ពលរដ្ឋ ៦នាក់ តំណាងឲ្យអ្នកភូមិជាង ១០០នាក់ រស់នៅឃុំពាមឆ្កោក ស្រុកជលគីរី ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង ចេញមុខប្ដឹងប្រធានសហគមន៍នេសាទអន្លង់មេត្រីសែនជ័យ និងជនល្មើសដែលដាក់របាំងភ្ជិតព្រែកកាងធ្វើឡូត៍នេសាទ។ ក្រុមអ្នកភូមិនៃឃុំពាមឆ្កោក បានដាក់ពាក្យបណ្ដឹងភ្ជាប់ស្នាមមេដៃពលរដ្ឋជាង ១០០នាក់ ទៅអភិបាលខេត្តកំពង់ឆ្នាំង នៅថ្ងៃ១០ ខែកុម្ភៈ នេះ។
តំណាងអ្នកភូមិរិះគន់សកម្មភាពបង្ក្រាបបទល្មើសនេសាទរបស់កម្លាំងសមត្ថកិច្ចចម្រុះ និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានកាលពីព្រឹកថ្ងៃទី១ ខែមករា កន្លងទៅ ដែលសមត្ថកិច្ចជំនាញឃើញបទល្មើសទ្រង់ទ្រាយធំ ហើយមិនបង្ក្រាបបែរជាទៅកម្ទេចបទល្មើសតូចតាចធ្វើឲ្យអ្នកភូមិខឹងសម្បាយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេថា វាជាការអនុវត្តច្បាប់ដោយលម្អៀង ព្រោះរបាំងភ្ជិតព្រែករបស់ប្រធានសហគមន៍មិនត្រូវបានបង្ក្រាប។
អ្នកភូមិក្បាលកន្លង់ម្នាក់ក្នុងចំណោមពលរដ្ឋ ៦នាក់ ដែលស្វែងរកជំនួយផ្លូវច្បាប់ពីមន្ត្រីសិទ្ធិមនុស្សដើម្បីធ្វើពាក្យបណ្ដឹងទៅអាជ្ញាធរខេត្តកំពង់ឆ្នាំង លោក កែវ សាវុធ មានប្រសាសន៍ថា របាំងភ្ជិតព្រែកប្រណាក ឋិតនៅភូមិក្បាលកន្លង់ ឃុំពាមឆ្កោក របស់ឈ្មោះ ពេជ្រ ពៅ និងប្រធានសហគមន៍ឈ្មោះ ឡុង សុផាត បានធ្វើសកម្មភាពល្មើសពីរឆ្នាំហើយ ប៉ុន្តែកម្លាំងសមត្ថកិច្ចចម្រុះមិនបង្ក្រាប៖ «សម្ដីរបស់សម្ដេចនាយកថាកាត់ឡូត៍ឲ្យរាស្ត្ររក ដល់ពេលមានបុគ្គល ឡុង សុផាត និងពេជ្រ ពៅ ទៅធ្វើឡូត៍ ដល់ពេលសមត្ថកិច្ចទៅអត់ធ្វើ ប្រជាពលរដ្ឋយើងខ្ញុំឃើញទង្វើរបស់សមត្ថកិច្ចធ្វើអ៊ីចឹង ក៏នាំគ្នាទៅកាន់បំផ្លាញអស់បន្តិចបន្តួចដែរទេ»។
អ្នកភូមិក្បាលកន្លង់ ធ្លាប់លើកគ្នាប្រមាណ ១០០នាក់ ទៅបំផ្លាញរបាំងភ្ជិតមាត់ព្រែកប្រណាក ដោយខ្លួនឯង បន្ទាប់ពីឃើញសមត្ថកិច្ចចម្រុះមិនបង្ក្រាប។ ស្រាប់មកដល់ថ្ងៃទី៩ ខែមករា ពួកគេ ៦នាក់ ក្នុងចំណោមនោះទទួលបានដីកាកោះពីតុលាការឲ្យចូលខ្លួនទៅបំភ្លឺពីហេតុការណ៍បំផ្លាញរបាំងកាលពីព្រឹកថ្ងៃទី១ ខែមករា។ ពេលចូលបំភ្លឺនៅថ្ងៃទី២៥ មានពលរដ្ឋប្រហែល ៧០នាក់ទៅអមជាមួយដែរ។
ពលរដ្ឋម្នាក់ទៀត លោក ហ៊ឹម អិត ស្នើឲ្យតុលាការទម្លាក់ចោលការចោទប្រកាន់ពីបទធ្វើឲ្យខូចខាតដោយចេតនា តាមបណ្ដឹងរបស់ម្ចាស់របាំង ហើយអាជ្ញាធរខេត្តគួរមានវិធានការប្រឆាំងជនល្មើស៖ «ឃើញធ្វើបទល្មើសហ្នឹងទ្រង់ទ្រាយធំពេក មើលទៅប្រជាពលរដ្ឋមិនអាចយល់ព្រមជាមួយក៏ប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់គ្នាចុះទៅកាប់ទាំងអស់ គ្នាទាំង ស្រីទាំងប្រុស»។
ឆ្លើយតបបញ្ហានេះ ប្រធានសហគមន៍នេសាទអន្លង់មេត្រីសែនជ័យ លោក ឡុង សុផាត ថា របាំងដែលក្រុមពលរដ្ឋកាប់បំផ្លាញនេះ គឺជារបស់រួមសហគមន៍ដែលមានសមាជិកបីភូមិ ក្នុងឃុំពាមឆ្កោក។ របាំងនេះលោកបានរត់ការសុំច្បាប់តាំងពីអាជ្ញាធរភូមិ រហូតដល់ស្រុក ដើម្បីដាក់របាំងចាប់ត្រី រកចំណូលជួយសហគមន៍។
លោកនឹងបន្តឲ្យច្បាប់ជួយរកខុសត្រូវ បើភាគីពលរដ្ឋមិនជួបលោកដើម្បីសម្របសម្រួល៖ «រឿងហ្នឹងបើតាមខ្ញុំគិតមើល គាត់ថា សមត្ថកិច្ចបំផ្លាញរបស់គាត់ គាត់ខឹងគេណោះធ្វើគេណោះមិនបានគាត់មកបំផ្លាញរបស់ខ្ញុំនៅនេះ ព្រោះសមត្ថកិច្ចទៅតាមផ្លូវហ្នឹងដែរ ហើយគាត់ដាក់ស្បៃមុងដាក់ស្អីហ្នឹងសុទ្ធតែបទល្មើសទាំងអស់ ហើយខ្ញុំដាក់របាំងនេះមានសុំច្បាប់ពីអាជ្ញាធរដែនដីគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់ តើខ្ញុំមិនទៅធ្វើសម្រាប់ឯកជន ឬឲ្យបុគ្គលណាមួយក៏ខ្ញុំអត់ដែរ»។
ចំណែកប្រធានមន្ទីរកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទខេត្តកំពង់ឆ្នាំង លោក ងិន ហ៊ុន បញ្ជាក់ថា ក្រុមពលរដ្ឋបានខឹងសម្បា និងចង់ប្រើហិង្សាលើសមត្ថកិច្ចទៀតផងនៅពេលក្រុមចម្រុះបង្ក្រាបបទល្មើសស្បៃមុងជាក់ស្ដែងជាច្រើនរបាំង។
លោកទទួលស្គាល់ថា ពេលចុះបង្ក្រាបនោះពិតជាបានឃើញរបាំងរបស់សហគមន៍នៅព្រែកប្រណាក មែន តែមិនបានរុះរើនោះទេ ព្រោះវាធ្វើឡើងដើម្បីប្រយោជន៍រួម៖ «គាត់ថា ផលប្រយោជន៍ធ្វើសម្រាប់សហគមន៍ យើងក៏បានដឹងឮ អាជ្ញាធរភូមិក៏ដឹងឮ ចៅហ្វាយស្រុកក៏ដឹងឮ អ៊ីចឹងទៅ យើងក៏ហីទៅ ដោយឡែកពួកគាត់ធ្វើបទល្មើសជាក់ស្ដែងដាក់ស្បែមុងតែម្ដង»។
ច្បាប់ស្ដីពីជលផលមាត្រា៤១ ត្រង់ចំណុចទី៣ បានហាមឃាត់ការធ្វើនេសាទក្នុងកន្លែងបម្រុងដោយប្រើឧបករណ៍គ្រប់ប្រភេទ រួមផ្សំដោយរបាំងព្រួលដែលមានបណ្ដោយលើសពី ៥០ម៉ែត្រ ឬលាតសន្ធឹងលើសពីពីរភាគបីនៃទទឹងមុខទឹក ឬធ្វើឲ្យរាំងស្ទះដល់ជលយានគ្រប់ប្រភេទ។ ជនណាដែលប្រព្រឹត្តល្មើសនេះ ត្រូវពិន័យអន្តរការណ៍ពីរដ្ឋបាលជលផលជាប្រាក់ពី ៥លាន ដល់ ១០លានរៀល៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។