សហគមន៍​រងគ្រោះ​ដីធ្លី​ស្នើ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បញ្ឈប់​គម្រោង​ផ្ដល់​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច

0:00 / 0:00

សហគមន៍​ដែល​បាត់បង់​ដីធ្លី​ដោយសារ​រដ្ឋាភិបាល​ផ្ដល់​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ក្នុង​ខេត្ត​ចំនួន ៣ គឺ​ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង ព្រះវិហារ និង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី បាន​នាំ​គ្នា​មក​ភ្នំពេញ ស្វែងរក​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ ស្ថានទូត និង​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល​ជាតិ​អន្តរជាតិ។

ក្រុម​អ្នក​ភូមិ​បាន​ចោទ​ប្រកាន់​ថា ក្រុមហ៊ុន​ដែល​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​អភិវឌ្ឍន៍​ពី​រដ្ឋាភិបាល​ទាំង​នោះ បាន​រំលោភ​សិទ្ធិ​ប្រជាពលរដ្ឋ គំរាមកំហែង និង​ប្រើ​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ​គាបសង្កត់​អ្នក​ភូមិ​មិន​ឲ្យ​តវ៉ា។

សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ ឃុំ​ប្រមេរ ខេត្ត​ព្រះវិហារ និង​សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​ព្នង នៃ​ភូមិ​ចក់ចារ ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី បាន​ទាមទារ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បញ្ឈប់​ជា​បន្ទាន់​នូវ​គម្រោង​ក្រុមហ៊ុន​ចំនួន ៣ ដែល​កំពុង​ទទួល​បាន​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​នៅ​តំបន់​ពួកគេ​រស់នៅ​និង​បង្កបង្កើន​ផល។

សហគមន៍​ភូមិ​ចក់ចារ ឃុំ​ស្រែ​ឈូក ស្រុក​កែវសីមា ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី លោក ប្រប់ ជីប ជា​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ថ្លែង​ថា ពលរដ្ឋ ២១១​គ្រួសារ បាន​រងគ្រោះ​បាត់បង់​ដីធ្លី​សរុប ១.៥០០​ហិកតារ​ជា​ដី​ចម្ការ​វិល​ជុំ ដី​កប់​ខ្មោច ព្រៃ​អារក្ស ដែល​ជា​ទំនៀមទម្លាប់​ប្រពៃណី ចាប់​តាំង​ពី​ក្រុមហ៊ុន​ប៊ិញភឿក១ ចូល​ទៅ​អភិវឌ្ឍន៍​តំបន់​ពួកគាត់៖ «សុំ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​មើល​ទុក្ខ​ព្រួយ​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ លុប​បំបាត់​ក្រុមហ៊ុន​ប៊ិញភឿក​១ នេះ​ចេញ»

ដូច​គ្នា​នឹង​ការ​ស្នើ​របស់​សហគមន៍​ភូមិ​ចក់ចារ​ដែរ សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច​កួយ មក​ពី​ឃុំ​ប្រមេរ ស្រុក​ត្បែងមានជ័យ ខេត្ត​ព្រះវិហារ អ្នកស្រី សុខ ធី ថ្លែង​ថា ពលរដ្ឋ ៣៦៧​គ្រួសារ កើត​ទុក្ខ​មិន​សុខ​ចិត្ត​ចំពោះ​ការ​បាត់បង់​ដី​បង្កបង្កើន​ផល និង​ដី​កេរ​ដូនតា​ដែល​ជា​ទី​ផ្ដល់​ជីវិត​សម្រាប់​ការ​រស់​នៅ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​របស់​ពួកគាត់​ប្រមាណ ១​ម៉ឺន​ហិកតារ ដោយសារ​ក្រុមហ៊ុន​ឡានហ្វេង និង​រ៉ូយហ្វេង ដែល​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​អភិវឌ្ឍន៍​តំបន់​នោះ។

អ្នកស្រី​បាន​ចោទ​ក្រុមហ៊ុន​នេះ​ថា ធ្វើការ​ខុស​ច្បាប់ រំលោភ​សិទ្ធិ​ពលរដ្ឋ​មុន​អភិវឌ្ឍន៍​ក្រុមហ៊ុន​នេះ​មិន​ដែល​សិក្សា​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​និង​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ពួកគេ​ទេ តែ​ក្រុមហ៊ុន​នេះ​បាន​ប្រើ​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​ដំណាំ​ចម្ការ​របស់​អ្នក​ភូមិ​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ និង​ដុត​ខ្ទម​របស់​ពួកគាត់​ដែល​មិន​អាច​ទប់ស្កាត់​បាន។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​អាជ្ញាធរ​មិន​អាច​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ជូន​ពួកគាត់​បាន​ឡើយ៖ «នាង​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ទទួល​យក​បាន​ទេ សូម​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​លុប​ចោល​ក្រុមហ៊ុន​នេះ។ រដ្ឋាភិបាល​បាន​ផ្ដល់​សិទ្ធិ​ឲ្យ​អភិវឌ្ឍន៍ ៩៩​ឆ្នាំ គឺ​យូរ​ណាស់»

ការ​ថ្លែង​របស់​សហគមន៍​នេះ នៅ​ក្នុង​សន្និសីទ​សារព័ត៌មាន​នៅ​ក្នុង​ការិយាល័យ​វេទិកា​អង្គការ​មិន​រដ្ឋាភិបាល​ស្ដី​ពី​កម្ពុជា (NGO FORUM) ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៨ មករា ឆ្នាំ​២០១៥។ បន្ទាប់​ពី​សន្និសីទកាសែត​នេះ អ្នក​ភូមិ​បាន​យក​ញត្តិ​ដាក់​ទៅ​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ក្រសួង និង​ស្ថានទូត សរុប ១៥ ស្នើ​ឲ្យ​អន្តរាគមន៍។

ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​ចម្រូងចម្រាស​ដីធ្លី​នេះ​ដែរ នៅ​ខាង​មុខ​រដ្ឋសភា​ពលរដ្ឋ​ដែល​មាន​វិវាទ​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន ខេ.ឌី.ស៊ី (KDC) មក​ពី​ឃុំ​តាជេស ស្រុក​កំពង់ត្រឡាច ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង ប្រមាណ ៥០​នាក់ បាន​ស្រែក​រក​យុត្តិធម៌​ពី​អ្នក​តំណាង​ទាំង​ពីរ​បក្ស បន្ទាប់​ពី​ពួក​គាត់​មិន​ឃើញ​មាន​ដំណោះ​ស្រាយ​ណា​មួយ​ពី​ខាង​គណៈកម្មការ​ទី​១​នៃ​រដ្ឋសភា អស់​ជា​ច្រើន​ខែ​មក​ហើយ។

អ្នក​តវ៉ា ៥០​នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ពលរដ្ឋ ៨៣​គ្រួសារ បាន​ធ្វើការ​ទាមទារ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន ខេ.ឌី.ស៊ី ដោះស្រាយ​ឲ្យ​ពួកគេ​ផ្សេងៗ​គ្នា។ ពលរដ្ឋ ១៦​គ្រួសារ​បាន​ទាមទារ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​នេះ​ផ្ដល់​សំណង​ដីធ្លី​និង​ផ្ទះ​សម្បែង​ត្រឡប់​មក​វិញ។ ពលរដ្ឋ ២៤​គ្រួសារ ដែល​ធ្លាប់​បាន​សំណង​ពី​ក្រុមហ៊ុន​ម្ដង​រួច​មក​ហើយ​បាន​ត្រឡប់​មក​តវ៉ា​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​សង​បន្ថែម​ដោយសារ​ពួកគេ​យល់​ថា​តិចតួច។ ចំណែក​ឯ​ពលរដ្ឋ ៤៣​គ្រួសារ​ទៀត​ក៏​ស្នើ​ក្រុមហ៊ុន​ផ្ដល់​សំណង​ឲ្យ​ពួកគេ​ដែរ ស្រប​ពេល​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​កំពុង​ស៊ើប​អង្កេត​លើ​ឯកសារ​ច្បាប់​មួយ​ចំនួន​បញ្ជាក់​ជា​ម្ចាស់​កម្មសិទ្ធិ​ដីធ្លី​នៅ​តំបន់​នោះ។

ឆ្លើយ​តប​បញ្ហា​នេះ ប្រធាន​គណៈកម្មការ​ទី​១​នៃ​រដ្ឋសភា លោក អ៊េង ឆៃអ៊ាង បាន​ចេញ​មក​ជួប​ពលរដ្ឋ​សន្យា​ថា នឹង​យក​សំណើ​របស់​ពួកគេ​ទៅ​ពិភាក្សា​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​ដើម្បី​ស្វែងរក​ដំណោះស្រាយ​រួម​មួយ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។