សមាគមធាងត្នោតបានផ្សព្វផ្សាយរបាយការណ៍អង្កេតស្រាវជ្រាវថ្មីមួយស្តីអំពី “ការជួលលំនៅឋាននៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ”។ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវនេះនឹងផ្តល់ការយល់ដឹងឲ្យកាន់តែច្បាស់មួយអំពីការរស់នៅរបស់ពលរដ្ឋក្រីក្រដែលកំពុងជួបប្រទះបញ្ហាអសុវត្ថិភាពនៃកម្មសិទ្ធិដីធ្លី បញ្ហាបរិស្ថាន និងបញ្ហាសុវត្ថិភាព។
ជាមួយនឹងកំណើនប្រជាពលរដ្ឋចំណាកស្រុកមកពីបណ្តាខេត្តនានា បានធ្វើឲ្យមានការប្រែប្រួលនៃភាពឥតការងារធ្វើ ហើយកត្តានេះបានជំរុញឲ្យពលរដ្ឋទាំងនោះត្រូវការជួលលំនៅឋានក្នុងតម្លៃថោក កន្លែងតូចចង្អៀត មានបន្ទប់តូចៗ ព្រមទាំងគ្មានកិច្ចសន្យាច្បាស់លាស់។ រហូតមកទល់ពេលនេះ កម្ពុជានៅមិនទាន់មានសារាចរ ឬសេចក្តីព្រាងច្បាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងគោលនយោបាយជាតិស្តីពីលំនៅឋាននោះទេ។
នាយកប្រតិបត្តិសមាគមធាងត្នោត លោក អ៊ី សារ៉ុម បានផ្តល់អនុសាសន៍ថា សមត្ថកិច្ចត្រូវតែមានចំណាត់ការច្បាស់លាស់ និងលក្ខខណ្ឌផ្លូវការមួយអំពីការជួលលំនៅឋានស្នាក់នៅរវាងម្ចាស់លំនៅឋាន និងអ្នកជួលដើម្បីការពារអ្នកជួលផ្ទះពីការបណ្តេញចេញពីលំនៅឋាន។
លោកបន្តថា រដ្ឋាភិបាលគួរដាក់បញ្ចូលបញ្ហាស្តីពីការជួលផ្ទះទៅក្នុងគោលនយោបាយស្តីពីលំនៅឋានរបស់រដ្ឋ៖ «ក្នុងរបាយការណ៍យើងមែនទែនទៅ យើងរកឃើញដល់ទៅ ៩៨% ឯណោះដែលប្រជាពលរដ្ឋលោកជួលហើយមិនត្រូវបានម្ចាស់ផ្ទះហ្នឹងទទួលយកឲ្យមានកិច្ចសន្យាជួលផ្ទះទេ គឺគាត់គ្រាន់តែអនុញ្ញាតឲ្យជួលដោយផ្ទាល់មាត់ ហើយក្រោយមកអ្វីៗមានការផ្តាស់ប្តូរ ហើយអ្នកជួលហ្នឹងជាទូទៅតែងទទួលរងពីការប្រមាថពីម្ចាស់ផ្ទះ ក៏ដូចជាតម្លៃទឹកភ្លើងហ្នឹងគឺគុណនឹងបី នឹងបួន ហើយដំឡើងថ្លៃស្រេចតែចិត្តបាទខណៈអ្នកជួលភាគច្រើនជាកម្មករ និងជាអ្នករកចំណូលតូចតាចប្រចាំថ្ងៃ។ ការជួលផ្ទះថ្លៃពេកហ្នឹងធ្វើឲ្យពួកគាត់ជួបការលំបាកជាខ្លាំង»។
ក្នុងការសិក្សានិងស្ទង់មតិលើ ១២៤លំនៅឋាន សមាគមធាងត្នោតរកឃើញថា តម្លៃក្នុងការជួលផ្ទះជាអតិបរមាចាប់ពី ៦០ដុល្លារក្នុង១ខែ ស្របពេលដែលអ្នកជួលប្រមាណ ៨៦ភាគរយ បានធ្វើចំណាកស្រុកមកពីបណ្តាខេត្តផ្សេងមកកាន់ទីក្រុងភ្នំពេញ។ ក្រុមប្រជាពលរដ្ឋទាំងនោះភាគច្រើនកំពុងប្រកបរបរជាអ្នកលក់ដូរតាមដងផ្លូវ កម្មករផ្នែកចំណីអាហារ អ្នកប្រមូលសំរាម និស្សិត និងជាកម្មករោងចក្រកាត់ដេរ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។