ប្រជាពលរដ្ឋ និងក្រុមកម្មករនៅខេត្តរតនគិរី ប្រមាណ ១០០គ្រួសារ តវ៉ាសុំឲ្យរាជរដ្ឋាភិបាលផ្តល់កម្មសិទ្ធិលើដីដែលពួកគេកំពុងតាំងទីលំនៅក្នុងដីចម្ការកៅស៊ូដែលរដ្ឋវិនិយោគទៅឲ្យក្រុមហ៊ុនឯកជនចិន ឈ្មោះ ស្វីហ្វ រ៉ាប់ប័រ រតនគិរី ប្លិនថេសិន (Swift Rubber Rattanakiri Plantation)។
នេះគឺជាសំឡេងជជែកតវ៉ារបស់ប្រជាពលរដ្ឋជាង ១០០គ្រួសារ ដែលសម្រេចចិត្តមិនចុះកិច្ចសន្យារស់នៅបណ្ដោះអាសន្នលើដីចម្ការកៅស៊ូរដ្ឋនៅឃុំអូរជុំ ស្រុកអូរជុំ ខេត្តរតនគិរី៖ «ហើយបើចង់ដេញពួកខ្ញុំ ១២០គ្រួសារច្រើនណាស់ណា! រកកន្លែងនៅបើឲ្យខ្ញុំទៅនៅព្រៃខ្លាព្រៃដំរីអត់មានសាលារៀនអត់មានមន្ទីរពេទ្យ ក៏ខ្ញុំអត់ទៅ»។
ការសម្រេចចិត្តនេះ កើតមានឡើងនៅថ្ងៃអង្គារ ទី២៣ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១៣ នៅក្នុងជំនួបរវាងអាជ្ញាធរឃុំអូរជុំ និងប្រជាពលរដ្ឋនៅសាលាឃុំ ដើម្បីធ្វើលិខិតកិច្ចសន្យារស់នៅបណ្ដោះអាសន្នរបស់ប្រជាពលរដ្ឋលើដីរដ្ឋ ប៉ុន្តែប្រជាពលរដ្ឋមិនយល់ព្រម។
អ្នកតវ៉ាស្ទើរតែទាំងអស់គ្នា បានទទួលស្គាល់ថា ពួកគាត់មកតាំងទីលំនៅលើដីរដ្ឋខុសច្បាប់ ប៉ុន្តែពួកគាត់អះអាងថា ខ្លះមករស់នៅលើដីនេះមានប័ណ្ណស្នាក់នៅ សៀវភៅគ្រួសារ ទទួលស្គាល់ដោយអាជ្ញាធរដែនដី ហេតុនេះពួកគាត់ស្នើសុំឲ្យប្រមុខរាជរដ្ឋាភិបាលអនុគ្រោះ និងកាត់ដីនោះចេញពីដីចម្ការកៅស៊ូ ហើយផ្តល់កម្មសិទ្ធិជូនពលរដ្ឋបានរស់នៅចិញ្ចឹមក្រុមគ្រួសារដូចពលរដ្ឋខ្មែរដទៃទៀតដែរ៖ «ចង់បានតែក្បាលប្រាំដណ្ដប់ក្បាលដីហ្នឹងតែប៉ុណ្ណឹងទេ ឲ្យដីភូមិស្របច្បាប់ រឿងដីស្រែចម្ការចាំខ្ញុំគិតរកទៀត។ សុំទៅរដ្ឋឲ្យរដ្ឋជួយដោះស្រាយ»។
សេចក្តីរាយការណ៍របស់ក្រុមអ្នកតវ៉ា ឲ្យដឹងថា កាលពីថ្ងៃច័ន្ទ កន្លងទៅនេះ មន្ត្រីឃុំ និងបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុន បានព្រមានចាប់ខ្លួនប្រជាពលរដ្ឋណាដែលរឹងទទឹងនៅបន្តដាំដុះ និងសាងសង់ពង្រីកលំនៅឋានលើដីដែលពួកគាត់កំពុងរស់នៅ។ អ្នកភូមិចាត់ទុកថា នេះគឺជាការគំរាមកំហែង និងប្រមាថមកលើប្រជាពលរដ្ឋ។
អ្នកតវ៉ាមួយរូបទៀតមានប្រសាសន៍ថា ពួកគាត់មិនចាកចេញពីដី និងលំនៅឋានបច្ចុប្បន្ន បើទោះបីប្រឈមនឹងការព្រមានរបស់ក្រុមហ៊ុនយ៉ាងណាក្តី។ គាត់បន្តថា អ្នកភូមិមិនយល់ព្រមចុះកិច្ចសន្យាស្នាក់នៅលើដីបណ្ដោះអាសន្ន ហើយព្រមរុះរើលំនៅឋាននៅពេលក្រុមហ៊ុនត្រូវការដីនោះទេ៖ «ពីម្សិល គេនិយាយពីរឿងឲ្យខ្ញុំរើ គិតលើកខ្ញុំដាក់ឡានយកយាយហ្នឹងទៅសាលាឃុំឲ្យផ្ដិតមេដៃ ឲ្យគាត់ឈូសដំឡូង»។
ស្ថិតិរបស់អាជ្ញាធរឃុំអូរជុំ មុនឆ្នាំ២០១០ ប្រជាពលរដ្ឋ និងកម្មករមកតាំងទីលំនៅនៅតំបន់នោះមាន ៥១គ្រួសារ។ បច្ចុប្បន្ន តួលេខនេះកើនឡើងដល់ជាង ១០០គ្រួសារ។
ប្រធានក្រុមការងារដោះស្រាយបញ្ហាតាំងទីលំនៅរបស់ពលរដ្ឋនៃក្រុមហ៊ុនចម្ការកៅស៊ូស្វីហ្វ រ៉ាប់ប័រ លោក មាស សម័យ មានប្រសាសន៍បញ្ជាក់ថា ក្រុមហ៊ុនមិនទាន់មានគោលការណ៍បណ្ដេញប្រជាពលរដ្ឋចេញពីដីនោះទេ ក៏ប៉ុន្តែ ក្រុមហ៊ុនមានគោលការណ៍មិនឲ្យប្រជាពលរដ្ឋចូលមកតាំងទីលំនៅបន្ថែម ពង្រីកលំនៅឋានចាស់ ពង្រីកដីដាំដុះ ជាពិសេសហាមមិនឲ្យប្រជាពលរដ្ឋដាំដំឡូងមីក្នុងចម្ការកៅស៊ូ។ លោកបន្តថា ប្រជាពលរដ្ឋដែលបានតាំងទីលំនៅមានអាជ្ញាធរទទួលស្គាល់រួចហើយ អាចតាំងទីលំនៅបណ្ដោះអាសន្ន រង់ចាំការដោះស្រាយពីអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល។
អភិបាលស្រុកអូរជុំ លោក សាក់ សុន បានពន្យល់ក្រុមអ្នកតវ៉ាថា ដីនោះជាដីរដ្ឋ ហេតុនេះប្រសិនប្រជាពលរដ្ឋណាគ្មានដីរស់នៅពិតប្រាកដ សុំឲ្យបំពេញបែបបទសុំដីសម្បទានសង្គមកិច្ចតាមគោលនយោបាយដោះស្រាយដីធ្លីរបស់ជាតិ។ លោកបន្តថា ប្រសិនប្រជាពលរដ្ឋមិនយល់ព្រមចុះកិច្ចសន្យាស្នាក់នៅបណ្ដោះអាសន្នលើដីរដ្ឋ លោកនឹងរាយការណ៍ករណីនេះជូនអាជ្ញាធរថ្នាក់ខេត្ត៖ «ឲ្យគាត់រក្សាស្ថានភាពដដែលសិនទៅ ព្រោះកំពុងមានបញ្ហាអ៊ីចឹង សំណូមពរជាសិទ្ធិរបស់គាត់ ថ្នាក់លើជាអ្នកសម្រេច»។
មន្ត្រីឃ្លាំមើលសិទ្ធិមនុស្ស សមាគមអាដហុក (Adhoc) ការពារសិទ្ធិមនុស្ស ខេត្តរតនគិរី លោក ឆាយ ធី បានកត់សម្គាល់ថា គោលនយោបាយផ្តល់ដីសម្បទានសង្គមកិច្ច ជាពិសេសការផ្តល់ទីតាំងសមស្របសម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋតាំងលំនៅឋាន គឺជាកត្តាសំខាន់ដើម្បីលើកស្ទួយជីវភាពរស់នៅពលរដ្ឋ៖ «អាចរដ្ឋាភិបាលកាត់ផលប៉ះពាល់ ដូចគោលនយោបាយពលរដ្ឋរស់នៅលើដីរដ្ឋខុសច្បាប់ ហើយអាចធ្វើសម្បទានឲ្យគាត់នៅកន្លែងហ្នឹងតែម្តងកាន់តែប្រសើរ»។
តួលេខរបស់ក្រុមហ៊ុនស្វីហ្វ រ៉ាប់ប័រ មានប្រជាពលរដ្ឋ និងកម្មកររស់នៅលើដីចម្ការកៅស៊ូរដ្ឋខុសច្បាប់នៅខេត្តរតនគិរី ជាង ២០០គ្រួសារ នៅស្រុកអូរជុំ និងក្រុងបានលុង។ បច្ចុប្បន្ន នៅឃុំកាចាញ ក្រុមអាជ្ញាធរ និងក្រុមហ៊ុនអនុញ្ញាតឲ្យប្រជាពលរដ្ឋតាំងទីលំនៅបណ្តោះអាសន្នលើទំហំក្បាលដីដែលប្រជាពលរដ្ឋចូលកាន់កាប់ជាក់ស្តែង និងបណ្តោយក្បាលដី ៦០ម៉ែត្រ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។