លោកស្រី ជា ខេង ជាភរិយារបស់លោក ស៊ុយ សែម រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងឧស្សាហកម្ម រ៉ែ និងថាមពល។
អ្នកភូមិឡពាងជិត ៥០នាក់ នាំគ្នាយកពាក្យបណ្ដឹងសុំមោឃភាពប្លង់កម្មសិទ្ធិដីរបស់ក្រុមហ៊ុន ខេ.ឌី.ស៊ី. តែតុលាការមិនព្រមទទួលយកពាក្យបណ្ដឹងរបស់ពួកគាត់។
លោក ផេង រ៉ុម ជាតំណាងអ្នកភូមិឡពាង ដែលបានយកបណ្ដឹងមកដាក់ជូនតុលាការ។ លោកបានឲ្យដឹងនៅព្រឹកថ្ងៃទី៣០ ខែមីនា ថា អ្នកភូមិដែលរងផលប៉ះពាល់ចំពោះការធ្វើប្លង់កម្មសិទ្ធិរបស់ក្រុមហ៊ុនបាននាំគ្នាធ្វើពាក្យបណ្ដឹងរួមគ្នាមួយមកដាក់ជូនតុលាការ ក្នុងបំណងសុំឲ្យមានការពិនិត្យឡើងវិញចំពោះប្លង់កម្មសិទ្ធិដែលក្រុមហ៊ុនបានអះអាងថា បានធ្វើត្រឹមត្រូវតាមផ្លូវច្បាប់ តែប្លង់នេះបានបំពានទៅលើចំណែកដីដែលអ្នកភូមិពុំដែលបានលក់ទៅឲ្យក្រុមហ៊ុននោះឡើយ។
លោកថា តុលាការបានបង្កការលំបាកដល់អ្នកភូមិដោយពុំព្រមទទួលយកពាក្យបណ្ដឹងរួមគ្នានេះ៖ «គេថា ទាល់តែយើងប្ដឹងជាលក្ខណៈគ្រួសារដូចពេលប្ដឹងទាមទារដីដែរ ពីព្រោះពេលយើងប្ដឹងបដិសេធប្លង់នេះវាតាមលេខប្លង់ ព្រោះក្រុមហ៊ុនគេបានទិញទាំងអស់ ១០៥ប័ណ្ណ។ គេថា ឲ្យធ្វើអ៊ីចឹងតែខ្ញុំជាប្រជាពលរដ្ឋមិនដឹងថា ត្រូវធ្វើម៉េចទើបត្រូវទេ...»។
វិទ្យុអាស៊ីសេរីមិនអាចទាក់ទងសុំការបំភ្លឺពីលោក ផាត់ ពៅសៀង មេធាវីរបស់ក្រុមហ៊ុន ខេ.ឌី.ស៊ី. បានទេនៅល្ងាចថ្ងៃទី៣០ ខែមីនា នេះ។ យ៉ាងនេះក្ដី នាយកក្រឡាបញ្ជីចៅក្រមខេត្តកំពង់ឆ្នាំង គឺលោក ឈួន ស៊ីវិន ពន្យល់ចំពោះបញ្ហានេះថា ពុំមែនតុលាការមិនទទួលពាក្យបណ្ដឹងរបស់ប្រជាពលរដ្ឋភូមិឡពាងនោះទេ តែតុលាការណែនាំឲ្យពួកគាត់ធ្វើពាក្យបណ្ដឹងឲ្យត្រឹមត្រូវតាមនីតិវិធីរួចយកមកដាក់ជាថ្មីម្ដងទៀត៖ «ខ្ញុំឲ្យបំបែកមកអ្នកណាប្ដឹងរឿងណាឲ្យមោឃភាពរឿងហ្នឹងទៅ តែប៉ុណ្ណឹងទេ។ បើពួកគាត់ជឿតាមខ្ញុំគួរតែគាត់ធ្វើតាមហ្នឹងទៅ ព្រោះខ្ញុំមិនមែនជាសមត្ថកិច្ចដោះស្រាយបញ្ហាទេគឺចៅក្រមទេដែលទទួលបន្ទុក ខ្ញុំធ្វើទៅតាមតែបែបផែនរដ្ឋបាលដែលទទួលរឿងចូលរួចចាត់ចែងទៅតាមបញ្ជារបស់ប្រធានតុលាការប៉ុណ្ណោះ...»។
លោក នី ចរិយា ជាប្រធានផ្នែកអង្កេតសមាគមអាដហុក ការពារសិទ្ធិមនុស្ស និងអភិវឌ្ឍន៍។ លោកមិនយល់ស្របចំពោះការពន្យល់របស់នាយកក្រឡាបញ្ជីចៅក្រមខេត្តកំពង់ឆ្នាំងទេ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា ការបដិសេធមិនទទួលពាក្យរបស់ប្រជាពលរដ្ឋគឺជាទង្វើខុសឆ្គងមួយរបស់តុលាការ៖ «ខ្ញុំគិតថា តុលាការខេត្តកំពង់ឆ្នាំង មាននីតិវិធីមួយខុសពីគេពីឯងត្រង់ថា តុលាការខេត្តផ្សេងទៀតគេអាចទទួលពាក្យបណ្ដឹងជារួមបាន ឯតុលាការខេត្តកំពង់ឆ្នាំងហ្នឹងមួយដែលមិនទទួលហើយ ជាពិសេសទៅទៀតនោះ ឲ្យតែរឿងនៅឡពាង គឺមិនទទួលតែម្ដង។ ខ្ញុំគិតថា តុលាការនេះអាចមានការរងសម្ពាធអីមួយចំពោះបញ្ហាហ្នឹង មិនមែនបញ្ហានីតិវិធីនោះទេ...»។
ជម្លោះដីធ្លីរវាងប្រជាពលរដ្ឋភូមិឡពាង ជាមួយក្រុមហ៊ុន ខេ.ឌី.ស៊ី. បានអូសបន្លាយអស់រយៈពេលជាង ១០ឆ្នាំមកហើយ។ ក្នុងជម្លោះនេះ អ្នកភូមិឡពាងជាច្រើននាក់ត្រូវបានក្រុមហ៊ុនប្ដឹងទៅតុលាការចាប់ដាក់ពន្ធនាគារ ឯអ្នកភូមិខ្លះទៀតបានរត់ចោលស្រុកដោយការភ័យខ្លាច តែអ្នកភូមិមួយចំនួនទៀតនៅតែក្រាញននៀលធ្វើការតវ៉ាមិនព្រមឈប់។
ជុំវិញការដាក់បណ្ដឹងសុំមោឃភាពប្លង់កម្មសិទ្ធិដីនៅភូមិឡពាងរបស់ក្រុមហ៊ុន ខេ.ឌី.ស៊ី. នេះ កាលពីថ្ងៃ២៤ កុម្ភៈ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងយុត្តិធម៌ លោក អង្គ វង្សវឌ្ឍានា បានចេញលិខិតលេខ ៣៤១ បង្គាប់ឲ្យតុលាការខេត្តកំពង់ឆ្នាំង លើកយកសំណុំរឿងក្លែងឯកសារលក់ទិញដីនៅភូមិឡពាង មកបើកសវនាការ បន្ទាប់ពីក្រសួងមហាផ្ទៃ បានរកឃើញថា ស្នាមមេដៃរបស់អ្នកភូមិឡពាងម្នាក់ ដែលក្រុមហ៊ុនបានចោទថា បានផ្ដិតមេដៃលក់ដីឲ្យក្រុមហ៊ុននោះជាស្នាមមេដៃក្លែងបន្លំ។ តែរហូតមកដល់ថ្ងៃនេះតុលាការខេត្តនៅតែពុំព្រមបើកសវនាការដដែល។
ប្រជាពលរដ្ឋភូមិឡពាងជាង ៥០គ្រួសារ បានបដិសេធថា គាត់ពុំបានផ្ដិតមេដៃលក់ដីឲ្យក្រុមហ៊ុន ខេ.ឌី.ស៊ី. ទេ តែក្រុមហ៊ុនបានអះអាងថា អ្នកភូមិបានផ្ដិតមេដៃលក់ដីឲ្យក្រុមហ៊ុន៕
កំណត់ចំណាំ៖ ចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណាដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃតែប៉ុណ្ណោះ។
