គណៈកម្មការដោះស្រាយផលប៉ះពាល់ប្រជាពលរដ្ឋ ទាក់ទិនគម្រោងសាងសង់ទំនប់វារីអគ្គិសនីសេសានក្រោម២ នៅខេត្តស្ទឹងត្រែង កំពុងចុះស្រង់ទិន្នន័យផ្ទះសម្បែង ដីធ្លី ផលដំណាំប្រជាពលរដ្ឋអ្នករងផលប៉ះពាល់ ដើម្បីផ្តល់សំណង។ អ្នកភូមិមួយចំនួន ចោទមន្ត្រីក្រុមការងារ ថាបង្ខំឲ្យប្រជាពលរដ្ឋផ្ដិតមេដៃលើទិន្នន័យរបស់ក្រុមការងារ។
ប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅភូមិស្រែស្រណុក ឃុំក្បាលរមាស ស្រុកសេសាន ខេត្តស្ទឹងត្រែង ខ្លះបដិសេធ ខ្លះបង្ខំចិត្តផ្ដិតមេដៃលើទិន្នន័យស្រង់ស្ថិតិផ្ទះសម្បែង ដីធ្លី និងផលដំណាំអ្នកភូមិ ទាក់ទិនគោលនយោបាយផ្តល់សំណង ពីក្រុមហ៊ុនសាងសង់ទំនប់វារីអគ្គិសនីសេសានក្រោម២។ យ៉ាងនេះក្តី អ្នកភូមិអះអាងថា ពួកគាត់នឹងមិនជម្លៀសចេញពីភូមិចាស់ឡើយ ប្រសិនការតវ៉ាពីតម្លៃសំណងរបស់ពលរដ្ឋមិនត្រូវបានដោះស្រាយ។
គម្រោងសាងសង់ទំនប់វារីអគ្គិសនីសេសានក្រោម២ បង្កផលប៉ះពាល់ប្រជាពលរដ្ឋ ៧ភូមិ នៅស្រុកសេសាន ក្នុងនោះភូមិចំនួន៥ នឹងក្លាយជាអាងស្តុកទឹក គឺភូមិស្រែគរ១ និងភូមិស្រែគរ២ ក្នុងឃុំស្រែគរ ដែលមានប្រជាពលរដ្ឋជាង ៥០០គ្រួសារ។ ភូមិច្រប់ ភូមិក្បាលរមាស និងភូមិស្រែស្រណុក ក្នុងឃុំក្បាលរមាស មានប្រជាពលរដ្ឋជាង ៥០០គ្រួសារ ត្រូវជម្លៀសទៅតាំងទីលំនៅថ្មី។
ប្រជាពលរដ្ឋភូមិស្រែស្រណុក ឈ្មោះ ប៉ុម ឈូក រៀបរាប់ថា មូលហេតុដែលអ្នកភូមិប្រកែកមិនចូលរួមផ្តល់ទិន្នន័យ និងផ្ដិតមេដៃស្រង់ទិន្នន័យរបស់ក្រុមការងារ គឺដោយសារតែក្រុមអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធ មិនបានឆ្លើយតបសំណូមពររបស់ប្រជាពលរដ្ឋ ដែលទាមទារឲ្យក្រុមហ៊ុនពិនិត្យឡើងវិញពីតម្លៃសំណងផ្នែកខ្លះមានកម្រិតទាប ប្រជាពលរដ្ឋមិនអាចទទួលយកបាន។ លោកកត់សម្គាល់ថា មានផលប៉ះពាល់មួយចំនួនទៀត ក៏ក្រុមហ៊ុនមិនបានដាក់បញ្ចូលក្នុងតារាងផ្តល់សំណងផងដែរ៖ «អត់ទាន់ចរចាគ្នារឿងដីធ្លី តម្លៃដំណាំ ស្រាប់តែមកវាស់ដូចថាបង្ខំឲ្យប្រជាពលរដ្ឋផ្ដិតមេដៃ ប្រជាពលរដ្ឋកំពុងស្មុគស្មាញណាស់»។
គោលនយោបាយដោះស្រាយសំណងជូនប្រជាពលរដ្ឋ រៀបចំឡើងដោយក្រុមហ៊ុនសាងសង់ទំនប់សេសានក្រោម២ គឺធានាថាមានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែល ឬល្អជាងទីតាំងប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅបច្ចុប្បន្ន។ ក៏ប៉ុន្តែ ប្រជាពលរដ្ឋអ្នករងផលប៉ះពាល់អះអាងថា តម្លៃសំណងទាក់ទិនដំណាំ ២៩មុខ និងតម្លៃសំណង់រឹង មានផ្ទះសម្បែង ដីធ្លី ជាដើម មានកម្រិតទាប និងផ្តល់ដីសង់លំនៅឋានមានទំហំតូច។ ចំណែកទីតាំងលំនៅឋានថ្មី ដែលពលរដ្ឋឯកភាពមិនទាន់កំណត់ជាក់លាក់ រួមទាំងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនានា ក៏មិនទាន់ធ្វើឲ្យប្រាកដនៅឡើយ។ ជាពិសេសទៀត គឺសំណងទាក់ទិនជំនឿ ប្រពៃណីអ្នកភូមិ មានផ្នូរកប់សព និងការសែនព្រេនព្រលឹងដូនតា ក៏មិនបានកំណត់ផ្តល់សំណងនៅឡើយ។
តួលេខផ្តល់ដោយអាជ្ញាធរឃុំក្បាលរមាស ឲ្យដឹងថា អ្នកភូមិ ៨០ភាគរយ នៅភូមិស្រែស្រណុក និងភូមិច្រប់ បានចូលរួមផ្តល់ទិន្នន័យវាស់វែងផ្ទះសម្បែង ដីធ្លី ផលដំណាំ។ ផ្ទុយទៅវិញ តួលេខផ្តល់ដោយសហគមន៍ គឺចំនួនពលរដ្ឋជាង ៥០ភាគរយនៃពលរដ្ឋសរុបក្នុងភូមិស្រែស្រណុក មិនយល់ព្រមផ្តល់ទិន្នន័យ ឬផ្ដិតមេដៃ។ ចំណែកជិត ៥០ភាគរយទៀត បង្ខំចិត្តផ្ដិតមេដៃដោយសារភ័យខ្លាច។
មេឃុំក្បាលរមាស លោក វឿន សម្បត្តិ មានប្រសាសន៍បញ្ជាក់ថា អ្វីដែលអ្នកភូមិស្នើសុំនោះ គឺគណៈកម្មការដោះស្រាយផលប៉ះពាល់ និងក្រុមហ៊ុន បានពិភាក្សាគ្នារួចហើយ ថានឹងដោះស្រាយជូនប្រជាពលរដ្ឋ ក៏ប៉ុន្តែបញ្ហានេះមិនទាន់បានកំណត់បន្ថែមទៅក្នុងតារាងសំណងផលប៉ះពាល់។ លោកបន្តថា អ្នកភូមិគួរចូលរួមផ្តល់ទិន្នន័យដល់ក្រុមការងារ ដើម្បីពន្លឿនការងារដោះស្រាយផលប៉ះពាល់ប្រជាពលរដ្ឋឲ្យបានឆាប់៖ «ការលើកភូមិហ្នឹង គេឲ្យគោលនយោបាយមួយសម្រាប់លៀងភូមិ។ មិនច្បាស់ថាគោលនយោបាយហ្នឹង ខាងក្រុមហ៊ុនគេឲ្យប៉ុន្មាន ជួនកាលសែនផ្នូរជីដូនជីតាគេណា»។
តាមការគ្រោងទុក គណៈកម្មការដោះស្រាយផលប៉ះពាល់ នឹងចុះទៅស្រង់ទិន្នន័យដូចគ្នានេះនៅឃុំស្រែគរ ចាប់ពីថ្ងៃទី២៩ និងថ្ងៃទី៣០ ខែវិច្ឆិកា។
ទាក់ទិនការចុះស្រង់ទិន្នន័យនេះ មេឃុំស្រែគរ លោក សៀក មេគង្គ វាយតម្លៃថា ប្រជាពលរដ្ឋ ៧០ភាគរយ នឹងធ្វើពហិការមិនចូលរួមផ្តល់ទិន្នន័យនេះ។ លោកបញ្ជាក់ថា គណៈកម្មការដោះស្រាយផលប៉ះពាល់ ត្រូវធ្វើឲ្យប្រាកដថា តម្លៃសំណងផលប៉ះពាល់ត្រូវអនុលោមតាមគោលនយោបាយសំណងដែលក្រុមហ៊ុនបានធានា។ លោកកត់សម្គាល់ថា កាលពីខែសីហា ប្រជាពលរដ្ឋភូមិស្រែគរ បានដើរចេញពីកិច្ចពិភាក្សាជាមួយក្រុមការងារដោះស្រាយផលប៉ះពាល់ ដោយចាត់ទុកថា ក្រុមហ៊ុនមិនបានអនុវត្តគោលនយោបាយផ្តល់សំណងមានលក្ខណៈត្រឹមត្រូវ និងចំណុចខ្លះទៀត តម្លៃសំណងមិនសមស្របតាមតម្លៃទីផ្សារ ដែលប្រជាពលរដ្ឋអាចទទួលយកបាន។ ដោយឡែកភូមិក្បាលរមាស ប្រជាពលរដ្ឋ ៦១គ្រួសារ ជំទាស់មិនទទួលយកសំណង និងមិនព្រមជម្លៀសចេញពីភូមិចាស់៖ «ក្នុងស្រែគរ ទាមទារច្រើនណាស់ ៥ចំណុច។ ២៩ចំណុច ដំណាំដាំដុះឲ្យកែឡើងវិញ។ ១៧ចំណុច សំណង់រឹងមិនសមនឹងទីផ្សារ ផ្នូរដូនតាគេតាមដងទន្លេពីសម័យមុនមិនឃើញមានវិធានការសំណងទេ។ ក្រុមហ៊ុនរៀបចំក្បាលដីលំនៅឋានក្បាល២០ បណ្តោយ៥០ គេមិនយកទេ។ រឿងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធអត់ទាន់ឃើញដីមិនដឹងនៅឯណា»។
កាលពីខែកញ្ញា តំណាងប្រជាពលរដ្ឋ ១៧នាក់មកពីឃុំស្រែគរ និងឃុំក្បាលរមាស បាននាំយកលិខិតចំហមានស្នាមមេដៃអ្នកភូមិជនជាតិព្នង ជនជាតិឡាវ និងខ្មែររស់នៅតាមដងទន្លេស្រែពក និងទន្លេសេសាន ជិត ១ពាន់នាក់ ដាក់ជូនមន្ទីរអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ មន្ទីរសេដ្ឋកិច្ច និងហិរញ្ញវត្ថុ មន្ទីរបរិស្ថាន មន្ទីររ៉ែ និងថាមពល សាលាខេត្តស្ទឹងត្រែង និងការិយាល័យក្រុមហ៊ុនសាងសង់ទំនប់។ អ្នកភូមិ បដិសេធមិនទទួលយកគោលនយោបាយសំណងរបស់ក្រុមហ៊ុន និងមិនចាកចេញពីភូមិចាស់ទៅតាំងទីលំនៅថ្មីទេ។
មន្ត្រីសម្របសម្រួលអង្គការទន្លេបី លោក មៀច មាន ថ្លែងថា រាជរដ្ឋាភិបាលគួរផ្តល់សិទ្ធិពេញលេញជូនពលរដ្ឋ ក្នុងការទាមទារសំណងផលប៉ះពាល់ និងចាត់វិធានការឲ្យមន្ត្រីជំនាញ អនុវត្តគោលនយោបាយដោះស្រាយសំណងពលរដ្ឋបានត្រឹមត្រូវ មុននឹងជម្លៀសប្រជាពលរដ្ឋចេញពីភូមិ។ លោកកត់សម្គាល់ថា មានអ្នកភូមិមួយចំនួន ទទូចឲ្យលុបចោលគម្រោងសាងសង់ទំនប់ ដែលបង្កផលប៉ះពាល់ច្រើនផ្នែក៖ «តម្លៃថ្លៃថ្នូរគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ មានកន្លែងខ្លះមិនអាចតបស្នងសងជាថ្លៃប្រាក់បានទេ។ គាត់មិនអាចសង្ឃឹមថាមានការទូទាត់សង ឬក៏អាចជួសជុលការខូចខាតប្រពៃណីវប្បធម៌គាត់បានទេ គួរពិចារណារឿងហ្នឹងមែនទែន»។
ទាក់ទិនការទាមទាររបស់ពលរដ្ឋនេះ ប្រធានគណៈកម្មការស្រង់ទិន្នន័យនៃអាជ្ញាធរខេត្ត និងជាអភិបាលរងខេត្តស្ទឹងត្រែង លោក ដួង ពៅ ពន្យល់ថា ការផ្តល់ទិន្នន័យផ្ទះសម្បែងដីធ្លីរបស់ពលរដ្ឋ មិនទាក់ទិនតម្លៃសំណងដែលពលរដ្ឋតវ៉ានោះទេ គឺជាការស្រង់ទិន្នន័យទ្រព្យសម្បត្តិពលរដ្ឋមានអ្វីខ្លះតែប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ការខកខានផ្តល់ទិន្នន័យ នឹងធ្វើឲ្យយឺតយ៉ាវ ឬខាតប្រយោជន៍ទទួលប្រាក់សំណងរបស់ពលរដ្ឋ។ លោកថា តម្លៃសំណងដែលពលរដ្ឋតវ៉ា អាចនឹងធ្វើការសម្របសម្រួលគ្នាបាននៅពេលអនុវត្តជំហានទីពីរ ពេលផ្តល់ប្រាក់សំណង៖ «ពេលគេហុចលុយមក ចរចាជាមួយគាត់ ជជែកគ្នាទៅមុខទៀត យើងរកចំណុចឯកភាពគ្នាទាល់តែឃើញ។ យើងអត់ឲ្យប្រជាពលរដ្ឋបាត់បង់ ដើម្បីប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់។ រឿងគម្រោងអត់មានដកថយទេ តែសភាអនុម័តទៅជាច្បាប់ ហើយឲ្យគាត់យោគយល់ ឲ្យគាត់ចូលរួមការពារទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ ដើម្បីផលប្រយោជន៍សង្គមផង»។
កាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែវិច្ឆិកា តំណាងសហគមន៍ទន្លេបី គឺទន្លេសេសាន ស្រែពក និងសេកុង បានដាក់ញត្តិជូនរដ្ឋសភា ស្ថានទូតចិន ប្រចាំកម្ពុជា និងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធរាជរដ្ឋាភិបាលជាលើកទី៣ ទាមទារឲ្យបញ្ឈប់គម្រោងសាងសង់ទំនប់សេសានក្រោម២ ដោយសារតែមានផលប៉ះពាល់ច្រើនទៅលើប្រជាពលរដ្ឋ និងធនធានធម្មជាតិក្នុងទន្លេ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។