អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូង នៃសាលាក្ដីខ្មែរក្រហម នៅថ្ងៃចន្ទ ទី១៤ កញ្ញា បន្តសវនាការស្ដាប់សក្ខីកម្មរបស់សាក្សីថ្មីមួយទៀត ទាក់ទងនឹងការប្រព្រឹត្តរបស់ក្រុមខ្មែរក្រហមទៅលើជនជាតិចាម នៅក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ។
សាក្សីឈ្មោះ សេង ស៊្រុន ជាបុគ្គលម្នាក់ដែលនៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ចាប់ជនជាតិចាម យកទៅមន្ទីរសន្តិសុខវត្តអូរត្រកួន ឃុំពាមជីកង ស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម។
សាក្សី សេង ស៊្រុន ផ្ដល់សក្ខីកម្មដល់អង្គជំនុំជម្រះសាលាដំបូងសាលាក្ដីខ្មែរក្រហមថា នៅក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ មនុស្សដែលជាទិសដៅសម្លាប់របស់ពួកខ្មែរក្រហម មិនមែនជាជនជាតិចាមទេ នៅក្នុង៖ «បងប្អូនចាមហ្នឹង គឺកម្ទេចក្រោយគេបង្អស់។ ទីមួយ គឺគេកម្ទេចប្រជាពលរដ្ឋ ដែលគេហៅថា ប្រជាជនថ្មី ឬប្រជាជន ៧៥ ហើយនិងអ្នកដែលជាប់ជាមន្ត្រីរាជការពីសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយម ក៏ដូចជាសម័យ លន់ នល់ ហ្នឹងដែរ។ តែចំពោះបងប្អូនចាមនេះជាជំហានចុងក្រោយ ដែលគេកម្ទេចក្រោយគេបង្អស់»។
លោក សេង ស៊្រុន ជាអ្នកឡើងត្នោតនៅជិតវត្តអូរត្រកួន ដែលជាមន្ទីរសន្តិសុខមួយនៅក្នុងស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម។ លោកឱ្យដឹងថា នៅឆ្នាំ១៩៧០ មានជនជាតិចាម រស់នៅរាប់ពាន់នាក់នៅក្នុងតំបន់នោះ។ លោកបន្តថា នៅឆ្នាំ ១៩៧៦ ជនជាតិចាមត្រូវគេបំបែកឱ្យមករស់នៅតាមភូមិនានា ជាមួយជនជាតិខ្មែរ។
លោកបន្តថា នៅនៅដើមឆ្នាំ ១៩៧៧ ពួកឈ្លបឃុំរបស់ខ្មែរក្រហម ដែលមានឈ្មោះពួកដាវវែង បានចាប់ជនជាតិចាម ទាំងអស់ យកទៅសម្លាប់នៅវត្តអូរត្រកួននោះ៖ «គេនាំខ្ញុំទៅដល់ជិតថ្នល់ហ្នឹង ស្រាប់តែខ្ញុំឃើញគេចាប់បងប្អូនចាមហ្នឹង។ បើនារីខ្លះ គាត់នៅចោមពុងងូតទឹកឱ្យកូន ស្រាប់តែគេចាប់ប្រទាញប្រទង់យកមកផ្លូវ នៅខ្លោងទ្វារវត្តហ្នឹង គេឱ្យខ្ញុំអ្នកមើលបងប្អូនចាមហ្នឹង។ គេអ្នកដើរចាប់ គេយកមកផ្លូវហ្នឹងឱ្យខ្ញុំអ្នកមើល ហើយគេប្រាប់ថា បើបងប្អូនចាមរត់រួច មិត្តឯងក៏មិនរស់ដែរ»។
ក្រោយការចាប់បោសសម្អាតពីតាមភូមិអស់ហើយ ពួកឈ្លបដាវវែងបញ្ជាលោកឱ្យបណ្ដើរអ្នកទាំងនោះទៅព្រះវិហារ ក្នុងវត្តអូរត្រកួន ដែលជាកន្លែងឃុំឃាំង និងសម្លាប់មនុស្ស៖ «ព្រឹត្តិការណ៍ដែលខ្ញុំឃើញនឹងភ្នែក បងប្អូនដែលជាបុរសៗ មុននឹងឡើងទៅលើវិហារ គែវាយគាត់មួយដែកៗ។ ដែកហ្នឹងប្រហែលជាធំជាងមេដៃបន្តិច។ គេវាយគាត់អ៊ីចឹងទៅ ដើម្បីបំបាក់ស្មារតីកុំឱ្យគាត់មានការបះបោរនៅក្នុងវិហារ។ តែបងប្អូនចាមស្រីៗ ហ្នឹង គេអត់មានវាយតប់អីទេ ហើយក្មេងតូចៗ ដែលគ្នាឡើងជណ្ដើរមិនរួច ពួកសន្តិសុខនៅអូរត្រកួនហ្នឹង វារុញច្រាន។ ខ្លះដួលយំពេញវិហារ ក្មេងតូចៗ ហ្នឹង។ អាហ្នឹងព្រឹត្តិការណ៍ដែលទៅដល់វិហារហ្នឹង ខ្ញុំឃើញគឺអ៊ីចឹង»។
សាក្សី សេង ស៊្រុន អះអាងថា ចំនួនជនជាតិចាម ដែលគេចាប់ក្នុងភូមិសំបួរមាស ឃុំពាមជីកង មានប្រហែលពី ៤០០ ទៅ ៥០០នាក់។ លោកសន្និដ្ឋានថា ក្រោយការសម្លាប់ សាកសពជនជាតិចាម ទាំងនោះ ត្រូវបានគេកប់នៅក្នុងរណ្ដៅចំនួនប្រាំ ដែលមានទំហំ ១០ម៉ែត្របួនជ្រុង និងជម្រៅត្រឹមក។ លោកក៏ប៉ាន់ស្មានថា តួលេខមនុស្សទាំងអស់ដែលគេយកទៅសម្លាប់នៅវត្តអូរត្រកួន ឃុំពាមជីកង ខេត្តកំពង់ចាម មានចំនួនចន្លោះពី ១៥.០០០ ទៅ ២០.០០០នាក់ ហើយមិនអាច ៣០.០០០នាក់ទេ ដូចសាក្សីមុនជម្រាបអង្គជំនុំជម្រះទេ។
សក្ខីកម្មរបស់សាក្សី សេង ស៊្រុន នឹងត្រូវបញ្ចប់នៅថ្ងៃអង្គារ ទី១៥ ខែកញ្ញា ទៀត៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។