អ្នកអភិរក្សតំបន់រមណីយដ្ឋានទេសចរណ៍ទឹកជ្រោះកាទៀង ក្នុងខេត្តរតនគិរី នៅថ្ងៃពុធ ទី១៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១២ បានឲ្យដឹងថា គ្រឿងចក្រមួយគ្រឿងរបស់ម្ចាស់កសិដ្ឋានចំការកៅស៊ូនៅពីមុខតំបន់រមណីយដ្ឋាន បានឈូសឆាយពង្រីកព្រំដីចូលមកតំបន់រមណីយដ្ឋានបន្តទៀតហើយ។
ប្រធានរមណីយដ្ឋានទឹកជ្រោះកាទៀង គឺលោក សេង ពេជ្រ។ លោកបានបញ្ជាក់ថា សកម្មភាពឈូសឆាយពង្រីកព្រំដីចូលបរិវេណព្រៃឈើតំបន់ទេសចរណ៍បែបនេះ កើតមានរៀងរាល់ឆ្នាំដោយម្ចាស់កសិដ្ឋាននោះសំអាងថា គេឈូសឆាយព្រំដីចំការកៅស៊ូធ្វើផ្លូវការពារកុំឲ្យភ្លើងឆេះព្រៃឆ្លងចូលចំការកៅស៊ូបាន។ ក៏ប៉ុន្តែបញ្ហាគ្រាន់តែជាលេសនៃគំរោងការពង្រីកដីចំការកៅស៊ូរបស់ពួកគេតែប៉ុណ្ណោះ។
លោកបន្តថា ព្រៃធម្មជាតិក្នុងបរិវេណតំបន់ទេសចរណ៍ត្រូវគេរំលោភកាប់រាន ឬឈូសឆាយបន្តិចម្តងៗ រួមទាំងមានចលនាទិញលក់ដីព្រៃតំបន់ទេសចរណ៍នោះ ទើបបរិវេណព្រៃឈើនៅតំបន់រមណីយដ្ឋានត្រូវបាត់បង់កាន់តែច្រើនឡើង៖ «ព័ត៌មានផ្សេងៗថា អេកូទេសចរណ៍ជាតំបន់ព្រៃ ស្រាប់តែភ្ញៀវគេមកដល់អស់ព្រៃ គេស្ដីឲ្យយ៉ាងអាម៉ាស់បំផុត ដែលសមអេកូទេសចរណ៍ធម្មជាតិ»។
នៅព្រឹកថ្ងៃពុធ ទី១៥ កុម្ភៈ អ្នកយកព័ត៌មានវិទ្យុអាស៊ីសេរី បានទៅដល់ទីដែលមានសេចក្ដីរាយការណ៍ថាមានគ្រឿងចក្រឈូសឆាយចូលបរិវេណដីរមណីយដ្ឋាន ហើយបានសង្កេតឃើញគ្រឿងចក្រប្រភេទកង់ច្រវាក់មួយគ្រឿង កំពុងឈូសឆាយនៅចំណុចព្រៃតូចៗ ជាប់ព្រំដីចំការកៅស៊ូមួយ មានទីតាំងជាប់នឹងព្រៃឈើតំបន់រមណីយដ្ឋាននោះ ក៏ប៉ុន្តែគ្រឿងចក្រនោះមិនបានឈូសឆាយប៉ះពាល់ទៅលើព្រៃឈើធំៗនោះឡើយ។
វិទ្យុអាស៊ីសេរី មិនអាចទាក់ទងម្ចាស់កសិដ្ឋានចំការកៅស៊ូ គឺលោក ទឹម មុន្នីរត្ន រស់នៅក្រុងបានលុង ខេត្តរតនគិរី ដើម្បីអធិប្បាយពីបញ្ហានេះបានទេ។ ចំណែកអ្នកបញ្ជាគ្រឿងចក្រនោះបានបញ្ជាក់ថា គេឈូសឆាយដីធ្វើផ្លូវការពារភ្លើងឆេះដើមកៅស៊ូតែប៉ុណ្ណោះ។
ប្រធានមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តរតនគិរី លោក ង៉ែត វិទូ បានទទួលស្គាល់ថា ដីព្រៃតំបន់ទេសចរណ៍ពិតជាត្រូវគេទន្ទ្រានយកដោយសារតែមន្ត្រីមូលដ្ឋានជាអ្នកចុះហត្ថលេខាលើឯកសារទិញលក់ដីព្រៃ និងម្ចាស់កសិដ្ឋានពង្រីកដីចូលបរិវេណព្រៃតំបន់ទេសចរណ៍។
លោកបន្តថា បានធ្វើរបាយការណ៍សុំទៅអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធដកហូតដីដែលគេបំពាននោះមកវិញ ដើម្បីរក្សាទុកសំរាប់វិស័យទេសចរណ៍៖ «អស់ម្ភៃឡូត៍ហើយ ឥឡូវខ្ញុំណាត់ថ្ងៃស្រុកហើយ ដើម្បីចុះដកហូតពីព្រោះអត់មាននរណាមកស៊ីញ៉េលើគម្របទេសចរណ៍ហ្នឹងទុកព្រៃឈើដើម្បីទេសចរមកលេង ជិះដំរីលេង»។
នាយរងខណ្ឌព្រៃឈើខេត្តរតនគិរី លោក ផាន់ ភីន មានប្រសាសន៍បញ្ជាក់ថា ខណ្ឌព្រៃឈើ មានគំរោងដាំដើមឈើឡើងវិញលើដីជុំវិញតំបន់រមណីយដ្ឋានដែលគេបានកាប់រាន ដើម្បីបញ្ចប់បញ្ហាឈូសឆាយចូលព្រៃឈើបានតទៅទៀត។
លោកបន្តថា សហគមន៍អភិរក្សតំបន់រមណីយដ្ឋាន និងមន្ត្រីទេសចរណ៍ ត្រូវរៀបចំបោះបង្គោលកំណត់បរិវេណព្រៃតំបន់ទេសចរណ៍ ចៀសវាងសកម្មភាពបំពានតំបន់នោះបានតទៅទៀត៖ «កន្លែងហ្នឹងជាទីតាំងសហគមន៍ដែរ។ ខ្ញុំថា យើងទៅបោះបង្គោលទៅឆ្នាំក្រោយ ព្រោះយើងគម្រោងខាង រីខត គេជួយ ហើយបន្ទាប់មកទៀតដីល្បាស់ៗហ្នឹង អមតាមដើមកៅស៊ូហ្នឹង យើងនឹងរៀបចំដាំដើមឈើដើម្បីកុំឲ្យវាមានការភ័ន្តច្រឡំអ៊ីចឹងទៀត»។
តំបន់ទឹកជ្រោះកាទៀង ឋិតក្នុងឃុំល្បាំងពីរ ក្នុងស្រុកលំផាត់ កាលពីមុខឆ្នាំ២០០៥ តំបន់នោះមានព្រៃឈើហ៊ុមព័ទ្ធជ្រោះក្នុងបរិវេណដីជាង ២០ហិកតារ ដែលមន្ទីរទេសចរណ៍រក្សាព្រៃឈើនោះទុកជាសម្បត្តិធនធានធម្មជាតិ បំរើឲ្យវិស័យទេសចរណ៍ ក៏ប៉ុន្តែរហូតបច្ចុប្បន្នសេចក្ដីរាយការណ៍របស់ប្រធានរមណីយដ្ឋាននេះឲ្យដឹងថា ផ្ទៃដីព្រៃនៃតំបន់ទឹកជ្រោះនៅសល់ប្រមាណតែបីហិកតារទេ ក្រៅពីនោះដីព្រៃមួយចំណែកត្រូវគេកាប់រាន និងមួយចំណែកទៀតត្រូវគេបោះបង្គោលហ៊ុមព័ទ្ធយកដីដោយសំអាងថា ដីនោះពួកគេបានទិញមានឯកសារទិញលក់ដីចុះហត្ថលេខាដោយមន្ត្រីភូមិឃុំ បើទោះបីក្រុមសហគមន៍បានដាក់បំរាម ឬបោះបង្គោលបាញ់ថ្នាំពណ៌កំណត់បរិវេណដីតំបន់ទេសចរណ៍យ៉ាងណាក្តី៕
កំណត់ចំណាំ៖ ចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណាដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃតែប៉ុណ្ណោះ។
សង្គមស៊ីវិលទាមទារឲ្យរដ្ឋាភិបាលផ្ដន្ទាទោសអ្នកបាញ់ក្មេងស្រីនៅក្រចេះ
អ្នកភូមិ៤គ្រួសារចោទប្រធានសមាគមន៍អភិវឌ្ឍន៍យុទ្ធជនថាលួចលក់ដីពួកគាត់
អាជ្ញាធរត្រៀមកំលាំងរាប់រយនាក់បង្ក្រាបពលរដ្ឋទាមទារដីធ្លីនៅមណ្ឌលគិរី
អ្នកស្រុកនៅស្ទឹងហាវចាកចេញពីផ្ទះដោយសារជម្លោះដីធ្លី
កំលាំងសមត្ថកិច្ចព័ទ្ធផ្ទះឪពុកលោក ប៊ុន រដ្ឋា នៅកំពង់ចាម
ក្រុមសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចស្វែងរកដំណោះស្រាយលើទំនាស់ដីធ្លី
អ្នកស្រុកនៅស្ទឹងហាវចាកចេញពីផ្ទះដោយសារជម្លោះដីធ្លី
កិច្ចសម្ភាសន៍តំណាងសហគមន៍ ព្រៃឡង់
ព័ត៌មានថ្មីជុំវិញការបង្ក្រាបពលរដ្ឋនៅខេត្តក្រចេះ
សង្គមស៊ីវិលមានកង្វល់អំពីការបាញ់ប្រហារអ្នកតវ៉ារឿងដីធ្លី
មតិ
Click here to add your own comment