ILO ថា​វិស័យ​កាត់​ដេរ​សម្លៀកបំពាក់​និង​ស្បែក​ជើង​នៅ​តែ​បន្ត​កើន​ឡើង

0:00 / 0:00

ឧស្សាហកម្ម​វិស័យ​កាត់​ដេរ​សម្លៀកបំពាក់ និង​ស្បែក​ជើង​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា ត្រូវ​បាន​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ (ILO) បង្ហាញ​ថា នៅ​តែ​បន្ត​ការ​កើន​ឡើង​មក​ដល់​ឆ្នាំ​២០១៥។ ស្រប​ពេល​នេះ ក្រសួង​ការងារ និង​បណ្ដុះបណ្ដាល​វិជ្ជាជីវៈ និង​គណៈកម្មការ​អន្តរ​ក្រសួង ពិនិត្យ និង​រៀបចំ​គោល​នយោបាយ​ជាតិ ស្ដីពី​មុខ​របរ និង​ការងារ​សម្រាប់​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា ដែរ។

ឧស្សាហកម្ម​កាត់​ដេរ​សម្លៀកបំពាក់ និង​ស្បែក​ជើង ដែល​ជា​វិស័យ​គន្លឹះ​ធំ​មួយ​សម្រាប់​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា បាន​បន្ត​ដំណើរ​ការ​ល្អ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៤។

កំណើន​ឧស្សាហកម្ម​នេះ ត្រូវ​បាន​មន្ត្រី​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ លោក ជា ហួត បង្ហាញ​ក្នុង​ពិធី​សម្ពោធ​ផ្សាយ​ព្រឹត្តិបត្រ​វិស័យ​កាត់​ដេរ​សម្លៀកបំពាក់ និង​ស្បែក​ជើង​កម្ពុជា នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​១៦ កក្កដា៖ «វា​ជា​ឧស្សាហកម្ម​មួយ​ដែល​មាន​តម្លៃ​តែ ២៧​លាន​ដុល្លារ កាល​ពី​ឆ្នាំ​១៩៩៥ មក​ដល់​ចុង​ឆ្នាំ​២០១៤ នេះ ជា​ឧស្សាហកម្ម​មួយ​ដែល​មាន​តម្លៃ​ជិត ៦​ពាន់​លាន​ដុល្លារ។ កើន​ឡើង​រហូត ហើយ​បើ​យើង​គិត​ប្រៀប​ត្រី​មាស​ទី​មួយ​នៃ​ឆ្នាំ​២០១៥ នេះ យើង​ឃើញ​ថា​បន្ត​ការ​កើន​ឡើង ១០,៦%។ ដូច្នេះ​មាន​សញ្ញា​វិជ្ជមាន​ល្អ​ចំពោះ​វិស័យ​សម្លៀកបំពាក់​កាត់​ដេរ និង​ស្បែក​ជើង​នេះ។ ទោះ​បី​មាន​ការ​បារម្ភ​ពី​មុន​មក ប៉ុន្តែ​យើង​ឃើញ​សញ្ញា​បង្ហាញ​ថា មាន​ការ​វិវឌ្ឍ​ល្អ​នៃ​ការ​នាំ​ចេញ»

លោក ជា ហួត បង្ហាញ​ថា ផលិតផល​ភាគ​ច្រើន​បំផុត គឺ​នាំ​ចេញ​ទៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក អឺរ៉ុប រីឯ​ប្រាក់​ឈ្នួល​សម្រាប់​កម្មករ​វិញ ជា​មធ្យម​បាន​កើន​ពី ៧៣​ដុល្លារ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០៦ ឡើង​ដល់ ១៤៦​ដុល្លារ​ក្នុង​ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៤។ លោក​បញ្ជាក់​បន្ថែម​ថា គិត​ត្រឹម​ខែ​មីនា ឆ្នាំ​២០១៥ ជាទូទៅ​កម្មករ​អាច​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល ១៧១​ដុល្លារ ដោយ​បូក​ទាំង​ប្រាក់​ឧបត្ថម្ភ​ផ្សេងៗ​ផង។ ទោះ​ជា​ដូច្នេះ​ក្ដី លោក ជា ហួត ថ្លែង​ថា ចំនួន​ប្រាក់​ឈ្នួល ១៧១​ដុល្លារ​នេះ​ពិត​ប្រាកដ គឺ​ចុះ​មក​នៅ​ត្រឹម ១៤៩​ដុល្លារ​ទេ បន្ទាប់​ពី​កាត់​កង​ជាមួយ​អត្រា​អតិផរណា។

វិស័យ​ឧស្សាហកម្ម​កាត់​ដេរ​សម្លៀកបំពាក់ និង​ស្បែក​ជើង​បច្ចុប្បន្ន​នេះ បាន​ផ្ដល់​ការងារ​ដល់​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា ប្រមាណ ៦០​ម៉ឺន​នាក់ ដែល​ភាគ​ច្រើន​ជា​ស្ត្រី។

ទាក់ទង​នឹង​វិស័យ​ការងារ​នេះ​ដែរ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៦ កក្កដា ដដែល ក្រសួង​ការងារ និង​បណ្ដុះបណ្ដាល​វិជ្ជាជីវៈ បើក​កិច្ច​ប្រជុំ​គណៈកម្មការ​អន្តរ​ក្រសួង​ចុង​ក្រោយ សម្រាប់​ពិនិត្យ និង​រៀបចំ​គោល​នយោបាយ​ជាតិ ស្ដីពី​មុខ​របរ និង​ការងារ​សម្រាប់​កម្ពុជា។

រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​ការងារ និង​បណ្ដុះបណ្ដាល​វិជ្ជាជីវៈ លោក អ៊ិត សំហេង ថ្លែង​ថា គោល​នយោបាយ​ជាតិ​ស្ដីពី​មុខ​របរ និង​ការងារ មាន​សារសំខាន់​សម្រាប់​ផ្ដល់​ឱកាស​ការងារ​សមរម្យ និង​កាន់​តែ​ច្រើន​ដល់​ពលរដ្ឋ ជាពិសេស​យុវជន​កម្ពុជា៖ «ទី​ពីរ គឺ​បង្កើន​សមត្ថភាព​ជំនាញ​វិជ្ជាជីវៈ​ជូន​ដល់​យុវជន​យុវនារី​យើង ហើយ​និង​ទី​បី បង្កើន​ប្រសិទ្ធភាព​នៃ​ការ​គ្រប់គ្រង​ទីផ្សារ​ការងារ ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ការងារ​ជូន​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​របស់​យើង»

លោក អ៊ិត សំហេង បញ្ជាក់​ថា សេចក្ដី​ព្រាង​គោល​នយោបាយ​ជាតិ​ស្ដីពី​មុខ​របរ និង​ការងារ​នេះ នឹង​បាន​ដាក់​ឲ្យ​អនុវត្ត​នៅ​ចុង​ឆ្នាំ​២០១៥ នេះ។

ប្រធាន​សហភាព​ការងារ​កម្ពុជា លោក អាត់ ធន់ មាន​ប្រសាសន៍​ថា គោល​នយោបាយ​ជាតិ​នេះ​ល្អ សម្រាប់​លើក​កម្ពស់​ការងារ និង​មុខ​របរ​សម្រាប់​កម្មករ​និយោជិក​កម្ពុជា ជាពិសេស​យុវជន៖ «យើង​ឃើញ​ថា វា​បាន​គ្រប់​ជ្រុងជ្រោយ សូម្បី​តែ​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​ការ​លើក​កម្ពស់​គុណភាព​ការងារ ផលិតភាព ប្រាក់​ឈ្នួល លក្ខខណ្ឌ​ការងារ ការងារ​សមរម្យ ក៏ដូចជា​ថ្មីៗ​នេះ​ដាក់​បញ្ចូល​នូវ​វិធានការ​ក្នុង​ការ​ជំរុញ​ឲ្យ​កម្មករ​ដែល​ធ្វើ​នៅ​ក្នុង​សេដ្ឋកិច្ច​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ​នោះ ទៅ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​វិញ ដើម្បី​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ឲ្យ​គាត់​មាន​កម្រិត​ជីវភាព​រស់នៅ​សមរម្យ។ អ្វី​ដែល​ជា​ការ​បារម្ភ​របស់​យើង គឺ​បារម្ភ​តែ​មួយ​គត់ សួរ​ថា​តើ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា របស់​យើង​ហ្នឹង​បាន​អនុវត្ត​ទៅ​តាម​គោល​នយោបាយ​ហ្នឹង​បាន​ល្អ​ឬ​អត់?»

អ្នក​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​វិស័យ​ឧស្សាហកម្ម​កាត់​ដេរ​សម្លៀកបំពាក់ និង​ស្បែក​ជើង​កម្ពុជា ក្នុង​ពេល​កន្លង​មក តែង​មាន​វិវាទ​ជា​រឿយៗ​ទាក់ទង​នឹង​លក្ខខណ្ឌ​ការងារ និង​ប្រាក់​ឈ្នួល។ តួលេខ​របស់​អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ​នៅ​កម្ពុជា បង្ហាញ​ថា កម្រិត​ប្រាក់​ឈ្នួល​កម្មករ​កម្ពុជា ខ្ពស់​ជាង​កម្មករ​ប៉ាគីស្ថាន (Pakistan) ឡាវ (Lao) បង់ក្លាដេស (Bangladesh) និង​ស្រីលង្កា (Sri Lanka) ប៉ុន្តែ​តិច​ជាង​ប្រាក់​ឈ្នួល​កម្មករ​វៀតណាម (Vietnam) ថៃ (Thailand) និង​ឥណ្ឌា (India)។

អង្គការ​អន្តរជាតិ​ខាង​ការងារ​នៅ​កម្ពុជា ចាប់​ផ្ដើម​បង្កើត​ព្រឹត្តិបត្រ​របស់​ខ្លួន​លើក​ទី​មួយ ដើម្បី​ពិនិត្យ​ដំណើរ​ការ​វិវឌ្ឍ​នៃ​វិស័យ​កាត់​ដេរ​សម្លៀកបំពាក់ និង​ស្បែក​ជើង​កម្ពុជា ដោយ​ផ្ដោត​លើ​ការ​នាំ​ចេញ ប្រាក់​ឈ្នួល ការងារ ការ​បើក និង​បិទ​រោងចក្រ និង​ការ​វិនិយោគ​បរទេស​ផ្ទាល់​ថ្មី៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។