អ្នក​ភូមិ​នៅ​មណ្ឌលគិរី​អះអាង​ថា​អាជ្ញាធរ​បណ្ដេញ​ដោយ​ប្រើ​ហិង្សា​រុះរើ​និង​ដុត​បំផ្លាញ​ផ្ទះ

0:00 / 0:00

ខណៈ​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​រដ្ឋសភា បាន​អន្តរាគមន៍​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ពិនិត្យ​សំណើ​ប្រជាពលរដ្ឋ​សុំ​ដី​សម្បទាន​សង្គម​កិច្ច និង​បញ្ឈប់​សកម្មភាព​ដុត​បំផ្លាញ​ផ្ទះ​ប្រជាពលរដ្ឋ អ្នក​ភូមិ​អះអាង​ថា សមត្ថកិច្ច​ស្រុក​កោះញែក បាន​ប្រើ​ហិង្សា​បណ្ដេញ​ពលរដ្ឋ​ជា​ថ្មី​ទៀត។ ក្រុម​សមត្ថកិច្ច​ចាត់​ទុក​ថា អ្នក​ភូមិ​តាំង​ទីលំនៅ​ក្នុង​ដី​រដ្ឋ​ខុស​ច្បាប់។

ប្រជាពលរដ្ឋ​ចំណាក​ស្រុក​មក​តាំង​ទីលំនៅ​នៅ​ភូមិ​រយ៉ ឃុំ​រយ៉ ស្រុក​កោះញែក ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ជាង ៥០​គ្រួសារ កំពុង​ប្រឈម​មុខ​ទៅ​នឹង​ខ្វះ​ជម្រក​ស្នាក់​នៅ គ្មាន​គ្រឿង​សម្ភារៈ​ប្រើប្រាស់ និង​អង្ករ​បរិភោគ ដោយសារ​តែ​ក្រុម​អាជ្ញាធរ​រុះរើ​លំនៅឋាន ដុត​បំផ្លាញ​សម្ភារៈ​ប្រើប្រាស់ និង​រឹប​អូស​អង្ករ​របស់​ពួក​គាត់​អស់ កាល​ពី​រសៀល​ថ្ងៃ​ទី​១៣ វិច្ឆិកា កន្លង​ទៅ។

នេះ គឺ​ជា​លើក​ទី​៣​ហើយ ដែល​ក្រុម​សមត្ថកិច្ច​បាន​អនុវត្ត​វិធានការ​ក្តៅ បណ្ដេញ​អ្នក​ភូមិ​ជិត ២០០​គ្រួសារ​មក​ពី​បណ្ដា​ខេត្ត​នានា មក​កាប់​ឆ្ការ​ព្រៃ​ដើម្បី​ស្វែងរក​ដី​ប្រកប​របរ​កសិកម្ម​ចិញ្ចឹម​ជីវិត នៅ​ខេត្ត​ភាគ​ឦសាន​មួយ​នេះ។

ស្ត្រី​វ័យ​អាយុ​ជាង ៥០​ឆ្នាំ ជនជាតិ​ចាម មក​ពី​ខេត្ត​កំពង់ចាម ឈ្មោះ ម៉ាត់ ស្រស់ រៀបរាប់​ថា ពួក​គាត់​ពិត​ជា​គ្មាន​ជម្រើស​វិល​ទៅ​ស្រុក​កំណើត​វិញ​ឡើយ ហេតុ​នេះ​បើ​ទោះ​បី​អាជ្ញាធរ​ធ្វើ​ទុក្ខ​បុក​ម្នេញ​អ្នក​ភូមិ​យ៉ាង​ណា​ក្តី ពួក​គាត់​នៅ​តែ​ក្រាញ​ននៀល​បន្ត​រស់នៅ​ដេក​ហាល​វាល​ក្នុង​ចម្ការ​ដំឡូង កន្លែង​ដែល​ពួក​គាត់​បាន​កាប់​ឆ្ការ​ធ្វើ​ចម្ការ​ប្រមាណ ៣​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ។ គាត់​អង្វរករ​ដោយ​ទទូច សុំ​ឲ្យ​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​នានា ទាំង​នៅ​មូលដ្ឋាន និង​ថ្នាក់​ជាតិ អាណិត​មេត្តា​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​សូម​ផ្តល់​ដី​នៅ​តំបន់​នោះ​ជា​សម្បទាន​សង្គមកិច្ច ឲ្យ​ពួក​គាត់​បាន​តាំង​ទីលំនៅ​ស្រប​ច្បាប់​រស់នៅ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត៖ «ដេក​ដី​មែន​អស់​លោក​មក​មើល​ចុះ អត់​មាន​តង់​ទេ យប់​មិញ​មុង​ក៏​អត់​មាន​ដែរ ដុត​អស់​រលីង​ដេក​ផ្ទាល់​នឹង​ដី​តែ​ម្តង។ អាយុ​ហា​ហុកសិប​ហើយ ក្មេង​មក​ដេញ​ឲ្យ​ចេញ កាំភ្លើង​មក​ភ្ជង់​អ៊ីចឹង​វា​ថា​ខ្ញុំ​ទុក​ជីវិត​ឲ្យ​មីង​ឯង​គ្រាន់​បើ​ហើយ មិន​ទុក​ឲ្យ​ទៀត​ធ្វើ​ស្អី​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ចេញ​ទៅ​ណា? ឥឡូវ​ពួក​ខ្ញុំ​ខ្មែរ​ដូច​ខ្មែរ​ហ្នឹង។ មួយ​សា​មុន​អស់​រលីង ឥឡូវ​មួយ​សា​ទៀត​អស់​រលីង»

សេចក្តី​រាយការណ៍​របស់​អាជ្ញាធរ​ឃុំ​រយ៉ ឲ្យ​ដឹង​ថា ចាប់​ពី​ឆ្នាំ​២០១១ រហូត​បច្ចុប្បន្ន ប្រជាពលរដ្ឋ​ចំណាក​ស្រុក​ពី​ខេត្ត​កំពង់ចាម ព្រៃវែង ក្រចេះ ភាគ​ច្រើន​ជា​ពលរដ្ឋ​ជនជាតិ​ចាម បាន​មក​កាប់​ឆ្ការ​ព្រៃ​ក្នុង​តំបន់​ការពារ ហើយ​តាំង​ទីលំនៅ​បន្តបន្ទាប់​គ្នា។ រហូត​បច្ចុប្បន្ន ក្រុម​អ្នក​តាំង​ទីលំនៅ​កើន​ឡើង​ជិត ២០០​គ្រួសារ។

កាល​ពី​ពាក់​កណ្ដាល​ខែ​កញ្ញា និង​ខែ​តុលា កង​កម្លាំង​ចម្រុះ​មាន​កង​រាជ​អាវុធហត្ថ នគរបាល និង​យោធា ដឹក​នាំ​ដោយ​អភិបាល​រង​ស្រុក​កោះញែក លោក អ៊ុក មុនិន បាន​យក​គ្រឿងចក្រ​មក​កាយ​ផ្ដួល​រំលំ​ផ្ទះ​ធ្វើ​ពី​ឈើ​ប្រក់​ស័ង្កសី​របស់​ពលរដ្ឋ​អស់​ប្រមាណ ៥០​ខ្នង លុប​អណ្ដូង​ទឹក រឹប​អូស​សម្ភារៈ​ប្រើប្រាស់ អង្ករ​បរិភោគ បាញ់​គំរាម និង​ពោល​ពាក្យ​ជេរ​ប្រមាថ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំង​នោះ​ទៀត​ផង។

តំណាង​អ្នក​ភូមិ លោក កែវ វុទ្ធី ទទួល​ស្គាល់​ថា អ្នក​ភូមិ​ពិត​ជា​មក​តាំង​ទីលំនៅ​ខុស​ច្បាប់ ក៏ប៉ុន្តែ​លោក​ថា ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​របស់​អាជ្ញាធរ​មាន​ភាព​សាហាវ​ឃោរឃៅ និង​ចាត់​ទុក​ពលរដ្ឋ​ដូច​សត្វ​ធាតុ គ្មាន​ការ​សន្តោស​ប្រណី។ លោក​កត់​សម្គាល់​ថា អ្នក​ភូមិ​មួយ​ចំនួន​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​តំបន់​នោះ​ទៅ​រស់នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​ជិត​កន្លែង​បណ្ដេញ​ចេញ​ដោយ​ភ័យ​ខ្លាច។ ចំណែក​អ្នក​ភូមិ​ខ្លះ​ទៀត បន្ត​រស់នៅ​ក្នុង​ចម្ការ​ដំឡូង​ដែល​អ្នក​ភូមិ​កាប់​ឆ្ការ​ព្រៃ​ដាំ​ដុះ​ដោយ​គ្មាន​ជម្រក​យ៉ាង​លំបាក​វេទនា ដើម្បី​អង្វរ​សុំ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត ផ្តល់​ដី​សម្បទាន​សង្គមកិច្ច​នៅ​តំបន់​នោះ​សម្រាប់​ពួក​គាត់​រស់នៅ​ចិញ្ចឹម​កូន​ចៅ​បន្ត​ទៀត៖ «ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ព្រៃ​កំពុង​គេច​ពេញ​តែ​ហ្នឹង។ ផ្ទះ​គ្នា​ចាក់​សោ​កំពុង​ធ្វើ​ចម្ការ​ក្រោយ​ហ្នឹង​វាយ​សោ​យក​ទៀត ច្រើន​កម្លាំង​បី​ឡាន​ចូល​ជិត ២០​នាក់​ឯណោះ មាន​កម្លាំង​ប៉ូលិស​ប៉េអិម ទាហាន ហើយ​អភិបាល​រង​ស្រុក​កោះញែក អ៊ុក មុនិន ក៏​មក​ដែរ ច្រាន​អស់​ជាង ១០​ផ្ទះ សុទ្ធតែ​ស័ង្កសី ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ប្រជាពលរដ្ឋ​យក​ទាំងអស់ អង្ករ​ក៏​យក ឆ្នាំង​កាដុង​ទឹក ប្រុង​ចាប់ បាញ់​ពីរ​គ្រាប់​ម្សិល​មិញ»

កាល​ពី​ដើម​ខែ​តុលា អ្នក​ភូមិ ១៧២​គ្រួសារ បាន​ផ្ដិត​មេដៃ​ធ្វើ​លិខិត​សុំ​ទៅ​ប្រធាន​រដ្ឋសភា គឺ​លោក ហេង សំរិន ឲ្យ​ជួយ​អន្តរាគមន៍​ទៅ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ផ្តល់​ដី​សម្បទាន​សង្គមកិច្ច​ដល់​អ្នក​ភូមិ​ឲ្យ​បាន​ឆាប់ ចៀសវាង​ការ​ប្រើ​កង​កម្លាំង​បង្ក្រាប​អ្នក​ភូមិ​ដោយ​អំពើ​ហិង្សា​ត​ទៅ​ទៀត។

នៅ​ពាក់​កណ្ដាល​ខែ​តុលា ប្រធាន​គណៈកម្មការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ទទួល​ពាក្យ​បណ្ដឹង អង្កេត និង​ទំនាក់ទំនង​រដ្ឋសភា ព្រឹទ្ធសភា លោក អេង ឆៃអ៊ាង បាន​ធ្វើ​លិខិត​តាម​រយៈ​ប្រធាន​រដ្ឋសភា ស្នើសុំ​អភិបាល​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ពិនិត្យ និង​ដោះស្រាយ​ការ​ស្នើសុំ​ដី​សម្បទាន​សង្គមកិច្ច រួម​ទាំង​សុំ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ស្រុក​កោះញែក បញ្ឈប់​សកម្មភាព​ហិង្សា​មក​លើ​ពលរដ្ឋ​ចំណាក​ស្រុក​បន្ត​ទៀត។

ក្នុង​នាម​ជា​ប្រធាន​គណៈកម្មការ​ទី​១​រដ្ឋសភា និង​ជា​អ្នក​តំណាង​រាស្ត្រ​មួយ​រូប លោក អេង ឆៃអ៊ាង កត់​សម្គាល់​ថា អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី មិន​ទាន់​ធ្វើ​របាយការណ៍​ពី​លទ្ធផល​នៃ​ដំណោះស្រាយ​ដែល​រដ្ឋសភា​បាន​ស្នើ​នោះ​ទេ ក៏ប៉ុន្តែ​បែរ​ជា​អនុវត្ត​វិធី​ហិង្សា​ជា​ថ្មី​ទៅ​លើ​ពលរដ្ឋ​ដូច​ពេល​មុន។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី លោក​អះអាង​ថា នឹង​ចាត់​ក្រុម​ការងារ​ចុះ​ពិនិត្យ និង​ស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ​ជូន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្នុង​បញ្ហា​នេះ៖ «ធ្វើ​ម៉េច​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ហ្នឹង​លោក​អាច​មាន​ដី​ធ្វើ​ស្រែ​ចម្ការ​ទៅ ព្រោះ​នៅ​មណ្ឌលគិរី ហ្នឹង យើង​ជឿជាក់​ថា​ដី​មិន​ខ្វះ​ទេ រៀបចំ​ឲ្យ​ស្រួល​បួល​ទៅ។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ម្សិលមិញ​ម្សិល​ម្ង៉ៃ​ហ្នឹង ខាង​អាជ្ញាធរ​ចេះ​តែ​ប្រើ​កម្លាំង​ដេញ​ពួក​គាត់។ ខ្ញុំ​នឹង​ចាត់​ចែង​ឲ្យ​ក្រុម​ការងារ​គណៈកម្មការ​សុំ​ទៅ​ឯកឧត្តម​អភិបាល​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ជួយ​អន្តរាគមន៍​ទៅ​ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​ប្រើ​កម្លាំង​ណា!»

ផ្ទុយ​ពី​ការ​លើក​ឡើង​នេះ អភិបាល​ស្រុក​កោះញែក លោក មើល សឿន បដិសេធ​ថា អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​មិន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​ចំណាក​ស្រុក​តាំង​ទីលំនៅ​ក្នុង​តំបន់​ព្រៃ​ការពារ​បាន​ឡើយ។ លោក​ទទួល​ស្គាល់​ថា កង​កម្លាំង​ចម្រុះ​ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​ទៅ​កាន់​តំបន់​នោះ ដើម្បី​បណ្ដេញ​អ្នក​ភូមិ​ដែល​រឹងរូស​មិន​ព្រម​ចាក​ចេញ​ពី​តំបន់​ព្រៃ​អភិរក្ស៖ «យើង​មិន​អាច​ឲ្យ​គាត់​នៅ​បាន​ទេ ដី​នេះ​ជា​ដី​បម្រុង​ទុក​របស់​រាជ​រដ្ឋាភិបាល ព្រៃ​ខៀវ​ណា!»

ចាប់​ពី​ចុង​ឆ្នាំ​២០១៣ និង​ដើម​ឆ្នាំ​២០១៤ មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ចំណាក​ស្រុក​ប្រមាណ ៥០០​គ្រួសារ ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី បណ្ដេញ​ចេញ​ពី​ការ​តាំង​ទីលំនៅ​ខុស​ច្បាប់​នៅ​ស្រុក​កោះញែក។

មន្ត្រី​ឃ្លាំ​មើល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​សមាគម​អាដហុក (adhoc) ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី លោក សុក រដ្ឋា ចាត់​ទុក​វិធី​អនុវត្ត​ច្បាប់​របស់​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន ថា​ប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដល់​សិទ្ធិ​រស់​រាន​មាន​ជីវិត ដែល​ច្បាប់​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​បាន​កំណត់។ លោក​ថ្លែង​ថា អាជ្ញាធរ​គួរ​ស្វែងរក​ជម្រើស​ត្រឹមត្រូវ​មួយ ដែល​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ឈឺ​ចាប់ ជាពិសេស​គួរ​អនុគ្រោះ​ឲ្យ​អ្នក​ភូមិ​តាំង​ទីលំនៅ​បណ្ដោះអាសន្ន​នៅ​តំបន់​នោះ ហើយ​ចុះ​ពិនិត្យ​ដោះស្រាយ​ស្វែងរក​មូលហេតុ​ជាក់​លាក់ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មក​តាំង​ទីលំនៅ​ខុស​ច្បាប់ ឬ​ផ្តល់​ដី​សម្បទាន​សង្គមកិច្ច​ជូន​ពលរដ្ឋ​ទាំង​នោះ ប្រសិន​ពួក​គាត់​ពិត​ជា​គ្មាន​ដី៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។