មតិ​ពលរដ្ឋ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង​ជុំវិញ​ពិធី​ដង្ហែ​សព​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី ទៅ​ខេត្ត​តាកែវ

ដោយ ម៉ែន សុធីរ
2016.07.24
Share on WhatsApp
Share on WhatsApp
ដង្ហែ​សព កែម ឡី ទៅ​តាកែវ ២០១៦ ៨៥៥ ក្បួន​ដង្ហែ​សព​បណ្ឌិត កែម ឡី ឆ្លង​ស្ពាន​៧​មករា ឆ្ពោះ​ទៅ​ខេត្ត​តាកែវ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៤ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Ou Banung
RFA/Ou Banung

ប្រជាពលរដ្ឋ ក្រុម​គ្រូបង្រៀន និង​មន្ត្រី​រាជការ​មួយ​ចំនួន​នៅ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង បង្ហើប​ថា ពួក​គេ​ចង់​ទៅ​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ និង​ចូលរួម​ពិធី​ដង្ហែ​សព​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី តែ​ពួក​គេ​ខ្លះ​ខ្លាច​ប៉ះពាល់​ការងារ​របស់​ពួក​គេ និង​បារម្ភ​ខ្លាច​ថ្នាក់​លើ​ស្ដី​បន្ទោស។ មន្ត្រី​សង្គម​ស៊ីវិល​រក​ឃើញ​ថា ពលរដ្ឋ​ភាគច្រើន​ភ័យ​ខ្លាច​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​ទាក់ទិន​ឃាតកម្ម​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី និង​ស្ថានការណ៍​នយោបាយ​បច្ចុប្បន្ន។

អាជីវករ កសិករ និង​អ្នក​រត់​ម៉ូតូ​ឌុប​នៅ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង យល់​ឃើញ​ផ្សេងៗ​គ្នា​ជុំវិញ​ឃាតកម្ម​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី និង​ពិធី​ដង្ហែ​សព​លោក នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៤ កក្កដា។

ពលរដ្ឋ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង មួយ​ចំនួន បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ភ្នំពេញ​ដើម្បី​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ និង​ចូលរួម​ដង្ហែ​សព​លោក កែម ឡី ហើយ​ពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​ទៀត បាន​ត្រៀម​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ទីតាំង​គេ​តម្កល់​សព​នៅ​ខេត្ត​តាកែវ ដើម្បី​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី នៅ​ពេល​ក្រោយ។

អាជីវករ​លក់​ភេសជ្ជៈ​នៅ​មាត់​ទន្លេ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង គឺ​លោកស្រី ជា ថាវី។ លោកស្រី​កត់​សម្គាល់​ថា លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី ធ្លាប់​ពិសា​ទឹក​ដូង​នៅ​កន្លែង​លោកស្រី នៅ​គ្រា​ដែល​លោក​បាន​ដឹក​នាំ​ក្រុម​យុវជន​ចុះ​ស្រាវជ្រាវ​ទំនប់​វារីអគ្គិសនី​ដន​សាហុង (Don Sahong) កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៥។ លោកស្រី​មើល​ឃើញ​ថា លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី ជា​មនុស្ស​សាមញ្ញ និង​មាន​ឥរិយាបថ​ស្លូត​បូត។ លោកស្រី​មាន​អារម្មណ៍​រន្ធត់ និង​សោកស្ដាយ​យ៉ាង​ខ្លាំង ពេល​ទទួល​ដំណឹង​ថា លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី ត្រូវ​ឃាតក​បាញ់​សម្លាប់ ហើយ​លោកស្រី​មាន​សង្ឃឹម​តិចតួច​ណាស់​ថា អាជ្ញាធរ​រក​យុត្តិធម៌​ក្នុង​រឿង​នេះ​បាន៖ «ខ្ញុំ​ឆ្ងល់​ដែរ​រឿង​ពន្លឺ​យុត្តិធម៌​ហ្នឹង តែ​ការ​បាញ់​សម្លាប់ រក​អ្នក​បាញ់​បាន​ហើយ​តែ​នៅ​រក កាមេរ៉ា​សុវត្ថិភាព​មិន​ទាន់​មាន​ការ​បង្ហាញ​រក​មុខ​ឃើញ ហើយ​មិន​ដឹង​ជា​យ៉ាង​ម៉េច​ទេ

អ្នក​រត់​ម៉ូត​ឌុប​នៅ​ក្រុង​ស្ទឹងត្រែង ថ្លែង​សុំ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ ឲ្យ​ដឹង​ថា ពួក​គេ​ក៏​ចង់​ចូលរួម​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ និង​ដង្ហែ​សព​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី ដែរ តែ​ដោយសារ​ជីវភាព​ខ្វះខាត បាន​ជា​ពួក​គេ​ខកខាន។ លោក​បន្ត​ថា លោក​ស្គាល់​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី តាម​រយៈ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ និង​បណ្ដាញ​សង្គម និង​ធ្លាប់​ស្តាប់​លោក​និយាយ​ពី​ចំណុច​អវិជ្ជមាន​របស់​រដ្ឋាភិបាល។ លើស​ពី​នេះ ពេល​លោក​ស្តាប់​ប្រសាសន៍​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី ម្តងៗ​ហាក់​ជា​ប្រទីប​បំភ្លឺ​មួយ ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​ជ្រាប​ពី​ស្ថានការណ៍​នយោបាយ​ពិត​ក្នុង​សង្គម ដែល​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ក្នុង​ស្រុក​ពុំ​ហ៊ាន​ផ្សាយ៖ «ខ្ញុំ​សូម​ផ្ដាំ​ទៅ​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​នឹក​ឃើញ​ថា ជាតិ​យើង​បាត់បង់​អ្នក​ចេះ​ដឹង យើង​ជួយ​ទាំងអស់​គ្នា យើង​ប្រឹង​ទាំងអស់​គ្នា ដើម្បី​ថ្កោលទោស​ពួក​ជន​ដៃ​ដល់​ដែល​បាន​សម្លាប់​លោក កែម ឡី។ យើង​ខ្ញុំ​ក៏​មាន​ការ​សោកស្ដាយ​ដែល​មនុស្ស​ដែល​មាន​វិជ្ជាជីវៈ​ល្អ​ហ្នឹង»

មិន​ខុស​គ្នា​ដែរ គ្រូបង្រៀន​ម្នាក់​នៅ​ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង ថ្លែង​ក្នុង​លក្ខខណ្ឌ​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ និង​មិន​ឲ្យ​ថត​សំឡេង ឲ្យ​ដឹង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៤ កក្កដា ថា ក្រុម​គ្រូបង្រៀន​មួយ​ចំនួន​មាន​បំណង​ចង់​ទៅ​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​លោក កែម ឡី និង​ដង្ហែ​សព​លោក​ដែរ តែ​ពួក​គេ​ខ្លាច​ប៉ះពាល់​ការងារ​ជា​គ្រូបង្រៀន និង​បារម្ភ​ខ្លាច​ថ្នាក់​លើ​ស្ដីបន្ទោស។ លោក​ថា ក្រុម​គ្រូបង្រៀន​ភាគ​ច្រើន ប្រសិន​បើ​មើល​ពី​ខាង​ក្រៅ​ហាក់​ធម្មតា តែ​ធាតុ​ពិត​ក្នុង​អារម្មណ៍​ពួក​គេ គឺ​ឈឺ​ចាប់ និង​លួច​យំ​តែ​ឯង នៅ​គ្រា​ដែល​ពួក​គេ​ទទួល​ដំណឹង​ថា អ្នក​ស្នេហា​ជាតិ​ដ៏​ល្បី​មួយ​រូប​ត្រូវ​គេ​បាញ់​សម្លាប់​នៅ​កណ្ដាល​ទីក្រុង។

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​អាដហុក (ADHOC) ខេត្ត​ស្ទឹងត្រែង លោក ហូ សំអុល កត់​សម្គាល់​ថា ពលរដ្ឋ អាជ្ញាធរ និង​គ្រូបង្រៀន​មួយ​ចំនួន សម្ដែង​អារម្មណ៍​ក្តុកក្តួល និង​រន្ធត់​ទាក់ទិន​ការ​ស្លាប់​របស់​លោក កែម ឡី តែ​ពួក​គេ​ពុំ​ហ៊ាន​បញ្ចេញ​កាយវិការ​ឲ្យ​គេ​ដឹង ព្រោះ​បារម្ភ​ខ្លាច​ប៉ះពាល់​មុខ​របរ និង​ការងារ​របស់​ពួក​គេ។ លោក​មើល​ឃើញ​ថា សិទ្ធិ​បញ្ចេញ​មតិ​របស់​ពលរដ្ឋ​ឋិត​នៅ​ភាព​ផុយ​ស្រួយ និង​ទន់​ជ្រាយ​នៅ​ឡើយ ខណៈ​ពលរដ្ឋ​ភាគ​ច្រើន​នៅ​តែ​ខ្លាច​រអា​ពី​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​ទាក់ទិន​ស្ថានភាព​នយោបាយ៖ «ទង្វើ​របស់​គាត់​មិន​ហ៊ាន​បញ្ចេញ​នូវ​ការ​សោកស្ដាយ ដូច​ថា​គាត់​មាន​ចិត្ត​អាណិតអាសូរ ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​កាយវិការ​គាត់​មិន​ហ៊ាន​បញ្ចេញ។ ខ្លាច​ប៉ះពាល់​អាជីព​របស់​គាត់​ដូចជា​គ្រូបង្រៀន មន្ត្រី​រាជការ​មួយ​ចំនួន​ធំ ឬ​មួយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ចឹង​ទៅ។ វា​មក​ពី​សង្គម​យើង គឺ​ចេញ​ទៅ គឺ​គេ​ចាប់​អារម្មណ៍»

មន្ត្រី​សង្គម​ស៊ីវិល​កត់​សម្គាល់​ថា មន្ត្រី​រាជការ​ស៊ីវិល យោធា សមត្ថកិច្ច និង​ក្រុម​គ្រូបង្រៀន​ដែល​មាន​និន្នាការ​គាំទ្រ​រដ្ឋាភិបាល ពុំ​សូវ​ចេញ​មុខ​ជា​សាធារណៈ​នៃ​ការ​ស្ដាយ​ស្រណោះ​អាឡោះអាល័យ​លោក​បណ្ឌិត កែម ឡី នោះ​ទេ ព្រោះ​ពួក​គេ​បារម្ភ​ខ្លាច​ប៉ះពាល់​ការងារ និង​ខ្លាច​រង​សម្ពាធ​ពី​ថ្នាក់​លើ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

បញ្ចេញ​មតិយោបល់៖

បញ្ចូលមតិរបស់អ្នកដោយបំពេញទម្រង់ខាងក្រោមជាអក្សរសុទ្ធ។ មតិនឹងត្រូវសម្រេចដោយអ្នកសម្របសម្រួល និងអាចពិនិត្យកែប្រែឲ្យស្របតាម លក្ខខណ្ឌនៃការប្រើប្រាស់ របស់វិទ្យុអាស៊ីសេរី។ មតិនឹងមិនអាចមើលឃើញភ្លាមៗទេ។ វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះខ្លឹមសារនៃមតិដែលបានចុះផ្សាយឡើយ។ សូមគោរពមតិរបស់អ្នកដទៃ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការពិត។