មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់អង្គការសហប្រជាជាតិ ទទួលបន្ទុកសិទ្ធិមនុស្ស ឲ្យដឹងថា កម្ពុជា កំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហាសិទ្ធិមនុស្ស រួមទាំងការធ្វើច្បាប់ប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិពលរដ្ឋ និងសិទ្ធិនយោបាយ។ កាលពីថ្ងៃទី១០ មីនា តំណាងការិយាល័យឧត្តមស្នងការអង្គការសហប្រជាជាតិ ទទួលបន្ទុកសិទ្ធិមនុស្សប្រចាំកម្ពុជា អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី (Wan Hea Lee) ក្នុងឱកាសដឹកនាំសន្និសីទស្ដីពី «ស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្សនៅកម្ពុជា» នៅសណ្ឋាគារសាន់វ៉េ (Sunway) ដែលមានមន្ត្រីសិទ្ធិមនុស្សរដ្ឋាភិបាលចូលរួមផងនោះ បានផ្តល់បទសម្ភាសន៍ដល់លោក ជី វីតា អំពីបញ្ហាសិទ្ធិមនុស្ស និងទំនាក់ទំនងការងាររវាងអ្នកស្រីជាមួយរដ្ឋាភិបាល ក្នុងការលើកកម្ពស់សិទ្ធិមនុស្សនៅកម្ពុជា។
លោក ជី វិតា៖ អរគុណអ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី ដែលបានអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំបាទធ្វើបទសម្ភាសន៍ជាមួយអ្នកស្រី!
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ ដោយក្ដីរីករាយ!
លោក ជី វិតា៖ សំណួរដំបូងរបស់ខ្ញុំបាទ គឺចង់ដឹងថា តើអ្នកស្រីមានទស្សនៈយ៉ាងណាចំពោះសុន្ទរកថារបស់ប្រធានគណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សរបស់រដ្ឋាភិបាល លោក កែវ រ៉េមី នៅថ្ងៃនេះ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ ជាដំបូង ខ្ញុំសូមនិយាយថា ខ្ញុំដឹងថាវាប្រហែលជាមិនងាយស្រួលទេសម្រាប់ឯកឧត្ដម កែវ រ៉េមី ឬក៏មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលដទៃទៀតក្នុងការយល់ព្រមមកចូលរួមជាមួយយើងនៅក្នុងថ្ងៃនេះ។ វាពិបាករួចទៅហើយសម្រាប់ពួកគាត់ ក្នុងការសម្រេចចិត្តមកចូលរួម។ ដោយមានឯកឧត្ដម កែវ រ៉េមី ជាប្រធានគណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា គឺជាដៃគូយូរមកហើយរបស់ការិយាល័យយើង ហើយពួកគាត់ដឹងយ៉ាងច្បាស់ពីជំហររបស់យើង ទាក់ទងនឹងតួនាទីរបស់គណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា។ ដូច្នេះសម្រាប់ឯកឧត្ដម កែវ រ៉េមី ទាំងដឹងថា នឹងមានសំណួរ និងចម្ងល់ជាច្រើនពីអ្នកចូលរួមក៏ដោយ ក៏ឯកឧត្ដមនៅតែមកចូលរួម ហើយមានប្រសាសន៍ដោយស្មោះត្រង់អំពីជំហររបស់គាត់។ ខ្ញុំគិតថា វាមានប្រយោជន៍។ នៅពេលដែលអ្នកចូលរួមមិនឆេវឆាវក្នុងការស្វែងរកចម្លើយដែលស្មោះត្រង់ នោះហើយគឺជាការចាប់ផ្ដើមនៃកិច្ចសន្ទនាប្រកបដោយភាពទៀងត្រង់។ ដូច្នេះខ្ញុំពេញចិត្តមែនទែន។
លោក ជី វិតា៖ បាទ! សូមអរគុណ! ដោយមិនខ្វល់ពីការរិះគន់ខ្លាំងៗរបស់សហគមន៍ជាតិ និងអន្តរជាតិ រដ្ឋាភិបាលបានបន្តអនុម័តច្បាប់មួយហើយមួយទៀត ដែលអ្នកសង្កេតការណ៍ចាត់ទុកថារឹតត្បិតសិទ្ធិពលរដ្ឋ និងសិទ្ធិនយោបាយ។ ឧទាហរណ៍ ច្បាប់បន្ទាប់ទៀតគឺច្បាប់ស្ដីពីសិទ្ធិទទួលបានព័ត៌មាន។ ដូច្នេះខ្ញុំចង់ដឹងថា តើអ្នកស្រីអាចធ្វើអ្វីបាន ដើម្បីទប់ស្កាត់ការអនុម័តច្បាប់រឹតត្បិតសិទ្ធិសេរីភាពបញ្ចេញមតិនៅកម្ពុជា?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ វាពិតជាពិបាកខ្លាំងណាស់ ព្រោះថាឥឡូវនេះ អ្វីៗអាស្រ័យលើឆន្ទានុសិទ្ធិរបស់ក្រសួងសាមីដែលតាក់តែងសេចក្ដីព្រាងច្បាប់នោះ ថាតើពួកគេចង់បើកឲ្យមានការពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈឬអត់? ក្រសួងខ្លះចង់បានការពិគ្រោះយោបល់ ក្រសួងខ្លះមិនចង់បានទេ។ ដូចដែលបានពិភាក្សាកាលពីវគ្គមុនក្រោមប្រធានបទ «យុត្តិធម៌ដើម្បីទាំងអស់គ្នា» អ៊ីចឹង ផ្នែកមួយនៃគម្រោងរបស់យើងជាមួយក្រសួងយុត្តិធម៌ នៅឆ្នាំនេះ គឺការស្វះស្វែងរកនីតិវិធីនៃការធ្វើសេចក្ដីព្រាងច្បាប់ ដោយដាក់បញ្ចូលនូវការតម្រូវឲ្យមានការពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈ។ សម្រាប់យើង វាគឺជាសមិទ្ធផលដ៏ធំមួយរួចទៅហើយ ដែលសមនឹងមានការសាទរ។ ចំណុចនេះត្រូវបានព្រមព្រៀងរួចហើយជាមួយក្រសួងយុត្តិធម៌។ យើងក៏ចង់បង្កើតឲ្យមានប្រព័ន្ធមួយដែរ។ បន្ទាប់មកទៀត យើងត្រូវរង់ចាំមើលថា តើទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី និងស្ថាប័នដទៃទៀត នឹងពិចារណាយ៉ាងណាចំពោះចំណុចនេះ។
លោក ជី វិតា៖ តើនឹងបើកឲ្យមានការពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈយ៉ាងដូចម្ដេចទៅ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ នេះហើយជាការងារដែលយើងត្រូវធ្វើនៅឆ្នាំនេះ... [សើច] ... ហើយខ្ញុំមិនអាចប្រាប់ថា តើការពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈនោះ នឹងប្រព្រឹត្តទៅក្នុងវេទិកាបែបណានៅឡើយទេ ប៉ុន្តែយើងនឹងធ្វើការរួមគ្នាក្នុងការធានាថា នឹងមានការពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈនៅក្នុងកាលៈទេសៈសំខាន់ៗនៃការបង្កើតច្បាប់ទាំងឡាយ។
លោក ជី វិតា៖ តើការិយាល័យរបស់អ្នកស្រីតាមដានយ៉ាងដិតដល់ទៅលើសេចក្ដីព្រាងច្បាប់ស្ដីពីសិទ្ធិទទួលបានព័ត៌មានដែរឬទេ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ យើងជាផ្នែកមួយនៃក្រុមការងារដែលកំពុងជួយគណៈកម្មាធិការនៃក្រសួងព័ត៌មាន ទទួលបន្ទុកធ្វើសេចក្ដីព្រាងច្បាប់នេះ។ ដូច្នេះយើងកំពុងចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងដំណើរការនេះ។
លោក ជី វិតា៖ មនុស្សជាច្រើនកំពុងព្រួយបារម្ភចំពោះសេចក្ដីព្រាងច្បាប់នេះ ថាវាមិនល្អទេ។
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ ខ្ញុំគិតថា អ្នកដែលមានក្ដីបារម្ភ អ្វីដែលពួកគេគួរធ្វើ គឺចូលទៅក្នុងគេហទំព័រស្ដីពីសេចក្ដីព្រាងច្បាប់នោះ ហើយរៀបរាប់ពីយោបល់ដែលខ្លួនមាន។ យោបល់ទាំងអស់នោះ នឹងទៅដល់ដៃគណៈកម្មាធិការទទួលបន្ទុកធ្វើសេចក្ដីព្រាងច្បាប់នេះ ហើយពួកគេនឹងយកវាទៅពិចារណា ព្រោះយើងកំពុងធ្វើការងារនេះបន្តិចម្ដងៗ ហើយនៅពេលនេះ យើងកំពុងឈានដល់ផ្នែកដែលពិបាកបំផុតនៃសេចក្ដីព្រាងច្បាប់នេះ។
លោក ជី វិតា៖ គណបក្សសង្គ្រោះជាតិ កំពុងរងការគំរាមពីគណបក្សកាន់អំណាចថា នឹងប្ដឹងគណបក្សប្រឆាំងនេះ ប្រសិនបើនៅតែបន្តប្រើពាក្យស្លោក «ដកមេឃុំបម្រើបក្ស ដាក់មេឃុំបម្រើរាស្ត្រ»។ តើអ្នកស្រីយល់ឃើញដូចម្ដេចចំពោះករណីនេះ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ ខ្ញុំគិតថា នេះជាអ្វីដែលគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ ត្រូវប្រឈមនៅខណៈគណបក្សមួយនេះប្រឈមនឹងពាក្យបណ្ដឹងជាច្រើនរួចមកហើយ។ ខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ខ្ញុំមានការពិបាកនឹងយល់ថា តើពាក្យស្លោកនោះបណ្ដាលឲ្យមានបញ្ហាត្រង់ណា ថាតើចំណុចត្រង់ណាជាបទឧក្រិដ្ឋចេញមកពីការប្រើពាក្យស្លោកនោះ? ពីព្រោះថាមេឃុំ មន្ត្រីឃុំ ឬមន្ត្រីរាជការទាំងអស់ គួរតែបម្រើប្រជារាស្ត្រអ៊ីចឹងហើយ។ ការដាក់មេឃុំ ឬដកមេឃុំ គឺវាអាស្រ័យលើកម្រិតនៃការពេញចិត្តរបស់ប្រជាជនទៅលើមេឃុំទាំងនោះទេ ហើយនោះគឺជាដំណើរការធម្មតានៃលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។ ដូច្នេះមន្ត្រីឃុំណាដែលបម្រើប្រជាពលរដ្ឋបានល្អ នឹងទទួលបានតំណែងបន្តទៀត ចំណែកមន្ត្រីឃុំណាបម្រើរាស្ត្រមិនបានល្អ អាចនឹងត្រូវផ្លាស់ចេញ។ នេះហើយជាហេតុផលដែលត្រូវមានការបោះឆ្នោតឃុំ-សង្កាត់នោះ។
ងាកមកពាក្យស្លោកនោះវិញ ខ្ញុំបានស្រាវជ្រាវមើលច្បាប់ជាច្រើន ទាំងច្បាប់ជាតិ និងអន្តរជាតិ តែខ្ញុំនៅតែរកមិនឃើញថា មានបញ្ញត្តិជាដុំកំភួនណាមួយ អាចធ្វើជាមូលដ្ឋានច្បាប់សម្រាប់ដាក់ពាក្យប្ដឹងអ្នកប្រើពាក្យស្លោកនេះឡើយ។
លោក ជី វិតា៖ ដូចអ្នកស្រីបានជ្រាបហើយថា សិទ្ធិឯកជនភាពរបស់ពលរដ្ឋកម្ពុជា កំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពគួរឲ្យព្រួយបារម្ភក្នុងចំណោមពលរដ្ឋ និងអ្នកការពារសិទ្ធិមនុស្ស។ សន្ទនាឯកជនតាមទូរស័ព្ទ ត្រូវបានគេលួចថត និងលួចស្ដាប់ ហើយផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈ ដែលបង្កឲ្យមានបរិយាកាសពោរពេញដោយភាពភ័យខ្លាចនៅពេលបច្ចុប្បន្ន។ តើអ្នកស្រីមានទស្សនៈយ៉ាងណាជុំវិញរឿងនេះ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ វាពិតជាមានការបារម្ភធ្ងន់ធ្ងរ ហើយកាលពីពេលថ្មីៗនេះ អ្នករាយការណ៍ពិសេសអង្គការសហប្រជាជាតិ ទទួលបន្ទុកសិទ្ធិឯកជនបានចេញរបាយការណ៍ផ្ដោតសំខាន់ទៅលើសិទ្ធិឯកជនក្នុងសម័យឌីជីថល (Digital)។ ការបារម្ភចំពោះបញ្ហានេះ មានការកើនឡើងទៅលើមធ្យោបាយទំនាក់ទំនងគ្នា ហើយខ្ញុំគិតថា វាជាអ្វីដែលកម្ពុជា គួរយកចិត្តទុកដាក់ពិនិត្យមើលឲ្យបានហ្មត់ចត់ មិនថាសម្រាប់តែអ្នកជំនាញផ្នែកច្បាប់ប៉ុណ្ណោះទេ តែទាំងអ្នកបច្ចេកទេសផង ត្រូវពិនិត្យមើលថា តើការបែកធ្លាយសារចេញមកពីណា? ម៉េចក៏បណ្តោយឲ្យកើតមានបញ្ហានេះ ត្រូវស្វែងរកឲ្យបានហ្មត់ចត់។
លោក ជី វិតា៖ ខ្ញុំដឹងថា ការិយាល័យសិទ្ធិមនុស្សរបស់អ្នកស្រីមានទំនាក់ទំនងរកាំរកូសជាមួយរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា។ ដោយត្រូវប្រឈមនឹងស្ថានភាពបែបនេះ តើអ្វីខ្លះដែលអ្នកស្រីអាចធ្វើបានក្នុងការរក្សាទំនាក់ទំនងឲ្យបានល្អជាមួយរដ្ឋាភិបាលផង ទន្ទឹមនឹងការលើកកម្ពស់ការគោរពសិទ្ធិមនុស្សឲ្យបានល្អប្រសើរផងក្នុងពេលតែមួយនោះបាទ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ នេះជាសិល្បៈនៃការងារការពារសិទ្ធិមនុស្ស ... [សើច]...។ យើងពុំមានទំនាក់ទំនងរកាំរកូសជាមួយរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ទេ។ ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ គឺប្រហែលជារដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ទេដែលមានទំនាក់ទំនងរកាំរកូសជាមួយយើង។ សម្រាប់យើង ជំហររបស់យើង និងការងាររបស់យើង តែងតែនៅដូចដើមជានិច្ច។ យើងតែងតែធ្វើការជាមួយរដ្ឋាភិបាល។ យើងអញ្ជើញពួកគាត់មកចូលរួមក្នុងសកម្មភាពរបស់យើង មិនថាពួកគាត់ចង់មក ឬមិនចង់នោះទេ។ ឧទាហរណ៍ថ្ងៃនេះ យើងមានវត្តមានដ៏ល្អរបស់មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលមកពីគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ ប៉ុន្តែក្រសួងមួយចំនួនសម្រេចចិត្តមិនចូលរួម។ មិនគិតថាពួកគាត់អញ្ជើញមក ឬក៏អត់ទេ? យើងបើកទ្វាររង់ចាំទទួលពួកគាត់ជានិច្ច។
យើងជឿជាក់ថា ការចូលរួមជាមួយគ្នាល្អប្រសើរជាងការចោទប្រកាន់គ្នាទៅវិញទៅមក ប៉ុន្តែវាមិនងាយស្រួលទេ។ អាណត្តិរបស់យើងខ្លះមិនសូវជាល្អសម្រាប់រដ្ឋាភិបាលទេ ប៉ុន្តែយើងព្យាយាមបញ្ចុះបញ្ចូល។ យើងតស៊ូមតិទាំងសម្ងាត់ ទាំងបើកចំហ។ យើងលើកទឹកចិត្តឲ្យមានការអនុវត្តដោយផ្ដល់នូវអនុសាសន៍ដើម្បីឲ្យមានការកែលំអស្ថានភាពសិទ្ធិមនុស្សតាមរយៈយន្តការផ្សេងៗ រួមទាំងយន្តការអ្នករាយការណ៍ពិសេស។ល។ ប៉ុន្តែយើងមិនត្រឹមតែលើកទឹកចិត្តតែមាត់នោះទេ យើងថែមទាំងផ្ដល់ជំនួយផ្នែកបច្ចេកទេសទៀតផង នៅពេលណារដ្ឋាភិបាលសម្រេចចិត្តថាចង់បាន។ ដូច្នេះវាមិនមែនជារឿងចោទប្រកាន់ទេ មិនមែនជារឿងដាក់បន្ទុកទាំងស្រុងលើរដ្ឋាភិបាលនោះទេ។ ខ្ញុំគិតថាអ្វីដែលជួយយើងឲ្យឆ្លងកាត់ពេលវេលាលំបាកបាន គឺការបង្ហាញឲ្យឃើញពីតម្លៃនៃប្រព័ន្ធសិទ្ធិមនុស្ស ហើយនិងប្រព័ន្ធក្នុងការអនុវត្តរបស់យើង ប៉ុន្តែវាមិនដែលស្រួលទេ ហើយវាមិនអាចឲ្យយើងប្រមើលមើលថា តើទំនាក់ទំនងរបស់យើងនៅពេលអនាគត នឹងទៅជាយ៉ាងណានោះទេ។
លោក ជី វិតា៖ រវាងអ្នកស្រី និងលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន តើមានទំនាក់ទំនងបែបដែរ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ គាត់បើកចំហណាស់។ ខ្ញុំគិតថា បើសិនជាយើងអាចអង្គុយទល់មុខគ្នាជជែកពីបញ្ហាដែលយើងខ្វែងមតិគ្នានោះ យើងនឹងអាចមានការពិភាក្សាប្រកបដោយផ្លែផ្កា។ ប៉ុន្តែច្រើនដងហើយ គាត់តែងតែប្រើមធ្យោបាយផ្សេងក្នុងការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយខ្ញុំ ហើយវាមិនងាយស្រួលទេក្នុងការទទួលបានទំនាក់ទំនងដែលមានការឆ្លើយតបគ្នាទៅវិញទៅមក ដែលអាចឲ្យយើងអាចជជែកគ្នាដោយស្មោះត្រង់បាន។ បើបានអ៊ីចឹងនោះ ពិតជាមានប្រយោជន៍ណាស់។ ប៉ុន្តែយើងដឹងថា ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាសិទ្ធិមនុស្សជាច្រើន លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីមានការយល់ឃើញរបៀបរបស់លោកជាយូរមកហើយ។ ដូច្នេះខ្ញុំមិនរំពឹងថា ទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនរវាងខ្ញុំ និងលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី នឹងប្រែប្រួលនោះទេ។
លោក ជី វិតា៖ អ្នកស្រីដែលជួបលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីដោយផ្ទាល់ដែរឬទេ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ ជួបបានពីរបីដង។
លោក ជី វិតា៖ ទាក់ទងនឹងការអនុម័តវិសោធនកម្មច្បាប់ស្ដីពីច្បាប់គណបក្សនយោបាយដែលរងការរិះគន់យ៉ាងខ្លាំងពីសហគមន៍ជាតិ និងអន្តរជាតិ។ ខ្ញុំចង់ដឹងទស្សនៈរបស់អ្នកស្រីផ្ទាល់។ វិសោធនកម្មច្បាប់នេះត្រូវបានអនុម័តរួចហើយ។ ដូច្នេះវាក្លាយជាច្បាប់ទៅហើយ។ ដូច្នេះតើអ្នកស្រីមានអនុសាសន៍អ្វីទេ ដើម្បីកែលំអស្ថានការណ៍នេះឲ្យបានប្រសើរឡើងបាទ?
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ ច្បាប់នេះត្រូវបានអនុម័តរួចហើយមែន តែដូចច្បាប់ដទៃអ៊ីចឹង។ យើងក៏នៅតែអាចធ្វើវេទិកាពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈបានដែរ។ ប្រសិនបើប្រជាពលរដ្ឋនាំគ្នាលើកឡើងពីយោបល់ និងក្ដីបារម្ភរបស់ខ្លួន គេអាចយកមតិទាំងនោះមកពិចារណាក្នុងការធ្វើវិសោធនកម្ម។
ដូច្នេះ វាមិនដែលហួសពេលទេក្នុងការកែលំអច្បាប់មួយ មិនដែលហួសពេលទេក្នុងការពិគ្រោះយោបល់ជាមួយពលរដ្ឋកម្ពុជា ជាពិសេសពាក់ព័ន្ធនឹងសេចក្ដីព្រាងច្បាប់ដែលផ្ដោតលើសារសំខាន់នៃសិទ្ធិពលរដ្ឋក្នុងការចូលរួមក្នុងកិច្ចការសាធារណៈ។ វាគឺជាសិទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យដ៏សំខាន់ដែលប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិដទៃទៀតរបស់ពលរដ្ឋ។ ច្បាប់នេះមានផលប៉ះពាល់យ៉ាងច្រើនដល់សិទ្ធិមនុស្សទាំងអស់ ដែលខ្ញុំជឿថា នឹងមានកិច្ចពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈ ហើយការិយាល័យរបស់យើងរីករាយនឹងជួយក្នុងកិច្ចការនេះ។ ខ្ញុំបានប្រកាសអំបាញ់មិញនេះហើយថា ការិយាល័យរបស់យើងកំពុងធ្វើការវិភាគច្បាប់នេះលើផ្នែកសិទ្ធិមនុស្ស។ យើងជិតបញ្ចប់វាហើយ។ វាមានភាពស្មុគស្មាញណាស់ ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថា មានធាតុជាច្រើន រួមទាំងការវិភាគរបស់យើងដែរ ដែលអាចដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងការពិគ្រោះយោបល់ជាសាធារណៈ។
លោក ជី វិតា៖ អរគុណច្រើនអ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី!
អ្នកស្រី វ៉ាន់ហ៊ី លី៖ អរគុណ!៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។