បក្ស​ប្រឆាំង​និង​សង្គម​ស៊ីវិល​ទទូច​ឲ្យ​ផ្ដន្ទាទោស​ជន​ដៃ​ដល់​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​ថ្ងៃ​៥-៦​កក្កដា

0:00 / 0:00

ថ្ងៃ​ទី​៥ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧ ថ្ងៃ​ទី​៥ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០១៥ គឺ​ជា​ខួប ១៨​ឆ្នាំ​នៃ​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ​បង្ហូរ​ឈាម​គ្នា​រវាង​កងទ័ព​ដែល​ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​នឹង​សម្ដេច​ក្រុម​ព្រះ​នរោត្តម រណឫទ្ធិ អតីត​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ទី​១ និង​កងទ័ព​របស់ លោក ហ៊ុន សែន ដែល​ជា​អតីត​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ទី​២ នៅ​ពេល​នោះ។

ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ​នោះ កង​កម្លាំង​របស់ លោក ហ៊ុន សែន ត្រូវ​បាន​គេ​មើល​ឃើញ​ថា បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ធ្ងន់ធ្ងរ​ជាច្រើន ប៉ុន្តែ​រហូត​មក​ទល់​ពេល​នេះ គ្មាន​ជន​ដៃ​ដល់​ណា​ម្នាក់​ត្រូវ​បាន​គេ​នាំ​ខ្លួន​មក​ផ្ដន្ទាទោស​នៅ​ឡើយ។

ស្រប​ពេល​ដែល​ជន​ដៃ​ដល់​នៃ​ការ​សម្លាប់ និង​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៅ​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ​បង្ហូរ​ឈាម​ឆ្នាំ​១៩៩៧ មិន​ទាន់​ត្រូវ​បាន​គេ​វែក​មុខ​នៅ​ឡើយ​នោះ មន្ត្រី​គណបក្ស​ប្រឆាំង និង​មន្ត្រី​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស នៅ​តែ​បន្ត​ទទូច​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​នាំ​ខ្លួន​ជន​ដៃ​ដល់​មក​ផ្ដន្ទាទោស​តាម​ច្បាប់។

ព្រឹត្តិការណ៍​ផ្ទុះ​អាវុធ​រយៈពេល ២​ថ្ងៃ គឺ​ថ្ងៃ​ទី​៥-៦ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧ បាន​បណ្ដាល​ឲ្យ​មនុស្ស​យ៉ាង​ហោច​ណាស់ ៤០​នាក់​បាត់​បង់​ជីវិត។ ក្រៅ​ពី​នោះ មនុស្ស​ប្រមាណ ៦០​នាក់​ផ្សេង​ទៀត ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​សម្លាប់​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ​ជា​បន្តបន្ទាប់ នៅ​ក្រោយ​ព្រឹត្តិការណ៍​បង្ហូរ​ឈាម ក្នុង​នោះ​ក៏​រួម​មាន​អតីត​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​របស់​គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច ដូចជា លោក ហូ សុខ លោក ចៅ សម្បត្តិ និង​លោក ក្រួច យឿម ជាដើម។

ទាក់ទង​នឹង​ព្រឹត្តិការណ៍​បង្ហូរ​ឈាម​នេះ តំណាង​រាស្ត្រ និង​ជា​អ្នក​នាំ​ពាក្យ​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ លោក យ៉ែម បុញ្ញឫទ្ធិ។ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៤ ខែ​កក្កដា ថា គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ នៅ​តែ​ទាមទារ​ឲ្យ​បញ្ចប់​នូវ​វប្បធម៌​និទ្ទណ្ឌភាព ឬ​ភាព​គ្មាន​ទោសពៃរ៍​ចំពោះ​ជន​ឧក្រិដ្ឋ​ដែល​បាន​សម្លាប់ និង​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​នៅ​ពេល​នោះ។ លោក យ៉ែម បុញ្ញឫទ្ធិ ថ្លែង​បន្ត​ថា គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ក៏​នៅ​តែ​ទទូច​ឲ្យ​មាន​ការ​ស៊ើប​អង្កេត​ច្បាស់លាស់ ដើម្បី​នាំ​យក​ជន​ដៃ​ដល់​មក​ផ្ដន្ទាទោស ដើម្បី​ពង្រឹង​ការ​គោរព​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ពិត​ប្រាកដ​នៅ​កម្ពុជា។

អ្នក​នាំ​ពាក្យ​បក្ស​ប្រឆាំង​រូប​នេះ កត់​សម្គាល់​ដែរ​ថា ចាប់​តាំង​ពី​កម្ពុជា មាន​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ​ឆ្នាំ​១៩៩៧ នោះ​មក វិបត្តិ​នយោបាយ​ក្រោយ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ចេះ​តែ​កើត​មាន​ជា​បន្តបន្ទាប់ ហើយ​របត់​នយោបាយ​ទាំងមូល​ក៏​មាន​ការ​ប្រែប្រួល​ធ្ងន់ធ្ងរ​ផង​ដែរ៖ «យើង​សង្កេត​ឃើញ​ថា ក្រោយ​ឆ្នាំ​១៩៩៧ មក មាន​បញ្ហា​ជាច្រើន​ដែល​កើត​ឡើង ទី​១ គណបក្ស​ដែល​បែក​ចេញ​ពី​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច មាន​បួន​ប្រាំ​គណបក្ស ការ​បាត់​បង់​សំឡេង​របស់​គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច។ លើស​ពី​នេះ​ទៅ​ទៀត​ដែល​យើង​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា ការ​ធ្វើ​វិសោធនកម្ម​ច្បាប់ និង គ.ជ.ប ទាំង​ប៉ុន្មាន និង​ថ្ងៃ​ខែ​បោះ​ឆ្នោត ហើយ​ការ​ប្រែប្រួល​នៃ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​នោះ វា​មាន​លក្ខណៈ​មួយ​ដែល​យើង​តែងតែ​បញ្ហា​ជានិច្ច ដែល​យើង​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ថា មិន​មាន​លក្ខណៈ​មួយ​ត្រឹមត្រូវ និង​យុត្តិធម៌»

គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ប្រកាស​ថា ពួក​គេ​នឹង​រៀបចំ​ពិធី​បង្សុកូល​គោរព​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​ដល់​អ្នក​ដែល​បាន​បាត់​បង់​ជីវិត​ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​៥ ខែ​កក្កដា នា​ទីស្នាក់ការ​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ក្នុង​សង្កាត់​ចាក់អង្រែលើ ខណ្ឌ​មានជ័យ។

លោក យ៉ែម បុញ្ញឫទ្ធិ ដែល​ចាត់​ទុក​ថ្ងៃ​រដ្ឋ​ប្រហារ ៥-៦ កក្កដា ថា​ជា​ព្រឹត្តិការណ៍​មួយ​ដ៏​ជូរ​ចត់​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​កម្ពុជា នោះ មាន​ប្រសាសន៍​ថា គោល​បំណង​នៃ​ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​នោះ គឺ​ដើម្បី​រំឭក​ពី​ភាព​ខ្លោចផ្សា​នៃ​ការ​រំលោភ​បំពាន​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៅ​ពេល​នោះ។

ចំណែក​គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច ដែល​អតីត​ប្រធាន​របស់​ខ្លួន គឺ​សម្ដេច​ក្រុម​ព្រះ​នរោត្តម រណឫទ្ធិ ត្រូវ​បាន លោក ហ៊ុន សែន ធ្វើ​រដ្ឋ​ប្រហារ​ទម្លាក់​ពី​អំណាច​នោះ មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​គណបក្ស​នេះ​នៅ​មិន​ទាន់​ដឹង​ថា តើ​គណបក្ស​រាជា​និយម​មួយ​នេះ នឹង​ធ្វើ​ពិធី​រំឭក​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ ឬ​ក៏​យ៉ាង​ណា​នោះ​ទេ?

មន្ត្រី​នៅ​ជាប់​សម្ដេច​ក្រុម​ព្រះ​នរោត្តម រណឫទ្ធិ គឺ​លោក ទុំ សម្បុរ មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៤ កក្កដា ថា លោក​មិន​ទាន់​ដឹង​ថា​យ៉ាង​ម៉េច​នោះ​ទេ ព្រោះ​មួយ​រយៈ​នេះ លោក​ជាប់​រវល់​ចុះ​មូលដ្ឋាន​ច្រើន។

រីឯ​ជំនួយការ​ផ្ទាល់​របស់​សម្ដេច​ក្រុម​ព្រះ​នរោត្តម រណឫទ្ធិ លោក ញ៉េប ប៊ុនជីន វិញ ឲ្យ​ដឹង​ថា លោក​ក៏​មិន​បាន​ដឹង​ពី​រឿង​នេះ​នៅ​ឡើយ ដោយសារ​លោក​មិន​សូវ​ស្រួល​ខ្លួន ហើយ​មិន​បាន​ទៅ​ធ្វើ​ការ​រយៈពេល​ពីរ​បី​ថ្ងៃ​មក​ហើយ។

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី មិន​អាច​ទាក់ទង​អនុប្រធាន​ទី​២ គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច លោក ញឹក ប៊ុនឆៃ បាន​ទេ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៤ ខែ​កក្កដា។

យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ គេ​នៅ​ចាំ​បាន​ថា ភ្លាមៗ​ក្រោយ​ព្រឹត្តិការណ៍​បង្ហូរ​ឈាម​ឆ្នាំ​១៩៩៧ ប្រធាន​គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច សម្ដេច​ក្រុម​ព្រះ​នរោត្តម រណឫទ្ធិ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា ព្រះអង្គ​ត្រូវ​បាន​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ធ្វើ​រដ្ឋ​ប្រហារ​ទម្លាក់​ពី​អំណាច ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​ថ្កោលទោស​ចំពោះ​រដ្ឋ​ប្រហារ​នោះ។

យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ គេ​នៅ​ចាំ​បាន​ថា ភ្លាមៗ​ក្រោយ​ព្រឹត្តិការណ៍​បង្ហូរ​ឈាម​ឆ្នាំ​១៩៩៧ ប្រធាន​គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច សម្ដេច​ក្រុម​ព្រះ​នរោត្តម រណឫទ្ធិ ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ថា ព្រះអង្គ​ត្រូវ​បាន​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ធ្វើ​រដ្ឋ​ប្រហារ​ទម្លាក់​ពី​អំណាច ហើយ​ព្រះអង្គ​ក៏​បាន​ថ្កោលទោស​ចំពោះ​រដ្ឋ​ប្រហារ​នោះ។ ចំណែក​អតីត​អ្នក​រាយការណ៍​ពិសេស​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ទទួល​បន្ទុក​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ប្រចាំ​កម្ពុជា ពេល​នោះ គឺ​លោក ថូម៉ាស ហាម៉ាប៊ើក (Thomas Hammarberg) ក៏​បាន​ចាត់​ទុក​ព្រឹត្តិការណ៍​ផ្ទុះ​អាវុធ​នោះ ថា​ជា​រដ្ឋ​ប្រហារ​ផង​ដែរ។

រីឯ​អង្គការ​ឃ្លាំ​មើល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អន្តរជាតិ យូមែន រ៉ៃត៍ វ៉ច្ឆ (Human Rights Watch) លោក ប៊្រែដ អាដាម (Brad Adams) វិញ បាន​ថ្លែង​ថា រដ្ឋ​ប្រហារ​នៅ​ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧ មិន​មែន​ជា​រដ្ឋ​ប្រហារ​របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ជាមួយ​គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច នោះ​ទេ តែ​វា​ជា​រដ្ឋ​ប្រហារ​បង្កើត​ឡើង​ដោយ លោក ហ៊ុន សែន និង​បក្ខពួក​ជិតស្និទ្ធ​របស់​លោក ដូចជា លោក គន់ គីម លោក ម៉ុល រឿប លោក សៅ សុខា លោក ហុក ឡង់ឌី លោក កែវ ពង្ស និង​លោក ចាប ភក្តី ជាដើម ជាមួយ​គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច។

លោក ប៊្រែដ អាដាម ឲ្យ​ដឹង​ថា ចំពោះ​មន្ត្រី​ជាន់​ខ្ពស់​របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ផ្សេង​ទៀត ដូចជា លោក ជា ស៊ីម លោក ស ខេង លោក ទៀ បាញ់ និង​លោក កែ គឹមយ៉ាន វិញ មិន​បាន​គាំទ្រ​ចំពោះ​រដ្ឋ​ប្រហារ​របស់ លោក ហ៊ុន សែន នៅ​ពេល​នោះ​ទេ។

លោក ប៊្រែដ អាដាម អះអាង​ដែរ​ថា ការ​សម្លាប់ ការ​ធ្វើ​ទារុណកម្ម និង​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ក្រោយ​ថ្ងៃ​រដ្ឋ​ប្រហារ​បាន​កើត​ឡើង​ជាច្រើន ជាពិសេស​គឺ​នៅ​ទីបញ្ជាការ​កង​ពល​តូច​ទ័ព​ពិសេស​ឆត្រ​យោង​៩១១ ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ ដែល​មាន លោក ចាប ភក្តី ជា​មេ​បញ្ជាការ។ លោក ប៊្រែដ អាដាម ថា នៅ​ទីនោះ អ្នក​ចាប់​ខ្លួន​ត្រូវ​បាន​កូន​ចៅ​របស់ លោក ចាប ភក្តី ធ្វើ​ទារុណកម្ម​ដោយ​វាយ​នឹង​ខ្សែ​ក្រវាត់ ដោយ​ជើង​តុ ដោយ​ក្ដារ​បន្ទះ ទាត់​នឹង​ស្បែក​ជើង​ទាហាន អុក​នឹង​ជង្គង់ ដាល់​ចូល​ផ្ទៃ​មុខ ឬ​គំរាម​សម្លាប់​ដោយ​ភ្ជង់​កាំភ្លើង​លើ​ក្បាល ហើយ​គំរាម​បាញ់​បំបែក​ក្បាល ជាដើម។

លោក ប៊្រែដ អាដាម បញ្ជាក់​ថា សកម្មភាព​ទាំងអស់​នេះ​គួរ​ត្រូវ​បាន​គេ​បើក​ការ​ស៊ើប​អង្កេត ដើម្បី​នាំ​យក​ជន​ប្រព្រឹត្តិ​អំពើ​ឃោរឃៅ​មក​ផ្ដន្ទាទោស។

យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ​ចុះ រហូត​មក​ទល់​ពេល​នេះ រដ្ឋាភិបាល លោក ហ៊ុន សែន មិន​ដែល​ទទួល​ស្គាល់​ថា ពួក​គេ​ជា​អ្នក​ធ្វើ​រដ្ឋ​ប្រហារ​នោះ​ទេ ហើយ​ថា គឺ​ខាង​ភាគី​សម្ដេច​ក្រុម​ព្រះ​ទៅ​វិញ​ទេ​ដែល​ជា​អ្នក​បង្ក​ឲ្យ​មាន​អសន្តិសុខ​ក្នុង​សង្គម។

ទាហាន​រដ្ឋាភិបាល​ដើរ​ខាង​មុខ​រថក្រោះ​ឆេះ នៅ​លើ​ដង​ផ្លូវ​មួយ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ កាល​ពី​ថ្ងៃ​៧ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧។
ទាហាន​រដ្ឋាភិបាល​ដើរ​ខាង​មុខ​រថក្រោះ​ឆេះ នៅ​លើ​ដង​ផ្លូវ​មួយ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ កាល​ពី​ថ្ងៃ​៧ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧។ (AFP File Photo)

អ្នក​នាំ​ពាក្យ​អង្គភាព​ព័ត៌មាន និង​ប្រតិកម្ម​រហ័ស នៃ​ទីស្ដីការ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី លោក ទិត្យ សុធា អះអាង​ថា ព្រឹត្តិការណ៍​ថ្ងៃ​ទី​៥-៦ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧ គឺ​ជា​ការ​ប៉ុនប៉ង​របស់​គណបក្ស​ហ៊្វុនស៊ិនប៉ិច ដើម្បី​ធ្វើ​រដ្ឋ​ប្រហារ​ផ្ដួល​រំលំ​រដ្ឋាភិបាល​ស្រប​ច្បាប់ តាម​រយៈ​ការ​នាំ​ចូល​នូវ​អាវុធ​យុទ្ធភណ្ឌ​ខុស​ច្បាប់។ លោក​ថា អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង គឺ​ជា​វិធានការ​របស់​រដ្ឋាភិបាល ដើម្បី​ទប់ស្កាត់​សកម្មភាព​បង្ក​ចលាចល​ក្នុង​សង្គម។ លោក ទិត្យ សុធា មាន​ប្រសាសន៍​ថា ព្រឹត្តិការណ៍​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​បែប​នេះ គួរ​ត្រូវ​បាន​គេ​ចង​ចាំ។ ប៉ុន្តែ​លោក​ថា គេ​ក៏​មិន​ត្រូវ​បកស្រាយ​ផ្ទុយ​ពី​ការ​ពិត​ចំពោះ​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ​ដែរ។ លោក​ថា គេ​មិន​អាច​និយាយ​ថា អ្នក​ដែល​ទប់ស្កាត់​សកម្មភាព​រដ្ឋ​ប្រហារ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​អ្នក​ធ្វើ​រដ្ឋ​ប្រហារ​ទៅ​វិញ​នោះ​ទេ៖ «យើង​ដឹង​ថា ព្រឹត្តិការណ៍ ៥-៦ កក្កដា គឺ​ជា​ព្រឹត្តិការណ៍​នៃ​ការ​ធ្វើ​រដ្ឋ​ប្រហារ​ដោយ​ក្រុម​ប្រដាប់​អាវុធ​មួយ ដែល​នាំ​អាវុធ​ចូល​មក​ទៀត ហើយ​ប៉ុនប៉ង​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ភាព​ចលាចល​នៅ​ក្នុង​សង្គម។ អ៊ីចឹង​ធម្មតា​ទេ អ្នក​នយោបាយ​មួយ​ចំនួន​ចេះ​តែ​កេង​ចំណេញ​នយោបាយ​ទៅ​លើ​ព្រឹត្តិការណ៍​ហ្នឹង អ៊ីចឹង​សូម​ក្រុម​គណបក្ស​នយោបាយ​ប្រឆាំង​ក៏ដោយ សូម​ធ្វើ​ការ​បកស្រាយ​ដោយ​ឈរ​លើ​ការ​ពិត ហើយ​ដើម្បី​ផ្សារភ្ជាប់​នូវ​វិធានការ​ទប់ស្កាត់​រហូត​ធានា​បាន​ស្ថានភាព​សព្វថ្ងៃ​នេះ ឲ្យ​វា​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​តម្រូវ​ការ​ចង់​បាន គឺ​ការ​ធានា​នូវ​សន្តិភាព សុវត្ថិភាព​សង្គម»

លោក ទិត្យ សុធា ថ្លែង​បន្ត​ថា អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ព្រឹត្តិការណ៍​នេះ គួរ​តែ​ជា​អ្នក​បង្ក​ហេតុ។ ប៉ុន្តែ​លោក​ថា តាម​រយៈ​បទពិសោធន៍​នេះ គ្រប់​ភាគី​ទាំងអស់​គួរ​នាំ​គ្នា​បញ្ចៀស​ឲ្យ​បាន​នូវ​ដាន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​អាក្រក់​នេះ កុំ​ឲ្យ​វា​កើត​ឡើង​ជា​ថ្មី​ទៀត ដើម្បី​ជា​ការ​ឯកភាព​ជាតិ។

យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ សម្រាប់​មន្ត្រី​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អង្គការ​លីកាដូ (Licadho) លោក អំ សំអាត វិញ យល់​ឃើញ​ថា គេ​ត្រូវ​បង្កើត​គណៈកម្មការ​ឯករាជ្យ​មួយ ដើម្បី​ស្រាវជ្រាវ​ស្វែងរក​ការ​ពិត និង​ដើម្បី​ស្វែងរក​យុត្តិធម៌​ឲ្យ​អ្នក​បាត់​បង់​ជីវិត៖ «យើង​ឃើញ​ហើយ​ថា ប្រសិន​ជា​នៅ​ប្រទេស​គេ​ដែល​ប្រកាន់​លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ​ពិត​ប្រាកដ​នោះ គឺ​គេ​មាន​គណៈកម្មការ​មួយ​ដែល​ធ្វើ​ការ​ស៊ើប​អង្កេត និង​ស្វែងរក​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ដ៏​ពិត​ប្រាកដ វា​ជា​គំរូ​មួយ​ដើម្បី​ចង​ទៅ​ដល់​អ្នក​ដឹក​នាំ​ជំនាន់​ក្រោយៗ កុំ​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​ទង្វើ​ហ្នឹង​ត​ទៅ​ទៀត នេះ​ហើយ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មេរៀន​ប្រវត្តិសាស្ត្រ វា​អាច​កើត​ឡើង​ជា​បន្ត​ទៀត ដោយសារ​តែ​ការ​ប្រព្រឹត្ត ហើយ​គ្មាន​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ»

លោក អំ សំអាត កត់​សម្គាល់​ថា ក្រោយ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​ឆ្នាំ​១៩៩៣ ដែល​រៀបចំ​ដោយ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ប្រទេស​កម្ពុជា បាន​ចាប់​ផ្ដើម​នូវ​របត់​នយោបាយ​មួយ​ថ្មី ដោយ​ដើរ​តាម​គន្លង​ប្រជាធិបតេយ្យ​ពិត​ប្រាកដ។ ប៉ុន្តែ​លោក​ថា ចាប់​តាំង​ពី​មាន​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ​ឆ្នាំ​១៩៩៧ មក ភាព​ជាប់​គាំង​នយោបាយ និង​អំពើ​ហិង្សា​ក្រោយ​ការ​បោះ​ឆ្នោត​បាន​កើត​ឡើង​ជា​បន្តបន្ទាប់ ដែល​នេះ​លោក​ចាត់​ទុក​ថា គឺ​ជា​កម្អែល​ដែល​បន្សល់​ទុក​នៅ​ក្រោយ​ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ ៥-៦ កក្កដា។

ចំណែក លោក ប៊្រែដ អាដាម វិញ យល់​ឃើញ​ថា ព្រឹត្តិការណ៍​រដ្ឋ​ប្រហារ​ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​១៩៩៧ គឺ​ជា​ការ​លុប​បំបាត់​នូវ​សុបិន្ដ​របស់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ ដែល​ទើប​តែ​មាន​ក្តី​សង្ឃឹម​ថា វាសនា​អនាគត​ប្រទេស​ជាតិ​របស់​ពួក​គេ ចាប់​ពី​ឆ្នាំ​១៩៩៣ ត​ទៅ នឹង​ត្រូវ​សម្រេច​ដោយ​សន្លឹក​ឆ្នោត គឺ​មិន​មែន​ដោយ​គ្រាប់​កាំភ្លើង​នោះ​ទេ៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។