ពលរដ្ឋ៖ អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​កំពង់ចាម​គ្មាន​ចំណាត់​ការ​ទប់ស្កាត់​ការ​បំផ្លាញ​ព្រៃ​លិច​ទឹក

0:00 / 0:00

ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ស្រុក​ចំនួន​ពីរ គឺ​ស្រុក​ត្បូងឃ្មុំ និង​ស្រុក​ក្រូចឆ្មារ ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ចាម បាន​សម្ដែង​ការ​សោកស្ដាយ​ចំពោះ​វិនាសកម្ម​ព្រៃ​លិច​ទឹក​អស់​រាប់​ពាន់​ហិកតារ។ ប្រជាពលរដ្ឋ​អះអាង​ថា មិន​មាន​អាជ្ញាធរ​ណា​ចេញ​មុខ​ដោះស្រាយ​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​ស្ងប់​ចិត្ត​នោះ​ទេ បន្ទាប់​ពី​អាជ្ញាធរ​ចេះ​តែ​សន្យា​ថា​នឹង​ដោះស្រាយ​ដដែលៗ តែ​មិន​ឃើញ​មាន​ការ​អនុវត្ត​នោះ​ឡើយ។ បញ្ហា​នេះ អាជ្ញាធរ​បញ្ជាក់​ថា ក្រុមហ៊ុន​ដែល​បាន​ឈូស​ឆាយ​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​នោះ គឺ​ធ្វើ​ដោយ​ស្រប​ច្បាប់ ដើម្បី​ធ្វើ​ទំនប់​ទឹក​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រើប្រាស់។

ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាច្រើន​រយ​គ្រួសារ​នៅ​តែ​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ចំណាត់​ការ​របស់​អាជ្ញាធរ ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​ក្នុង​ការ​ទប់ស្កាត់​ការ​ឈូស​ឆាយ​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​អស់​រាប់​ពាន់​ហិកតារ ពី​សំណាក់​អ្នក​ដែល​មាន​អំណាច។ ការ​ទន្ទឹង​របស់​ពួក​គាត់ តាម​ការ​សន្យា​របស់​អាជ្ញាធរ​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ ថា​នឹង​ទៅ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ ប៉ុន្តែ​នៅ​តែ​មិន​មាន​ដំណឹង ចំណែក​ខាង​ក្រុមហ៊ុន​នៅ​តែ​បន្ត​យក​ឧបករណ៍​របស់​ខ្លួន​ឈូស​ឆាយ​ជា​ហូរហែ។

តំណាង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ម្នាក់​រស់​នៅ​ឃុំ​រកាពប្រាំ ស្រុក​ត្បូងឃ្មុំ ខេត្ត​កំពង់ចាម លោក ម៉ែន វន់ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ពួក​គាត់​នៅ​តែ​រង់ចាំ​ការ​ដោះស្រាយ​ពី​សំណាក់​អាជ្ញាធរ ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​ការ​ឈូស​ឆាយ​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​នោះ៖ «ចង់​និយាយ​ថា ពី​ដើម​ឡើយ គេ​មក​ផ្ដិត​មេដៃ​ដើម្បី​សុំ​មេដៃ​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ ថា​ធ្វើ​ទំនប់​ពន្លិច​សណ្ដាន់ តែ​មិន​ធ្វើ​ទំនប់​ពន្លិច​សណ្ដាន់ ទេ តែ​បែរ​ជា​ឈូស​ឆាយ​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​អស់​រលីង​ទៅ​ហើយ។ ហើយ​ផ្លាក​ដែល​ដាក់​នៅ​មុខ​វត្ត​ប្រផាត់ នេះ​ហាម​ឈូស​ឆាយ​ព្រៃ​លិច​ទឹក តើ​ផ្លាក​នោះ​មាន​អត្ថន័យ​យ៉ាង​ដូចម្តេច​ដែរ»

លោក​បន្ត​ថា ពី​ដំបូង​ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​ស្នើសុំ​ឱ្យ​មាន​ការ​ធ្វើ​ទំនប់ ដើម្បី​រក្សា​ទឹក​សម្រាប់​ធ្វើ​ស្រែ​ប្រាំង ប៉ុន្តែ​នៅ​ពេល​ដែល​បុគ្គលិក​ក្រុមហ៊ុន​ចម្ការ​កៅស៊ូ តាប៉ាវ មក​ធ្វើ​ការ​ឈូស​ឆាយ​នោះ បែរ​ជា​ខុស​ពី​អ្វី​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ចង់​បាន​ទៅ​វិញ គឺ​បែរ​ជា​ឈូស​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក​នៅ​ក្នុង​បឹង ចំណែក​ទំនប់​នៅ​មិន​ទាន់​បាន​ធ្វើ​ដដែល។ លោក​បន្ត​ថា ក្នុង​ច្បាប់​ជលផល​បាន​ដាក់​បម្រាម​ហាម​ឃាត់​មិន​ឱ្យ​ជន​ណា​ទៅ​កាប់ ឬ​ឈូស​ឆាយ​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក ដែល​ជា​ជម្រក​ត្រី​ពង​យ៉ាង​សំខាន់ ប៉ុន្តែ​ច្បាប់​ដាក់​ហាម​ឃាត់​នោះ គឺ​ដាក់​ទោស​ទណ្ឌ​បាន​ចំពោះ​តែ​អ្នក​ក្រ​ប៉ុណ្ណោះ។

ចំណែក​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ឃុំ​ទួលស្នួល ក្នុង​ស្រុក​ក្រូចឆ្មារ វិញ លោក ឈឺន វន់ បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ខាង​លោក​បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​មក​អាជ្ញាធរ​ឃុំ​ជាច្រើន​លើក​ច្រើន​សា ប៉ុន្តែ​មិន​មាន​ប្រសិទ្ធភាព។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ដំណឹង​នៃ​ការ​ឈូស​ឆាយ​នេះ ក៏​បាន​ឮ​ដល់​ថ្នាក់​ដឹក​នាំ​ខេត្ត ប៉ុន្តែ​បាន​ត្រឹម​តែ​ជា​ការ​សន្យា​ខ្យល់​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ៖ «ការ​សន្យា​នេះ សន្យា​ហើយ អត់​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​អី​សោះ ហើយ​ពួក​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ទៅ​ណា​ទៀត​ដែរ។ ហើយ​រឿងរ៉ាវ​ហ្នឹង ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​ថា ព្រៃ​កាន់​តែ​បាត់​ទៅៗ ហើយ​ការ​ឈូស​ឆាយ​កាប់​បំផ្លាញ​ព្រៃ​ឈើ​ដូច​មិត្ត​ម្នាក់​គាត់​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​មិញ​ហើយ មិន​ត្រឹម​តែ​ប៉ះពាល់​ព្រៃ​ធំធេង​ល្ហល្ហេវ​ទេ។ ធម្មតា​ការ​ឈូស​ឆាយ​ហ្នឹង​វា​លុប​បឹង​ខ្ទេចខ្ទី​អស់​ហើយ បឹង​បាក់​អង្រុត បឹង​ពន្លិច​សណ្ដាន់ លុប​ខ្ទេចខ្ទី អា​នេះ​វា​បាត់​បង់​ដល់​មុខ​របរ​នេសាទ​ប្រចាំ​គ្រួសារ»

ការ​ឈូស​ឆាយ​នេះ មាន​លក្ខណៈ​ធំធេង ទើប​លោក​យល់​ថា នឹង​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​រស់​នៅ​អាស្រ័យ​ផល​នេសាទ​នៅ​ទី​នោះ​មិន​ខាន ហើយ​ម្យ៉ាង គឺ​មាន​ការ​ប៉ះពាល់​ដល់​សត្វ​គោ​ក្របី​របស់​ពួក​គាត់ ដែល​តែង​តែ​លែង​ពាសវាលពាសកាល​នៅ​ក្នុង​រដូវ​ប្រាំង​នោះ។

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី មិន​ទាន់​អាច​ស្វែង​រក​ប្រភព​ដើម្បី​ទាក់ទង​ទៅ​ភាគី​ក្រុមហ៊ុន ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​នេះ​បាន​ទេ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៤ មីនា។

ប៉ុន្តែ អភិបាល​ស្រុក​ត្បូងឃ្មុំ លោក កេង ប៊ុណ្ណា បាន​មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៤ មីនា ថា តាម​ពិត​ក្រុមហ៊ុន​ដែល​បាន​ឈូស​ឆាយ​នោះ គឺ​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​ស្រប​ច្បាប់ ពោល គឺ​មាន​លិខិត​យល់​ព្រម​ពី​មន្ត្រី​គ្រប់​លំដាប់​ថ្នាក់ រហូត​ដល់​អភិបាល​ខេត្ត​កំពង់ចាម ទៀត​ផង ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ឈូស​ឆាយ​ធ្វើ​ទំនប់​ទឹក​នោះ។ លោក​បន្ត​ថា ឈូស​ឆាយ​នោះ គឺ​មិន​ដូច​អ្វី​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​អះអាង​ថា មាន​ទំហំ​រាប់​ពាន់​ហិកតារ​នោះ​ទេ គឺ​ត្រឹម​ប្រមាណ ២០០​ហិកតារ​ប៉ុណ្ណោះ។

លោក គេង ប៊ុណ្ណា៖ «ខ្ញុំ​នៅ​ហ្នឹង​បាន​ជ្រាប​ខ្លះ​ដែរ​បង មិន​មែន​ចូល​ដល់​ថ្នាក់​ពាន់​ហិកតារ​ដូច​អ្វី​ដែល​គេ​និយាយ​ហ្នឹង​ទេ។ តាម​ពិត​ទៅ ដី​ហ្នឹង​មាន​ការ​អនុញ្ញាត​ត្រឹមត្រូវ​ពី​អាជ្ញាធរ​ត្រឹមត្រូវ​គ្រប់​លំដាប់​ថ្នាក់​ដែរ​បង! ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​ការ​អភិវឌ្ឍ​នៅ​តំបន់​នោះ ដើម្បី​យក​ទឹក​ទៅ​ធ្វើ​ស្រែ ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ពីរ​ស្រុក គឺ​ត្បូង​ឃ្មុំ និង​ក្រូចឆ្មារ តំបន់​ប្រផាត់។ ហើយ​គេ​ធ្វើ​ជា​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និយាយ​រួម​ទៅ គេ​ធ្វើ​ជា​ទំនប់ ដើម្បី​យក​ទឹក​ទៅ​ប្រើប្រាស់​ដំណាំ​កសិកម្ម​ហ្នឹង។ ប្រៀប​ដូច​ជា​ដំណាំ​ប្រដេញ​ទឹក ឬ​ក៏​ដំណាំ​ដែល​ដាំ​នៅ​រដូវ​ប្រាំង ហើយ​យក​ផល​ទៅ​លក់​នៅ​ទីផ្សារ ហើយ​គេ​ក៏​សុំ​ធ្វើ​ជា​ទំនប់​ឆ្លង​កាត់​ហ្នឹង​ទេ មិន​មែន​រុញ​ដល់​ពាន់​ហិកតារ ដី​ហ្នឹង​ណា​ដល់​ពាន់​ហិកតារ»

លោក​បន្ត​ថា បច្ចុប្បន្ន​ខាង​ក្រុមហ៊ុន​បាន​ផ្អាក​ការ​ឈូស​ឆាយ​ហើយ រីឯ​ទំនប់​ទឹក​ដែល​ប្រជាពលរដ្ឋ​អះអាង​ថា មិន​បាន​ធ្វើ លោក​បញ្ជាក់​ថា ក្រុមហ៊ុន​បាន​ធ្វើ​រួច​ហើយ​ដែរ។ លោក​បន្ថែម​ទៀត​ថា ខាង​ភាគី​ក្រុមហ៊ុន​ដែល​ធ្វើ​នោះ ក៏​ជា​ប្រយោជន៍​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ ៣​ឃុំ ដែល​នៅ​ទី​នោះ ប៉ុន្តែ​លោក​លើក​ឡើង​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​ជំទាស់​នោះ គឺ​ជា​អ្នក​ដែល​មិន​បាន​ទទួល​ផល​ប្រយោជន៍​ពី​ការ​ឈូស​ឆាយ​នោះ​ទៅ​វិញ។

មន្ត្រី​សម្រប​សម្រួល​នៃ​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) នៅ​ខេត្ត​កំពង់ចាម លោក នាង សាវ៉ាត បាន​លើក​ឡើង​ថា លោក​បាន​ចុះ​ទៅ​ពិនិត្យ​ជាក់ស្តែង​ឃើញ​ថា ទំហំ​នៃ​ការ​ឈូស​ឆាយ​នោះ ពិត​មាន​ធំធេង​មែន ដែល​លោក​ហៅ​ថា វា​ជា​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​ព្រៃ​លិច​ទឹក​ទៀង​ផង ហើយ​លោក​ក៏​ធ្លាប់​យក​របាយការណ៍​នៃ​ការ​ឈូស​ឆាយ​ដី​នោះ​ទៅ​ជម្រាប​ជូន​មន្ត្រី​ខេត្ត និង​មន្ត្រី​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​ផ្សេង​ទៀត ក្នុង​វេទិកា​សាធារណៈ​មួយ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​៣០ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៣។ លោក​បន្ត​ថា មន្ត្រី​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​ទាំង​នោះ ពិសេស​មន្ត្រី​ជលផល​ខេត្ត​បាន​សន្យា​ថា​នឹង​មាន​ការ​ដោះស្រាយ ប៉ុន្តែ​មក​ដល់​ពេល​នេះ មិន​ទាន់​មាន​ការ​ដោះស្រាយ​យ៉ាង​ណា​នោះ​ឡើយ ហើយ​ប្រសិន​បើ​អាជ្ញាធរ​នៅ​តែ​មិន​មាន​ចំណាត់​ការ​ទៀត​នោះ ផល​ប៉ះពាល់​ផ្សេងៗ​នឹង​អាច​កើត​មាន​ឡើង​ចំពោះ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មិន​ខាន។

លោក នាង សាវ៉ាត៖ «ប៉ុន្តែ​អា​នេះ​ជា​ព្រៃ​លិច​ទឹក​ខែ​វស្សា​មាន​ជម្រៅ ៣​ម៉ែត្រ ៤​ម៉ែត្រ ៥​ម៉ែត្រ ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​ទៅ​រុញ​អស់​អា​លីង​ឆេញ។ ខ្ញុំ​ស្មាន​ថា​ប្រហែល​ជា​អស់​រាប់​ពាន់​ហិកតារ ខ្ញុំ​គ្មាន​អី​វាស់​ទេ តែ​ខ្ញុំ​ឈរ​កណ្ដាល​មើល​ដាច់​កន្ទុយ​ភ្នែក។ ហើយ​ប្រសិន​បើ​ជា​យក​ទៅ​ធ្វើ​ទំនប់​នោះ មិន​ដឹង​ជា​ទំនប់​នោះ​ប៉ុន្មាន​រយ​គីឡូ​ដី​ទេ? ប្រសិន​បើ​ជីក​ដី​ហ្នឹង​យក​ទៅ​ធ្វើ។ អ្វី​ដែល​ប៉ះពាល់​នោះ គឺ​ចាប់​ពី​ពេល​ហ្នឹង​ទៅ ប្រសិន​បើ​ជា​រដ្ឋាភិបាល​ប្រសិន​បើ​ជា​សមត្ថកិច្ច​លោក​មិន​ព្រម​ទៅ​បញ្ឈប់​ក្រុមហ៊ុន​មិន​ឱ្យ​ធ្វើ​ទេ បឹង​នៅ​ទី​នោះ​ប៉ុន្មាន លែង​មាន​បឹង​ហើយ ព្រោះ​អី​ក្រុមហ៊ុន​បាន​រុញ​ដី​ដល់​មាត់​បឹង ដូច​នេះ​ល្បាប់​ពេល​ទឹក​ឡើង​មក វា​នឹង​ទៅ​ចាក់​លិច​បឹង​លិច​ព្រែក​ហ្នឹង»

លោក​បន្ត​ថា ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក គឺ​ជា​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​សាធារណៈ​របស់​រដ្ឋ ដែល​មិន​អាច​មាន​ជន​ណា​ម្នាក់​ទៅ​រំលោភ​បំពាន​ធ្វើ​ជា​ទ្រព្យ​កម្មសិទ្ធិ​ឯកជន​បាន​ឡើយ លុះ​ណា​តែ​មាន​ការ​ធ្វើ​អនុបយោគ​ដី​នោះ​ឱ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ដី​សម្បទាន ដើម្បី​បម្រើ​ផល​ប្រយោជន៍​ប្រជាពលរដ្ឋ​ពី​សំណាក់​រដ្ឋាភិបាល។

តាម​ច្បាប់​ជលផល​មាត្រា​៩៨ ដែល​ចែង​ពី​ការ​ផ្ដន្ទាទោស​ក្រោម​បទ​ល្មើស​ថ្នាក់​ទី​១ ចំពោះ​ជន​ណា​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​បទ​ល្មើស​កាប់​ឆ្ការ​គាស់​រាន​ឈូស​ឆាយ​ព្រៃ​លិច​ទឹក និង​ព្រៃ​កោងកាង ឬ​ហ៊ុមព័ទ្ធ​កាន់​កាប់​ដី​ព្រៃ​លិច​ទឹក និង​ព្រៃ​កោងកាង ឬ​ក៏​បង្ក​ឱ្យ​ភ្លើង​ឆេះ ឬ​ដុត​ព្រៃ​លិច​ទឹក និង​ព្រៃ​កោងកាង ទាំង​នោះ គឺ​ត្រូវ​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី ៣​ឆ្នាំ ទៅ ៥​ឆ្នាំ ចំណែក​វត្ថុ​តាង​ទាំងអស់​ត្រូវ​រឹប​អូស​ជា​សម្បត្តិ​រដ្ឋ ឬ​បំផ្លាញ​ចោល និង​ដក​ហូត​រាល់​កិច្ច​ព្រមព្រៀង ឬ​លិខិត​អនុញ្ញាត​ទាំងអស់ ជាដើម៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។