ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងសហគមន៍ដីធ្លីនៅស្រុកកំពង់ត្របែក ខេត្តព្រៃវែង ចោទប្រកាន់អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានថា មិនអើពើរឿងទំនាស់ដីស្រះក្នុងសហគមន៍ បណ្ដោយឲ្យពលរដ្ឋមានទំនាស់ដីម្ខាងទៀតកាន់កាប់ និងប្រើប្រាស់ដីដោយខុសច្បាប់ ធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ផលប្រយោជន៍រួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងសហគមន៍។ ប៉ុន្តែ មេឃុំបញ្ជាក់ថា បញ្ហាទំនាស់នេះអាជ្ញាធរព្យាយាមដោះស្រាយជាច្រើនលើកមកហើយ តែជារឿងសាំញ៉ាំពិបាកដោះស្រាយ។
ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងសហគមន៍ដីធ្លី អំពាវនាវសុំឲ្យអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធរឿងទំនាស់ដីស្រះនេះ ដោះស្រាយយកដីដែលមានទំនាស់រក្សាទុក ដើម្បីប្រើប្រាស់ជាប្រយោជន៍រួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងសហគមន៍ ព្រោះដីស្រះនោះជាប្រយោជន៍សំខាន់ក្នុងសហគមន៍ ដើម្បីយកទឹកមកស្រោចស្រពផលដំណាំ និងប្រើប្រាស់ទឹកសម្រាប់គោក្របីផឹកនៅរដូវប្រាំង។
ដីស្រះដែលមានទំនាស់ទំហំទទឹងប្រមាណ ៣៥ម៉ែត្រ បណ្ដោយ ៥០ម៉ែត្រ ស្ថិតនៅភូមិតាព្រុយ ឃុំព្រៃពោន ស្រុកកំពង់ត្របែក ខេត្តព្រៃវែង។ ដីនេះអ្នកភូមិក្នុងសហគមន៍មានទំនាស់ជាមួយពលរដ្ឋក្បែរខាងមួយគ្រួសារ សព្វថ្ងៃរស់នៅរាជធានីភ្នំពេញ។
អ្នកភូមិក្នុងសហគមន៍ លោក សុន លី រស់នៅភូមិតាព្រុយ ថ្លែងនៅថ្ងៃទី២០ ឧសភា ថា អ្នកភូមិបានកាន់កាប់លើដីដែលមានទំនាស់នោះ តាំងពីឆ្នាំ១៩៧៩ រហូតមក។ ក្រោយមកនៅឆ្នាំ២០១២ ចាប់ផ្ដើមមានទំនាស់នៅពេលសុរិយោដីចុះវាស់វែងធ្វើប័ណ្ណកម្មសិទ្ធិដីធ្លីស្របច្បាប់ជូនប្រជាពលរដ្ឋនៅតំបន់នោះ។ លោក សុន លី បន្ថែមថា តាំងពីមានទំនាស់មក ប្រជាពលរដ្ឋយកទឹកក្នុងស្រះមកប្រើប្រាស់មិនបានដូចពេលមុនឡើយ៖ «ម្ចាស់គេនោះគេថាកេរបស់គេ តែដីហ្នឹងអត់មានប្លង់ទេ ព្រោះដីសម្រាប់ជាសហគមន៍ គេបាចចោលគេបាចយកត្រី គេបាយបំផ្លាញទឹកចោលទៅ។ ទៅប្រាប់មេឃុំៗថាធ្វើទៅ មានតែប៉ូលិសមក ប៉ូលិសថាគេមិនហ៊ានអន្តរាគមន៍ទេ បើលោកមេឃុំមិនបញ្ជាផង»។
រីឯអ្នកភូមិតាព្រុយ ម្នាក់ទៀត លោក ស៊ិន ហៀប ឲ្យដឹងថា ពួកគាត់បានព្យាយាមសុំឲ្យអាជ្ញាធរឃុំជួយអន្តរាគមន៍ រក្សាដីស្រះដែលមានទំនាស់នោះ ទុកប្រើប្រាស់ជាសម្បត្តិរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋជាច្រើនលើកមកហើយ។ ប៉ុន្តែ អាជ្ញាធរហាក់ធ្វើព្រងើយពុំបានដោះស្រាយទំនាស់ដីនោះឲ្យប្រជាពលរដ្ឋដែលជួបការលំបាកនោះទេ៖ «ប្រជាពលរដ្ឋដាច់ជើងអត់ឥឡូវអត់មានទឹកគោផឹកផង។ ស្រុកអីឃុំអីគេដោះស្រាយប្រជាជនហ្នឹង ថ្ងៃមុខថ្ងៃក្រោយក៏ថាឲ្យចេញប្លង់ឲ្យខាងខ្ញុំអីប្រជាជនអស់ចិត្ត ហើយឲ្យប្រជាជនមានកម្មសិទ្ធិប្រើប្រាស់ក៏ប្រជាជនអស់ចិត្តដែរ»។
ឆ្លើយតបនឹងបញ្ហានេះ ភាគីទំនាស់ អ្នកស្រី ឡាយ ស្រីពៅ មានប្រសាសន៍ថា ដីស្រះដែលមានទំនាស់ជាដីកេរអាករកម្មសិទ្ធិដូនតាស្របច្បាប់ ដែលទទួលស្គាល់ពីអាជ្ញាធរស្រុក មិនអាចប្រគល់ដីដែលមាននោះតាមការទាមទាររបស់អ្នកភូមិឡើយ។ អ្នកស្រីចាត់ទុកការទាមទាររបស់អ្នកភូមិថា ជារឿងខុសច្បាប់ ដោយពុំមានកម្មសិទ្ធិច្បាស់លាស់ឡើយ៖ «បើខ្ញុំអត់មានចុងសន្លឹកកាន់កាប់ គឺខ្ញុំមិនចង់បានបស់ពីណាដាច់ខាតលោកពូ! ព្រោះអីខាងបងប្អូនខ្ញុំសុទ្ធតែអ្នកធ្វើការ គ្មានពេលឯណាទៅឈ្លោះចង់បានរបស់ទ្រព្យបស់គេទេ។ តែអានេះកេរបស់ដូនតាលោកពូ! ត្រូវតែមិនឲ្យបាត់បង់ទេ ព្រោះអីកេរដូនតាមិនអាចបាត់បង់បានទេ ដីហ្នឹង។ ហើយបាចបូមយកត្រីវាគ្មានអីអស្ចារ្យអីទេ លោកពូ! ម៉ាអាត្រីមួយគីឡូមួយម៉ឺន ស៊ី ពីរបីថ្ងៃមិនអស់ផង ខ្ញុំទៅចង់បានធ្វើស្អី»។
ទាក់ទងនឹងបញ្ហានេះ មេឃុំព្រៃពោន អ្នកស្រី កែវ សុវណ្ណដ្ឋា មានប្រសាសន៍ថា ដីដែលមានទំនាស់នោះពុំមានប្លង់កាន់កាប់នៅឡើយទេ។ ហើយអាជ្ញាធរឃុំបានព្យាយាមដោះស្រាយដីទំនាស់នោះជាច្រើនលើកមកហើយ ប៉ុន្តែគ្មានប្រសិទ្ធភាព។ អ្នកស្រីថា បញ្ហានេះដោយសារដីដែលមានទំនាស់នោះសាំញ៉ាំ ធ្វើឲ្យពិបាកក្នុងការរកដំណោះស្រាយ៖ «ដោះខ្ញុំខាងនេះក៏ថាខ្ញុំត្រូវខាងនោះ ក៏ថាខ្ញុំត្រូវ មិនដឹងថាម៉េចទេ។ ខ្ញុំប្រាប់ម្សិលមិញ ខ្ញុំប្រជុំអាណត្តិក្នុងសាលាឃុំណាស់! ខ្ញុំថារឿងណាក៏ដោយ យើងអ្នកដោះស្រាយ គឺត្រូវតែខុសទាំងសង្ខាងហើយ។ អ្នកខ្លះថាឱ! យើងចាំខាងណោះអ្នកខាងណេះចាំខាងនេះ។ អ៊ីចឹងបានយើងប្រាប់គេថាម៉េចថាទៅ ចេញពីយើងមិនរួចយើងទៅស្រុក ចាំតើខាងភូមិបាលគេកាត់ទៅលើពីណា សហគមន៍ ឬក៏ម្ចាស់ហ្នឹងក៏ជារឿងរបស់ក្រុមការងារទេ»។
តែយ៉ាងណា អ្នកភូមិឲ្យដឹងថា អាជ្ញាធរគ្មានចេតនាពិតប្រាកដក្នុងការរកដំណោះស្រាយទេ ហើយប្រជាពលរដ្ឋក្នុងសហគមន៍ប្រមាណ ៧៦គ្រួសារ គ្មានទឹកប្រើប្រាស់សម្រាប់គោក្របី និងស្រោចស្រពផលដំណាំ មិនអាចទទួលយកនីតិវិធីរកដំណោះស្រាយរបស់អាជ្ញាធរឡើយ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។