គេយកចិត្តទុកដាក់នឹងរឿងសេដ្ឋកិច្ចជាមុនសិន គឺធ្វើយ៉ាងណាឲ្យប្រជាពលរដ្ឋមានអ្វីទទួលមុនសិន ទើបគេគិតរឿងប្រជាធិបតេយ្យ ។
អ្នកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិត ពុង ឈីវកេក ប្រធានអង្គការ លីកាដូ មានប្រសាសន៍ថា លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ ត្រូវតែដូចគ្នា នៅទីណាក៏ដោយ ព្រោះវាជាគោលការណ៍សកល ។ ស្ថិរភាពមានតែសម្បកក្រៅប៉ុណ្ណោះ ។
ប្រជាពលរដ្ឋជាង៤០% រករស់បានក្រោម ៤.០០០រៀល ក្នុងមួយថ្ងៃ ។ គម្លាតរវាងអ្នកមាននិងអ្នកក្រ កាន់តែរីកធំឡើងៗ ហើយអ្នកធុនកណ្តាល មានតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ។
សេដ្ឋវិទូជាតិអង់គ្លេសម្នាក់ ឈ្មោះលោក A. Christopher Windsor បានសរសេរអត្ថបទមួយ កាលពីថ្ងៃច័ន្ទ ២៨ កក្កដា ថា បើគេមើលកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ១១% គេតែងគិតថា មនុស្សម្នារកចំណូលបានកើនលើសពេលមុនៗ ។ ប៉ុន្តែ បើគេមើលទំនិញសព្វសារពើឡើងថ្លៃ ឬអតិផរណា ដល់ទៅ ១៨% គេតោងគិតថា អ្នកក្រគឺកាន់តែក្រ ៕