អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងនៃសាលាក្ដីខ្មែរក្រហម នៅថ្ងៃពុធ ទី១៦ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៣ បានអនុញ្ញាតឱ្យមេធាវីនាំមុខភាគីដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី ធ្វើសេចក្ដីថ្លែងការណ៍សង្ខេបរបស់ខ្លួនជាចុងក្រោយ ដើម្បីបញ្ចប់ការពិភាក្សាដេញដោលលើសំណុំរឿងលេខ ០០២ វគ្គទី ១។
ក្នុងសវនាការនៅថ្ងៃពុធ មេធាវីនាំមុខ ភាគីដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីដែលជាជនរងគ្រោះ ថ្លែងប្រាប់អង្គជំនុំជម្រះឡើងវិញអំពីទុក្ខលំបាក ស្ថានភាពឈឺចាប់ និងព្យសនកម្ម ឬការខូចខាត និងផលវិបាកនានា ដែលជនរងគ្រោះបានទទួលរងទាំងផ្លូវកាយនិងផ្លូវចិត្ត ក្នុងពេលដែលបទឧក្រិដ្ឋប្រព្រឹត្តឡើងដោយរបបខ្មែរក្រហម។
មេធាវីនាំមុខដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី លោក ពេជ្រ អង្គ ថ្លែងថា ជនរងគ្រោះជាដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី បានទទួលផលវិបាកនោះពេញមួយរបបខ្មែរក្រហម គឺតាំងពីពេលចាប់ផ្ដើមខ្មែរក្រហមបោកប្រាស់ពលរដ្ឋអំពីសន្តិភាព រួចជម្លៀសពលរដ្ឋដោយបង្ខំចេញពីទីក្រុង រហូតដល់ថ្ងៃដួលរលំនៃរបបខ្មែរក្រហម ដែលជនរងគ្រោះបានស្លាប់ ឬព្រាត់ប្រាសគ្រួសារ និងបាត់បង់ទ្រព្យសម្បត្តិ។
មេធាវីនាំមុខបានលើកឡើងថា ការជម្លៀសពលរដ្ឋដោយបង្ខំ និងការសម្លាប់ទាហាន លន់ នល់ នៅទួលពោធិ៍ជ្រៃ ខេត្តពោធិ៍សាត់ គឺជាភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់បញ្ជាក់ពីអ្វីដែលកើតឡើងនៅក្នុងរបបកម្ពុជា ប្រជាធិបតេយ្យ។
បន្ទាប់ពីការថ្លែងអំពីផលវិបាករបស់ជនរងគ្រោះនេះ មេធាវីនាំមុខដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី គឺលោក ពេជ្រ អង្គ ស្នើសុំឱ្យអង្គជំនុំជម្រះទទួលយកគម្រោងសំណើសុំសំណងអាទិភាពរបស់ខ្លួនចំនួន ៣ ជំពូកធំៗ៖ «ទី១ ការរំឭក និងការគោរពវិញ្ញាណក្ខន្ធ។ ទី២ ការស្ដារនីតិសម្បទា និងទី៣ ចងក្រងឯកសារ និងការអប់រំ»។
នៅក្នុងជំពូកទាំង ៣ នេះ គឺមានគម្រោងសំណងលម្អិត ១៣ ដែលទី ១ មេធាវីនាំមុខដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីស្នើសុំឱ្យមានទិវាជាតិនៃការចងចាំ ដោយយកថ្ងៃទី២០ ឧសភា ដើម្បីរំឭកដល់អ្នកស្លាប់ និងការឈឺចាប់របស់អ្នកនៅរស់ និងចងចាំឧក្រិដ្ឋនៃរបបខ្មែរក្រហម។ គម្រោងទី២ គឺសង់ស្តូបតម្កល់អដ្ឋិធាតុសម្រាប់សាធារណជនអុជធូប ឬធ្វើបុណ្យរំឭក ដែលមានលក្ខណៈជាអចិន្ត្រៃយ៍ និងសមូហភាព។ គម្រោងទី៣ គឺការសាងសង់បូជនីយដ្ឋានរំឭកដល់ជនរងគ្រោះ នៅសួនមុខស្ថានទូតបារាំង ដោយធ្វើជារូបចម្លាក់បង្ហាញពីសកម្មភាពរបស់ពលរដ្ឋខ្មែរចាកចេញពីទីក្រុង នៅទូទាំងប្រទេស ថ្ងៃទី១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ដែលជាចំណុចចាប់ផ្ដើមនៃវិនាសកម្មលើពលរដ្ឋកម្ពុជា។ គម្រោងទី៤ គឺសង់ស្តូបរំឭកមួយទៀត សម្រាប់ពលរដ្ឋខ្មែរនៅប្រទេសបារាំង។
ទាក់ទងនឹងជំពូកទី២ ស្ដីពីការស្ដារនីតិសម្បទា គឺស្នើសុំឱ្យមានការព្យាបាលតាមរបៀបចងក្រងសក្ខីកម្ម និងក្រុមជួយខ្លួនឯង ដើម្បីឱ្យដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីអាចព្យាបាលផ្លូវចិត្តរបស់គេ។ ជំពូកទី៣ ស្ដីពីការចងក្រងឯកសារ និងការអប់រំ និងការតាំងពិព័រណ៍អចិន្ត្រៃយ៍ ក្នុងក្របខ័ណ្ឌថែរក្សា និងអភិវឌ្ឍន៍សារមន្ទីរនៅខេត្ត រាជធានី ទាំង២៤។
មេធាវីនាំមុខដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណី គឺលោក ពេជ្រ អង្គ ថ្លែងថា គម្រោងសំណងទី៨ គឺការតាំងពិព័រណ៍ចល័តនៅខេត្តក្រុងចំនួន ៥៖ «ការតាំងពិព័រណ៍នេះនឹងចងក្រងជាឯកសារនូវបទពិសោធន៍របស់ដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីអំពីការជម្លៀសដោយបង្ខំ និងព្យសនកម្មផ្សេងៗទៀត ទទួលរងនៅក្រោមរបបខ្មែរក្រហម ហើយផ្សព្វផ្សាយរឿងរ៉ាវទាំងនេះឱ្យទូលាយដល់សាធារណជន»។
គម្រោងទី៩ ទាមទារឱ្យមានចែងជាជំពូកជាក់លាក់អំពីការជម្លៀសដោយបង្ខំ និងការសម្លាប់នៅទួលពោធិ៍ជ្រៃ ក្នុងសៀវភៅបង្រៀនអំពីរបបខ្មែរក្រហម។ គម្រោងទី១០ គឺការសាងសង់មជ្ឈមណ្ឌលសិក្សាសន្តិភាពមួយ នៅអតីតទីតាំងសម្លាប់មនុស្សរួមនៅវត្តសំរោងក្នុងខេត្តបាត់ដំបង សម្រាប់ផ្ដល់ជាទីតាំងពិភាក្សា និងអប់រំអំពីឧក្រិដ្ឋកម្មនៃរបបខ្មែរក្រហម ដែលដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីចូលរួមផ្ដល់បទពិសោធន៍។
គម្រោងទី១១ គឺស្នើសុំឱ្យមានការបោះពុម្ពកូនសៀវភៅសម្រាប់សាធារណជន ស្ដីពីដំណើរការនៃសំណុំរឿងក្ដីលេខ ០០២ វគ្គទី ១ (០០២/០១) នៅសាលាក្ដីខ្មែរក្រហម។ កូនសៀវភៅនេះ នឹងជួយឱ្យអ្នកអានទូទៅយល់ពីព្រឹត្តិការណ៍នៃរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ និងប្រវត្តិសាស្ត្រ។ រីឯគម្រោងទាមទារសំណងចុងក្រោយពីរទៀត គឺសុំឱ្យមានការបោះពុម្ពផ្សាយសៀវភៅសាលក្រមទាំងមូល និងសង្ខេប និងដាក់ផ្សាយឈ្មោះដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីនៅក្នុងគេហទំព័ររបស់អង្គជំនុំជម្រះវិសាមញ្ញក្នុងតុលាការកម្ពុជា ឬហៅថា សាលាក្ដីខ្មែរក្រហម។
បន្ទាប់ពីភាគីមេធាវីនាំមុខដើមបណ្ដឹងរដ្ឋប្បវេណីទៅ នៅថ្ងៃទី១៧ តុលា អង្គជំនុំជម្រះក៏នឹងផ្ដល់ឱកាសដល់សហព្រះរាជអាជ្ញា ឡើងធ្វើសេចក្ដីសន្និដ្ឋានបញ្ចប់ផ្ទាល់មាត់របស់ខ្លួនដែរ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។