ក្រុមអង្គការសង្គមស៊ីវិលជាង ២០ស្ថាប័ន បានរួមគ្នាធ្វើយុទ្ធនាការបញ្ឈប់និទ្ទណ្ឌភាព ឬភាពគ្មានទោសពៃរ៍នៅកម្ពុជា។ ការប្រារព្ធពិធីនេះ ស្របពេលខួបលើកទី២ នៃទិវាបញ្ឈប់និទ្ទណ្ឌភាពអន្តរជាតិចំពោះបទល្មើសប្រឆាំងទៅលើអ្នកសារព័ត៌មាន ដែលបានទទួលស្គាល់ដោយអង្គការសហប្រជាជាតិ កាលពីថ្ងៃទី២ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១៤។ យុទ្ធនាការឆ្នាំនេះ ក្រោមប្រធានបទ មិនភ្លេច ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងសម្ដីរបស់មន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃ ដែលលើកឡើងពីសំណុំរឿងមួយថា ករណីនោះគួរតែត្រូវបានកប់ចោល។
អំពើហិង្សា និងការបាញ់សម្លាប់លើសកម្មជនសិទ្ធិមនុស្ស អ្នកតំណាងរាស្ត្រ អ្នកការពារបរិស្ថាន សហជីព ពលរដ្ឋ និងអ្នកសារព័ត៌មានមកទល់ពេលនេះ តុលាការនៅមិនទាន់មានចំណាត់ការនៅឡើយ។
នាយកប្រតិបត្តិនៃមជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា ហៅកាត់ថា ស៊ី.ស៊ី.អេច្ឆ.អ (CCHR) អ្នកស្រី ចក់ សុភាព មានប្រសាសន៍នៅថ្ងៃទី៣ ខែវិច្ឆិកា ថា យុទ្ធនាការនេះមានគោលដៅទាមទារឲ្យមានការលុបបំបាត់អំពើនិទ្ទណ្ឌភាព ឬភាពគ្មានទោសពៃរ៍នៅកម្ពុជា ដែលជាកាតព្វកិច្ចរបស់មន្ត្រីមានសមត្ថកិច្ច ក្នុងការធានាសិទ្ធិដល់ជនរងគ្រោះ និងគ្រួសារជនរងគ្រោះ ឲ្យទទួលបានយុត្តិធម៌ និងទទួលបានសំណងសមរម្យ៖ «យើងចង់ពញ្ញាក់អារម្មណ៍ដល់សាធារណជន ពិសេសគឺអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច ស្ថាប័នប្រព័ន្ធយុត្តិធម៌ ត្រូវធ្វើការស៊ើបអង្កេតឲ្យបានម៉ត់ចត់ និងត្រឹមត្រូវ ធានាថាជនរងគ្រោះទាំងឡាយដែលត្រូវបានទទួលរងនូវវប្បធម៌និទ្ទណ្ឌភាពនេះ គួរតែត្រូវបានយុត្តិធម៌»។
មជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា បានធ្វើយុទ្ធនាការបញ្ឈប់និទ្ទណ្ឌភាពនៅកម្ពុជា ក្រោមប្រធានបទ “មិនភ្លេច” នៅអគារ អេហ្វ.ស៊ី.ស៊ី (FCC) ចាប់ពីថ្ងៃទី២ ដល់ថ្ងៃទី៨ ខែវិច្ឆិកា។ យុទ្ធនាការនេះ មានការតាំងបង្ហាញរូបថតជនរងគ្រោះនៃនិទ្ទណ្ឌភាពនៅកម្ពុជា ដែលសាធារណជនអាចចូលទស្សនាដឹងពីរឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេ។
នៅក្នុងសេចក្ដីថ្លែងការណ៍រួមរបស់អង្គការសង្គមស៊ីវិលចំនួន២២ បានអំពាវនាវឲ្យរដ្ឋាភិបាលបញ្ឈប់និទ្ទណ្ឌភាពជាដដែលៗនៅកម្ពុជា និងត្រូវធានាថា ជនប្រព្រឹត្តិរំលោភសិទ្ធិមនុស្ស ត្រូវបាននាំខ្លួនមកផ្ដន្ទាទោស។ សេចក្ដីថ្លែងការណ៍ដដែលសរសេរថា អាជ្ញាធរមិនបានចាត់វិធានការរក្សាសណ្ដាប់ធ្នាប់ការពារដល់ជនរងគ្រោះឡើយ ហើយរហូតមកដល់ពេលនេះ ជនដៃដល់មិនត្រូវបានអាជ្ញាធរកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅឡើយ។
ពលរដ្ឋរស់នៅភូមិបឹងទ្រាល ឃុំអង្គតាសូ ស្រុកស្វាយជ្រំ ខេត្តស្វាយរៀង លោក ខឹម សឿន ជាឪពុករបស់យុវជន ខឹម សុផាត ដែលបាត់ខ្លួនក្នុងពេលប៉ះទង្គិចលើផ្លូវវ៉េងស្រេង ឆ្នាំ២០១៤ ថ្លែងថា គាត់បានដាក់ពាក្យបណ្ដឹងតាមអង្គការសង្គមស៊ីវិល ឲ្យជួយអន្តរាគមន៍ជំរុញឲ្យអាជ្ញាធរស៊ើបអង្កេតចំពោះករណីបាត់ខ្លួនកូនប្រុសរបស់លោក។ ប៉ុន្តែមកទល់ពេលនេះ លោកពុំមានពន្លឺនៃក្ដីសង្ឃឹមនោះទេ៖ «ពីរឆ្នាំទៅនេះដូចបាក់ដៃម្ខាងនៅសល់ដៃម្ខាង ម៉ែវារីងរៃៗ គ្មានសង្ឃឹមរស់ទេ។ ធ្វើបុណ្យតែស្មានរហូត»។
ជនរងគ្រោះដោយអំពើនិទ្ទណ្ឌភាពមានដូចជា មេដឹកនាំសហជីព លោក ជា វិជ្ជា ត្រូវឃាតកបាញ់សម្លាប់កាលពីឆ្នាំ២០០៤ យុវជន ម៉ៅ សុខចាន់ ត្រូវបានកងកម្លាំងបាញ់សម្លាប់ក្នុងពេលកងកម្លាំងទប់ស្កាត់បាតុកម្ម មិនឲ្យចូលក្រុងភ្នំពេញក្រោយបោះឆ្នោតឆ្នាំ២០១៣ ប្រធានអង្គការការពារធនធានធម្មជាតិ លោក ឈុត វុទ្ធី ឆ្នាំ២០១២ សាស្ត្រាចារ្យសាលាវិចិត្រសិល្បៈ និងជាតារាសម្ដែង ពិសិដ្ឋ ពិលីកា ត្រូវជនមិនស្គាល់មុខបាញ់សម្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៩៩។ តារាចម្រៀង កញ្ញា ពៅ បញ្ញាពេជ្រ ត្រូវជនមិនស្គាល់មុខបាញ់ឲ្យពិការនៅឆ្នាំ២០០៧ សាស្ត្រាចារ្យសាលាវិចិត្រសិល្បៈ និងជាតារាសម្ដែង កញ្ញា ទូច ស៊ុននិច ត្រូវជនមិនស្គាល់មុខបាញ់ឲ្យពិការនៅឆ្នាំ២០០៣ អតីតចៅអធិការវត្តនន្ទមុនី ព្រះតេជព្រះគុណ សំ ប៊ុនធឿន ត្រូវជនមិនស្គាល់មុខបាញ់សម្លាប់ឆ្នាំ២០០៣។
ក្រៅពីនោះ មានករណីហិង្សា និងបាញ់សម្លាប់ជាច្រើនទៀតលើសកម្មជនគណបក្សប្រឆាំង ដូចជាករណីបាញ់ប្រហារមកលើហ្វូងបាតុករ ជាដើម។ ចំណែកអ្នកសារព័ត៌មាន តែងប្រឈមនឹងការគំរាម ការប្រើអំពើហិង្សាដោយសារវិជ្ជាជីវៈរបស់ពួកគេ។ អ្នកសារព័ត៌មានចំនួន ១៣នាក់ ត្រូវឃាតកបានបាញ់សម្លាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៩៤ មក។ ទោះជាក្នុងករណីខ្លះ ឃាតកត្រូវគេស្គាល់ តែពុំមានការស៊ើបអង្កេត ចោទប្រកាន់ ឬដាក់ទោសឡើយ។ ជុំវិញករណីសម្លាប់អ្នកកាសែតនេះ មានតែ ២ករណីប៉ុណ្ណោះ ដែលតុលាការលើកមកកាត់ក្ដី៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។