លា​ហើយ​ប៊ូឌីង

ដោយ ប្រាជ្ញ ចេវ
2017-07-16
អ៊ីម៉ែល
មតិ
ចែករំលែក
បោះពុម្ព
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • មតិ
  • អ៊ីម៉ែល
ទិដ្ឋភាព​អគារ​ប៊ូឌីង នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៤ កក្កដា ឆ្នាំ​២០១៧។
ទិដ្ឋភាព​អគារ​ប៊ូឌីង នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៤ កក្កដា ឆ្នាំ​២០១៧។
RFA/Brach Chev

នៅ​ពេល​នេះ ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​អគារ​ប៊ូឌីង​ទាំងអស់​បាន​សម្រេច​ចិត្ត​ចាកចេញ ដើម្បី​ទៅ​រស់នៅ​កន្លែង​ថ្មី។ អគារ​ប៊ូឌីង នឹង​ត្រូវ​វាយ​កម្ទេច​ចោល​ដើម្បី​សាងសង់​អគារ​ថ្មី។ អនុស្សាវរីយ៍​រាប់​មិន​របស់​ពលរដ្ឋ​ជិត ៥០០​គ្រួសារ​ជាមួយ​អគារ​ចំណាស់​មួយ​នេះ គឺ​បាន​បន្សល់​ទុក​នូវ​ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា​ចុង​ក្រោយ​និយាយ​នោះ គឺ «លា​ហើយ​ប៊ូឌីង»

ពាក្យ «លា​ហើយ​ប៊ូឌីង» ត្រូវ​បាន​ពលរដ្ឋ​ស្ទើរ​គ្រប់​គ្នា​និយាយ​នៅ​ពេល​ចាកចេញ អ្នក​ខ្លះ​ពេល​និយាយ​ទឹក​ភ្នែក​ក៏​ស្រក់​ចុះ ត្បិត​អី​អគារ​មាន​វ័យ​ជាង ៥០​ឆ្នាំ​នេះ ធ្លាប់​ជា​ជម្រក​របស់​ពួក​គេ​តាំង​ពី​របប ប៉ុល ពត ដួល​រលំ ហើយ​បើ​ទោះ​មាន​អ្នក​ផ្សេង​ទើប​ចូល​រស់នៅ​ដោយ​ទិញ​បន្ទប់​ត​ពី​គេ​ក្តី ក៏​នៅ​ស្ដាយ​ស្រណោះ។

ពួក​គេ​ថា ទោះ​រស់នៅ​ទីនេះ​តិច​ឆ្នាំ ឬ​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្តី ចិត្ត​ស្ដាយ​ស្រណោះ​អាឡោះអាល័យ​របស់​ពលរដ្ឋ​ចំពោះ​អគារ​នេះ​នៅ​តែ​មាន។ អ្វី​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ទប់​ចិត្ត​មិន​បាន​នោះ គឺ​ក្រុម​អ្នក​រស់នៅ​ទីនេះ នឹង​លែង​បាន​ឃើញ​អគារ​ប៊ូឌីង​តទៅទៀត ព្រោះ​ទីនេះ​នឹង​ជំនួស​មក​វិញ​នូវ​អគារ​ថ្មី។

ជិះ​ម៉ូតូ​ឆ្វែល​ចុះ​ឡើង​នៅ​មុខ​អគារ​ប៊ូឌីង អ្នកស្រី ឌី សុផាណរ៉ាមុនី ជា​មន្ត្រី​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្រសួង​វប្បធម៌ និង​វិចិត្រ​សិល្បៈ ដែល​បាន​រស់នៅ​ក្នុង​អគារ​ប៊ូឌីង​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៧៩ មក​នោះ គ្រាន់​តែ​រំលឹក​ពី​ការ​រស់នៅ​ទីនេះ ទឹក​ភ្នែក​អ្នកស្រី​ធ្លាក់​ចុះ​ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន។ និយាយ​ទាំង​អួលអាក់​ថា អ្នកស្រី​ស្ដាយ​អគារ ស្ដាយ​ញាតិ ស្ដាយ​មិត្ត ប៉ុន្តែ​ពេល​នេះ​បែក​គ្នា​អស់​ហើយ មិន​ដឹង​ថា​ពួក​គេ​ទៅ​រស់នៅ​ទីណា​ខ្លះ​នោះ​ទេ៖ «យើង​ធ្លាប់​រស់នៅ​ជាមួយ​គ្នា ធ្លាប់​ឃើញ​គ្នា ឥឡូវ​បែក​គ្នា​អស់​ហើយ កន្លែង​ថ្មី​ក៏​យើង​មិន​ដឹង​ថា​យ៉ាង​ម៉េច»

តាម​គម្រោង ក្រសួង​រៀបចំ​ដែនដី នគរូបនីយកម្ម និង​សំណង់ នឹង​វាយ​កម្ទេច​អគារ​ប៊ូឌីង​ចាប់​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៧ ខែ​កក្កដា តទៅ។ ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​មក​នេះ អគារ​ប៊ូឌីង​ដែល​នៅ​កណ្ដាល​ក្រុង​ភ្នំពេញ​ដែល​ធ្លាប់​មាន​មនុស្ស​ទៅ​មក​ចុះ​ឡើង​អ៊ូអរ ប្រែ​ស្ងាត់​ជ្រងំ ក្រោយ​ពេល​ពលរដ្ឋ​យល់ព្រម​លក់​បន្ទប់​របស់​ខ្លួន​តាម​តម្លៃ​កំណត់​របស់​ក្រសួង​ដែនដី មួយ​ម៉ែត្រ​ការ៉េ ១.៤០០​ដុល្លារ។ តម្លៃ​នេះ អ្នក​ខ្លះ​មាន​ផ្ទៃក្រឡា​បន្ទប់​ធំ​អាច​បាន​ប្រាក់​ចន្លោះ​ពី ៥​ម៉ឺន​ទៅ ៧​ម៉ឺន​ដុល្លារ។ ដោយឡែក​អ្នក​មាន​ផ្ទៃក្រឡា​បន្ទប់​តូច បាន​ប្រាក់​ប្រហាក់ប្រហែល ២​ម៉ឺន​ដុល្លារ។

ពលរដ្ឋ​ដែល​មាន​ផ្ទៃក្រឡា​បន្ទប់​តូច​នេះ​ហើយ គឺ​ចុង​ក្រោយ​នៅ​សល់​ពលរដ្ឋ ៧​គ្រួសារ​មិន​ចង់​ចាកចេញ ដោយ​ស្នើសុំ​ឲ្យ​ក្រសួង​បន្ថែម​ថវិកា​ខ្លះ​ដល់​ពួក​គេ ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​មាន​ការ​សម្របសម្រួល​ចុង​ក្រោយ ពួក​គេ​ក៏​យល់ព្រម​ចាកចេញ​ទាំងអស់​គ្នា។

រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ដែនដី លោក ជា សុផារ៉ា បាន​ប្រកាស​នៅ​លើ​ទំព័រ​ហ្វេសប៊ុក​របស់​លោក​កាល​ពី​យប់​ទី​១៥ ខែ​កក្កដា ថា ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​អគារ​ប៊ូឌីង​ស្មើ​នឹង ១០០​ភាគរយ យល់ព្រម​ចាកចេញ។ ចំណែក​តំណាង​ពលរដ្ឋ ៧​គ្រួសារ​ដែល​ស្នើសុំ​សំណង​បន្ថែម ឲ្យ​អាស៊ីសេរី​ដឹង​ថា ពួក​គេ​យល់ព្រម​ចាកចេញ​ហើយ ទោះ​មិន​បាន​សំណង​បន្ថែម​ក្តី។

ពលរដ្ឋ​ម្នាក់ លោកស្រី ឈុំ សាគន សរសើរ​លោក​រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ដែនដី លោក ជា សុផារ៉ា ថា ការ​ដោះស្រាយ​តំបន់​នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​អាច​ទទួល​បាន គ្មាន​កើត​អំពើ​ហិង្សា​ដូច​ការ​អភិវឌ្ឍ​ក្នុង​តំបន់​ផ្សេងៗ​ទៀត​នៅ​ក្រុង​ភ្នំពេញ។ លោកស្រី ឈុំ សាគន ចងចាំ​ថា លោក ជា សុផារ៉ា បាន​សន្យា​ជាមួយ​ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​អគារ​ប៊ូឌីង​តាំង​ពី​លោក​នៅ​ធ្វើ​ជា​អភិបាល​ក្រុង​ម្ល៉េះ ថា​លោក​នឹង​ជួយ​ឲ្យ​អ្នក​រស់នៅ​អគារ​ប៊ូឌីង​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ៖ «រាល់​ថ្ងៃ​សុំ​សរសើរ​គាត់ (លោក ជា សុផារ៉ា) ដែល​គាត់​ដោះស្រាយ​ទៅ​រលូន​អត់​មាន​ហិង្សា​អី​ទេ គាត់​ធ្វើ​បាន​ល្អ»

ដំណាល​គ្នា​នេះ​ដែរ ក្រុម​សិល្បៈ​បុរាណ​មួយ​ក្រុម​នាំ​គ្នា​ទៅ​សម្ដែង​សិល្បៈ​ដើម្បី​រំលឹក​អនុស្សាវរីយ៍​ជាមួយ​ជម្រក​ដ៏​កម្សត់​មួយ​នេះ មុន​នឹង​ពួក​គេ​ចាកចេញ​ទៅ។

អ្នក​សិល្បៈ​ចម្រៀង​ចាប៉ី លោក​ព្រឹទ្ធាចារ្យ គង់ ណៃ ឲ្យ​អាស៊ីសេរី​ដឹង​ថា លោក​មក​ច្រៀង​ពេល​នេះ​ដើម្បី​លា​ប៊ូឌីង​ជា​លើក​ចុង​ក្រោយ ព្រោះ​ធ្លាប់​រស់នៅ​ប៊ូឌីង។ ទោះ​មាន​អនុស្សាវរីយ៍​រាប់​មិន​អស់​ជាមួយ​អគារ​នេះ ព្រឹទ្ធាចារ្យ គង់ ណៃ មិន​ជំទាស់​ការ​អភិវឌ្ឍ​នេះ​ដែរ ព្រោះ​លោក​យល់​ថា ទោះ​បាត់បង់​អគារ​ប៊ូឌីង​នៅ​ពេល​ដ៏​ខ្លី​ខាង​មុខ​នេះ ប៉ុន្តែ​នឹង​មាន​អគារ​ថ្មី​មក​ជំនួស​វិញ៖ «ខ្ញុំ​លា​ទាំង​អាល័យ​ដែល​យើង​ធ្លាប់​មក​ជួប​គ្នា​មក​ថត ហី​ពួក​សិល្បៈ​អី​ហ្នឹង​មក​ជួប​គ្នា បាត់​ប៊ូឌីង​អ្នក​រស់នៅ​ប៊ូឌីង​ត្រូវ​ទៅ​រស់នៅ​កន្លែង​ផ្សេងៗ​គ្នា បាន​ជា​ខ្ញុំ​ថា​សុំ​លា​ទាំង​អាល័យ»

គង់ ណៃ ២០១៧ ១៤៤០
ព្រឹទ្ធាចារ្យ គង់ ណៃ (លេង​ចាប៉ី) និង​ក្រុម​សិល្បៈ​ខ្មែរ​អមតៈ ទៅ​សម្ដែង​សិល្បៈ និង​ថត​រូប​អនុស្សាវរីយ៍​នៅ​មុខ​អគារ​ប៊ូឌីង​មុន​រដ្ឋាភិបាល​កម្ទេច​ចោល កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៤ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០១៧។ RFA/Brach Chev

អគារ​ប៊ូឌីង ឬ​ហៅ​ថា​អគារ​ស បាន​សាងសង់​កាល​ពី​អំឡុង​ឆ្នាំ​១៩៦៣ ស្ថិត​ក្នុង​ខណ្ឌ​ចំការមន រាជធានី​ភ្នំពេញ នៅ​ក្នុង​សម័យ​សង្គម​រាស្ត្រ​និយម ដើម្បី​ឲ្យ​ក្រុម​សិល្បៈ និង​មន្ត្រី​រាជការ​រស់នៅ។ អគារ​នេះ​មាន​សភាព​ទ្រុឌទ្រោម ជណ្ដើរ​ខ្លះ​បាក់បែក។ របាយការណ៍​របស់​ក្រសួង​ដែនដី បង្ហាញ​ថា ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​អគារ​ប៊ូឌីង​មាន​ចំនួន ៤៩៣​គ្រួសារ។ អគារ​សហកម្មសិទ្ធិ​នេះ​មាន​កម្ពស់ ៤​ជាន់​ចែក​ចេញ​ជា ៦​ប្លុក ពី​អា (A) ដល់​អែហ្វ (F)។ ក្រុមហ៊ុន​របស់​ជប៉ុន ឈ្មោះ អារ៉ាកាវ៉ា (Arakawa) ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​សាងសង់​អគារ​កម្ពស់ ២១​ជាន់​នៅ​ទីតាំង​អគារ​ប៊ូឌីង ដែល​ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​ប្រមាណ ៤​ឆ្នាំ​ក្នុង​ទំហំ​ទឹកប្រាក់​ជាង ៨០​លាន​ដុល្លារ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។

សមាជិក​នៃ​ក្រុម​សិល្បៈ​ខ្មែរ​អមតៈ ដែល​ធ្លាប់​មាន​សាលា​បង្រៀន​សិល្បៈ​នៅ​អគារ​ប៊ូឌីង លោក គាត់ សុគីម យល់​ថា ចំពោះ​ផ្លូវ​ចិត្ត​របស់​លោក​ដូចជា​បាត់បង់​អ្វី​ម្យ៉ាង ប៉ុន្តែ​លោក​រំពឹង​ថា ការ​អភិវឌ្ឍ​នេះ​នឹង​ផ្តល់​ប្រយោជន៍​ដល់​សិល្បៈ​វិញ​នា​ពេល​មុខ។ ដូច្នេះ​លោក​រំពឹង​ថា នៅ​ពេល​អគារ​ថ្មី​កើត​ចេញ​ជា​រូបរាង ទាំង​រដ្ឋាភិបាល និង​ម្ចាស់​ក្រុមហ៊ុន​អភិវឌ្ឍន៍​អគារ​នេះ រៀបចំ​ផ្នែក​ណា​មួយ​នៃ​អគារ​ដើម្បី​អាច​ឲ្យ​អ្នក​សិល្បៈ​អាច​មក​សម្ដែង​នៅ​ទីនេះ៖ «ចឹង​យើង​ចង់​មាន​កន្លែង​មួយ​ដែល​ពួក​គាត់​មាន​បទពិសោធន៍​ដោយ​ផ្ទាល់។ គេ​ថា អូ​ភ្លេង​ចឹង សំឡេង​ម៉េច ហើយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ក្បែរៗ​ហ្នឹង ឬ​ថា​នៅ​ភ្នំពេញ​ទាំងមូល​គាត់​អាច​មក​ឃើញ​ដោយ​ផ្ទាល់»

ក្រុម​អ្នក​សិល្បៈ​ដែល​បាន​ផ្តល់​បទសម្ភាសន៍​ឲ្យ​អាស៊ីសេរី យល់​ថា បើ​មាន​ការ​ផ្តល់​កន្លែង​អាច​ឲ្យ​ពួក​គេ​សម្ដែង​សិល្បៈ​បាន​នៅ​ពេល​ខាង​មុខ ពួក​គេ​ដែល​ចាកចេញ​ទៅ​រស់នៅ​ទីកន្លែង​ថ្មី​ផ្សេងៗ​គ្នា​នោះ មាន​ឱកាស​អាច​មក​ជួបជុំ​គ្នា​នៅ​ពេល​មាន​ការ​សម្ដែង​សិល្បៈ​ម្តងៗ។

ទាក់ទង​ការ​លើក​ឡើង​នេះ អ្នក​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​ដែនដី នគរូបនីយកម្ម និង​សំណង់ លោក សេង ឡូត និយាយ​ថា ក្រសួង និង​អ្នក​ពាក់ព័ន្ធ​ផ្តល់​សំណង​ជូន​ពលរដ្ឋ ក៏ដូចជា​ក្រុម​អ្នក​សិល្បៈ​រួច​រាល់​អស់​ហើយ ជា​ថ្នូរ​នៃ​ការ​ចាកចេញ​នោះ ដូច្នេះ​គ្មាន​គោលការណ៍​អ្វី​ដែល​ត្រូវ​ផ្តល់​បន្ថែម​ទៀត​នោះ​ទេ៖ «មិន​មាន​អី​ជា​គោលការណ៍​ដែល​ត្រូវ​លើក​ឡើង​ពី​ករណី​នេះ​ទេ»

ក្រឡេក​មក​មើល​អគារ​ប៊ូឌីង​នៅ​ពេល​ពលរដ្ឋ​ចាកចេញ​វិញ​ម្តង អគារ​ទាំងមូល​ប្រែ​ស្ងប់ស្ងាត់ ហើយ​ក៏​មិន​មាន​ពលរដ្ឋ​រស់នៅ​អ៊ូអរ​ដូច​មុន​ទៀត​ដែរ។ បន្ទប់​ខ្លះ​ចាក់​សោ​ពី​ក្រៅ​ចោល បន្ទប់​ខ្លះ​នៅ​សល់​របស់​របរ​ប្រើប្រាស់​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ដូចជា​ខ្នើយ ចង្ក្រាន ចាន ស្លាបព្រា និង​រូបថត​ចាស់ៗ​ដែល​ពលរដ្ឋ​ប្រមូល​ទៅ​មិន​ទាន់​អស់ ឬ​ក៏​គេ​បោះបង់​ផង​ក៏​មិន​ដឹង។ ទន្ទឹម​គ្នា​នេះ​ដែរ ក៏​មាន​គំនរ​សំរាម​រាយប៉ាយ​នៅ​តាម​ផ្លូវ យូរៗ​ម្តង​ក្លិន​ស្អុយ​ក៏​ភាយ​ចេញ​ពី​សំរាម​នោះ។ អ្វី​ដែល​គួរ​កត់​សម្គាល់​មួយ​ទៀត នៅ​ជណ្ដើរ​ឡើង​នៃ​អគារ​មាន​សរសេរ​ពាក្យ​មួយ​ឃ្លា​ថា «លា​ហើយ​ប៊ូឌីង លា​ទាំង​អាល័យ»

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។

ព័ត៌មាន (0)
  • បោះពុម្ព
  • ចែករំលែក
  • អ៊ីម៉ែល
គេហទំព័រ​ទាំងមូល