“ពលកម្ម​កុមារ​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៅ​កម្ពុជា”

0:00 / 0:00

ពលកម្ម​កុមារ​ជា​ការងារ​ដែល​ដោះស្រាយ​មិន​ចេះ​ចប់ ដោយសារ​គោល​នយោបាយ​គាំពារ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​មាន​តិចតួច។ កុមារ​ជាច្រើន បាន​បង្ខំ​មិន​ឲ្យ​ចូល​សាលារៀន ហើយ​ជំនួស​ឲ្យ​ពួក​គេ​ខិតខំ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ជាច្រើន ដើម្បី​រក​ចំណូល​ផ្គត់ផ្គង់​គ្រួសារ។ កុមារ​មួយ​ចំនួន​ទៀត ប្រឈម​នឹង​ការ​ជួញដូរ និង​ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ​បំផុត។

ពលកម្ម​កុមារ​ជា​បញ្ហា​ប្រឈម​ធ្ងន់ធ្ងរ​មួយ​នៅ​កម្ពុជា ដែល​គេ​បាន​មើល​រំលង។ កុមារ​រាប់​លាន​នាក់ ក៏​កំពុង​ក្លាយ​ជា​ឧបករណ៍​សម្រាប់​ការ​រក​ចំណូល​ផ្គត់ផ្គង់​គ្រួសារ ការ​ធ្វើ​ការងារ​ដោយ​គ្មាន​ការ​សម្រាក ជាពិសេស​កុមារ​ទាំង​នោះ​គ្មាន​ឱកាស​បន្ត​ការ​សិក្សា។ បញ្ហា​នេះ នឹង​ប៉ះពាល់​បន្ត​ដល់​ការ​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​កម្ពុជា និង​ជា​បន្ទុក​របស់​រដ្ឋាភិបាល ប្រសិន​គ្មាន​ដំណោះស្រាយ​សមរម្យ​នោះ​ទេ។

របាយការណ៍​របស់​ក្រសួង​ផែនការ បាន​បង្ហាញ​ថា កុមារ​ដែល​មាន​អាយុ​ចន្លោះ​ពី ៥​ឆ្នាំ​ដល់ ១៧​ឆ្នាំ មាន​ចំនួន​ជិត ៤​លាន​នាក់ ភាគ​ច្រើន​បំផុត​រស់នៅ​ជនបទ។ កុមារ​ចំនួន ៨០% ជាប់​ទាក់ទង​នឹង​ការងារ​ផ្ទះ និង​ការ​រក​ចំណូល​ដើម្បី​ផ្គត់ផ្គង់​គ្រួសារ។ ការងារ​របស់​កុមារ​ទាំង​នោះ ភាគ​ច្រើន​ធ្វើ​ការ​ច្រើន​ម៉ោង ដើម្បី​ជួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​គេ ឬ​ជា​ប្រភេទ​ការងារ​ដែល​មិន​ទទួល​កម្រៃ​អ្វី​ទាំងអស់។

ឯកសារ​ដែល​ចងក្រង​ដោយ​ស្ថាប័ន​ស្រាវជ្រាវ​អន្តរជាតិ​ជាច្រើន បាន​រក​ឃើញ​ថា កុមារ​ចំនួន ៧៥​ម៉ឺន​នាក់ ជា​ក្រុម​កុមារ​ដែល​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​លើ​សេដ្ឋកិច្ច​គ្រួសារ។ មូលហេតុ​សំខាន់​មួយ​ចំនួន​ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​ពលកម្ម​កុមារ រួម​មាន ភាព​ក្រីក្រ ការ​ចំណាក​ស្រុក ភាព​គ្មាន​ដីធ្លី និង​ភាព​ងាយ​រងគ្រោះ​ពី​ការ​ធ្វើ​កសិកម្ម ជាដើម។ កត្តា​ទាំងអស់ បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​កុមារ​ត្រូវ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ជាច្រើន និង​បំភ្លេច​ចោល​នូវ​ការ​សិក្សា​របស់​ខ្លួន។

ការ​ស្រាវជ្រាវ​ដោយ​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ បាន​រក​ឃើញ​ថា កុមារ​ចំនួន ៤៣​ម៉ឺន​នាក់ បាន​បោះ​បង់​ចោល​ការ​សិក្សា និង​ចំនួន​ជិត ៤០​ម៉ឺន​នាក់​ផ្សេង​ទៀត ពុំ​ដែល​ចូល​សាលា​ទាល់​តែ​សោះ។ ភាគ​ច្រើន ក្រុម​កុមារ​ដែល​បោះ​បង់​ចោល និង​បាត់​បង់​ឱកាស​សិក្សា​មក​ពី​គ្រួសារ​ដែល​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​ពី​ខេត្ត​មួយ​ទៅ​ខេត្ត​មួយ ឬ​ពី​ប្រទេស​មួយ​ទៅ​ប្រទេស​មួយ​ទៀត។

គ្រួសារ​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក​ជា​ផ្នែក​ដ៏​សំខាន់​បំផុត​នាំ​ឲ្យ​មាន​ពលកម្ម​កុមារ។

នាយិកា​នៃ​អង្គការ​ជំនួយ​ការ​ផ្លូវ​ច្បាប់ នៃ​កុមារ ​និង​ស្ត្រី អ្នកស្រី លី វិជ្ជតា មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​កុមារ ដែល​កើត​ចេញ​ពី​គ្រួសារ​ពលករ​ចំណាក​ស្រុក មាន​ផល​ប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​បាន​មើល​រំលង។ កុមារ​ទាំង​នោះ​ភាគ​ច្រើន ដែល​មាន​អាយុ​ក្រោម ១៧​ឆ្នាំ បាន​ធ្វើ​ការ​ដោយ​ខុស​ច្បាប់ ដែល​អាច​ឈាន​ឲ្យ​មាន​ការ​រំលោភ​បំពាន​នានា​ពី​សំណាក់​ថៅកែ​នៅ​បរទេស។

អ្នកស្រី​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា ការ​ដោះស្រាយ ឬ​ការ​លុប​បំបាត់​ពលកម្ម​កុមារ ហាក់​ជា​រឿង​មួយ​ពិបាក ដោយសារ​តែ​បញ្ហា​នេះ​ទាមទារ​ការ​ចូល​រួម​ពី​រដ្ឋាភិបាល សង្គម​ស៊ីវិល ប្រជាពលរដ្ឋ និង​ដៃគូ​អន្តរជាតិ។ ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា និង​ច្បាប់​អន្តរជាតិ ហាក់​មិន​ស៊ី​សង្វាក់​គ្នា៖ «សំឡេង»។

បន្ថែម​លើ​នេះ កត្តា​ជីវភាព​ក្រីក្រ​របស់​គ្រួសារ​នៅ​ជនបទ បាន​បង្ខំ​ឲ្យ​កូន​របស់​គេ​មក​ធ្វើ​ការ​នៅ​ទីក្រុង ឬ​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក។ ករណី​ខ្លះ​ឈាន​ដល់​ការ​កែប្រែ​អាយុ ដើម្បី​រក​ការងារ​មួយ​សមរម្យ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ ការ​រក​ឃើញ​ដោយ​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ (ILO) បាន​បញ្ជាក់​ថា ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​អត្រា​ចូល​សិក្សា និង​កាត់​បន្ថយ​ពលកម្ម​កុមារ រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា ផ្ដល់​អាហារ​សម្រាប់​កុមារ​អាយុ ៥​ឆ្នាំ​ដល់ ១៧​ឆ្នាំ បាន​ចំនួន​ជាង ៣​លាន​នាក់ ដែល​ស្មើ​នឹង ៨០% នៃ​កុមារ​កម្ពុជា សរុប ប៉ុន្តែ​ពលកម្ម​កុមារ​នៅ​តែ​កើន​ឡើង។

បន្ថែម​លើ​នេះ ដោយ​មើល​ឃើញ​អំពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​កុមារ ដែល​កំពុង​ធ្វើ​កិច្ចការ​ជាច្រើន ដូចជា ការ​លក់​របស់​កំប៉ិកកំប៉ុក​នៅ​តាម​ផ្លូវ និង​ការ​សុំ​ទាន​អ្នក​ដំណើរ ជាដើម ប្រមុខ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា ហាក់​បង្ហាញ​អំពី​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​របស់​ខ្លួន​ឲ្យ​ពិនិត្យ​មើល និង​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ។ ប៉ុន្តែ​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​នេះ មិន​បាន​ឆ្លើយ​តប​លើ​ការ​កាត់​បន្ថយ ការ​កេង​ប្រវ័ញ្ច​កម្លាំង​ពលកម្ម​កុមារ​ឡើយ ព្រោះ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​អំពាវនាវ ហើយ​ខ្វះ​ការ​យន្តការ​អនុវត្តន៍​ជាក់ស្ដែង។

លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ក្នុង​ពិធី​ប្រកាស​ជា​ផ្លូវ​ការ ដាក់​ឲ្យ​អនុវត្ត "ផែនការ​យុទ្ធសាស្ត្រ​ជាតិ ស្ដីពី​ពិការ​ភាព ២០១៤-២០១៨" ថា អ្នក​ខ្លះ​បាន​ទៅ​សុំ​ក្មេង​ពី​មណ្ឌល​កុមារ​កំព្រា យក​ទៅ​ចិញ្ចឹម តែ​ការ​ពិត​បែរ​ជា​យក​ទៅ​បម្រើ​ខ្លួន​ដូច​ទាសករ និង​វាយ​ដំ​គ្មាន​មេត្តា។ លោក​បាន​អំពាវនាវ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ រួម​និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ផង ត្រូវ​រួម​គ្នា​ទប់ស្កាត់​ការ​ធ្វើ​ទារុណកម្ម​លើ​កុមារ ជាពិសេស​ស្វែងរក​វិធី​ទប់ស្កាត់ កុំ​ចាំ​ដល់​ពេល​កើត​ឡើង​ហើយ ទើប​នាំ​គ្នា​ចាត់​វិធានការ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា បច្ចុប្បន្ន​ការ​រំលោភ​បំពាន​លើ​កុមារ​មាន​រូបភាព​ព្រៃផ្សៃ​បំផុត ដែល​កើត​ឡើង​លើ​កុមារ​អាយុ ៩​ឆ្នាំ នៅ​ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ ដែល​ទទួល​ការ​ធ្វើ​បាប​ពី​ព្រះសង្ឃ៖ «សំឡេង»។

របាយការណ៍​របស់​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ បាន​បង្ហាញ​ថា បច្ចុប្បន្ន​កុមារ​ជាង ៥០% កំពុង​ធ្វើ​ការ​នៅ​វិស័យ​ផលិតកម្ម ការ​លក់​ដុំ និង​រាយ សំណង់ និង​ផ្នែក​ជួសជុល។ ក្នុង​ចំណោម​កុមារ​ដែល​ធ្វើ​ការ​នោះ មាន​ប្រមាណ ៥% បាន​ទទួល​រង​របួស។ កុមារ​ចំនួន ៥​ពាន់​នាក់​នៅ​ក្នុង​ពលកម្ម​កុមារ ដែល​រក​ចំណូល​ផ្គត់ផ្គង់​គ្រួសារ បាន​ធ្លាក់​ខ្លួន​ឈឺ​នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​ធ្វើ​ការ​នៅ​វិស័យ​ឧស្សាហកម្ម និង​ចំនួន ១​ម៉ឺន ៥​ពាន់​នាក់​ផ្សេង​ទៀត ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្រោម​កម្ដៅ​ថ្ងៃ និង​កន្លែង​ដែល​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព។

របាយការណ៍​នេះ បាន​ក្រើន​រំលឹក​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា ត្រូវ​ដោះស្រាយ​បន្ទាន់ ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​ជីវភាព​គ្រួសារ​ក្រីក្រ និង​ព័ត៌មាន​នៃ​ពលកម្ម​កុមារ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ជា​ប្រចាំ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។