ស្ត្រីឈ្មោះ វឿន នាង មានប្រសាសន៍ប្រាប់អ្នកយកព័ត៌មានវិទ្យុអាស៊ីសេរី នៅព្រឹកថ្ងៃ៧ តុលាថា ការផ្តល់ប្រាក់នេះពុំមានតម្លាភាពនិងស្ថិតក្នុងភាពអាថ៌កំបាំង។ គាត់បន្តថា បន្ទាប់ពីរៀនសូត្រនិងសម្ភាសរួចហើយ ក្រុមប្រឹក្សាវាយតម្លៃក៏បានយល់ព្រមថា នឹងផ្តល់ប្រាក់និងសម្ភារៈដែលពួកគាត់បានសំណូមពរ តែលុះដល់ទៅទទួលយកគឺពុំដូចការសន្យាឲ្យនោះឡើយ។
ស្រ្ដីឈ្មោះ វឿន នាង ឲ្យដឹងដូច្នេះ ៖ «...បំពង់៦០ ខ្ទះមួយ កាំបិត ខ្សែលួសចងបង្អោងហ្នឹងប្រមាណ៣គីឡូអ៊ីអ៊ីចឹងចងគ្រប់ សូមឲ្យធ្លាក់មកបានប៉ុណ្ណឹងមក ហើយឥដ្ឋអីសូមឲ្យបានប៉ុណ្ណឹងមក កុំឲ្យមានគេស៊ីពីលើយើង»។
លោក សាប់ សានិត ប្រធានក្រុមនិងជាអ្នកមានភារកិច្ចកត់ត្រាឈ្មោះប្រជាពលរដ្ឋដែលបានទៅរៀនសូត្រ និងដែលត្រូវទទួលបានប្រាក់ពីសេវាជួយជនក្រីក្រនេះ មានប្រសាសន៍ថា លោកក៏មានការងឿងឆ្ងល់ចំពោះបញ្ហានេះផងដែរ។
លោក សាប់ សានិត មានប្រសាសន៍ដូច្នេះ ៖ «អត់បានតាមសំណើដូចដែលគាត់ដាក់ទេ អ្នកខ្លះទៅ ឧបមាថា គាត់ដាក់រកស៊ីលក់បន្លែ ត្រូវការកង់ ជញ្ជីង កញ្ឆេរទៅ ពេលបានមក ខ្លះបានតែជញ្ជីង កង់ ខ្លះបានតែកង់អត់ជញ្ជីងទៅ អត់កញ្ឆេរ ខ្លះបានតែលុយទៅ»។
លោក សយ ទិត មន្ត្រីទទួលបន្ទុកអនុវត្តគម្រោងរបស់អង្គការសេដាក់ ពន្យល់ចំពោះការចោទប្រកាន់លើបញ្ហានេះថា ៖ «ខ្ញុំស្រង់ទៅតាមអ្វីដែលមាន ប៉ុន្តែពេលខ្លះ ទី១យើងស្រង់អត់អស់ ឬមួយក៏ប្រជាជនខ្លះយើងអត់ទាន់ស្គាល់មុខរបរទេ អ៊ីចឹងគឺយើងអត់ទាន់ផ្ដល់ឲ្យទេ អ្នកដែលមុខរបរខុស ឬស្អី គឺយើងអត់ទាន់ផ្ដល់ឲ្យទេ។ អ៊ីចឹងនៅពេលខាងខ្ញុំទទួលព័ត៌មានបានច្បាស់ ចែកអ្នកដែលមានឈ្មោះត្រឹមត្រូវ យើងចែកហើយ ដល់ពេលអ្នកដែលនៅសល់ គឺចែកតាមក្រោយ»។
យ៉ាងណាក៏ដោយ លោក អ៊ូច ឃឿន មានប្រសាសន៍ថា អង្គការសេដាក់បានសន្យាជាមួយក្រុមប្រឹក្សាឃុំថា នឹងប្រគល់សម្ភារៈនិងថវិកាតាមសំណូមពររបស់ប្រជាពលរដ្ឋ បន្ទាប់ពីការពិនិត្យបញ្ជីស្នាមជាថ្មីឡើងវិញក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខ។
គួរបញ្ជាក់ថា កម្មវិធីជួយទ្រទ្រង់ជីវភាពប្រជាពលរដ្ឋក្រីក្រជុំវិញបឹងទន្លេសាប បានទទួលថវិកាពីធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី។ ភូមិនីមួយៗមានកញ្ចប់ថវិកាប្រមាណ៥ពាន់ដុល្លារ តាមរយៈក្រុមប្រឹក្សាឃុំ ដើម្បីផ្តល់ជូនប្រជាពលរដ្ឋក្រីក្រធ្វើអាជីវកម្មខ្នាតតូចដោះស្រាយជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។
សម្រាប់ភូមិក្រពើរោទិ៍ ប្រជាពលរដ្ឋចំនួន៤៦គ្រួសារ ត្រូវបានជ្រើសរើសឲ្យទទួលជំនួយនេះ។ប្រជាពលរដ្ឋបានឲ្យដឹងថា សំណើដែលត្រូវបានយល់ព្រម ខ្ពស់បំផុតគឺប្រមាណ៤៧ម៉ឺនរៀល និងទាបបំផុតគឺប្រមាណ២៧ម៉ឺនរៀល តែពេលទៅយកគឺបានមិនដល់ពាក់កណ្តាលនៃសំណើដែលបានយល់ព្រមដោយក្រុមប្រឹក្សាវាយតម្លៃផង៕