ពលរដ្ឋ​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់​បារម្ភ​ខ្លាច​អាជ្ញាធរ​ធ្វើ​ទុក្ខបុកម្នេញ​ទាក់ទង​ជម្លោះ​ដីធ្លី

0:00 / 0:00

មន្ត្រី​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ស្រុក​ក្រគរ ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ ព្រួយ​បារម្ភ​ខ្លាច​អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​ធ្វើ​ទុក្ខបុកម្នេញ ឬ​ចាប់​ពលរដ្ឋ​ដាក់​គុក ដោយសារ​រឿង​ដីធ្លី។ ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​នេះ ក្រោយ​ពេល​ដែល​អាជ្ញាធរ​ជួល​កម្មករ​ដឹក​បង្គោល​ថ្ម​ជាច្រើន​ដើម បម្រុង​បោះ​កំណត់​ទីតាំង​ដី​ព្រៃ​សហគមន៍​ដែល​អាច​ប៉ះពាល់​ដី​អ្នក​ភូមិ​ចំនួន ២១​គ្រួសារ។

ប្រជាពលរដ្ឋ​ពីរ​គ្រួសារ​ក្នុង​ចំណោម ២១​គ្រួសារ​ដែល​ជា​សាច់ញាតិ​នឹង​គ្នា នៅ​ភូមិ​សន្សក្ដាម នៃ​ឃុំ​ស្នាអន្សា ឲ្យ​ដឹង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​ធ្នូ ថា អាជ្ញាធរ និង​ជំនាញ​រដ្ឋបាល​ព្រៃ​ឈើ មាន​បំណង​រំលោភ​យក​ដី​ពួក​គាត់​ទំហំ ៣៣​ហិកតារ​នៅ​ចំណុច​អន្សក្ដាម ទៅ​ធ្វើ​ជា​ដី​ព្រៃ​សហគមន៍។ បច្ចុប្បន្ន ពលរដ្ឋ​មិន​ព្រម​ទទួល​យក​ការ​ដោះ​ដូរ​ដី​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​ទេ ហើយ​បន្ត​ព្រោះ​ស្រូវ និង​សណ្ដែក​នៅ​លើ​ដី​នោះ។

ប្រជាពលរដ្ឋ​ម្នាក់ លោក យូ ចាន់បូរ៉ា មាន​ប្រសាសន៍​ថា នៅ​រសៀល​ថ្ងៃ​ទី​២១ ខែ​ធ្នូ មាន​គោយន្ត​ពីរ​គ្រឿង​ដឹក​បង្គោល​ថ្ម​ចំនួន ២៦​ដើម ដោយ​លាប​ថ្នាំ​ពណ៌​ក្រហម​លាយ​ខៀវ ទៅ​ទម្លាក់​ចោល​នៅ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ១០០​ម៉ែត្រ​ពី​ផ្ទះ​គាត់ ដើម្បី​ត្រៀម​បោះ​រំលោភ​យក​ដី​អ្នក​ភូមិ។ លោក និង​អ្នក​ភូមិ​ផ្សេង​ទៀត បារម្ភ​អាជ្ញាធរ​រក​រឿង ឬ​ប្ដឹង​ទៅ​តុលាការ​ចាប់​ដាក់​គុក ខណៈ​អ្នក​ភូមិ​កំពុង​បង្កបង្កើនផល​នៅ​លើ​ដី​នោះ៖ «កន្លង​ផុត​មក ដូចជា​នៅ​ឃុំ​អន្លង់ត្នោត បាន​វាស់ និង​ចេញ​ប្លង់​ឲ្យ។ ដល់​ពេល​ប្រជាជន​ចូល​ទៅ​ឈូស​ឆាយ ស្រាប់​តែ​ក្រុមហ៊ុន​ដេញ​វិញ គេ​ទាញ​អា​ប្លង់​មាន​ច្បាប់​គេ​មក (ព្រំប្រទល់) ត្រឹម​បង្គោល​ថ្ម​គេ​ហ្នឹង។ ដល់​អ៊ីចឹង ប្រជាជន​យើង​ចំនួន ២១​គ្រួសារ​ដែល​ប៉ះពាល់​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​យក​ដោយសារ​អ៊ីចឹង»

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី មិន​អាច​ទាក់ទង​នាយ​ផ្នែក​រដ្ឋបាល​ព្រៃ​ឈើ​ស្រុក​ក្រគរ លោក ប៉ុល ចាន់ថា ដើម្បី​សុំ​ការ​អត្ថាធិប្បាយ​ជុំវិញ​បញ្ហា​នេះ​បាន​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​ធ្នូ។

ចំណែក​មេ​ឃុំ​ស្នាអន្សា លោក មោក កោ បញ្ជាក់​ថា បង្គោល​ដែល​បាន​ដឹក​ទៅ​នោះ គឺ​ជា​ជំនួយ​របស់​អង្គការ​អភិវឌ្ឍន៍​មិត្ត​ជនបទ សហការ​ជាមួយ​រដ្ឋបាល​ព្រៃ​ឈើ ដើម្បី​បោះ​កំណត់​ដី​សហគមន៍​ទំហំ ៣០១​ហិកតារ ដែល​មាន​ប្លង់​រឹង​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០១២។ លោក​បន្ថែម​ថា ការ​ពិត មាន​ពលរដ្ឋ​តែ ៦​គ្រួសារ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​មាន​ដី​ឋិត​នៅ​ក្នុង​សហគមន៍ ប៉ុន្តែ​បាន​បំបែក​ទៅ​ជា ២១​គ្រួសារ​ដើម្បី​តវ៉ា។ ទោះ​យ៉ាង​នេះ អាជ្ញាធរ​នៅ​តែ​មាន​មនោសញ្ចេតនា​ដោះ​ដូរ​ដី​ជូន​ពួក​គាត់​ក្នុង​ម្នាក់ៗ ១​ហិកតារ នៅ​លើ​ដី​ក្រុមហ៊ុន​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​រតនា​វិសាល កាត់​មួយ​ផ្នែក​មក​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ចាត់​ចែង​វិញ។ លោក​ថា បើ​ពលរដ្ឋ​នៅ​តែ​រឹង​រូស​ធ្វើ​ស្រែ​លើ​ដី​សហគមន៍ នឹង​មាន​ទោស៖ «អត់​ទេ (ដី​អត់​មាន​បញ្ហា) ក្រុមហ៊ុន​រតនា​វិសាល ប្រគល់​មក​អាជ្ញាធរ​ហើយ មាន​អភិបាល​ខេត្ត​អី​ស៊ីញេ​ទទួល​ស្គាល់​អស់​ហើយ។ យើង​ដោះស្រាយ​ឲ្យ​គាត់​ហើយ ហើយ​គាត់​នៅ​ចចេស​រឹង​រូស​ជា​រឿង​របស់​គាត់ ធ្វើ​មិន​ស្រប​ច្បាប់ គាត់​ទៅ​កាប់​ព្រៃ បើ​ច្បាប់​ព្រៃ​ឈើ​គាត់ (ក្រុម​ពលរដ្ឋ) ត្រូវ​មាន​ទោស​ទៀត​នេះ»

មន្ត្រី​សម្រប​សម្រួល​នៃ​សមាគម​អាដហុក (ADHOC) ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ លោក ភួង សុធា យល់​ថា ដើម្បី​កុំ​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​កាន់​តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ អាជ្ញាធរ​មិន​គប្បី​បោះ​បង្គោល​កំណត់​ផ្ទៃ​ដី​សហគមន៍​នា​ពេល​នេះ​ទេ គឺ​ត្រូវ​រង់ចាំ​ទាល់​តែ​មាន​សាលក្រម​ពី​ស្ថាប័ន​តុលាការ ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ភាព​ច្បាស់លាស់​ថា ដី​ដែល​កំពុង​មាន​បញ្ហា​នោះ​ត្រូវ​ប្រគល់​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​វិញ ឬ​ដាក់​ជា​ព្រៃ​សហគមន៍។ លោក​ថា តាម​ដែល​លោក​ដឹង គឺ​មាន​ពាក្យ​បណ្ដឹង​មួយ​ទាក់ទង​រឿង​ដីធ្លី​នេះ កំពុង​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​សាលា​ឧទ្ធរណ៍​នៅ​ឡើយ៖ «អ៊ីចឹង​គួរ​តែ​ងាក​មើល​នីតិវិធី​ដែល​មាន​ចែង​មក​វិញ បើ​ទៅ​ធ្វើ​ទទឹង​ទិស​អ៊ីចឹង មាន​ន័យ​ខ្លួន​ឯង​ក៏​ជា​អ្នក​រំលោភ​ច្បាប់​ដែរ»

ក្រុម​ពលរដ្ឋ និង​សង្គម​ស៊ីវិល​ដែល​បាន​តាម​ដាន​ករណី​នេះ ឲ្យ​ដឹង​ថា ទីតាំង​ដី​មាន​ជម្លោះ គឺ​ជា​ប្រភេទ​ដី​ភូមិ​ចាស់ មាន​វាល​ស្រែ និង​ដំណាំ​ហូប​ផ្លែ​ទៀត​ផង។ អ្នក​ភូមិ​អះអាង​ថា បាន​ចូល​ទៅ​កាន់​កាប់ និង​ព្រោះ​ស្រូវ ឬ​ដាំ​ដំណាំ​រួម​ផ្សំ​តាម​របៀប​វិល​ជុំ​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៨៣ គឺ​មុន​ពេល​ដែល​អាជ្ញាធរ​កំណត់​ដី​នេះ​ជា​ដី​ព្រៃ​សហគមន៍​ម្ល៉េះ។

កាល​ពី​ដើម​ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៥ តំណាង​ពលរដ្ឋ​ម្នាក់​ឈ្មោះ សោម សារាវុត ត្រូវ​បាន​តុលាការ​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់ កាត់​ទោស​ឲ្យ​ជាប់​គុក ៥​ឆ្នាំ ក្រោម​បទ​ចោទ​កាប់​រុក​រាន​ព្រៃ​បម្រុង​ទុក តាម​បណ្ដឹង​របស់​រដ្ឋបាល​ព្រៃ​ឈើ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។