ពលការិនីមួយចំនួនដែលទៅធ្វើការបម្រើតាមផ្ទះនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី រៀបរាប់ពីទុក្ខលំបាករបស់ពួកគេថា ពួកគេត្រូវថៅកែសម្លុតគំរាមសម្លាប់ វាយធ្វើបាប ចាប់បង្ខាំងទុក មិនបើកប្រាក់ឈ្នួលឲ្យ និងដកហូតលិខិតឆ្លងដែនរបស់ពួកគេ ជាដើម។
មិនខុសពីពលកររងគ្រោះ ឪពុកម្តាយរបស់ជនរងគ្រោះ ក្រៅពីយំសោកស្ដាយអាណិតកូន ពួកគេថា ទោះត្រូវរស់នៅប្រទេសកំណើតពិបាករកលុយ ឬធ្វើការបានប្រាក់កម្រៃទាបយ៉ាងណាក្តី ក៏មិនឲ្យកូនទៅលក់កម្លាំងនៅស្រុកគេទៀតដែរ។
លទ្ធផលខុសក្តីរំពឹងទុកនោះ បានធ្វើឲ្យពលកររងគ្រោះនៅក្រៅប្រទេស និងសាច់ញាតិរបស់ពួកគេ យំស្ដាយអាណិតខ្លួន និយាយពាក្យស្ដាយក្រោយ។ ការវិលត្រឡប់ដែលស្ទើរគ្មានប្រាក់វិលត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ ពួកគេយល់ថាគ្មានការងារល្អជាងធ្វើការនៅក្នុងស្រុកឡើយ។
ក្នុងពេលរង់ចាំកូនមកពីប្រទេសម៉ាឡេស៊ី លោកស្រី យ៉េត សុខ ជាម្តាយពលការិនីបានជួបអ្នកនឹងអ្នករាយការណ៍ព័ត៌មានវិទ្យុអាស៊ីសេរី លោកស្រីរំឭកថា មូលហេតុដែលលោកស្រីសម្រេចចិត្តឲ្យកូនទៅធ្វើការនៅស្រុកគេដូចនេះ ព្រោះឃើញអ្នកផ្សេងគេទៅធ្វើការបានប្រាក់ខែច្រើន អាចជួយឪពុកម្ដាយឲ្យធ្វើផ្ទះថ្មីបាន ទើបលោកស្រីសាកម្តងឲ្យកូនស្រីទៅធ្វើការឆ្ងាយពីស្រុកដូចនេះ៖ «»។
ព្រលានយន្តហោះអន្តរជាតិភ្នំពេញ ជាកន្លែងទាំងធ្វើដំណើរ អ្នកទៅទទួលអ្នកដំណើរមានសម្លៀកបំពាក់ស្អាត និងឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ទំនើបៗ ប៉ុន្តែបុរសម្នាក់ និងស្ត្រីម្នាក់មានវ័យជាង ៤០ឆ្នាំ ស្ថិតក្នុងសម្លៀកបំពាក់ចាស់ៗ និងកញ្ចប់ស្បោងខ្មៅកាន់ជាប់ដៃ មានទឹកមុខស្រពោនខុសពីអ្នកផ្សេង។ តាមពិត អ្នកទាំងពីរជាឪពុកម្ដាយកម្មការិនីរងគ្រោះ ដោយការរំលោភបំពានពីថៅកែ និងម្ចាស់ផ្ទះនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។ ពួកគាត់មកពីខេត្តកណ្ដាល។
ជាញឹកញាប់ ពលករខ្មែរដែលទៅធ្វើការងារតាមផ្ទះ ឬជំនួយការមេផ្ទះ តែងតែលួចផ្តល់ដំណឹងឲ្យសាច់ញាតិគេបានដឹង ថាពួកគេត្រូវថៅកែវាយធ្វើបាប។ ដូចគ្នានេះដែរ កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែកក្កដា ក្រសួងការបរទេសកម្ពុជា បានស្នើឲ្យឯកអគ្គរដ្ឋទូតកម្ពុជា ប្រចាំនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ឲ្យជួយអន្តរាគមន៍ដោះលែងពលរដ្ឋខ្មែរចំណាកស្រុកប្រមាណ ៣០០នាក់ ដែលកំពុងជាប់ឃុំឃាំងនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ក្រោយពីខ្លួនបានទទួលដំណឹងនេះពីមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ នៃគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ លោក សុន ឆ័យ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ គិតមកដល់ថ្ងៃទី១១ ខែសីហា មិនទាន់ឃើញមានការឆ្លើយតបពីស្ថានទូតខ្មែរប្រចាំនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី នៅឡើយទេ។
ក្នុងពេលកំពុងរង់ចាំកូនស្រី ទូរស័ព្ទរបស់លោកស្រីរោទ៍ញឹកញាប់ណាស់ ក៏ព្រោះសាច់ញាតិ និងកូនលោកស្រីនៅផ្ទះ ទូរស័ព្ទសួរចង់ដឹងថា ធី ស្រីនាង ដែលជាកូនស្រីរបស់លោកស្រី មកដល់ណាហើយ។ ស្ត្រីដែលមានវ័យជាង ៤០ឆ្នាំ មានមាឌតូចល្អិត អះអាងថា ទោះគ្រួសារលោកស្រីគ្មានចំណូល ឬគ្មានទ្រនំខ្ពស់ដូចគេ គឺមិនឲ្យកូនទៅម្តងទៀតជាដាច់ខាត។ លោកស្រីផ្តាំផ្ញើទៅអ្នកផ្សេងទៀត កុំឲ្យកូនស្រីទៅធ្វើការបម្រើតាមផ្ទះនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី៖ «»។
កន្លងមក ពលករខ្មែរដែលរងការរំលោភបំពាន ហើយត្រូវជួយសង្គ្រោះមកប្រទេសកំណើតវិញទាំងស្របច្បាប់ និងខុសច្បាប់ រួមមាន ប្រទេសថៃ ម៉ាឡេស៊ី ឥណ្ឌូនេស៊ី និងប្រទេសចិន ជាដើម។ ក្រៅពីការជួយសង្គ្រោះពីរដ្ឋាភិបាល ឬស្ថានទូត ក៏មានការអន្តរាគមន៍ពីអង្គការសង្គមស៊ីវិល និងអង្គការទេសន្តរប្រវេសន៍អន្តរជាតិ (IOM) ជាដើម។
កញ្ញា ឈួន រ៉ន ដែលទឹកមុខស្លេកស្លាំង និងរូបកាយស្គមស្គាំង ប្រាប់ពីការលំបាកនៅក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ថា ត្រូវថៅកែបង្ខំឲ្យធ្វើការក្នុងមួយថ្ងៃ ១៤ម៉ោង ហូបចុកមិនគ្រប់គ្រាន់ និងមិនទៀងទាត់ ត្រូវថៅកែបង្ខាំងទុកថ្ងៃសម្រាកពីការងារ និងមិនបានទទួលប្រាក់ខែ ជាដើម។ កញ្ញា ឈួន រ៉ន ផ្ដាំផ្ញើទៅពលរដ្ឋខ្មែរផ្សេងទៀត សូមកុំទៅធ្វើការងារតាមផ្ទះនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី៖ «»។
របាយការណ៍អង្គការខារ៉ាមកម្ពុជា (CARAM Cambodia) បង្ហាញថា សព្វថ្ងៃនេះមានពលករខ្មែរធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ប្រមាណជា ៥ម៉ឺននាក់។ ចំណែកមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលអះអាងថា នៅឆ្នាំ២០១៥ កម្ពុជា បានជួយសង្គ្រោះពលរដ្ឋរងគ្រោះពីបណ្ដាប្រទេសផ្សេងៗជាង ៤០០នាក់ និងនៅរយៈពេលចុងក្រោយនេះ មានបញ្ជូនពលករមកជាបណ្ដើរទៀតតាមជើងហោះហើរ។
អតីតពលការិនីម្នាក់ទៀត កញ្ញា នួន ចរិយា ដែលមកពីប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ដែរនោះប្រាប់ថា កញ្ញាត្រូវថៅកែឃុំឃាំងនៅក្នុងបន្ទប់ជិតមួយសប្ដាហ៍ នៅពេលគេដឹងថា នាងចង់ទៅប្ដឹងប៉ូលិស។ ស្ត្រីរូបនេះប្រាប់ឲ្យដឹងថា ពលការិនីនៅទីនោះក្រៅពីថៅកែវាយដំ ក៏រងការវាយធ្វើបាបពីជនជាតិខ្មែរគ្នាឯងដែលមានតួនាទីត្រួតពិនិត្យពលករទាំងនោះ៖ «»។
ប្រធានអង្គការខារ៉ាមកម្ពុជា លោក យ៉ា ណាវុធ លើកឡើងថា ពលករខ្មែរសព្វថ្ងៃកំពុងប្រឈមបញ្ហាផ្លូវច្បាប់ ឬកំពុងជាប់ឃុំនៅតាមពន្ធនាគារនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ព្រោះនៅពេលថៅកែរំលោភបំពានពេលពួកគេទៅរកអន្តរាគមន៍ពីប៉ូលិស ប៉ុន្តែអ្នកទាំងនោះត្រូវថៅកែដកហូតឯកសារ ឬលិខិតឆ្លងដែនទុកអស់ហើយ។ លោកបន្តថា កន្លងមកពលករខ្មែរតែងជួបករណីនេះ ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលស្ថានទូតខ្មែរនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី មិនទាន់ជួយផ្តល់សេវាផ្នែកច្បាប់នៅឡើយទេ បានត្រឹមតែមានការជួយពីអង្គការពាក់ព័ន្ធប៉ុណ្ណោះ៖ «»។
ចំណែករដ្ឋលេខាធិការក្រសួងមហាផ្ទៃ និងជាអនុប្រធានអចិន្ត្រៃយ៍នៃគណៈកម្មាធិការជាតិប្រយុទ្ធប្រឆាំងអំពើជួញដូរមនុស្ស អ្នកស្រី ជូ ប៊ុនអេង អះអាងថា រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ស្ថានទូតខ្មែរនៅម៉ាឡេស៊ី តែងតែធ្វើការងារនេះជាបន្តបន្ទាប់ និងបានសហការជាមួយអ្នកពាក់ព័ន្ធ៖ «»។
ពលការិនីដែលត្រូវមេខ្យល់ និងក្រុមហ៊ុននាំយកទៅធ្វើការនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ក្រៅពីរៀបរាប់ពីការលំបាករបស់ខ្លួន ពួកគេផ្ដាំផ្ញើទៅអ្នកផ្សេងទៀតកុំឲ្យចង់ទៅធ្វើការងារតាមផ្ទះនៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ី៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។