ពលរដ្ឋ​នៅ​កំពត​អំពាវនាវ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ជួ​រក​ទីផ្សារ​លក់​ស្រូវ

តម្លៃ​ស្រូវ​នៅ​ព្រំដែន​កម្ពុជា-​វៀតណាម ខេត្ត​កំពត កំពុង​ធ្លាក់​តម្លៃ​ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ នាំ​ឲ្យ​កសិករ​ផលិត​ស្រូវ​ខាត​ច្រើន​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ស្រែ​ប្រាំង និង​វស្សា នៅ​ដើម​ឆ្នាំ​២០១៣ ហើយ​អំពាវនាវ​សុំ​ឲ្យ​មន្ត្រី​ពាណិជ្ជកម្ម​ជួយ​រក​ទីផ្សារ។

0:00 / 0:00

ប្រជាពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​ក្បែរ​ព្រំដែន​កម្ពុជា-​វៀតណាម នៃ​ស្រុក​បន្ទាយមាស ខេត្ត​កំពត អំពាវនាវ​ទៅ​រាជរដ្ឋាភិបាល និង​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម​ ឲ្យ​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​លក់​ស្រូវ ខណៈ​ការ​ជួញដូរ​ស្រូវ​នៅ​ទីនោះ​ធ្លាក់​ចុះ បើ​ប្រៀបធៀប​តម្លៃ​លក់​ស្រូវ​កាល​ពី ១០​ថ្ងៃ​មុន។

ពលរដ្ឋ​នៅ​ស្រុក​បន្ទាយមាស ខេត្ត​កំពត លោក ឡុង ហីម ថ្លែង​ថា កាល​ពី ១០​ថ្ងៃ​មុន តម្លៃ​ស្រូវ ១​គីឡូក្រាម គាត់​លក់​បាន​ជាង ៨០០​រៀល ប៉ុន្តែ​នៅ​ថ្ងៃ​២៤ ខែ​មករា ឈ្មួញ​ឲ្យ​តែ ៧៣០​រៀល​ទេ ក្នុង​១​គីឡូ​ស្រូវ៖ «កាល​ណា​មើល​ទីផ្សារ​វា​អត់​មាន។ ឥឡូវ​លើ​ឈ្មួញ គេ​វាយ​តម្លៃ​ទាប​នៅ​តែ ៧០០​ជាង»

កសិករ​នៅ​ភូមិ​សង្កែដួច ឃុំ​ស្តេចគង់ខាងត្បូង ថ្លែង​ថា បើ​ធៀប​នឹង​ឆ្នាំ​មុន ការ​ជួញដូរ​ស្រូវ​កាន់​តែ​ធ្លាក់​តម្លៃ​ខ្លាំង។ លោក​ថា ឈ្មួញ​ទិញ​ស្រូវ​ពី​វៀតណាម មិន​ចូល​មក​ទិញ​ស្រូវ​ទេ គេ​ថា លុយ​ដុង ធ្លាក់​ថ្លៃ​ផង ថ្លៃ​ដឹក​ជញ្ជូន​ឡើង​ថ្លៃ​តាម​ប្រេង​ផង។ ឯ​កុងត្រូល​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ ទារ​លុយ​តាម​ផ្លូវ​ច្រើន​កន្លែង​ផង ទើប​គេ​មិន​ចូល​ទិញ​ស្រូវ​ដល់​ស្រែ​ដូច​មុន តែ​គេ​ចាំ​ទិញ​ស្រូវ​នៅ​ព្រំដែន​វិញ។ បញ្ហា​នេះ​កសិករ​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​មាន​តែ​លក់​ឲ្យ​ឈ្មួញ​កណ្ដាល ដែល​ឲ្យ​តម្លៃ​កាន់​តែ​ថោក​ពី ១​តោន ៩០​ម៉ឺន មក ៨៨​ម៉ឺន​រៀល និង​ធ្លាក់​មក​នៅ​ជាង ៧០​ម៉ឺន​រៀល នៅ​ថ្ងៃ​២៤ ខែ​មករា។

លោក​ថា តម្លៃ​លក់​ស្រូវ​ឆ្នាំ​នេះ បើ​ធៀប​នឹង​ការ​ទិញ​ជី ទិញ​ប្រេង​បូម​ទឹក ឈ្នួល​ភ្ជួរ និង​ឈ្នួល​ច្រូត កសិករ​គ្រប់​គ្នា​ខាត​ច្រើន។ មាន​កសិករ​តិចតួច​ដែល​ច្រូត​ដើម​ឆ្នាំ អាច​លក់​ស្រូវ​ដើម្បី​ទូទាត់​សង​គេ​បាន​រួច​ខ្លួន មិន​ជំពាក់​ចិន។

លោក​ថា កសិករ​នៅ​ក្នុង​ឃុំ​ជាប់​ព្រំដែន​វៀតណាម​នេះ តែងតែ​ក្រឡេក​មើល​ទៅ​កសិករ​វៀតណាម គឺ​តំបន់​កសិកម្ម​របស់​គេ​មាន​ទឹក​ធ្វើ​ដំណាំ​ដ៏​សំបូរ​បែប ផ្ទុយ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ សូម្បី​តែ​ទំនប់​ស្ទាក់​ទឹក​មាន​ស្រាប់ ក៏​មិន​បាន​ជួសជុល ប្រឡាយ​មេ​មាន​តែ​គ្មាន​ទឹក។ ពី​មួយ​ឆ្នាំ​ទៅ​មួយ​ឆ្នាំ​មាន​តែ​ប្រជុំ​ពី​គម្រោង​ស្តា និង​ជីក​ប្រឡាយ ទំនប់ បាន​លើក​ស្នើ​ឡើង​សុំ​ថវិកា​កសាង តែ​នៅ​តែ​គ្មាន​លុយ​កសាង​ដដែល។ បើ​កន្លែង​ខ្លះ មាន​លុយ​កសាង​ក្បាល​ទឹក ឬ​ទំនប់ សុទ្ធ​តែ​ជា​របស់​លោក​នេះ លោក​នោះ​គ្រប់គ្រង ហើយ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​លក់​ទឹក​មក​ឲ្យ​កសិករ​បូម​ដាក់​ស្រែ ឬ​ដាក់​ដំណាំ ៖ «ក្នុង​ដី​១​ហិកតារ​អស់​ទាំង​ថ្នាំ​ទាំង​ជី ប្រហែល​ជា​ចូល ២​លាន​រៀល បាន​តែ​ស្រូវ ៤​តោន ក្នុង​១​ហិកតារ»

កសិករ​ឈ្មោះ ម៉ម ជឿន ថ្លែង​ថា ប្រសិន​បើ​រាជរដ្ឋាភិបាល ពិសេស​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម​មិន​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​លក់​ស្រូវ​ឲ្យ​កសិករ​ទេ កសិករ​អាច​ប្រឈម​ការ​រត់​ចោល​ស្រុក​ទៅ​ស៊ី​ឈ្នួល​នៅ​បរទេស។

លោក​បាន​អំពាវនាវ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​លក់​ស្រូវ​ដែល​កសិករ​ផលិត​បាន កុំ​ឲ្យ​តម្លៃ​ធ្លាក់​ខ្លាំង​ដូច​នៅ​ដើម​ឆ្នាំ​២០១៣ នេះ៖ «រាជ​រដ្ឋាភិបាល​លោក​រក​ទីផ្សារ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​បន្តិច​ទៅ ដឹក​ទៅ​លក់​នៅ​ក្រោម គេ​ចាប់​ផង​អី​ផង ឥឡូវ​ស្រូវ​វា​ធ្លាក់​ថ្លៃ នៅ ៧០០ ៧០០​ជាង​តែ​ប៉ុណ្ណឹង»

ប្រធាន​មន្ទីរ​ពាណិជ្ជកម្ម​ខេត្ត​កំពត លោក ទៀង ទាន ថ្លែង​ថា ការ​ជួញដូរ​ស្រូវ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពត ភាគ​ច្រើន​មាន​តែ​ឈ្មួញ​វៀតណាម និង​មាន​ឈ្មួញ​កណ្ដាល​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ​ទិញ​តិច​តួច។ លោក​ថា វៀតណាម​គេ​រៀបចំ​ចូល​ឆ្នាំ​ថ្មី អាច​គេ​រវល់ មិន​ទាន់​ចុះ​ទិញ​ស្រូវ​ទេ ទើប​តម្លៃ​ស្រូវ​ធ្លាក់​ចុះ។ តែ​បើ​កសិករ​ប្រញាប់​លក់​ស្រូវ​ពេក វា​នាំ​ឲ្យ​ខាត តែ​គាត់​រង់ចាំ​ដល់​ឈ្មួញ​វៀតណាម​ចុះ​ទិញ​ស្រូវ​វិញ ប្រហែល​ជា​អាច​លក់​បាន​ថ្លៃ​ជាង​បច្ចុប្បន្ន។

លោក​ថា ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា មន្ទីរ​ពាណិជ្ជកម្ម ដែល​ឃ្លាំមើល​សកម្មភាព​ជួញដូរ​ស្រូវ​ឃើញ​ថា កសិករ​កំពុង​លក់​ស្រូវ​នៅ​តាម​ព្រំដែន​កំពុង​សកម្ម​នៅ​ឡើយ មិន​មាន​បញ្ហា​កក​ស្ទះ​ទេ បើ​មាន​បញ្ហា​មន្ទីរ​បាន​ជួយ​រក​ឈ្មួញ​ជួយ​ទិញ។

ជំទប់​ទី​២ ឃុំ​ស្តេចគង់ខាងត្បូង លោក អ៊ូ កុយ ថ្លែង​ថា ការ​ធ្វើ​ស្រូវ​វស្សា​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ​យឺតយ៉ាវ និង​ធ្វើ​មិន​អស់​ដី​កសិកម្ម​ទាំង ១.២៨០​ហិកតារ​ទេ ទើប​កសិករ​មាន​ស្រែ​នៅ​ក្បែរ​កូន​ប្រឡាយ​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ស្រែប្រាំង​ជំនួស​ស្រូវ​វស្សា ដើម្បី​ធានា​សន្តិសុខ​ស្បៀង​តាម​គ្រួសារ។ ការ​ធ្វើ​ស្រែ​ប្រាំង​នោះ​បាន ២​ដង តែ​ផ្ទៃ​ដី ២០០​ហិកតារ​ទេ។ នៅ​ពេល​លក់​ស្រូវ​ប្រាំង​លើក​ទី​១ បាន​តម្លៃ ៨៨០​រៀល​ក្នុង​១​គីឡូក្រាម នៅ​ពេល​លក់​លើក​ទី​២ ខ្លះ​បាន​ថ្លៃ ៧៨០​ក្នុង​១​គីឡូ ខ្លះ​បាន ៧៣០។ លោក​ថា មូលហេតុ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ឃុំ​មាន​អ្នក​ចំណាក​ស្រុក​ប្រមាណ ២០% ក្នុង​ចំណោម​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាង ៧០០​គ្រួសារ​ រស់​នៅ​ក្នុង ៤​ភូមិ​នៃ​ឃុំ​នេះ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។