១. មនុស្សនិងធម្មជាតិ គឺមិនអាចឃ្លាត ដាច់ចេញពីគ្នា
ធម្មជាតិនៅស្រស់ ជាក្លោះរាំងរា ពាំងព្យុះព្យោមា
ការពារមនុស្សលោក។
២. ធម្មជាតិព្រឹក្សា មានផ្លែមានផ្កា ក្នុងទឹកលើគោក
ក្នុងដើមមានជ័រ មានវល្លិយោលយោក ដើមខ្លះត្រូវរោគ
ជ័យជោគពេកពន់។
៣. ផ្លែសម្រាប់ឆី ឫសចាក់ក្នុងដី ស្រូបទឹកជំនន់
ដើមឈូសជម្រះ ធ្វើផ្ទះល្អគន់ ស្លឹករែកពុនធ្ងន់
ស្រូបជាតិកាបូន។
៤. ជ័រធ្វើចន្លុះ មែកងាប់ធ្វើអុស ព្រៃសត្វជ្រកកោន
ស្លឹកឈើរុះមីរ បានជីរាប់តោន គិតមាសរាប់អោន
លានផោនមិនសាប។
៥. ព្រឹក្សាគ្មានខ្វល់ ថ្ងៃបញ្ចេញខ្យល់ ទាំងខ្លួនដុនដាប
គេកាប់បំផ្លាញ គ្មានសាញបុណ្យបាប ពេលខ្លះភ្លើងឆាប
ក្រាបខ្លួនពិការ។
៦. ពេលក្ដៅគេជ្រក ជុំគ្នារិះរក ក្រោមម្លប់ព្រឹក្សា
ពេលត្រជាក់ស្រួល គេផ្ដួលកាត់អារ លក់យកដុល្លារ
ស្រវាគ្មានគិត។
៧. ឱមនុស្សរពឹស គាស់គល់ផ្ដាច់ឫស គ្មានភ័យគ្មានភិត
ឲ្យតែចង់បាន ចូលឡានទៅជិត សេពគប់ម៉ាកមិត្ត
រឹតតាមចំណង់។
៨. ពេលខ្លះគេដុត ចុងក្រោយបំផុត ព្រៃរលាយបង់
នៅសល់តែវាល រោលរាលម៉ត់ផង់ ស្រយុតស្រយង់
នៅក្នុងអង្គប្រាណ។
៩. ព្រៃឈើស្រែកយំ នៅពេលរលំ ច្រៀកលើកដាក់ឡាន
ពួកអ្នកកាប់ឈើ លក់ធ្វើមានបាន លុយទាំងប៉ុន្មាន
យកទៅសប្បាយ។
១០. អស់ព្រៃគឺទុក្ខ កម្ដៅវាយលុក រុករានរាងកាយ
អាកាសប្រែប្រួល ក្ដៅឆួលក្រហាយ បឹងបួប្រែក្លាយ
រីងរាក់អស់ទឹក។
១១. អស់ឱមនុស្សលោក ចិត្តសែនស្មោកគ្រោក គ្មានភ្ញាក់រឭក
គ្មានជួយរែកពុន ដឹងគុណព្រៃព្រឹក្ស ស្បែកមុខឡើងស្ពឹក
រុករានរំខាន។
១២. បើអ្នកមិនស្ដាប់ ថ្ងៃក្រោយគឺស្លាប់ ដួលមិនបាច់ច្រាន
ពិសេសខែប្រាំង ក្ដៅខ្លាំងហួសស្មាន គ្មានទេសុខសាន្ត
គ្រប់ប្រាណរងគ្រោះ៕
កាបូន (ចង់និយាយពី CO2 គឺកាបូនឌីអុកស៊ីត) ធាតុដែលស្រូបកម្ដៅពីព្រះអាទិត្យ ហើយវាភ្ងំផែនដីឲ្យឡើងក្ដៅ ភាសាបច្ចេកទេសហៅថា ជាឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់។ ខ្យល់ សំដៅលើអុកស៊ីហ្សែន។