សាលាក្តីខ្មែរក្រហម បានប្រឹងប្រែងបញ្ចប់សំណុំរឿងលេខ ០០២ វគ្គទី ១ ដោយសហព្រះរាជអាជ្ញាធ្វើការប្រកាសបញ្ចប់សេចក្ដីសន្និដ្ឋានរបស់ខ្លួននៅចំពោះមុខជនជាប់ចោទទាំងពីរ នៅរសៀលថ្ងៃទី២១ ខែតុលា អំពីទោសដែលត្រូវផ្ដន្ទាទោសចំពោះអតីតមេដឹកនាំជាន់ខ្ពស់ខ្មែរក្រហមទាំង ២រូប។
សហព្រះរាជអាជ្ញាជាតិ គឺអ្នកស្រី ជា លាង ថ្លែងថា ផ្អែកលើភស្តុតាងនៅក្នុងវិសាលភាពនៃការជំនុំជម្រះសំណុំរឿងលេខ ០០២ ដំណាក់កាលទី១ នេះ ជនជាប់ចោទ នួន ជា និង ខៀវ សំផន ក្នុងនាមជាមេដឹកនាំជាន់ខ្ពស់នៃរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះឧក្រិដ្ឋកម្មដែលបានកើតឡើងចាប់ពីថ្ងៃទី១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៩។ សហព្រះរាជអាជ្ញាមិនបានមើលឃើញមូលដ្ឋានណាមួយដើម្បីបន្ធូរបន្ថយទោសជនជាប់ចោទទាំងពីរឡើយ។
ការស្នើសុំផ្ដន្ទាទោសបែបនេះ គឺសហព្រះរាជអាជ្ញាផ្អែកលើខ្លឹមសារមាត្រាចំនួន ៣ នៃច្បាប់ស្ដីពីការបង្កើតអង្គជំនុំជម្រះវិសាមញ្ញក្នុងតុលាការកម្ពុជា ដូចជាមាត្រា ៥ មាត្រា ២៩ (ថ្មី) និងមាត្រា ៣៩ (ថ្មី) និងផ្អែកលើសម្អាងថា មានភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់ដាក់ជូនចំពោះមុខចៅក្រមសាលាដំបូង។ ភស្តុតាងដែលសហព្រះរាជអាជ្ញាលើកឡើងនោះ គឺក្នុងអង្គហេតុជម្លៀសពលរដ្ឋដោយបង្ខំទាំងលើកទី១ និងលើកទី២ និងអង្គហេតុសម្លាប់មនុស្សនៅទួលពោធិ៍ជ្រៃ ក្នុងខេត្តពោធិ៍សាត់ ដែលអង្គហេតុទាំងនេះពាក់ព័ន្ធនឹងបទឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងមនុស្សជាតិ។
សហព្រះរាជអាជ្ញាជម្រាបអង្គជំនុំជម្រះថា អង្គហេតុទាំងនេះធ្វើឱ្យមានអំពើមនុស្សឃាត ការសម្លាប់រង្គាល ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ ការជម្លៀស និងការបាត់ខ្លួនដោយបង្ខំ ដែលខ្លួនយល់ឃើញថា ជនជាប់ចោទ នួន ជា និង ខៀវ សំផន ក្នុងនាមជាមេដឹកនាំជាន់ខ្ពស់នៃរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ត្រូវទទួលខុសចំពោះឧក្រិដ្ឋកម្មទាំងនេះ។
សហព្រះរាជអាជ្ញាជាតិ អ្នកស្រី ជា លាង ថ្លែងថា ជនជាប់ចោទ នួន ជា និង ខៀវ សំផន ជាអ្នកដាក់ចេញគោលនយោបាយរបស់បក្សកុម្មុយនិស្តកម្ពុជា ចំនួន ៥ គឺទី១ ការផ្លាស់ទីលំនៅរបស់ពលរដ្ឋច្រើនលើកច្រើនសា ពីទីប្រជុំជនទៅជនបទ។ ទី២ ការទាញយកប្រយោជន៍ពីសហករណ៍ និងការដ្ឋាន។ ទី៣ ការអប់រំ និងការកម្ទេចខ្មាំងទាំងក្នុង និងក្រៅជួរបក្ស។ ទី៤ ការចេញវិធានការពិសេសចំពោះមនុស្សជាក់លាក់ ដូចជា ជនជាតិចាម វៀតណាម ពុទ្ធសាសនិកជន និងអតីតអ្នករដ្ឋការនានា នៃសាធារណរដ្ឋខ្មែរអតីតមន្ត្រីរាជការ បុគ្គលិកយោធា និងក្រុមគ្រួសាររបស់គេ និងគោលនយោបាយទី៥ គឺការដាក់បទបញ្ជាទាក់ទងនឹងការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍។
សហព្រះរាជអាជ្ញា ជា លាង ថ្លែងថា មានគោលនយោបាយ ២ ក្នុងចំណោម ៥ ត្រូវបានអនុវត្តន៍បានសម្រេចដែលស្ថិតក្នុងវិសាលភាពនៃការជំនុំជម្រះវគ្គទី ១ នេះ។
សហព្រះរាជអាជ្ញាបន្តថា ជនជាប់ចោទទាំងពីរមិនបានសម្ដែងការសោកស្ដាយទេ ហើយបានផ្ដល់ចម្លើយភូតភ មិនទទួលស្គាល់ឯកសារភស្តុតាងដែលអង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងដាក់ឱ្យពិភាក្សាដេញដោល ផ្ដល់សក្ខីកម្មផ្ទុយពីសក្ខីកម្មរបស់សាក្សី និងមិនសហការ។ បញ្ហានេះធ្វើឱ្យសហព្រះរាជអាជ្ញាមិនអាចរកឃើញស្ថានសម្រាលទោសណាមួយសម្រាប់ជនជាប់ចោទទាំងពីរទេ។
សហព្រះរាជអាជ្ញា ជា លាង ថ្លែងថា ទោះជាជនជាប់ចោទបានប្រព្រឹត្តអំពើឧក្រិដ្ឋធ្ងន់ធ្ងរលើជនរងគ្រោះរាប់លាននាក់ក៏ដោយ ក៏សហព្រះរាជអាជ្ញាមិនស្នើសុំឱ្យអង្គជំនុំជម្រះ ដាក់ទោសជនជាប់ចោទទាំងពីរឱ្យដូចគ្នានឹងអំពើគេបានធ្វើទេ គឺគ្រាន់តែសុំឱ្យផ្ដន្ទាទោសទៅតាមច្បាប់ប៉ុណ្ណោះ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។