សន្ទូងស្រូវវស្សារាប់ពាន់ហិកតារ នៅតាមឃុំមួយចំនួននៃស្រុកបាកាន ខេត្តពោធិ៍សាត់ កំពុងរងការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរ ដោយសារតែខ្វះទឹកស្រោចស្រព។ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន បានស្ដីបន្ទោសមន្ទីរធនធានទឹកខេត្តនេះថា ការគ្រប់គ្រងមិនបានត្រឹមត្រូវលើប្រព័ន្ធទ្វារទឹកដំណាក់អំពិល ដែលជាទ្វារទឹកធំជាងគេនៅក្នុងខេត្តពោធិ៍សាត់ ទើបកើតមានបញ្ហាខ្វះទឹកធ្ងន់ធ្ងរ គាប់ជួននឹងគ្រោះរាំងស្ងួតនៅដើមរដូវវស្សាឆ្នាំ២០១៤ នេះផង។
អាជ្ញាធរឃុំស្វាយដូនកែវ និងក្រុមប្រឹក្សាស្រុកបាកាន ឲ្យដឹងថា ស្រូវប្រភេទអ៊ីអ៊ែរបស់ប្រជាពលរដ្ឋនៅឃុំចំនួនបី គឺឃុំអូរតាប៉ោង ឃុំមេទឹក និងឃុំស្វាយដូនកែវ កំពុងស្វិតងាប់បណ្ដើរៗ និងនៅកន្លែងខ្លះស្វិតងាប់មិនអាចសង្គ្រោះបានតែម្ដង។ ប្រជាពលរដ្ឋស្នើឲ្យអាជ្ញាធរជួយអន្តរាគមន៍លើបញ្ហានេះ និងសូមឲ្យត្រៀមពូជស្រូវសម្រាប់ពួកគាត់បង្កបង្កើនផលជាថ្មីទៀត នៅចុងរដូវឆ្នាំ២០១៤ ខាងមុខ។
មេឃុំស្វាយដូនកែវ លោក ឌឹម គឹមហ៊ាត មានប្រសាសន៍នៅថ្ងៃទី១៤ ខែសីហា ថា ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងឃុំរបស់លោកកំពុងអស់សង្ឃឹម ដោយសារស្រូវក្នុងស្រែដែលពួកគាត់ពឹងផ្អែកស្ទើរទាំងស្រុងនោះ ត្រូវស្វិតងាប់អស់។ លោកបញ្ជាក់ថា នៅទូទាំងឃុំមានស្រូវជាង ២ពាន់ហិកតារ (២.២១៦) កំពុងរងផលប៉ះពាល់ ក្នុងនោះជាង ១ពាន់ហិកតារ (១.៣៩៥) បានស្វិតងាប់ទាំងស្រុង៖ «ខ្ញុំគ្រាន់តែសំណូមពរអ៊ីចេះទេ សំណូមពរថាសូមឲ្យខាងធនធានទឹកហ្នឹង គាត់ធ្វើម៉េចជួយគ្រប់គ្រងទ្វារទឹកឲ្យបានច្បាស់លាស់ ស្រួលយើងក្នុងការចែកចាយទឹក ហើយជួយផ្ដល់ទឹកមកឲ្យឃុំដែលនៅក្រៅគម្រោងផ្គត់ផ្គង់ហ្នឹង ឲ្យបានផង ព្រោះកសិករគាត់ពឹងផ្អែកទៅលើមុខរបរកសិកម្មតែមួយមុខទេ។ ភូមិខ្ញុំគាត់មានជំនឿលើអាស្រូវអ៊ីអ៊ែហ្នឹងតាហ្មង គាត់ធ្វើតាមអនុសាសន៍របស់សម្ដេចតាំងពីឆ្នាំ២០០៤ មក គាត់បានជោគជ័យរហូត»។
លោករំឭកថា កន្លងទៅក្រៅពីទឹកភ្លៀង ប្រជាពលរដ្ឋរំពឹងលើទឹកស្ទឹងស្វាយដូនកែវ ប៉ុន្តែស្ទឹងនេះបានរីងស្ងួតតាំងពីដើមខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៤ មក ហើយប្រភពទឹកមួយទៀត គឺចេញពីទំនប់ដំណាក់អំពិល ប៉ុន្តែនៅឃុំរបស់លោកទទួលបានទឹកនេះតិចតួចបំផុត ដោយសារតែមានទ្វារទឹកចំនួន ១១កន្លែង ស្ថិតនៅប៉ែកខាងលើ បានបិទយកទឹកប្រើប្រាស់គ្រប់គ្រាន់ ទើបបង្ហូរមកក្រោមបន្តទៀត។
ប្រជាពលរដ្ឋម្នាក់រស់នៅភូមិនិគម នៃឃុំស្វាយដូនកែវ លោក យួម យ៉េង ថ្លែងទាំងអស់សង្ឃឹមថា ស្រូវរបស់លោកចំនួន ៥ហិកតារ បានស្វិតងាប់ទាំងអស់ ដោយសារតែបញ្ហារាំងស្ងួតតាំងពីដើមខែមករា ឆ្នាំ២០១៤។ លោកថា នៅអំឡុងពេលនៃការខ្វះខាតទឹកនេះ អ្នកភូមិធ្លាប់នាំគ្នាទៅសុំទឹកពីប៉ែកខាងលើ ប៉ុន្តែមានការឈ្លោះប្រកែកដណ្ដើមទឹកគ្នា នៅពេលទ្វារទឹកដំណាក់អំពិលបិទ រួចបញ្ចាល់ចូលទៅប្រឡាយទៅឃុំរបស់លោក ប៉ុន្តែទឹកនោះភាគច្រើនមិនដល់ឃុំរបស់លោកឡើយ៖ «ធ្វើរហូតមកដល់ពេលនេះ សូម្បីតែពូជហ្នឹងក៏គ្មានដែរបាទ! ខូចទាំងអស់ ហើយពូជក៏អត់មានហូប ហើយពាក់ព័ន្ធនឹងការបង្កបង្កើនផលហ្នឹង គឺយើងអត់ទុកស្រូវសម្រាប់ហូបហ្នឹងតែបីខែទេ យើងបានប្រមូលផលហ្នឹង គឺខ្ញុំទុកហូបបន្ត មកដល់ពេលនេះអត់បានច្រូត អ៊ីចឹងតែពូជក៏អត់មាន ស្បៀងហូបហ្នឹងក៏អត់មានបន្តទៀតដែរ។ ជាសំណូមពររបស់ខ្ញុំ គឺប្រសិនជាអាចទៅរួច សុំឲ្យកសិករទាំងអស់ហ្នឹង បានស្រូវពូជសម្រាប់ធ្វើនៅរដូវដំឡើងនេះផង ហើយសំណូមពរមួយទៀតយ៉ាងទទូចហ្នឹង ធ្វើម៉េចឲ្យទឹកចូលមកដល់ស្ទឹងស្វាយដូនកែវ ដើម្បីប្រើប្រាស់គ្រប់។ ពាក់ព័ន្ធនឹងការនាំគ្នាទៅយកទឹកហ្នឹង គឺលំបាកដូចច្បាំងជាមួយអាពតហ្នឹងលំបាកណាស់»។
ទាក់ទងបញ្ហានេះ ប្រជាពលរដ្ឋមានការងឿងឆ្ងល់ថា ទឹកនៅស្ទឹងពោធិ៍សាត់ ឬទំនប់ដំណាក់អំពិល មានច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ប៉ុន្តែបែរជាបង្ហូរចោលទៅក្រោមឥតប្រយោជន៍ ទុកឲ្យស្រូវប្រជាពលរដ្ឋរាប់ពាន់ហិកតារខូចខាតទៅវិញ។ ត្រង់ចំណុចនេះ សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាស្រុកបាកាន ម្នាក់បង្ហើបថា បញ្ហានេះព្រោះតែមន្ទីរធនធានទឹក គ្រប់គ្រងទ្វារទឹកដំណាក់អំពិល មិនបានត្រឹមត្រូវ ដោយបង្ហូរទឹកទៅក្រោម ខ្លាចប៉ះពាល់ដល់អាជីវកម្មបូមខ្សាច់របស់ឈ្មួញជាច្រើនកន្លែងនៅប៉ែកខាងលើទ្វារទឹកនោះ។
ឆ្លើយតបចំពោះការចោទប្រកាន់នេះ ប្រធានមន្ទីរធនធានទឹក និងឧតុនិយម ខេត្តពោធិ៍សាត់ លោក កែវ វៃ ថ្លែងបញ្ជាក់ថា បញ្ហាខ្វះទឹកនេះ គឺមិនបណ្ដាលមកពីការបូមខ្សាច់ ឬការគ្រប់គ្រងទ្វារទឹកមិនបានត្រឹមត្រូវនោះទេ ប៉ុន្តែបរិមាណទឹកនៅក្នុងទំនប់ដំណាក់អំពិល អាចស្រោចស្រពដីស្រែកសិកម្មរបស់ពលរដ្ឋបានតែចំនួន ២ម៉ឺន ៧ពាន់ហិកតារ ចំណែកផ្ទៃដីដែលត្រូវការទឹកស្រោចស្រពជាក់ស្ដែងនៅក្នុងឃុំចំនួន៩ នៃស្រុកបាកាន គឺមានរហូតដល់ជាង ៤ម៉ឺនហិកតារ៖ «ទឹកយើងបង្ហូរ ជាពិសេសអ្នកខាងលើហ្នឹងគាត់ប្រើអត់ទាន់គ្រប់គ្នា អាហ្នឹងដែលជាការលំបាកមួយដែលបង្ហូរទៅដល់ស្វាយដូនកែវ។ ការបូមខ្សាច់វាមិនពាក់ព័ន្ធទឹកដែលហូរទៅក្រោម នៅពេលដែលមានភ្លៀងនៅតំបន់ជួរភ្នំក្រវាញ កាលណាទឹកឡើងខ្លាំង ទ្វារហ្នឹងត្រូវរលាស់អូតូម៉ាទិច»។
មន្ត្រីសម្របសម្រួលសហគមន៍កសិកម្ម នៃបណ្ដាញកសិករ និងធម្មជាតិ (FNN) លោក ឆុង សុផល ផ្ដល់អនុសាសន៍ថា បច្ចុប្បន្នអាកាសធាតុប្រែប្រួល និងមានគ្រោះធម្មជាតិញឹកញាប់។ ដូច្នេះ កសិករគប្បីរក្សាទឹកទុកសម្រាប់ស្រោចស្រពកសិកម្មនៅពេលជួបប្រទះនឹងភាពរាំងស្ងួត។ ប៉ុន្តែ នៅក្នុងកាលៈទេសៈនេះ កសិករត្រូវតែចេះជ្រើសរើសពូជស្រូវណាដែលធ្វើ ហើយអាចផ្ដល់ផលក្នុងរយៈពេលខ្លី ដើម្បីឲ្យស្របទៅនឹងទឹកដែលមាននៅចុងរដូវ៖ «នៅពេលហ្នឹងគាត់ចាប់ផ្ដើមត្រៀមខ្លួនឯងឲ្យ ថាតើទឹកស្រកនៅពេលគាត់ត្រូវចាប់ផ្ដើមសាបសំណាបនៅពេលណា? ហើយត្រូវជ្រើសពូជឲ្យបានល្អ ធ្វើម៉េចឲ្យទិន្នផលស្រូវដែលគាត់ទទួលបានហ្នឹង ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពរបស់គាត់បានក្នុងរយៈពេល១ឆ្នាំដូចគេដែរ»។
ចំណែកប្រធានមន្ទីរកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ ខេត្តពោធិ៍សាត់ លោក ឡាយ ពិសិដ្ឋ ថ្លែងថា ខាងលោកបានចុះទៅពិនិត្យមើលបញ្ហានេះដែរ ប៉ុន្តែមិនទាន់អាចសរុបតួលេខនៃផលប៉ះពាល់បាននៅឡើយ។ លោកថា ការពិនិត្យមើលជាក់ស្ដែង ស្រូវប្រជាពលរដ្ឋពិតជាមានការខូចខាតច្រើននៅតាមឃុំមួយចំនួន នៃស្រុកបាកាន មែន៖ «យើងមាន ៣០តោនដែរនៅក្នុងដៃ ចង់និយាយថា នៅពេលហ្នឹងអាចធ្វើសំណាបរួម ឬមួយក៏អាចធ្វើតំបន់ណាដែលអាចធ្វើបាន ក្នុងនាមមន្ទីរកសិកម្មចុះទៅវាយតម្លៃប៉ុន្មាន តើអាចអត់ពូជប៉ុន្មាន ភាគច្រើននៅពេលផ្ដល់ជាពូជឲ្យ គឺឲ្យអនុវត្ដតាមបច្ចេកទេស ហើយគេមិនឲ្យព្រោះតាមតែចិត្តនោះទេ មិនបានទេ»។
ចំពោះវិធានការដោះស្រាយ ឬការផ្ដល់ពូជស្រូវយ៉ាងណានោះ លោកគ្រាន់តែបញ្ជាក់ថា គេនឹងចុះសិក្សាពីផលប៉ះពាល់ឲ្យបានច្បាស់លាស់ មុននឹងចែកពូជ ឬមានវិធានការយ៉ាងណានោះ។ លោកថា បច្ចុប្បន្ន មន្ទីរនៅមានពូជស្រូវចំនួន ៣០តោន ដែលជារបស់ក្រសួងផ្ញើ ប៉ុន្តែបើមានតម្រូវការចាំបាច់ គឺអាចធ្វើសំណើទៅក្រសួង ដើម្បីយកពូជស្រូវទាំងនោះមកប្រើប្រាស់បាន៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖
ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។