អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងនៃសាលាក្ដីខ្មែរក្រហម នៅថ្ងៃច័ន្ទ ទី១០ ខែសីហា បានបន្តសវនាការរបស់ខ្លួន ដោយស្ដាប់សក្ខីកម្មសាក្សីទី៣ ទាក់ទងនឹងអង្គហេតុការដ្ឋានធ្វើទំនប់អាងត្រពាំងថ្ម នៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ សាក្សីទី៣ ឈ្មោះ កាន ថុល អតីតជាអនុប្រធានកងតូចនៃកងចល័ត នៅការដ្ឋានអាងត្រពាំងថ្ម។
សាក្សី កាន ថុល ជាអ្នកភូមិត្រពាំងថ្មកណ្ដាល ជម្រាបអង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងថា អ្នកដែលធ្វើការនៅការដ្ឋានទំនប់អាងត្រពាំងថ្ម នៅឆ្នាំ១៩៧៧ គឺសុទ្ធតែត្រូវអង្គការចាត់តាំងដោយបង្ខំ។
លោកថ្លែងទៀតថា មានមនុស្ស ១៥.០០០នាក់ មកពីតំបន់ផ្សេងៗ ចូលរួមលើកអាងត្រពាំងថ្ម។ ក្នុងនោះ ក៏មានកុមារជំទង់អាយុចាប់ពី ១៥ ទៅ ១៨ឆ្នាំដែរ។
លោក កាន ថុល ឱ្យដឹងថា ការដ្ឋាននោះជាសមរភូមិការងារក្ដៅ ដែលត្រូវធ្វើការធ្ងន់ បណ្ដាលឱ្យអ្នកធ្វើការក្នុងកង ៣០នាក់ ធ្លាក់ខ្លួនឈឺរាល់ថ្ងៃ៖ «មូលហេតុនោះ គឺធ្វើការនៅហាលថ្ងៃ ហាលក្ដៅ ហើយគ្មានអនាម័យ។ ពេលនោះវាសម្បូរណ៍ដោយសត្វរុយច្រើន។ ពេលយើងមកទទួលអាហារ គឺសុទ្ធតែរុយរោមពេញបាយ ពេញសម្លទាំងអស់។ សម្រាប់កងរបស់ខ្ញុំ គឺឈឺក្នុងមួយថ្ងៃពី ៣ ទៅ ៥នាក់។ គ្មានទេ។ មានតែថ្នាំអាចម៍ទន្សាយ»។
លោក កាន ថុល ថ្លែងថា អង្គការបានកំណត់ឱ្យអ្នកធ្វើការជីកដីលើកទំនប់ក្នុងមួយថ្ងៃឱ្យបាន ៣ម៉ែត្រគីប។ កងចល័តទាំងនោះត្រូវលើកដីជាង ១០ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃៗ គឺចាប់ពីម៉ោង ៧ព្រឹក ដល់ម៉ោង ១០យប់។
លោកថា ជួនកាលធ្វើការទាំងយប់ទាំងថ្ងៃក៏មាន៖ «ពេលសម្រុកផ្ដាច់ព្រាត់ គេឱ្យលើកមួយយប់វាស់ព្រឹកផ្លាស់គ្នាបួនដង។ អ្នកដែលលើកពីល្ងាចចាប់ពីម៉ោង ៧ ដល់ម៉ោង ១០។ ចាប់ពីម៉ោង ១០ ដល់ម៉ោង ១។ ចាបពីម៉ោង ១ ដល់ម៉ោង ៣។ ចាប់ពីម៉ោង ៣ ដល់ម៉ោង ៥ទៀបភ្លឺ។ ប្រហែលជាប្រាំថ្ងៃ។ ប្រាំថ្ងៃហ្នឹង ធ្វើជាប់ៗ គ្នាទាល់តែហើយស្រេច។ ពេលខ្លះអ្នកខ្លះស៊ូពុំបានដោយងងុយដេកពេក ដេកក្នុងរណ្ដៅដី»។
សាក្សីបញ្ជាក់ថា តា វ៉ាល់ ជាអ្នកគ្រប់គ្រងនៅការដ្ឋានត្រពាំងថ្ម ទាំងមូល មុនពេលដែលគាត់ត្រូវបាត់ខ្លួន។
សាក្សី កាន ថុល ជម្រាបអង្គជំនុំជម្រះថា នៅការដ្ឋានកងចល័តនាអាងត្រពាំងថ្ម មានការរៀបការជាក្រុមម្ដងពី ៣០ ទៅ ៤០គូ។ លោកថា ឪពុកម្ដាយរបស់គូស្រករទាំងនោះ មិនបានដឹងអំពីការរៀបការរបស់ពួកគេទេ។
សវនាការស្ដាប់សក្ខីកម្មរបស់សាក្សី កាន ថុល ទាក់ទងនឹងការដ្ឋានការងារដោយបង្ខំនៅអាងត្រពាំងថ្មនេះ នៅមិនទាន់បញ្ចប់ទេ ហើយអង្គជំនុំជម្រះនឹងធ្វើសវនាការបន្ត នៅថ្ងៃអង្គារ ទី១១ សីហាទៀត៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។