សាច់ញាតិ​យោធិន​ពលី​នៅ​បាត់ដំបង​មិន​បាន​បើក​ប្រាក់​ខែ​ជាង​១០​ឆ្នាំ

0:00 / 0:00

ពលរដ្ឋ​ជា​សាច់ញាតិ​យោធិន​ពលី​នៅ​ស្រុក​រុក្ខគិរី ខេត្ត​បាត់ដំបង ត្អូញត្អែរ​ពី​ការ​ស្វែងរក​ប្រភព​បើក​ប្រាក់​ខែ​ជាង ១០​ឆ្នាំ​មក​ហើយ តែ​ពុំ​បាន​ទទួល​ប្រាក់​ទាល់​តែ​សោះ។ ក្រុម​គ្រួសារ​យោធិន​ពលី កំពុង​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ប្រាក់​ខែ ដើម្បី​យក​ទៅ​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ និង​ធ្វើ​បុណ្យ​ឧទ្ទិស​កុសល​ដល់​អ្នក​ស្លាប់។

សាច់ញាតិ​មន្ត្រី​យោធិន​ពលី ដែល​កំពុង​ទន្ទឹង​រង់ចាំ​ប្រាក់​ខែ អំពាវនាវ​ឲ្យ​មន្ទីរ​សង្គមកិច្ច អតីត​យុទ្ធជន និង​យុវ​នីតិសម្បទា ខេត្ត​បាត់ដំបង និង​មន្ត្រី​ពាក់ព័ន្ធ ពន្លឿន​បើក​ប្រាក់​ខែ​មន្ត្រី​យោធិន​ពលី​ឲ្យ​បាន​ឆាប់។ ការ​អំពាវនាវ​នេះ បន្ទាប់​ពី​ពួក​គាត់​ទៅ​សុំ​បើក​ប្រាក់​ខែ​ជាច្រើន​កន្លែង​មក​ហើយ ប៉ុន្តែ​ពុំ​ទទួល​បាន​លទ្ធផល។

ប្អូន​ប្រុស​យោធិន​ពលី លោក សំ បូរី រស់នៅ​ភូមិ​ឆ្កែខាំប្រើស ឃុំ​ព្រែកជីក ស្រុក​រុក្ខគិរី ថ្លែង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១ តុលា ថា ប្រាក់​ខែ​របស់​បងប្រុស​ជា​មន្ត្រី​យោធិន​ពលី ពុំ​បាន​បើក​ប្រាក់​ខែ​ជាង ១០​ឆ្នាំ​មក​ហើយ។ លោក​បន្ត​ថា បន្ទាប់​ពី​អតីត​មន្ត្រី​យោធា​ស្លាប់​ទៅ លោក​បាន​ទាក់ទង​ទៅ​អង្គភាព ដើម្បី​បើក​ប្រាក់​ខែ​ជា​បន្តបន្ទាប់។ លោក​ថា ខាង​អង្គភាព​ជំរុញ​ឲ្យ​លោក​ទៅ​ទាក់ទង​បើក​ប្រាក់​ខែ​នៅ​ឯ​មន្ទីរ​សង្គមកិច្ច ខេត្ត​បាត់ដំបង វិញ។ លោក​បន្ត​ថា លោក​បាន​ទាក់ទង​ទៅ​ខាង​មន្ទីរ និង​ការិយាល័យ​សង្គមកិច្ច​ស្រុក​មោងឫស្សី ខេត្ត​បាត់ដំបង ចំនួន​ពីរ​លើក​មក​ហើយ ប៉ុន្តែ​ពុំ​ទទួល​បាន​លទ្ធផល​ទាល់​តែ​សោះ។

លោក សំ បូរី៖ «ខ្ញុំ​មក​សួរ​ខាង​បាត់ដំបង ព្រោះ​ខ្ញុំ​ស្ដាប់​សម្ដី ឯកឧត្ដម យឹន សាញ់ គាត់​ថា​អ៊ីចឹង ក្រោយ​មក​មួយ​ឆ្នាំ​អត់​ឃើញ​ឈ្មោះ សំ សាន់ ហ្នឹង​មាន​បញ្ជី​នៅ​ក្នុង​សង្គមកិច្ច ស្រុក​មោង ឬ​ក៏​នៅ​ខេត្ត​បាត់ដំបង អត់​មាន​ណាស់​បង។ ខ្ញុំ​ទៅ​សួរ​ដល់​ខេត្ត។ អ៊ីចឹង​ហើយ​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៤ រហូត​មក​ដល់​ឥឡូវ វា ១០​ហើយ​បង អត់​ដែល​បាន​បើក​ទេ។ ព្រោះ​គាត់​ស្លាប់​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០១ ហ្នឹង ខ្ញុំ​បាន​បើក​ម៉ា​ឆ្នាំ​ទៅ​បើក​ម្ដង​បាន ៣០-៤០​ម៉ឺន​ដែរ បើក​ពី​ផ្ទះ ឯកឧត្ដម យឹម សាញ់ ហ្នឹង តែ​ឥឡូវ​ឮ​ថា​គាត់​បាន​មរណភាព​បាត់​ទៅ​ហើយ ឯកឧត្ដម យឹម សាញ់ ហ្នឹង»

មន្ត្រី​យោធិន​ពលី​ដែល​បាន​ស្លាប់​ឈ្មោះ លោក សំ សាន់ អតីត​មន្ត្រី​យោធា​ប្រចាំ​ការ​នៅ​កង​កាំភ្លើង​ធំ​លេខ​១៨៥ ស្លាប់​ដោយសារ​ជំងឺ​គ្រុនចាញ់ កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០១ ក្នុង​វ័យ ៣១​ឆ្នាំ។ សាច់ញាតិ​យោធិន​ពលី​ឲ្យ​ដឹង​ថា កាល​ដែល​បងប្រុស​ស្លាប់​ទៅ ក្រុម​គ្រួសារ​បើក​ប្រាក់​បាន​ប្រមាណ​ជិត ៥០​ម៉ឺន​រៀល យក​ទៅ​ធ្វើ​បុណ្យ​សព កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០១ កន្លង​ទៅ។

វិទ្យុ​អាស៊ីសេរី ពុំ​អាច​រក​ប្រភព​ទាក់ទង​មេបញ្ជាការ​យោធា​កង​កាំភ្លើង​ធំ​លេខ​១៨៥ ដើម្បី​អត្ថាធិប្បាយ​ជុំវិញ​បញ្ហា​នេះ​បាន​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២ តុលា។

ចំណែក​ឯ​ប្រធាន​ការិយាល័យ​សង្គមកិច្ច អតីត​យុទ្ធជន និង​យុវ​នីតិសម្បទា ស្រុក​មោងឫស្សី លោក ប៉ែត សុរិយា មាន​ប្រសាសន៍​ថា ហេតុ​ដែល​សាច់ញាតិ​យោធិន​ពលី​បើក​ប្រាក់​ខែ​យឺតយ៉ាវ​ជាង ១០​ឆ្នាំ​មក​នេះ ដោយសារ​ពួក​គាត់​មិន​បាន​ធ្វើ​ការ​ទំនាក់ទំនង​បើក​ប្រាក់​ឲ្យ​បាន​ញឹកញាប់​ទៅ​ខាង​សង្គមកិច្ច​ស្រុក ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ស្រាវជ្រាវ​រក​ឈ្មោះ ពីព្រោះ​ថា ឈ្មោះ​របស់​មន្ត្រី​យោធិន​ពលី ពុំ​ទាន់​ធ្លាក់​មក​ដល់​ស្រុក​នៅ​ឡើយ៖ «អត់​ដែល​ឃើញ​គាត់​មក​ជួប​ពួក​ខ្ញុំ​ផង​ហ្នឹង ហើយ​គាត់​ចេះ​តែ​ថា​នេះ​អ៊ីចឹង។ ខ្ញុំ​សួរ​នាំ​គាត់​ថា​គាត់​ទៅ​តែ​ម្ដង​ទេ ទៅ​ជួប​ពូ ចាន្នី អ្នក​អឺ! ប្រធាន​មុន​នោះ​បាទ! ខ្ញុំ​សួរ​គាត់​ដែរ គាត់​ថា​គាត់​ទើប​ទៅ​តែ​ម្ដង​ហ្នឹង។ ហើយ​ពូ ចាន្នី បាន​នាំ​ទៅ​ស៊ុប​ស្រុក​មោង ហ្នឹង​ដែរ។ ពេល​សួរ​ទៅ​ថា​អត់​ឃើញ​ទេ អ៊ីចឹង​ណាស់! គាត់​ថា​តាំង​ពី​ហ្នឹង គាត់​អត់​បាន​ទៅ​ទៀត​ទេ​ណែក!»

ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​នេះ មន្ត្រី​ផ្នែក​ស៊ើប​អង្កេត​អង្គការ​លីកាដូ (Licadho) ប្រចាំ​ខេត្ត​បាត់ដំបង លោក ហេង សាយហុង មាន​ប្រសាសន៍​ថា ការ​បើក​ប្រាក់​ខែ​មន្ត្រី​យោធិន​ពលី​យឺតយ៉ាវ​ជាង ១០​ឆ្នាំ​នេះ ជា​កំហុស​របស់​មន្ត្រី​ពាក់ព័ន្ធ ដែល​មិន​បាន​ជួយ​ជំរុញ​លើ​ការងារ​នេះ។ លោក​ថា បញ្ហា​នេះ​អាច​មាន​ការ​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​អំពើ​ពុក​រលួយ ក្នុង​ការ​បញ្ជូន​ឈ្មោះ​របស់​យោធិន​ពលី។ លោក ហេង សាយហុង ចាត់​ទុក​ការ​ឆ្លើយ​បដិសេធ​របស់​មន្ត្រី​សង្គមកិច្ច​ស្រុក ថា​គ្រាន់​តែ​ជា​លេស​មួយ​ដើម្បី​ដោះ​បន្ទុក​ពី​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ប៉ុណ្ណោះ។

លោក ហេង សាយហុង៖ «ពីព្រោះ​បួន​ដប់​ឆ្នាំ​ហើយ ហើយ​យើង​ធ្វើ​ការងារ​ដើម្បី​តែ​មួយ​ផ្នែក​ហ្នឹង ហើយ​ឆ្លើយ​ដោះសា ថា​ក្រុម​គ្រួសារ​មិន​មក​ជួប​អី​ញឹកញាប់​អី​អ៊ីចឹង វា​ម៉េច​ត្រូវ ពីព្រោះ​ប្រាក់​អា​ដែង​បញ្ជី​ឈ្មោះ​ហ្នឹង​វា​ត្រូវ​បាត់​ឈ្មោះ ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ជឿ​ថា មន្ត្រី​ណា​មួយ​កប់​ឈ្មោះ​បាត់​ឈ្មោះ​អី​បួន​ដប់​ឆ្នាំ​អ៊ីចឹង​ទេ។ អ៊ីចឹង​មន្ត្រី​ធ្វើ​កិច្ច​ការងារ​ហ្នឹង ត្រូវ​តែ​ជំរុញ ឬ​តាម​មើល​បញ្ជី​ឈ្មោះ​ទៅ​ក្រសួង»

បើ​តាម​សាច់ញាតិ​ឲ្យ​ដឹង​ថា ប្រាក់​ខែ​របស់​យោធិន​ពលី​ដែល​ធ្លាប់​បើក​កន្លង​មក គឺ​ប្រមាណ ៨​ម៉ឺន​រៀល​ក្នុង​មួយ​ខែ ហើយ​មិន​បាន​បើក​ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០៤ រហូត​មក៕

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖

ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។