មន្ត្រីគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ និងពលរដ្ឋខេត្តកំពង់ឆ្នាំង រិះគន់អាជ្ញាធរដែលឆ្លើយយករួចខ្លួនក្នុងរឿងលក់ដីព្រៃសហគមន៍មួយកន្លែង នៅឃុំខ្នារឆ្មារ ស្រុកសាមគ្គីមានជ័យ។ ការរិះគន់នេះ គឺបន្ទាប់ពីក្រុមឈ្មួញ ដឹកនាំកម្លាំងកម្មកររាប់រយនាក់ ចុះកាប់ព្រៃគីឡូទំហំ ៧២ហិកតារ តាំងពីថ្ងៃទី២៣ ខែឧសភា ស្ទើរវាលរាបដល់ដី ប៉ុន្តែអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានមិនហ៊ានឃាត់។
មន្ត្រីបក្សប្រឆាំង និងក្រុមពលរដ្ឋសង្ស័យថា អាជ្ញាធរចាប់ពីថ្នាក់ភូមិរហូតដល់ខេត្ត ឃុបឃិតគ្នាលក់ដីព្រៃសហគមន៍ទៅឲ្យឈ្មួញ ដោយសារតែអាជ្ញាធរមិនទទួលខុសត្រូវ និងឆ្លើយពង្វាងទម្លាក់កំហុសលើអ្នកភូមិត្រដក់ពង ជាង ៣០០គ្រួសារ ដែលទទួលលុយពីក្រុមឈ្មួញក្នុងមួយគ្រួសារ ២០០ដុល្លារ។
អាជ្ញាធរចោទអ្នកភូមិដែលយល់ព្រមទទួលយកប្រាក់ពីឈ្មួញថា ស្មើនឹងប្រគល់ដីសហគមន៍ទៅឲ្យគេ ជាថ្នូរនឹងការទទួលបានប្រាក់នោះ។
តំណាងពលរដ្ឋម្នាក់ដែលថ្លែងក្នុងលក្ខខណ្ឌសុំមិនបញ្ចេញឈ្មោះឲ្យដឹងថា រូបលោក និងពលរដ្ឋជាច្រើនទៀត អស់ជំនឿលើអាជ្ញាធរដែលពលរដ្ឋចាត់ទុកដូចជាម៉ែជាឪ ប៉ុន្តែមិនដោះស្រាយបញ្ហាឲ្យពលរដ្ឋ។ លោកបារម្ភថា បើសិនដីព្រៃសហគមន៍បាត់បង់ នោះដីស្រែចម្ការរបស់ពលរដ្ឋក្នុងឃុំខ្នារឆ្មារ ប្រហែល ៤០គ្រួសារ ឋិតនៅក្បែរនោះនឹងត្រូវឈ្មួញរំលោភយកទៀតមិនខានឡើយ៖ «ធម្មតាទះដៃម្ខាងវាទៅមិនរួចទេ ព្រោះវាមានឈ្មួញឯណាទៅអុងអាត់ជាងអាជ្ញាធរដែនដីទៀតទេ បើខ្មោចស្រុកឲ្យដៃបានខ្មោចព្រៃវាចូល។ វប្បធម៌របស់គេនិយាយថា បើសិនជាយើងមិនលក់ ក៏គេយក អាលក់គេយក (យកដីព្រៃសហគមន៍) អ៊ីចឹងក្នុងនាមខ្ញុំជាប្រជាពលរដ្ឋម្នាក់ធ្លាប់អាស្រ័យផលក្នុងព្រៃហ្នឹងដែរ ទាល់តែទៅយកនឹងគេដែរ។ បើសិនជាគេទាមទារយកវិញ ក៏ខ្ញុំឲ្យលុយទៅគេវិញដែរ បើគេរក្សាដីហ្នឹងទុកជាសហគមន៍»។
ចំណែកក្រុមប្រឹក្សាខេត្តកំពង់ឆ្នាំង កូតាពីគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ លោក ដួង ចន្ដ្រា ថ្លែងថា តាមរយៈកិច្ចប្រជុំក្រុមប្រឹក្សាឃុំរហូតដល់ខេត្ត សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាខាងលោកបានសួរនាំរឿងនេះទៅអាជ្ញាធរ ប៉ុន្តែអាជ្ញាធរឆ្លើយគេចវេសថាមិនដឹងរឿងនេះទេ។ លោកស្នើឲ្យរដ្ឋាភិបាល ឬមន្ត្រីពាក់ព័ន្ធ ពិនិត្យ និងដោះស្រាយបញ្ហានេះជាបន្ទាន់ ដើម្បីកុំឲ្យមានប្រតិកម្មពីពលរដ្ឋដែលធ្លាប់អាស្រ័យផលពីព្រៃសហគមន៍បន្តទៀត។
វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនអាចសុំការអត្ថាធិប្បាយពីអភិបាលខេត្តកំពង់ឆ្នាំង លោក ឈួរ ច័ន្ទឌឿន ដោយលោកចុចផ្ដាច់ទូរស័ព្ទភ្លាមៗនៅពេលឮថា ហៅទៅពីវិទ្យុអាស៊ីសេរី។ រីឯអភិបាលស្រុកសាមគ្គីមានជ័យ លោក វន ស៊ីផា ប្រាប់ថា កំពុងជាប់ប្រជុំមិនអាចនិយាយបាន។ ចំណែកអ្នកកួកជេដីឈ្មោះ កុល សារឿន កែវ មករា និងឈ្មោះ ទឹម សម្បត្តិ ក៏មិនទាន់អាចរកប្រភពទាក់ទងសុំការបំភ្លឺជុំវិញបញ្ហានេះបានដែរ នៅថ្ងៃទី៣១ ខែឧសភា។
យ៉ាងណា មេភូមិត្រដក់ពង ឃុំខ្នារឆ្មារ លោក អ៊ុង ស៊ីណុន ធ្លាប់បញ្ជាក់ថា មុននឹងមានកម្មករចុះមកកាប់ព្រៃនេះ មានអ្នកភូមិរបស់លោកចំនួន ៣៣៨គ្រួសារ បានទទួលប្រាក់ពីឈ្មួញក្នុងមួយគ្រួសារ ២០០ដុល្លារ ក្នុងចំណោមពលរដ្ឋក្នុងភូមិសរុប ៣៥៨គ្រួសារ ប៉ុន្តែអាជ្ញាធរភូមិឃុំមិនបានស៊ីញេទទួលស្គាល់លើកិច្ចសន្យាទិញលក់នោះនៅឡើយទេ។
មន្ត្រីសម្របសម្រួលសមាគមអាដហុក (Adhoc) ប្រចាំខេត្តកំពង់ឆ្នាំង លោក សំ ច័ន្ទគា យល់ថា អាជ្ញាធរជាអ្នកនៅពីក្រោយខ្នងនៃការទិញលក់ដីព្រៃសហគមន៍នេះ។ ដូច្នេះ មន្ត្រីរដ្ឋបាលព្រៃឈើ ត្រូវតែដើរតួជាដើមបណ្ដឹងប្ដឹងអ្នកដែលលក់ដូរដីព្រៃរបស់រដ្ឋ និងអ្នកដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ទៅតុលាការ ដើម្បីផ្ដន្ទាទោសតាមផ្លូវច្បាប់៖ «អ្នកដែលទទួលខុសត្រូវដីព្រៃសហគមន៍ ឬព្រៃរួមហ្នឹង សមត្ថកិច្ចដំបូង គឺអាជ្ញាធរឃុំ បន្ទាប់មកអាជ្ញាធរស្រុក រួមទាំងរដ្ឋបាលព្រៃឈើ។ អានេះគ្រាន់តែជាការដោះសារបស់មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលទេ។ កន្លងមក ការបំផ្លិចបំផ្លាញព្រៃឈើខ្ទេចខ្ទីអត់មាននរណាចេញមុខមកការពារទេ កុំថាឡើយដីព្រៃគីឡូកំប៉ិកកំប៉ុក សូម្បីព្រៃឈើមហាសាលដែលបំផ្លាញមួយរយៈ គ្មាននរណាចេញការពារទេ»។
ប្រជាពលរដ្ឋភាគច្រើនក្នុងឃុំខ្នារឆ្មារ ចង់ឲ្យអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច ចុះត្រួតពិនិត្យភាពមិនប្រក្រតីនេះ ហើយរក្សាទុកដីព្រៃគីឡូឲ្យអ្នកភូមិប្រើប្រាស់បន្ត និងចាប់ផ្ដើមដាំកូនឈើឡើងវិញ។ ត្បិតមកដល់បច្ចុប្បន្ន មិនទាន់មានលិខិតស្នាមទទួលស្គាល់ដីនេះជាដីព្រៃសហគមន៍ តែអ្នកភូមិធ្លាប់អាស្រ័យផលពីព្រៃនេះតាំងពីដូនតាមក៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។