ពលរដ្ឋ​មាន​ជម្លោះ​ដី​២១​គ្រួសារ​នៅ​ស្ទឹងត្រែង​អំពាវនាវ​ឲ្យ​​ពន្លឿន​ការ​ដោះស្រាយ

0:00 / 0:00

ពលរដ្ឋ​រស់​នៅ​សង្កាត់​សាមគ្គី ក្រុង​ស្ទឹងត្រែង ២១​គ្រួសារ មាន​ជម្លោះ​ដីធ្លី​ជាមួយ​យោធា​សាលា​ពលទាហាន​ទី​១ ចំណុះ​ឲ្យ​ភូមិភាគ​១ អំពាវនាវ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល និង​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ពន្លឿន​ការ​ដោះស្រាយ​ឲ្យ​បាន​ឆាប់។ ការ​អំពាវនាវ​នេះ​ធ្វើ​ឡើង​បន្ទាប់​ពី​ជម្លោះដីធ្លី​ដ៏​រ៉ាំរ៉ៃ​បាន​អូស​បន្លាយ​ជាង ១​ទសវត្សរ៍ បង្ក​ផល​លំបាក​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដល់​អ្នក​ភូមិ​មាន​ជម្លោះដីធ្លី​នេះ ខណៈ​ពួកគាត់​នៅ​រង់ចាំ​ដំណោះស្រាយ។

ពលរដ្ឋ ២១​គ្រួសារ រស់​នៅ​ភូមិ​ហាងខូសួន សង្កាត់​សាមគ្គី ក្រុង​ស្ទឹងត្រែង បារម្ភ​ពី​ជម្លោះ​ដីធ្លី​រវាង​ពលរដ្ឋ និង​សាលា​ពលទាហាន​ទី​១ ចំណុះ​ឲ្យ​ភូមិភាគ​១ បាន​អូស​បន្លាយ​ពេល ១៥​ឆ្នាំ​កន្លង​មក នៅ​មិន​ទាន់​ដោះស្រាយ​បញ្ចប់។ ការ​ពន្យារ​ពេល​ដោះស្រាយ​នេះ ជា​ឧបសគ្គ​ចម្បង​ដែល​រំខាន​ដល់​ការ​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​របស់​អ្នក​ភូមិ បន្ទាប់ពី​ពួកគាត់​មិន​អាច​អាស្រ័យ​ផល និង​សាងសង់​លំនៅឋាន​លើ​ដី​នោះ​បាន។

តំណាង​ពលរដ្ឋ​ជា​អតីត​យោធា លោក សុខ បូរី កត់សម្គាល់​ថា អ្នកភូមិ​បាន​គ្រប់គ្រង​ដី​នៅ​តំបន់​នោះ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៩ ហើយ​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៨១ ពលរដ្ឋ​បាន​ប្រគល់​ដី​ទាំង​នេះ​ឲ្យ​ទាហាន​ជនជាតិ​វៀតណាម ធ្វើ​បន្ទាយ​បណ្ដោះអាសន្ន រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៩៣។ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៣ ទាហាន​វៀតណាម បាន​ត្រឡប់​ទៅ​ប្រទេស​វិញ អ្នក​ភូមិ​ផ្ដើម​ត្រួសត្រាយ​ដី​ទី​នោះ​គ្រប់គ្រង ក៏​ផ្ដើម​កើត​មាន​ជម្លោះ​រ៉ាំរ៉ៃ​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​២០០៤ ទើប​អ្នក​ភូមិ​ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​ទៅ​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ និង​អង្គការ​សង្គម​ស៊ីវិល។

លោក​បន្ត​ទៀត​ថា ពលរដ្ឋ ២១​គ្រួសារ​មាន​ជម្លោះដីធ្លី​ជាមួយ​យោធា​ចំនួន​ជាង ២០​ហិកតារ ជា​ប្រភេទ​ដី​លំនៅឋាន និង​ដី​ប្រភេទ​កសិកម្ម​ផង។ លោក​បារម្ភ​ថា បច្ចុប្បន្ន​ផ្ទះ​របស់​លោក​កាន់តែ​ពុក​ផុយ​ខ្លាំង នឹង​គ្រោង​សាងសង់​ថ្មី តែ​យោធា​បាន​ហាម​មិន​ឲ្យ​សាងសង់​អ្វី​លើ​ដី​តំបន់​នោះ រង់ចាំ​ការ​ដោះស្រាយ៖ «ទាំង​គេ​ទាំង​ខ្ញុំ​រង់ចាំ​ខាង​ស្ថាប័ន​ក្រសួង​គេ​មក​វាស់​ហ្នឹង ចាំ​មើល​ថ្ងៃ​ណា​ធ្លាប់​ប្លង់​ឲ្យ​យើង​ពិតប្រាកដ​អ៊ីចឹង​ទៅ។ ដូច​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​អី​សសរ​ពុក​អស់​ហើយ ចង់​ធ្វើ​ថ្មី​ក៏​គេ​អត់​ឲ្យ​ធ្វើ​ដែរ»

អ្នក​ភូមិ​ម្នាក់​ទៀត លោកស្រី ឡាំ ហើង កត់សម្គាល់​ថា ដី​ដែល​លោកស្រី​បាន​ទិញ​ពី​អ្នក​ភូមិ​ផ្សេង​ទៀត​ក្បាល ២០​ម៉ែត្រ គុណ ១៣០​ម៉ែត្រ កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៤ មាន​អាជ្ញាធរ​ភូមិ និង​ឃុំ​ទ​ទូល​ស្គាល់ និង​ឋិត​នៅ​ក្រៅ​បរិវេណ​ដី​ដែល​មាន​ជម្លោះ​រវាង​ពលរដ្ឋ ២១​គ្រួសារ ជាមួយ​សាលា​ពលទាហាន​ទី​១។

លោកស្រី​អះអាង​ថា មេបញ្ជាការ​សាលា​ពលទាហាន​ទី​១ លោក ពៅ សំអាត ថា ហាមឃាត់​គ្រួសារ​លោកស្រី​មិន​ឲ្យ​ជីក​ស្រះ​លើ​ដី​របស់​គាត់​កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ ដោយ​សំអាង​ថា ជា​ដី​របស់​សាលា​ពលទាហាន​ទី​១ ចំណុះ​ឲ្យ​យោធភូមិភាគ​១៖ «គេ​រស់​នៅ ៣០​ឆ្នាំ​មក​ហើយ មីង​ទិញ​គេ​មាន​ក្រដាស​ភូមិ​ឃុំ​ស៊ីញ៉េ​ត្រឹមត្រូវ។ មីង​ទិញ​គេ​យក​ទឹក​ដាំ​បន្លែ​គ្រាន់​បាន​លុយ​ហ្នឹង ដោះស្រាយ​ជូន​អង្គការ​វិញ»

ឆ្លើយ​តប​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​នេះ មេបញ្ជាការ សាលា​ពលទាហាន​ទី​១ លោក ពៅ សំអាត បញ្ជាក់​យ៉ាង​ខ្លី​ថា ជម្លោះ​ដីធ្លី​នេះ​កើត​មាន​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​កន្លង​មក ហើយ​អ្នក​ភូមិ​បាន​តាំងទី​លំនៅ​លើ​ដី​របស់​យោធា៖ «ខ្ញុំ​អត់​ឆ្លើយ​ច្រើន​ទេ! ដី​នោះ​គឺ​ជា​ដី​របស់​សាលា​ពលទាហាន​ទី​១»

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) លោក ហូ សំអុល ដែល​បាន​ចុះ​អង្កេត​ករណី​នេះ​កត់សម្គាល់​ថា មាន​ពលរដ្ឋ​មួយ​ចំនួន​បាន​សង់​ផ្ទះ​លើ​ដី​មាន​ជម្លោះ​នេះ​បាន ហើយ​មាន​ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​សាងសង់​មិន​បាន។ បញ្ហា​នេះ​ហាក់​ដូចជា​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​មិន​តម្លាភាព។

លោក​មើល​ឃើញ​ថា អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​ថ្នាក់​ខែត្រ និង​ថ្នាក់​ជាតិ ហាក់​ដូចជា​មិន​អើពើ​ដោះស្រាយ​ជម្លោះ​ដីធ្លី​ជូន​អ្នក​ភូមិ​ឡើយ រហូត​ដល់​អូស​បន្លាយ​រយៈពេល ១៥​ឆ្នាំ។ លោក​ក៏​អំពាវនាវ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល និង​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ដោះស្រាយ​ជម្លោះ​ដីធ្លី​ជូន​ពលរដ្ឋ​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​ដោយ​យុត្តិធម៌៖ «ប្រសិនជា​ពន្យារ​ទៅ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ពួកគាត់។ យើង​ឃើញ​ហើយ គាត់​ដាំដុះ​បន្តិច​បន្តូច​ធ្វើស្រែ​ចម្ការ​នៅ​លើ​ដី​ហ្នឹង»

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៥ ខែ​ធ្នូ ប្រធាន​គណៈកម្មការ​ទី​១ នៃ​ព្រឹទ្ធសភា គឺ​គណៈកម្មការ​ទទួល​ពាក្យបណ្ដឹង​សិទ្ធិមនុស្ស លោក គង់ គាំ បាន​ចុះ​ជួប​ពលរដ្ឋ​មាន​បញ្ហា​ដីធ្លី​នៅ​ខែត្រ​ស្ទឹងត្រែង ជាង ១០​ករណី។ បន្ទាប់​ពី​ការ​ចុះ​ជួប​ពលរដ្ឋ លោក​ថ្លែង​បញ្ជាក់​ថា គណៈកម្មការ​ទី​១ នៃ​ព្រឹទ្ធសភា​នឹង​ប្រឹងប្រែង​រក​មធ្យោបាយ​ជំរុញ​ឲ្យ​គ្រប់​ភាគី​ពាក់ព័ន្ធ និង​រដ្ឋាភិបាល ពន្លឿន​ការ​ដោះស្រាយ​ជម្លោះ​ដីធ្លី​ឲ្យ​បាន​ឆាប់ និង​ដោយ​យុត្តិធម៌៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។