សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម​ស្ដាប់​សាក្សី​អតីត​នារី​កង​ចល័យ​មួយ​រូប​នៅ​ការដ្ឋាន​ទំនប់​១​មករា

0:00 / 0:00

អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលា​ដំបូង​នៃ​សាលាក្ដី​ខ្មែរក្រហម ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៥ ខែ​ឧសភា បន្ត​ធ្វើ​សវនាការ​លើ​អង្គ​ហេតុ​ស្ដីពី​ការដ្ឋាន​ការងារ នៅ​ទំនប់ ១ មករា ខេត្ត​កំពង់ធំ។ នៅ​ទំនប់ ១ មករា ខេត្ត​កំពង់ធំ ជា​ការដ្ឋាន​ធ្វើការ​ដោយ​បង្ខំ​ធ្ងន់ធ្ងរ​មួយ ដែល​ត្រូវ​បាន​សាលាក្ដី​ដាក់​បញ្ចូល​ទៅ​ក្នុង​សំណុំរឿង ដើម្បី​ជំនុំជម្រះ​អតីត​មេដឹកនាំ​ខ្មែរក្រហម នៃ​របប​កម្ពុជា​ប្រជាធិបតេយ្យ។

សវនាការ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៥ ឧសភា អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលា​ដំបូង​ស្ដាប់​សក្ខីកម្ម​របស់​សាក្សី​មួយ​រូប​ទៀត គឺ​លោកស្រី មាស ឡៃហួរ ដែល​អតីត​ជា​នារី​កងចល័ត​នៅ​ការដ្ឋាន​ពលកម្ម​ដោយ​បង្ខំ ឈ្មោះ​ទំនប់ ១ មករា ខេត្ត​កំពង់ធំ។

សាក្សី មាស ឡៃហួរ ជម្រាប​អង្គ​ជំនុំជម្រះ​ថា ការ​ធ្វើការ​នៅ​ការដ្ឋាន​ទំនប់ ១ មករា ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ធំ នោះ ជា​សមរភូមិ​ពលកម្ម​ក្ដៅ ព្រោះ​មិន​មាន​ពេល​សម្រាក​គ្រប់គ្រាន់​ទេ ហើយ​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ផង៖ «សមរភូមិ​ក្ដៅ​គេ​ដាក់​ឱ្យ​យើង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​មួយ​ម៉ែត្រ​គីប​ឱ្យ​រួច។ ដល់​ពេល​យប់ គេ​ឱ្យ​យើង​ធ្វើការ​ដល់​ម៉ោង ១២​យប់​ទៀត បាន​យើង​សម្រាក។ ព្រលឹម​ឡើង យោធា​គេ​ផ្លុំ​កញ្ចែ​ឱ្យ​យើង​ក្រោក​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ទៀត។ ដល់​ម៉ោង ១២​ថ្ងៃ​ត្រង់ បាន​គេ​ឱ្យ​យើង​មក​ហូប​បាយ គេ​ចែក»

លោកស្រី មាស ឡៃហួរ ថ្លែង​ថា ការ​ធ្វើ​ការ​ធ្ងន់ ប៉ុន្តែ​របប​អាហារ​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ទេ ដោយ​លោកស្រី​ប្រៀបធៀប​ថា មាន​គុណភាព​តិច​ជាង​បបរ​បាយ​ជ្រូក​សព្វថ្ងៃ​នេះ៖ «បាយ​ជ្រូក​សព្វថ្ងៃ​យើង​ដាក់​អង្ករ​វា​ច្រើន។ កាល​ជំនាន់​នោះ​វា​អត់​មាន។ យើង​គ្រាន់​តែ​ស្ងោរ​​ត្រកួន​ដាក់​អំបិល​ចែក​គ្នា​ហូប​ទៅ។ អត់​ហ៊ាន​តវ៉ា​ទេ។ តវ៉ា​ខ្លាច​គេ​យក​ទៅ​សម្លាប់​ចោល»

សាក្សី​បញ្ជាក់​ថា ពេល​ខ្លះ​ឈឺ ក៏​ត្រូវ​តែ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ដែរ ព្រោះ​ខ្លាច​រង​ការ​កសាង និង​ទណ្ឌកម្ម​បង្អត់​បាយ។ មាន​ពលករ​ធ្វើ​ការ​នៅ​ទំនប់ ១ មករា ជា​ច្រើន​នាក់​បាន​ស្លាប់​ដោយ​សារ​តែ​ការ​រស់​នៅ និង​ការ​បរិភោគ​មិន​មាន​អនាម័យ ជា​ពិសេស​គឺ​ទឹក​មិន​ស្អាត ១២ ហើយ​ពេល​ឈឺ មិន​មាន​ពេទ្យ​ព្យាបាល​ត្រឹមត្រូវ​ទេ។

សាក្សី មាស ឡៃហួរ បន្ត​ថា អ្នក​ធ្វើ​ពលកម្ម​នៅ​សមរភូមិ​ក្ដៅ​ទំនប់ ១ មករា​នោះ គឺ​ជា​កង​ចល័ត​ពិសេស ដែល​មាន​ទាំង​ប្រជាជន​ចាស់ និង​ប្រជាជន​ថ្មី។ កង​ចល័ត​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​ធ្វើការ​លើក​ធ្ងន់​ដោយ​បង្ខំ ប្រមាណ ១៨​ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ ហើយ​មាន​កង​ឈ្លប និង​យោធា​យាម​ឃ្លាំមើល​ផង៖ «ធ្លាប់​តែ​ពាក្យ​ គេ​ថា​ខ្មាំង។ បើ​យើង​មិន​ធ្វើការ គេ​ថា​យើង​ខ្មាំង យើង​ប្រឆាំង​នឹង​អង្គការ។ ប្រជាជន​ថ្មី​គេ​តាម បើ​យើង​ខ្ជិល​ធ្វើការ គេ​យក​ទៅ​វាយ​ចោល​តែ​ម្ដង។ គេ​កសាង​យើង យើង​មិន​ស្ដាប់​គេ គេ​យក​ទៅ​វាយ​ចោល​ហើយ។ អ្នក​ដែល​ត្អូញត្អែរ​ច្រើន គេ​ចាត់​ទៅ​ជា​ខ្មាំង​ហើយ។ យើង​អត់​ទៅ​ធ្វើការ​នៅ​រោង​រាល់​ថ្ងៃ គេ​បណ្ដោះ​យើង​ចេញ។ គេ​បញ្ជូន​យើង​ចេញ​មិន​ដឹង​ទៅ​ខាង​ណា​ទេ។ បើ​យើង​នៅ​ក្នុង​ហ្នឹង មាន​គេ​យក​តម្រាប់​តាម។ ម៉្លោះ​ហើយ​បាន​គេ​ដក​ខ្លួន​យើង​ចេញ។ យើង​មិន​គោរព​វិន័យ គេ​ដក់​យើង​ចេញ​ហើយ។ គេ​យក​ទៅ​រៀន​សូត្រ តែ​មិន​ដឹង​រៀន​សូត្រ​ឯ​ណា​ទេ បាត់​ខ្លួន​ទៅ​បណ្ដោយ»

សវនាការ​ស្ដាប់​សក្ខីកម្ម​របស់​សាក្សី មាស ឡៃហួរ នៅ​មិន​ទាន់​បញ្ចប់​ទេ គឺ​នឹង​ត្រូវ​ភាគី​ការពារ​ក្ដី​ជន​ជាប់​ចោទ​សួរ​ជា​បន្ត​ទៀត នៅ​ថ្ងៃ​អង្គារ ទី ២៦ ឧសភា៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។