ពលរដ្ឋ ៥គ្រួសារ រស់នៅភូមិយាវ ឃុំកំពង់ចាម ស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ ចោទមន្ត្រីបរិស្ថានខេត្តនេះថា កាប់បំផ្លាញផលដំណាំ និងដុតផ្ទះពួកគាត់ ២ខ្នង។ កាលពីថ្ងៃទី២០ ខែមករា មន្ត្រីបរិស្ថានខេត្តក្រចេះ ៥នាក់ ប្រដាប់ដោយអាវុធ បានកាប់ដំណាំស្វាយចន្ទីពួកគាត់អស់ជាង ១ពាន់ដើម។ ចំណែកមេឃុំកំពង់ចាម ចាត់ទុកពលរដ្ឋនៅតំបន់នោះភាគច្រើនជាពលរដ្ឋចំណាកស្រុកបានមកកាប់រានដីព្រៃខុសច្បាប់ដើម្បីធ្វើចម្ការ។
ពលរដ្ឋចំណាកស្រុកភាគច្រើនមកពីខេត្តកំពង់ចាម និងខេត្តត្បូងឃ្មុំ បានមកតាំងទីលំនៅក្នុងឃុំកំពង់ចាម ស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ កំពុងស្វែងការអន្តរាគមន៍ពីអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល និងអាជ្ញាធររដ្ឋាភិបាលឲ្យជួយដោះស្រាយរឿងមន្ត្រីបរិស្ថាន ៥នាក់ ប្រដាប់ដោយកាំភ្លើង និងកាំបិតបំផ្លាញផលដំណាំពួកគាត់។
តំណាងពលរដ្ឋ ៥គ្រួសារ រស់នៅភូមិយាវ ឃុំកំពង់ចាម ស្រុកសំបូរ លោក មាស ធឿន រៀបរាប់នៅថ្ងៃទី២៣ ខែមករា ថា មន្ត្រីបរិស្ថានមានគ្នា ៥នាក់ ប្រដាប់ដោយអាវុធ និងកាំបិត មកបំផ្លាញដំណាំពលរដ្ឋ ៥គ្រួសារ និងដុតផ្ទះពលរដ្ឋ ២ខ្នង កាលពីថ្ងៃទី១៦ និងថ្ងៃទី២០ ខែមករា ក្រោមហេតុផលពលរដ្ឋធ្វើកសិកម្មលើដីរបស់រដ្ឋបំពានច្បាប់។ លោកបន្ថែមថា គ្រួសារលោកមានដី ២ហិកតារ ដែលគ្រប់គ្រងតាំងពីឆ្នាំ២០១៤ និងបានដាំដំណាំនៅឆ្នាំ២០១៥។ លោកថា ផ្ទះដែលគេដុតគឺជាផ្ទះឈើប្រក់ស័ង្កសី មានបណ្ដោយ ៥ម៉ែត្រ ទទឹង ៤ម៉ែត្រ កម្ពស់ជាង ៤ម៉ែត្រ។
លោកត្អូញថា ការបំផ្លាញផលដំណាំ និងផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគាត់បង្កប៉ះពាល់ជីវភាពពួកគាត់ធ្ងន់ធ្ងរ៖ «ខ្ញុំកំពុងតែឆ្ងល់មិនដឹងថាច្បាប់របស់គេមកពីខាងណាទេ គេឲ្យដើរកាប់ដំណាំហ្នឹង។ បើនិយាយទៅដង្កូវមូលស្លឹក មិនឲ្យឡើងបានដល់ពេលគាត់ទៅកាប់។ លុយទិញម្ហូបស៊ីមិនហ៊ានទិញទេម្ហូប ទុកទិញថ្នាំបាញ់ស្មៅ។ ខ្ញុំតូចចិត្តមែនទែន»។
អាស៊ីសេរី មិនអាចទាក់ទងប្រធានមន្ទីរបរិស្ថាន ខេត្តក្រចេះ លោក ដួង ឆាយសាវុត ដើម្បីសុំការបំភ្លឺករណីនេះបានទេ នៅថ្ងៃទី២៣ ខែមករា។
ចំណែកមេឃុំកំពង់ចាម លោក ឈិត លាង ចាត់ទុកថា ពលរដ្ឋរស់នៅតំបន់នោះថា ភាគច្រើនជាពលរដ្ឋចំណាកស្រុក បានមកតាំងទីលំនៅជាបន្តបន្ទាប់ តាំងពីឆ្នាំ២០១៤ ចំនួន ១៧០គ្រួសារ។ លោកថា ពលរដ្ឋទាំងនោះមកកាប់រានដីព្រៃ និងតាំងទីលំនៅលើនៅតំបន់ព្រៃអភិរក្ស ដែលត្រូវបានការពារដោយអនុក្រឹត្យ ហើយលោកបានធ្វើរបាយការណ៍ករណីនេះទៅថ្នាក់លើរួចហើយ។ តែទោះជាយ៉ាងណា លោកក៏មិនគាំទ្ររាល់ការបំផ្លាញផលដំណាំ និងផ្ទះសម្បែងរបស់ពលរដ្ឋដែរ។
លោកចង់ឲ្យមានការដោះស្រាយបញ្ហានេះដោយសន្តិវិធី និងផ្អែកតាមផ្លូវច្បាប់ជាមូលដ្ឋាន។ លើសពីនេះ អាជ្ញាធរឃុំបានជូនដំណឹងទៅពលរដ្ឋទាំងនោះ ដោយហាមដាច់ខាតមិនឲ្យកាប់រានដីព្រៃនៅតំបន់នោះបន្តទៀត ហើយដីដែលពួកគេបានកាប់ទន្ទ្រាននោះ រង់ចាំក្រុមការងារថ្នាក់ស្រុកចុះពិនិត្យ និងដោះស្រាយ៖ «ខ្ញុំមិនបដិសេធដែលឲ្យគាត់រស់នៅ តែគាត់មករស់នៅលើដីរបស់រដ្ឋខុសច្បាប់ យើងមិនហ៊ានអះអាងថា ឲ្យគាត់នៅ ឬដេញគាត់យ៉ាងម៉េចទេ។ តែគ្រាន់តែណែនាំគាត់មិនឲ្យកាប់រើតទៅទៀត គាត់កាប់បានប៉ុន្មានធ្វើប៉ុណ្ណឹងសិនចុះ»។
ឃុំកំពង់ចាម ស្រុកសំបូរ ខេត្តក្រចេះ ឋិតនៅទិសខាងជើងឆៀងខាងកើតនៃទីរួមខេត្តក្រចេះ ឆ្ងាយពីទីរួមខេត្តប្រហែលជាង ៥០គីឡូម៉ែត្រ ដោយឆ្លងទន្លេមេគង្គ។ ពលរដ្ឋរស់នៅតំបន់នោះភាគច្រើនរស់ពឹងអាស្រ័យធនធានធម្មជាតិលក្ខណៈគ្រួសារ គឺដងជ័រទឹករកឃ្មុំ បោចវល្លិ និងផ្សំថ្នាំបូរាណលក់ជាដើម។
ប្រធានសហគមន៍ការពារព្រៃឡង់ ខេត្តក្រចេះ លោក ថៃ ប៊ុនលៀង បង្ហើបថា ពលរដ្ឋចំណាកស្រុកមកពីខេត្តកំពង់ចាម ត្បូងឃ្មុំ និងមួយចំនួនតូចមកពីខេត្តក្រចេះ បានមកដណ្ដើមដីគ្នាកាប់រានដីព្រៃធ្វើចម្ការអស់រាប់សិបហិកតារ ហើយមន្ត្រីបរិស្ថានក៏កំពុងរកវិធានការដោះស្រាយបញ្ហានេះ។ លោកបារម្ភថា វត្តមានពលរដ្ឋរស់នៅតំបន់នោះ បង្កហានិភ័យខ្ពស់ដល់ធនធានធម្មជាតិនៅតំបន់អភិរក្ស ខណៈពួកគេច្រើនលួចកាប់រានដីព្រៃឡង់ ទន្ទ្រានយកជាសម្បត្តិឯកជនបំពានច្បាប់ នៅគ្រាដែលអាជ្ញាធរ និងមន្ត្រីបរិស្ថានធ្វេសប្រហែស៖ «ខ្ញុំបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងដោយសារតែរីក ពុំមានការគ្រប់គ្រងច្បាស់លាស់ ពួកគាត់ចេះតែនាំគ្នាទន្ទ្រាន មុននិងក្រោយវានឹងបាត់បង់ព្រៃហ្នឹងតែម្ដង។ អ្នកការពារមានក្ដីកង្វល់យ៉ាងខ្លាំង តែអ្នកចង់បានដីគេសប្បាយចិត្តក្នុងការកាប់យក»។
មន្ត្រីស៊ើបអង្កេតជាន់ខ្ពស់ផ្នែកដីធ្លី និងធនធានធម្មជាតិ នៃសមាគមអាដហុក (ADHOC) លោក ប៉ែន ប៊ុណ្ណារ៍ ចាត់ទុកការបំផ្លាញផលដំណាំ និងដុតផ្ទះសម្បែងនេះ ជាករណីខុសច្បាប់។ លោកថា មន្ត្រីនគរបាលយុត្តិធម៌មានកាតព្វកិច្ចបញ្ជូនសំណុំរឿងទៅតំណាងអយ្យការអនុវត្តច្បាប់ ដោយមិនត្រូវបំផ្លាញដំណាំដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានោះទេ។
លោកប្រតិកម្មថា ពលរដ្ឋក្រីក្រនៅតែរងគ្រោះដោយសារតែខ្វះដីធ្លីធ្វើកសិកម្មដដែលៗ ហើយពួកគេត្រូវបង្ខំចិត្តប្រថុយប្រថានកាប់រានដីព្រៃល្មើសច្បាប់ ដោយសាររដ្ឋាភិបាលហាក់ខ្វះសមត្ថភាព ផ្ដល់ដីសម្បទានសង្គមកិច្ចដល់ពលរដ្ឋក្រីក្រ។ លោកសង្កត់ធ្ងន់ថា រដ្ឋាភិបាលត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះការផ្ដល់ដីសម្បទានសង្គមកិច្ចជូនពលរដ្ឋក្រីក្រ និងដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមពលរដ្ឋដោយយុត្តិធម៌៖ «ការអនុវត្តច្បាប់មានន័យថា ច្បាប់មួយស្តង់ដារពីរចំពោះមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ ចំពោះឧកញ៉ា ដែលមានឥទ្ធិពលការចូលកាន់កាប់ដីព្រៃតាំងពីឆ្នាំ២០០២ និងឆ្នាំ២០០៣ រហូតដល់សព្វថ្ងៃហ្នឹងអត់មានអាជ្ញាធរអត់មានសមត្ថកិច្ច អត់មានតុលាការណាមួយចាត់វិធានការទៅលើឧកញ៉ាទាំងអស់នោះទេ»។
ទីតាំងដីមានជម្លោះនោះឋិតនៅចំណុចស្ទឹងឆ្លាំង ខាងលិចភូមិយាវ ឆ្ងាយពីសាលាឃុំកំពង់ចាម ប្រហែល ១៥គីឡូម៉ែត្រ ហើយតំបន់នោះគឺជាគម្របព្រៃឡង់ ខេត្តក្រចេះ និងជាដែនជម្រកសត្វព្រៃ។ អ្នកភូមិថា ដីព្រៃដែលពួកគេកាប់ទន្ទ្រាននោះក្នុងមួយគ្រួសារមានចាប់ពី ២ហិកតារ ដល់ ៥ហិកតារ អស់ប្រហែលជាង ៥០០ហិកតារ ហើយមូលហេតុដែលអាជ្ញាធរមិនបានទៅទប់ស្កាត់អំឡុងពេលដែលពួកគេកាប់ទន្ទ្រានដំបូងដោយសារតែទីតាំងនោះនៅឆ្ងាយឋិតនៅឆ្ងាយពីភូមិ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។