សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចព្នង ខេត្តមណ្ឌលគិរី ទាមទារឲ្យក្រុមហ៊ុនសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច អិលខេអិល (LKL Construction) ដកគ្រឿងចក្រចេញពីតំបន់អភិរក្សភ្នំណាមលៀរ ដើម្បីសហគមន៍តាំងទីលំនៅបង្កើតជាភូមិថ្មី រួមទាំងអភិរក្សតំបន់នោះសម្រាប់វិស័យទេសចរណ៍។
ការទាមទារនេះ ធ្វើឡើងបន្ទាប់ពីប្រជាពលរដ្ឋភូមិប៊ូស្រា និងភូមិពូទឺត ជាង ១០០គ្រួសារ នាំគ្នាទៅសង់រោងស្នាក់នៅក្នុងដីសម្បទានចម្ងាយប្រមាណ ២០គីឡូម៉ែត្រពីភូមិចាស់ និងឋិតនៅប្រមាណ ២គីឡូម៉ែត្រពីប៉ុស្តិ៍ការពារព្រំដែនង៉ាន់ទទឹង ជាប់នឹងប្រទេសវៀតណាម ក្នុងគោលបំណងរៀបចំកន្លែងនោះជាភូមិថ្មី។
អ្នកតាំងទីលំនៅថ្មីមួយរូប គឺអ្នកស្រី កប់ លេត នៅថ្ងៃទី១៩ ខែវិច្ឆិកា រៀបរាប់ថា តំបន់នោះជាកន្លែងអ្នកភូមិធ្លាប់អភិរក្សមុនពេលរដ្ឋាភិបាលប្រគល់ដីទៅឲ្យក្រុមហ៊ុន។ ម្យ៉ាងវិញទៀត តំបន់នោះជាអតីតដីស្រែអ្នកភូមិធ្លាប់បានដាំដុះ និងជាតំបន់មានសក្ដានុពលផ្នែកទេសចរណ៍។ ហេតុនេះ អ្នកភូមិសម្រេចនាំគ្នាមករស់នៅជិតតំបន់នោះ ហើយធ្វើការអភិរក្សបន្តទៀត៖ «ចង់ឲ្យខាងរាជរដ្ឋាភិបាលធ្វើម៉េច ទុកដីហ្នឹងជាដីគ្រប់គ្រងរបស់ប្រជាពលរដ្ឋភ្នំណាមលៀរ តំបន់ទេសចរណ៍ ទាល់តែបានអ៊ីចឹង»។
ទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី កាលពីខែតុលា ឆ្នាំ២០១៤ បានដកហូតដីជិត ៦ពាន់ហិកតារក្នុងតំបន់អភិរក្សភ្នំណាមលៀរ ពីក្រុមហ៊ុនសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច អិលខេអិល ប្រគល់ឲ្យក្រសួងបរិស្ថាន គ្រប់គ្រង។ ក៏ប៉ុន្តែ រហូតបច្ចុប្បន្ន អ្នកភូមិឲ្យដឹងថា ក្រុមហ៊ុនមិនទាន់ដកគ្រឿងចក្រ និងរុះរើទីតាំងចេញពីដីសម្បទាននោះនៅឡើយ។
ទាក់ទិនការនាំគ្នាទៅតាំងទីលំនៅថ្មីនេះ ប្រធានភូមិពូទឺត លោក ស្រេង អៀច មានប្រសាសន៍បញ្ជាក់ថា អាជ្ញាធរមិនមានសិទ្ធិសម្រេចពីការតាំងទីលំនៅនោះទេ ក៏ប៉ុន្តែអ្នកភូមិពិតជានាំគ្នាធ្វើរោងស្នាក់នៅប្រមាណ ១ខែមុននេះ។ លោកបន្តថា អាជ្ញាធរស្រុកខេត្តបានដឹងពីការតាំងទីលំនៅថ្មីរបស់អ្នកភូមិ ក៏ប៉ុន្តែមិនទាន់ឃើញមានចំណាត់ការបែបណានៅឡើយ៖ «សំខាន់ថ្នាក់លើទេ បើថ្នាក់លើកាត់ឲ្យ បានៗ បើថាឲ្យអាជ្ញាធរភូមិឃុំកាត់ដីឲ្យ អាជ្ញាធរមិនមានសិទ្ធិកាត់ឲ្យទេ»។
ចំណែកប្រធានមន្ទីរបរិស្ថាន ខេត្តមណ្ឌលគិរី លោក ឈិត សុផល នៅថ្ងៃទី១៩ ខែវិច្ឆិកា បដិសេធមិនធ្វើអត្ថាធិប្បាយតបសំណួរវិទ្យុអាស៊ីសេរី ទាក់ទិនបញ្ហានេះទេ។
ទោះជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ នាយខុទ្ទកាល័យសាលាខេត្តមណ្ឌលគិរី លោក មឹង សុចន្ថា អះអាងថា រាជរដ្ឋាភិបាលបានសម្រេចដកហូតដីពីក្រុមហ៊ុន អិលខេអិល និងប្រគល់ឲ្យក្រសួងបរិស្ថាន អភិរក្ស។ ដូច្នេះ ការចូលទៅតាំងទីលំនៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋនៅតំបន់នោះ គឺជារឿងមិនត្រឹមត្រូវ។ លោកថា អ្នកភូមិត្រូវធ្វើលិខិតស្នើសុំមកអាជ្ញាធរខេត្ត ទាក់ទិនបំណងចង់បង្កើតភូមិថ្មីនេះ៖ «វាអត់ត្រូវ ឥឡូវយើងសុំឲ្យគាត់វិលមកកន្លែងដើមវិញ ឲ្យគាត់ធ្វើការស្នើសុំដីទៅតាមការជាក់ស្តែង យើងធ្វើការស្រង់បញ្ជីស្ថិតិត្រឹមត្រូវ អ្នកអត់ដឹងអ្នកអត់ អ្នកមានដឹងអ្នកមាន»។
យ៉ាងនេះក៏ដោយ មន្ត្រីឃ្លាំមើលសិទ្ធិមនុស្សសមាគមអាដហុក (adhoc) លោក សុក រដ្ឋា កត់សម្គាល់ថា ប្រជាពលរដ្ឋដែលទៅតាំងទីលំនៅ គឺជាក្រុមជនជាតិដើមធ្លាប់បានអភិរក្ស និងអាស្រ័យផលពីតំបន់ព្រៃភ្នំណាមលៀរ ជាពិសេសតំបន់នោះឋិតនៅជិតព្រំដែនកម្ពុជា និងវៀតណាម។ ហេតុនេះ រាជរដ្ឋាភិបាលគួរពិចារណា និងអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកភូមិបង្កើតភូមិថ្មីនៅតំបន់នោះជាការប្រសើរ៖ «ឆន្ទៈរួមមួយ ពួកគាត់ជាជនជាតិដើមភាគតិចទេ ចង់បង្កើតភូមិនៅតំបន់ហ្នឹងដើម្បីការពារព្រៃឈើព្រៃតំណម ទឹកជ្រោះផ្សេងៗហ្នឹង។ កាលណាមានប្រជាពលរដ្ឋនៅជាយព្រំដែនដែលជាប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ជាពិសេសជនជាតិដើមភាគតិចទៀត មិនមានប្រទេសជិតខាងអាចចូលមកយកទឹកដីបានទេ»។
កាលពីពាក់កណ្ដាលខែកញ្ញា ប្រជាពលរដ្ឋជនជាតិព្នង នៅភូមិប៊ូស្រា និងពូទឺត រួមជាមួយអ្នកភូមិនៅឃុំប៊ូស្រា ផ្សេងទៀត មានគ្នាជាង ៨០០នាក់ បានធ្វើបាតុកម្មពីរលើកនៅមុខសាលាឃុំ និងសាលាស្រុកពេជ្រាដា។ អ្នកភូមិប៊ូស្រា និងពូទឺត ទាមទារចូលទៅធ្វើស្រែនៅតំបន់ភ្នំណាមលៀរ វិញ បន្ទាប់ពីបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនបាញ់គំរាមអ្នកភូមិមិនឲ្យចូលទៅធ្វើស្រែនៅតំបន់នោះ ដោយសាររដ្ឋបានផ្តល់ដីនោះជាសម្បទានសេដ្ឋកិច្ច៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។