អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងនៃសាលាក្ដីខ្មែរក្រហម នៅថ្ងៃអង្គារ ទី១១ សីហា បានស្ដាប់សក្ខីកម្មសាក្សីទី៤ ទាក់ទងនឹងអង្គហេតុការដ្ឋានធ្វើទំនប់អាងត្រពាំងថ្ម នៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ដដែល។ សាក្សីទី៤ ឈ្មោះ ឡត សួយ អតីតជាយោធាដាច់ខាតមួយរូបនៃកងពលលេខ៥១៣ ក្នុងតំបន់៥ ភូមិភាគពាយ័ព្យ។
សាក្សី ឡត សួយ ក៏ជាកងឈ្លបមួយរូបដែលយាមនៅទំនប់អាងត្រពាំងថ្ម នោះ ជម្រាបអង្គជំនុំជម្រះថា លោកធ្លាប់ទទួលបញ្ជាពីថ្នាក់លើឲ្យចាប់កម្មករក្នុងកងចល័តដែលរត់គេចពីការដ្ឋាន៖ «ខ្ញុំដើរធ្វើការទៅមានគេទាក់ទងឲ្យចាប់ ឬបងប្អូនដែលរត់ទៅចំពួកខ្ញុំ ខ្ញុំក៏ចាប់ទៅ។ ចាប់បាន ក៏បញ្ជូនទៅតាមកងតាមក្រុមរបស់គេវិញ (ដើម្បី) ឲ្យមេកងមេក្រុមគេដោះស្រាយពីរឿងកូនចៅរបស់គេ។ បទបញ្ជានេះ គឺមកពីតា ណាក គាត់បញ្ជាប្រាប់ថាកងចល័តរត់ បានពួកខ្ញុំដើរធ្វើការតាមទំនប់ចាប់បាន បានបញ្ជូនទៅឲ្យថ្នាក់លើគេដោះស្រាយវិញ។ ប្រគល់ទៅឲ្យកងវរៈកងចល័តរបស់គេ។ អារឿងកាប់សម្លាប់នៅអាងត្រពាំងថ្មនេះ គឺខ្ញុំយល់អត់ដល់ ពីព្រោះអត់មែនភារកិច្ចរបស់ពួកខ្ញុំ»។
សាក្សីថ្លែងថា តា ណាក ជាមេបញ្ជាការរងកងពលធំរបស់លោកនៅការដ្ឋានការងារទំនប់អាងត្រពាំងថ្ម ដែលនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរួមរបស់ តា វ៉ាល់។ សាក្សីរូបនេះ ពិពណ៌នាអំពី តា វ៉ាល់ ថា ជាមនុស្សម៉ឺងម៉ាត់ ដែលបញ្ជាអ្វីត្រូវតែធ្វើឲ្យកើតដូចបញ្ជា។ លោកបញ្ជាក់ថា ទាំងលោក និងកម្មករក្នុងកងចល័ត ខ្លាចមិនដែលហ៊ានមើលមុខ តា វ៉ាល់ ទេ។
លោក ឡត សួយ ឲ្យដឹងថា កម្មករកងចល័តនៅការដ្ឋានទំនប់អាងត្រពាំងថ្ម ធ្វើការធ្ងន់ ហើយមិនមានអាហារគ្រប់គ្រាន់ទេ។ អ្នកខ្លះបាក់កម្លាំងឈឺស្លាប់៖ «ដែលហូបមិនដិតដល់ អ្នកខ្លះក៏ហូបផ្សិតពុល ហូបស្មៅហូបអី ច្រឡំថាដើមហូបកើត ស្លទៅក៏ពុល។ សម្បូរជំងឺច្រើន សម្បូរហើម។ ការដែលគ្នាស្គមខ្លាំងនោះដោយសារអ្នកខ្លះដែលគេនៅកងពិសេស ខំរែកទៅ ដូចជាហ្វូងនារី ដែលប្រឹងរែកយកគុណសម្បត្តិធំ ប្រឹងទៅដាច់សរសៃចំឡកងាប់ក៏មាន។ អ្នកខ្លះកងថ្មើរជើងនោះគ្នាហូបមិនបានដិតដល់ ក៏ហើមស្គម។ អ្នកខ្លះដើរអត់រួច។ ក្បាលជង្គង់ធំជាងក្បាលទៀត។ សុំថ្នាំគេលេប គេឲ្យថ្នាំអាចម៍ទន្សាយ ម្ដេចនឹងបាត់?»។
បន្ទាប់ពីការចាប់ខ្លួនកម្មករកងចល័ត លោក ឡត សួយ ថ្លែងថា កម្មាភិបាលថ្នាក់លើរបស់គាត់ ក៏ត្រូវចាប់ ឬបាត់ខ្លួនដែរ នៅពេលដែលពួកកម្មាភិបាលនិរតីចូលទៅគ្រប់គ្រងនៅតំបន់នោះ។ លោកបន្តថា ពួកនិរតីចោទកម្មាភិបាលភូមិភាគពាយ័ព្យថា ជាអ្នកក្បត់អង្គការ ហើយហៅទៅរៀនសូត្រ និងបាត់ខ្លួនរហូត។ សហព្រះរាជអាជ្ញាបង្ហាញឯកសារដែលបន្សល់ទុកនៅគុកទួលស្លែង ថា ឈ្មោះ ហុន ហៅ វ៉ាល់ និងកម្មាភិបាលមួយចំនួនទៀត ត្រូវបានគេចាប់ចូលមកមន្ទីរសន្តិសុខ ស-២១ ឬគុកទួលស្លែង នៅចុងខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៧៧។ សាក្សី ឡត សួយ មានប្រសាសន៍ថា លោកក៏ត្រូវចាប់ខ្លួនដែរ៖ «ពេលគេចាប់ជួរកម្មាភិបាលអស់ ពួកខ្ញុំក៏បែកគ្នា។ ខ្ញុំរត់ទៅលេងផ្ទះ បានពួកនិរតីគេចាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏វាយគេបានចេញរត់រួច»។
អាងត្រពាំងថ្ម ស្ថិតនៅក្នុងស្រុកភ្នំស្រុក ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ការដ្ឋាននេះ ជាអង្គហេតុធ្វើការងារដោយបង្ខំចុងក្រោយ ដែលអង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង សម្រេចលើកយកមកធ្វើសវនាការក្នុងសំណុំរឿងលេខ០០២ វគ្គ២ ប្រឆាំងនឹងជនជាប់ចោទ នួន ជា និង ខៀវ សំផន។
អង្គជំនុំជម្រះ នឹងបន្តសវនាការស្ដាប់សក្ខីកម្មរបស់សាក្សី ឡត សួយ បញ្ចប់នៅថ្ងៃពុធ ទី១២ សីហា៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។