ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​នៅ​កំពង់ធំ​បារម្ភ​ខ្លាច​បាត់​បង់​ដី​ព្រៃ​ចម្ការ​វិល​ជុំ

0:00 / 0:00

ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាច្រើន​គ្រួសារ រួម​នឹង​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ជាង ១០០​គ្រួសារ នៅ​ស្រុក​សណ្ដាន់ ខេត្ត​កំពង់ធំ កំពុង​ព្រួយ​បារម្ភ​ជុំវិញ​ការ​បាត់​បង់​ដី​ព្រៃ​ចម្ការ​វិល​ជុំ​របស់​ខ្លួន ដោយសារ​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ជាច្រើន​នៅ​តំបន់​ដែល​ពួក​គាត់​រស់នៅ។

ក្តី​បារម្ភ​នេះ ត្រូវ​បាន​អាជ្ញាធរ​បញ្ជាក់​ថា ពលរដ្ឋ​ក៏​ធ្លាប់​បាន​ស្នើ​ឱ្យ​ទុក​ផ្ទៃ​ដី​សម្រាប់​ការ​រស់នៅ​របស់​ពួក​គាត់ ទៅ​អាជ្ញាធរ​ថ្នាក់​ជាតិ ប៉ុន្តែ​សំណើ​នោះ​មិន​ទាន់​មាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​នោះ​ទេ។

ការ​បារម្ភ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​រស់នៅ​ឃុំ​ង៉ន់ ស្រុក​សណ្ដាន់ ពិសេស​ប្រជា​សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច កើត​ឡើង​បន្ទាប់​ពី​ពួក​គាត់​បាន​ដឹង​ពី​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​ក្រុមហ៊ុន​មួយ​ចំនួន ដែល​បម្រុង​នឹង​វិនិយោគ​លើ​ដី​ដែល​ជនជាតិ​ដើម​ធ្លាប់​ធ្វើ​ចម្ការ​វិល​ជុំ​កន្លង​មក។

ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ ម្នាក់ រស់នៅ​ភូមិ​រវៀង ឃុំ​ង៉ន់ លោក មិង ខុម ឱ្យ​ដឹង​ថា ព្រៃ​ដែល​ពួក​គាត់​ធ្លាប់​តែ​ទទួល​អនុផល​ធម្មជាតិ​នោះ ឥឡូវ​ចាប់​ផ្តើម​អស់​បន្តិច​ម្តងៗ ដោយសារ​តែ​ការ​អភិវឌ្ឍ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​នៅ​ទីនោះ។ លោក​បន្ត​ថា ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​របស់​ពួក​គាត់ គឺ​ចាប់​ផ្តើម​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០១១ មក ពីព្រោះ​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ខ្លះ​បាន​ដំណើរ​ការ ដោយ​ឡែក​មាន​ក្រុមហ៊ុន​មួយ​ចំនួន​ទៀត គ្រោង​នឹង​ធ្វើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​លើ​ដី​ចម្ការ​វិល​ជុំ​របស់​ពួក​គាត់​បន្ត​ទៀត។

តំណាង​ពលរដ្ឋ​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ប្រចាំ​ខេត្ត​កំពង់ធំ និង​ជា​អ្នក​រស់នៅ​ភូមិ​រវៀង ដែរ​នោះ លោក គង់ ឈៀង ឱ្យ​ដឹង​ថា លោក​មិន​ដឹង​ប្រាកដ​ថា​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ប៉ុន្មាន​ទេ ដែល​បាន​វិនិយោគ​ដី​សម្បទាន​តំបន់​នោះ ប៉ុន្តែ​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ពីរ​បន្ថែម​ទៀត គ្រោង​នឹង​វិនិយោគ​ដី​តំបន់​នោះ គឺ​វា​ធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ការ​រស់នៅ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ជាង ១០០​គ្រួសារ និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ជាច្រើន​រយ​គ្រួសារ​ផ្សេង​ទៀត។ លោក​បន្ត​ថា ក្រុមហ៊ុន​ពីរ​ដែល​គ្រោង​នឹង​វិនិយោគ​រួម​មាន ក្រុមហ៊ុន ស៊ី.អេ.ឌី.អាយ (CADI) និង​ក្រុមហ៊ុន សល​សុភា ពាណិជ្ជ​គ្រូប ដែល​កន្លង​មក​តែង​តែ​ហាម​ឃាត់​ប្រជាពលរដ្ឋ មិន​ឱ្យ​ចូល​រុក​រក​អនុផល​ធម្មជាតិ​លើ​ដី​ដែល​ពួក​គាត់​ធ្លាប់​អាស្រ័យ​ផល​ពី​មុន​មក​នោះ៖ «បាទ! ហ្នឹង​ហើយ។ អ៊ីចឹង​បាន​ជា​ពួក​គាត់​សំណូមពរ​ឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ហ្នឹង បញ្ឈប់​នូវ​ការ​ឈូស​ឆាយ ឬ​ផ្អាក​នូវ​ការ​ឈូស​ឆាយ ដើម្បី​ទុក​ព្រៃ​នោះ​ឱ្យ​ពួក​គាត់​សម្រាប់​ប្រើប្រាស់ ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ។ ប្រសិន​បើ​ពួក​គាត់​អស់​ព្រៃ​ហ្នឹង ពួក​គាត់​គ្មាន​សង្ឃឹម​ក្នុង​ជីវិត​ទេ កំពុង​ជួប​ប្រទះ​នូវ​បញ្ហា​ហើយ»

លោក​បន្ថែម​ថា កាល​ពី​ពេល​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​ដាក់​តំបន់​នោះ​វិនិយោគ​ឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន គឺ​មិន​បាន​ពិគ្រោះ​យោបល់​ពី​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ឡើយ ជា​ហេតុ​ឱ្យ​ពួក​គាត់​អាច​ប្រឈម​នឹង​ការ​បាត់​បង់​ប្រពៃណី វប្បធម៌ និង​មុខ​របរ​មិន​ខាន។

ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​នេះ អភិបាល​ស្រុក​សណ្ដាន់ លោក អ៊ុន បុត្រ មាន​ប្រសាសន៍​ថា ក្រុមហ៊ុន​ដែល​ទទួល​សិទ្ធិ​វិនិយោគ​ដី​តំបន់​នោះ គឺ​មាន ៥​ក្រុមហ៊ុន រួម​មាន ក្រុមហ៊ុន សម្បត្តិ ប្រាទីនឹម ក្រុមហ៊ុន ប៉ាពីអាក្រូ ក្រុមហ៊ុន អាន​ម៉ារ៉ាឌី ក្រុមហ៊ុន ខាឌី ឬ ស៊ី.អេ.ឌី.អាយ និង​ក្រុមហ៊ុន សល​សុភា ពាណិជ្ជ​គ្រូប ជាដើម។ លោក​បន្ត​ថា ក្នុង​ចំណោម​ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​ប្រាំ​នោះ គឺ​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ខ្លះ​បាន​ដាំ​ដំណាំ​កៅស៊ូ​រួច​រាល់​ហើយ ហើយ​មាន​ខ្លះ​កំពុង​ដាំ​ដុះ និង​ខ្លះ​គ្រោង​ធ្វើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​បន្តបន្ទាប់។ លោក​បញ្ជាក់​ថា ការ​ផ្តល់​ដី​សម្បទាន​តំបន់​នោះ គឺ​មុន​អាណត្តិ​ដែល​លោក​ជា​អភិបាល​ស្រុក​ទៅ​ទៀត។ ក្រោយ​មក ធ្វើ​ឱ្យ​កើត​មាន​បញ្ហា​ជា​ហូរហែ​រវាង​ប្រជាពលរដ្ឋ និង​ក្រុមហ៊ុន ពីព្រោះ​ការ​វិនិយោគ​ដី​តំបន់​នោះ គឺ​វា​ស្ថិត​នៅ​ក្បែរ​ភូមិ​អ្នក​ស្រុក​ពេក ដែល​វា​ពិបាក​សម្រាប់​ពួក​គាត់​លែង​គោ​ក្របី និង​ម្យ៉ាង​ក៏​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​លើ​ដី​ចម្ការ​វិល​ជុំ​របស់​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​ទៀត​ផង។

លោក អ៊ុន បុត្រ៖ «កន្លែង​ហ្នឹង​យើង​បាន​ធ្វើ​វេទិកា​សាធារណៈ ហើយ​គាត់​បាន​លើក​ឡើង​ណា ហើយ​ឧត្តម​ប្រធាន​គណៈកម្មការ​ថ្នាក់​ជាតិ គាត់​បាន​ទទួល​យក​សំណូមពរ​ហ្នឹង និង​រាយការណ៍​ជូន​ថ្នាក់​លើ ប៉ុន្តែ​មិន​ដឹង​ថា​ដំណោះស្រាយ​មិន​ដឹង​លទ្ធផល​នៅ​ឡើយ​ទេ ព្រោះ​ថា សំណូមពរ​ប្រជាជន​ហ្នឹង​គាត់​ចង់​បាន​ព្រៃ​មក​វិញ​ខ្លះ។ ព្រៃ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​ផ្តល់​ឱ្យ​ក្រុមហ៊ុន​វិនិយោគ​ហើយ​ហ្នឹង​ហ្អា! គាត់​ចង់​សុំ​ព្រៃ​ហ្នឹង​មក​វិញ​ខ្លះ ដើម្បី​ទុក​សម្រាប់​ចម្ការ​វិល​ជុំ​សម្រាប់​ពួក​គាត់»

ដោយ​ឡែក​មន្ត្រី​អង្កេត​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) ប្រចាំ​ខេត្ត​កំពង់ធំ លោក ញ៉ែម សារ៉ាត មាន​ប្រសាសន៍​ថា គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​ក្រុមហ៊ុន​លើ​ដី​តំបន់​នោះ គឺ​វា​ពិត​ជា​បង្ក​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​កួយ និង​ជនជាតិ​ខ្មែរ​ចំនួន ៩​ភូមិ ដែល​ស្មើ​នឹង​ជាង ៥០០​គ្រួសារ។ លោក​បន្ត​ថា ត្បិត​តែ​ក្រុមហ៊ុន​ពីរ​ដែល​គ្រោង​នឹង​ដាក់​ដំណើរ​ការ មិន​ទាន់​ចាប់​ផ្តើម​ដំណើរ​ទាំង​ស្រុង​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែ​បើ​ដំណើរ​ការ​ទៅ ប្រពៃណី វប្បធម៌ មុខ​របរ​របស់​ពួក​គាត់ អាច​ប្រឈម​នឹង​ការ​បាត់​បង់​មិន​ខាន។

លោក​បន្ថែម​ថា ខាង​សមាគម​អាដហុក ក៏​បាន​ជួយ​រៀបចំ​ពាក្យ​បណ្ដឹង ដាក់​ទៅ​ថ្នាក់​ខេត្ត និង​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ ដើម្បី​ស្នើសុំ​ផ្ទៃ​ដី​ប្រមាណ ៥​ពាន់​ហិកតារ គ្រាន់​រក្សា​ទុក​ជា​ព្រៃ​សហគមន៍​សម្រាប់​ចម្ការ​វិល​ជុំ និង​សម្រាប់​កា​រស់នៅ​របស់​ពួក​គាត់ ប៉ុន្តែ​មិន​ទាន់​មាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​យ៉ាង​ណា​ឡើយ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។