​ក្រុម​តូច​ដើម្បី​ផ្សព្វផ្សាយ​ឱ្យ​មាន​វិធានការ​ការពារ​កោះកុង​ក្រៅ​ក៏​ត្រូវ​អាជ្ញាធរ​ហាមឃាត់​ដែរ​។ អាជ្ញាធរ​ក៏បាន​រារាំង​ក្រុម​យុវជន ប្រជាពលរដ្ឋ និង​ព្រះសង្ឃ មិន​ឱ្យ​ចូលរួម​សម្ដែង​មតិ ទាមទារ​ឱ្យ​មាន​យុត្តិធម៌​សង្គម​ជាច្រើនលើក​ច្រើន​សា ជាពិសេស​ក្រោយ​ពេល​ដែល​អាជ្ញាធរ​ចាប់ ប្រធាន​សហព័ន្ធ​សហជីព​កម្ពុជា លោក រ៉ុង ឈុន ដាក់​ពន្ធនាគារ​ព្រៃ​ស កាលពី​ចុងខែ​កក្កដា​មក គឺ​កង​សន្តិសុខ​ខណ្ឌ​៧​មករា​តែងតែ​បង្ក្រាប​ដោយ​ហិង្សា​លើ​ក្រុម​យុវជន​ខ្មែរ​ថាវរៈ និង​ប្រជាពលរដ្ឋ ដែល​ពួកគេ​បាន​ចូលរួម​តស៊ូ​មតិ​ទាមទារ​ឱ្យ​តុលាការ​ដោះលែង លោក រ៉ុង ឈុន បណ្ដាល​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាច្រើន​នាក់​រង​របួស ក្នុង​នោះ​មាន​ស្ត្រី​ចំនួន​២​នាក់ របួសធ្ងន់​ជាងគេ ដោយសារ​កង​សន្តិសុខ​ចាប់​អូស​ដាក់​ឡាន​និង ចាប់​ក្រវាត់​នៅ​លើ​ថ្នល់​។ អាជ្ញាធរ​បាន​ចាត់​ទុក​ការ​បង្ក្រាប​នេះ ថា ជា​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់ ដើម្បី​រក្សា​សណ្ដាប់​សង្គម។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៨ សីហា លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាន​ប្រកាស​ថា ការ​ចាប់​លោក រ៉ុង ឈុន ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​បញ្ហា​ព្រំដែន ហើយ​លោក​ក៏​ព្រមាន​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំងឡាយ​ណា​ដែល​ហ៊ាន​និយាយ​ពាក់ព័ន្ធ​បញ្ហា​ព្រំដែន​នឹង​ត្រូវ​ចាប់ខ្លួន​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ទាំងអស់​ដោយ​មិន​លើកលែង​នោះ​ឡើយ៖ «ឥឡូវ​មាន​ប៉ុន្មាន​ចេញ​មក​ទៀត សុំ​ផ្ញើ​សារ ចេញ​មក​ប៉ុន្មាន​ចាប់​ប៉ុណ្ណឹង រឿង​ទល់ដែន អត់​មាន​ឱ្យ​រញ៉េរញ៉ៃ​ទេ។ កុំ​ថា​រដ្ឋាភិបាល​លោក ហ៊ុន សែន ផ្ដាច់ការ នេះ​មិនមែន​ជា​ការ​តស៊ូ​មតិ​ទេ អ្នកខ្លះ​ចេញ​មក​ថា នេះ​ជា​ការ​តស៊ូ​មតិ អត់​ជា​ការ​តស៊ូ​មតិ​ទេ នេះ​ជា​រឿង​ផ្លូវច្បាប់​សុទ្ធសាធ ព្រោះ​នេះ​មិនមែន​ជា​រឿង​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​ប្រជាមតិ​ដែល​ត្រូវ​ថា​នោះ​ទេ»

ការ​ព្រមាន​របស់​លោក​ហ៊ុន សែន នេះ ធ្វើ​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ភាគច្រើន​ភ័យខ្លាច និង​មិន​ហ៊ាន​ចូលរួម​​សម្ដែង​មតិ ដែល​ជា​សិទ្ធិ​សេរីភាព​ជា​មូលដ្ឋាន​របស់​ពលរដ្ឋ​ធានា​ដោយ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ក៏ដោយ។

ចាប់​តាំង​លោក ហ៊ុន សែន បាន​ប្រកាស​រហូត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​៤ តុលា មាន​សកម្មជន​នយោបាយ ព្រះសង្ឃ អ្នក​ចំរៀង​រេប និង​សកម្មជន​សង្គម​ជិត​២០​នាក់​ហើយ ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​ខ្មែរ​ចាប់ខ្លួន​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ព្រៃ​ស។ តុលាការ​បាន​ចោទប្រកាន់​អ្នក​ទាំងនោះ ពី​បទ​ញុះញង់​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​បទឧក្រិដ្ឋ​ជាអាទិ៍ ញុះញង់​បង្ក​ឱ្យ​មាន​ភាព​វឹកវរ​នៅ​ក្នុង​សង្គម។

ផ្ទុយ​ពី​ការ​ចោទប្រកាន់​នេះ អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល​ជាតិ និង​អន្តរជាតិ ជាច្រើន​ស្ថាប័ន បាន​ថ្កោលទោស​ចំពោះ​ការ​ចាប់​ខ្លួន​នេះ​ថា ជា​រឿង​នយោបាយ និង​ជា​ការ​រឹតត្បិត​សិទ្ធិ​សេរីភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំង​បំពាន​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ។

ងាក​មក​មើល​ប្រទេស​ថៃ​វិញ ខុសគ្នា​ដាច់​ស្រឡះ​ពី​កម្ពុជា។ គិត​ចាប់​តាំង​ពី​ខែ​សីហា មក ប្រជាពលរដ្ឋ​ថៃ សិស្ស​វិទ្យាល័យ និង​និស្សិត​មហា​វិទ្យា​ថៃ​រាប់​ម៉ឺន​នាក់​បាន​ប្រមូល​ផ្ដុំគ្នា​ធ្វើបាតុកម្ម​តវ៉ា​ប្រឆាំង​នឹង​រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​ជា​បន្តបន្ទាប់ ។ កាលពី​ចុងខែ​កញ្ញា ក្រុម​និស្សិត និង​ពលរដ្ឋ​ថៃ​ប្រមាណ​២​ម៉ឺន​នាក់​បាន​ធ្វើ​បាតុកម្ម​នៅ​កណ្ដាល​ទីក្រុង​បាងកក ទាមទារ​ឱ្យ​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ថៃ​លោក ប្រាយុទ្ធ ចាន់អូចា Prayuth Chan o Cha) ចុះ​ចេញពី​តំណែង និង​ទាមទារ​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​កែប្រែ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ថ្មី ដែល​ត្រូវ​បាន​រដ្ឋាភិបាល​របរ​យោធា​ថៃ​របស់​ឧត្ដមសេនីយ៍ ប្រាយុទ្ធ ចាន់អូចា ធ្វើ​វិសោធន៍​កម្ម​កាលពី​ឆ្នាំ​២០១៧ ប្រាស​ចាក​ពី​គន្លង​ប្រជាធិបតេយ្យ។

កន្លង​ទៅ​តុលាការ​ថៃ​ធ្លាប់​បាន​កោះហៅ​មេដឹកនាំ​ក្រុម​បាតុករ​ជាង ៣០​នាក់​ចូល​បំភ្លឺ​តុលាការ​ដូច​នៅ​កម្ពុជា​ដែរ ក៏ប៉ុន្តែ​រហូតមកដល់​ថ្ងៃ​ទី៤ តុលា ពុំ​មាន​បាតុករ​ថៃ​ណា​ម្នាក់​ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​ថៃ​ចាប់ខ្លួន​ដាក់​ពន្ធនាគារ​នៅឡើយ។

ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​កាលពី​ថ្ងៃ​១៧ កញ្ញា នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ថៃ លោក ប្រាយុទ្ធ ចាន់អូចា Prayuth Chan o Cha) ថែម​ទាំង​ប្រកាស​មិន​ឱ្យ​ប៉ូលិស​បង្ក្រាប​ក្រុម​បាតុករ​នោះ​ទេ ប្រសិនបើ​ពួកគេ​ចូលរួម​សម្ដែង​មតិ​ដោយ​សន្តិវិធី ដែល​ស្របតាម​ច្បាប់​របស់​ប្រទេស​ថៃ​នោះ។ លោក​បញ្ជា​ឱ្យ​ប៉ូលិស​ការពារ​ក្រុម​បាតុករ​ថៃ ធ្វើ​យ៉ាងណា​ដើម្បី​សម្រួល​ឱ្យ​ពួកគេ​បាន​ចូលរួម​សម្ដែង​មតិ​ឱ្យ​បាន​ពេញលេញ៖ «សូម​ឱ្យ​អាជ្ញា​ធរមាន​សមត្ថកិច្ច​អនុវត្ត​លើ​ក្រុម​អ្នកធ្វើ​បាតុកម្ម​ដោយ​ក្ដី​អនុគ្រោះ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ជឿជាក់​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​ចូលរួម​តវ៉ា នឹង​ចេះ​ប្រុងប្រយ័ត្ន និង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​រង្វង់​ច្បាប់​។ តែ​ខ្ញុំ​ក៏​ផ្ដាំផ្ញើ​ទៅដល់​ក្រុម​អ្នក​តវ៉ា​សុំ​ឱ្យ​គិតដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ថៃ​ដូចគ្នា​ឱ្យ​បាន​ច្រើន ព្រោះ​ពលរដ្ឋ​យើង​រាប់​លាន​នាក់​ផ្សេងទៀត អាច​នឹង​រង​ផល​ប៉ះពាល់​ឆ្លង​ជំងឺ​កូវីដ​១៩ ដោយសារតែ​ភាព​ប្រថុយប្រថាន​របស់​បងប្អូន ដែល​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​ប្រទេស​យើង​អាច​ចេញ​បម្រាម​គោចរ​ជា​ថ្មី​ទៀត»

រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​បាន​បញ្ជូន​មន្ត្រី​ប៉ូលិស​ដែល​មាន​វិជ្ជាជីវៈ​រាប់​ពាន់​នាក់ ការពារ​ដល់​ក្រុម​បាតុករ ដោយ​ពុំ​មាន​ការ​ប្រើ​ហិង្សា​លើ​ក្រុម​អ្នក​តវ៉ា​នោះ​ទេ។ ត្រង់​ចំណុច​នេះ​គឺ​ខុសគ្នា​ពី​កម្ពុជា​ដែល​បាន​ប្រើ​កង សន្តិសុខ ដែល​មិនបាន​អប់រំ​ត្រឹមត្រូវ និង​គ្មាន​វិជ្ជាជីវៈ​មក​បង្ក្រាប​ក្រុម​បាតុករ​ម្ដង​ហើយ​ម្ដងទៀត ជាពិសេស​គឺ​ប្រើ​ហិង្សា​លើ​ក្រុម​ស្ត្រី ដែល​ជា​ប្រពន្ធ​របស់​សកម្មជន​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ដោយសារតែ​ពួកគេ​តវ៉ា​ទាមទារ​ឱ្យ​ដោះលែង​ប្តី​របស់​ពួកគេ ដែល​ពួកគេ​យល់ថា ត្រូវ​បាន​ចាប់ខ្លួន​ដោយ​អយុត្តិធម៌​នោះ។

ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​នេះ អ្នក​វិភាព​នយោបាយ លោក បណ្ឌិត ឡៅ ម៉ុងហៃ ប្រាប់​អាស៊ីសេរី​ថា និស្សិត​ថៃ​ធ្វើបាតុកម្ម​ប្រឆាំង​រដ្ឋាភិបាល​របស់​គេ​បាន មិនមែន​ដោយសារ​ពួកគេ​សកម្ម និង​ក្លាហាន​ជាង​និស្សិត​ខ្មែរ​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​ថៃ​មាន​វប្បធម៌​នយោបាយ​មួយ​ដែល​នៅ​មាន​លំហ​ខ្លះ​សម្រាប់​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​របស់​គេ​ចូលរួម​សកម្ម ក្នុង​ជីវភាព​នយោបាយ​របស់​ប្រទេស​គេ​បាន​តាមរយ​:​ការ​បញ្ចេញមតិ​ជា​សាធារណ:

លោក​បន្ថែម​ទៀត​ថា ថ្នាក់ដឹកនាំ និង​ពលរដ្ឋ​ថៃ បាន​ដើរ​តាម​គន្លង​ធម៌​ព្រះពុទ្ធ​ច្រើន មានចិត្ត​ធម៌​ច្រើន អត់ឱន​និង​បើកទូលាយ​ច្រើន ព្រមទាំង​មាន​សមត្ថភាព​និង​ការ​ទុកចិត្ត​លើ​ខ្លួនឯង ជាពិសេស​អាជ្ញាធរ​ថៃ​ស្រឡាញ់​ប្រជាពលរដ្ឋ​របស់​គេ៖ «ការ​អប់រំ​របស់​គេ​ហ្នឹង​គឺ នៅ​សកល​វិទ្យាល័យ ធម្មសាត(Thamasat) បាវចនា​នៅ​ក្នុង​សកល​វិទ្យាល័យ​គេ​ដាក់​យើង​រៀន​ស្រលាញ់​ប្រជាពលរដ្ឋ គឺ​ការអប់រំ​របស់​គេ​ហ្នឹង គេ​ឱ្យ​ស្រលាញ់​ប្រជាពលរដ្ឋ ដូចគ្នា​ទាំងអស់​អីចឹង​។ ដូច្នេះ​រឿង​ហ្នឹង​វា​មាន​ឥទ្ធិពល​លើ​វប្បធម៌​នយោបាយ​របស់​គេ ហើយក៏​គេ​បើកចំហ​បើកទូលាយ ហើយ​មានការ​អត់ឱន​ឱ្យ​គ្នា​ច្រើន។ ដូច្នេះ​មាន​លំហ​សម្រាប់​ឱ្យ​យុវជន និស្សិត ឬ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ថៃ​ហ្នឹង​បាន​ចូលរួម​សកម្ម​នៅ​ក្នុង​ជីវភាព​នយោបាយ​របស់​ប្រទេស»

ចំណែក​នៅ​កម្ពុជា​វិញ​លោក បណ្ឌិត ឡៅម៉ុង កត់​សំគាល់​ថា បច្ចុប្បន្ន​វប្បធម៌​នយោបាយ​ខ្មែរ ឈានដល់​កម្រិត​មិន​ឲ្យ​ប្រើប្រាស់​សេរីភាព​ខាង​ការ​បញ្ចេញ​មតិ សូម្បីតែ​នៅ​ទីលាន​ប្រជាធិបតេយ្យ​ដែល​ច្បាប់​បាន​កំណត់​ថា ជាទី​កន្លែង​សាធារណ​:​សម្រាប់​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជួបជុំគ្នា​បញ្ចេញមតិ​ក៏ដោយ​។ លោក​ហៅ​សកម្មភាព​របស់​អាជ្ញាធរ​ខ្មែរ​នេះ ថា ជា​ការ​ក្ដិចត្រួយ​មិន​ឱ្យ​លូតលាស់​ទៅ​មុខ ពោលគឺ​អាជ្ញាធរ​មិន​ចង់​ឱ្យ​យុវជន​ខ្មែរ​មាន​ចំណេះដឹង​ផ្នែក​ប្រជាធិបតេយ្យ​រីក​ចំរើន​ទៅមុខ ដើម្បី​ពួកគេ​ងាយស្រួល​រក្សា​អំណាច​គ្រប់គ្រង​ប្រទេស​បាន​យូរ​អង្វែង​។ ទោះជា​យ៉ាងណា លោក​មិន​គាំទ្រ​ចំពោះ​ការគ្រប់គ្រង​បែបនេះ​នោះ​ឡើយ ពីព្រោះ​លោក​ថា ជា​របរ​គ្រប់គ្រង​បែប​ផ្ដាច់ការ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជួប​តែ​ការឈឺចាប់ ហើយ​ប្រទេស​នឹង​មិន​អាច​អភិវឌ្ឍន៍​ជឿនលឿន​បាន​ឡើយ៖ «គឺ​បាន​បង្កើត​ទុក្ខវេទនា​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​តែ​ប៉ុណ្ណឹង យើង​ឃើញស្រាប់​ហើយ​នៅ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​របស់​យើង ឬមួយ​ឈាន​ទៅ​ដល់​ការ​ខ្ទេចខ្ទាំ​ប្រទេស​ថែម​ទៅទៀត។ វា​មាន​សង្គ្រាម​ជាពិសេស​សង្គ្រាម​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ហ្នឹង រួច​ដល់​មាន​សង្គ្រាម​ក្នុង​ដណ្ដើម​អំណាច​ដណ្ដើម​អី​គ្នា ហើយ​អំណាច​ទៅ​គាបសង្កត់​គេ ដល់​អីចឹង​ទៅ​មានការ​តវ៉ា​ត​អី​ទៅ គឺ​តវ៉ា​ដោយ​អហិង្សា​និង​តវ៉ា​ដោយ​ហិង្សា យើង​ជួបប្រទះ​ហើយ​តើ»

លោក​បន្ថែម​ថា ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ លោក​ស្នើ​ដោយ​ទទូច​ដល់​អាជ្ញាធរ​ខ្មែរ​ទាំងអស់ គួរតែ​ដឹកនាំ​ប្រទេស​ដោយ​ដើរ​គន្លង​ព្រះពុទ្ធ​នាសនា​ឱ្យ​បាន​ខ្ជាប់ខ្ជួន និង​ត្រូវ​បណ្ដុះ​កូន​របស់​ពួកគេ​ឱ្យ​យល់ដឹង​ពី​ពុទ្ធសាសនា តាំងពី​តូច​មុន​ពេល​ដែល​ពួកគេ​ចូលកាន់​តំណែង​ការងារ​រដ្ឋ ជាពិសេស​គួរតែ​ប្រកាន់ខ្ជាប់​នូវ​ព្រហ្ម​វិហារធម៌​៤​យ៉ាង​របស់​ព្រះពុទ្ធ គឺ មេត្តា ករុណា មុទិតា និង​ឧបេក្ខា ដែល​មានន័យថា សេចក្ដី​ស្រឡាញ់ សេចក្ដី​អាណិត មាន​ការ​​ត្រេកអរ​នៅ​ពេល​ដែល​ដទៃ​បាន​សេចក្ដី​សុខ និង​ការ​តម្កល់ចិត្ត​ឱ្យ​នៅ​កណ្ដាល​ដោយ​មិន​លំអៀង​ជាដើម៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

រឿង​ដែល​គេ​អាន​​ច្រើន​បំផុត
នយោបាយ
លោក ហ៊ុន សែន ទទួល​ស្គាល់​ថា ការ​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ភូមា ដែល​លោក​ធ្វើ​ជា​ប្រធាន​អាស៊ាន​គ្មាន​ភាព​ជឿនលឿន​ទេ
បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។

មតិយោបល់៖

Anonymous
Oct 04, 2020 06:10 AM

These two bogeymen weren't much different at all,both gotten power from the backdoor"coup d'eta bloodshed"and two men who opposed the freedom of speech,democracy,freedom of expression,freedom to chosen who u like to represent your voices,and good leadership.This men has no one above them with everything control in their own hands.Told u guys time to make a change these two men as soon as possible,if this two men still in there is nothing to be better for pple at all"like Prayuth like HSen,like Hsen like Prayuth=evildoers supporting".

គេហទំព័រ​ទាំងមូល